ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 314 เหตุกำรณ์ไม่คำดฝัน เครื่องท ำควำมร้อนขัดข้อง

กำรก ำจัดหิมะในเขตชุมชนหวำฮั่นด ำเนินไปอย่ำงรำบรื่น เจ้ำหน้ำที่ทุกคนต่ำงท ำงำนหนัก ส่วนผู้ประสบภัยก็ไม่นิ่งเฉย ต่ำง ช่วยกันกวำดน ้ำหิมะ

หลังจำกท ำงำนหนักมำทั้งวันตั้งแต่เช้ำจรดค ่ำ ชุมชนหวำฮั่นก็ กลับมำดูเหมือนเดิมในที่สุด

แม้ว่ำทุกคนจะเหนื่อยล้ำ แต่เมื่อเห็นชุมชนหวำฮั่นกลับมำมี ชีวิตชีวำอีกครั้ง พวกเขำก็ดีใจจนลืมควำมเหนื่อยล้ำทั้งหมดไป

แม้ว่ำพื้นผิวถนนจะยังมีชั้นน ้ำบำง ๆ ที่จะกลำยเป็นน ้ำแข็งในไม่ ช้ำ แต่ก็ยังดีกว่ำชั้นน ้ำแข็งหนำ หำกใช้พลั่วขูดน ้ำแข็งออกเพื่อสร้ำง รอยกันลื่น ก็สำมำรถป้องกันกำรลื่นไถลได้เช่นกัน ดังนั้นจึงไม่ใช่ ปัญหำ

ผู้ประสบภัยหลำยคนที่อำศัยอยู่ชั้นบนยังไม่ทรำบถึงควำม เปลี่ยนแปลง เนื่องจำกหน้ำต่ำงมีชั้นน ้ำแข็งหนำปกคลุม พวกเขำจึง มองไม่เห็นอะไร แต่เมื่อไหร่ที่พวกเขำลงมำชั้นล่ำง คงจะตกตะลึงจน ตำโตแน่ ๆ ว่ำชุมชนกลับมำเป็นเหมือนเดิมได้ยังไง?

บ้ำนของครอบครัวเซียวได้รับกำรจัดกำรเรียบร้อยแล้ว

ใกล้ค ่ำแล้ว เซียวหมิงเยวี่ยและคณะต้องเดินทำงกลับ ผู้จัดกำรซู ส่งพวกเขำกลับด้วยรอยยิ้มแจ่มใสจนเหมือนดอกเบญจมำศ แสดงถึง ควำมกระตือรือร้นอย่ำงมำก

…

เมื่อกลับถึงเมืองบันเทิง ทุกคนเหนื่อยล้ำจำกกำรท ำงำนมำทั้งวัน จึงแยกย้ำยกันไปพักผ่อน

เซียวหมิงเยวี่ยเพิ่งอำบน ้ำเสร็จ พอเดินออกมำจำกห้องน ้ำ รู้สึก ว่ำผิวหนังเย็นยะเยือกเมื่อสัมผัสอำกำศข้ำงนอก ขนแขนลุกชันทันที

หญิงสำวขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่ำมีอะไรผิดปกติ ท ำไมอุณหภูมิ ในห้องถึงเย็นลงขนำดนี้?

ปกติแล้ว อุณหภูมิในห้องจะคงที่อยู่ที่ประมำณ 25 องศำ เซลเซียส เหมำะแก่กำรใส่เสื้อแขนสั้น และเธอก็เคยออกจำกห้องน ้ำ แบบนี้ทุกครั้ง ไม่น่ำจะเป็นแบบนี้ได้

หรือว่ำเธอแค่คิดไปเอง?

เซียวหมิงเยวี่ยหยิบเสื้อกันหนำวตัวหนำมำสวมใส่ คว้ำ โทรศัพท์มือถือ เตรียมจะเข้ำกลุ่มแชตของผู้เข้ำพักในโรงแรมเพื่อ ถำมว่ำเกิดอะไรขึ้น

[จันทร์กระจ่ำงกลำงใจ] : ทุกคนรู้สึกเหมือนกันไหมคะ ว่ำ อุณหภูมิในห้องมันเย็นลง หรือว่ำฉันคิดไปเอง

ปกติกลุ่มแชตนี้คึกคักมำก มีคนตอบกลับทันที

[ภูผำสูงสำยน ้ำไหล] : ผมก็รู้สึกเหมือนกัน @ผู้ดูแลอำคำรเอมี่ อุณหภูมิเครื่องท ำควำมร้อนลดลงจนหนำวแล้ว

[หน้ำท้องกลมป่อง] : ฉันมีเครื่องวัดอุณหภูมิในห้อง ตอนนี้

อุณหภูมิห้องอยู่ที่ 12 องศำ เมื่อครู่ยัง 15 องศำอยู่เลย มันลดลงเรื่อย ๆ หนำวจนต้องซุกตัวใต้ผ้ำห่มคลุมโปง ปลำยเท้ำเย็นเฉียบ เกิดอะไร ขึ้นกันนี่?

[จิตรกรพเนจร] : ไม่ใช่แค่ห้องที่อุณหภูมิเย็นลง ตอนนี้ผมอยู่ที่

ห้องฟิตเนส ในนี้หนำวมำกเหมือนกัน ผมไม่ได้ใส่เสื้อกันหนำว ออกมำ ต้องรีบกลับไปเอำเสื้อกันหนำวแล้ว

[สำยธำรใสภูผำเขียวน ำมำซึ่งรอยยิ้ม] : ทั่วทั้งเมืองบันเทิง อุณหภูมิเย็นลง พวกเรำก ำลังรอลิฟต์ คิวยำวเหยียดเลย! พวกเรำ ออกมำทำนข้ำวกัน ไม่ได้เอำเสื้อกันหนำวติดตัวมำด้วย สำมีดิฉันใส่ รองเท้ำแตะ ส่วนลูกก็ตัวสั่นงันงก บ้ำบออะไรกันนะ ท ำไมอุณหภูมิ ลดลงกะทันหันแบบนี้ ไม่แจ้งล่วงหน้ำสักค ำ

…

ทุกคนในกลุ่มต่ำงบ่นกันระงม หลำยคนแท็กหำเอมี่รัว ๆ ขอให้ เธอออกมำชี้แจง

ผู้เข้ำพักที่อยู่ในห้องยังพอทนได้ เพรำะสำมำรถคลุมโปงใต้ผ้ำ ห่มหรือสวมเสื้อผ้ำหนำ ๆ เพิ่ม แต่คนที่อยู่ข้ำงนอกต่ำงก็ล ำบำก รีบเร่งกันกลับเข้ำห้องเพื่อใส่เสื้อกันหนำว ทว่ำลิฟต์มีเพียงไม่กี่ตัว จึง ต้องต่อคิวนำนแสนนำน

หลำยคนทนรอไม่ไหว ตัดสินใจเดินขึ้นบันไดแทน

ระหว่ำงที่ทุกคนในกลุ่มก ำลังพูดคุยกัน อุณหภูมิในห้องก็ลดลง อีก เซียวหมิงเยวี่ยจึงเปลี่ยนมำใส่ชุดขนเป็ด สวมถุงเท้ำหนำ และ รองเท้ำสลิปเปอร์ใส่ในบ้ำน

เมื่อเครื่องท ำควำมร้อนหยุดท ำงำน ควำมร้อนในห้องจะคงอยู่ได้ ไม่นำน และกระจำยตัวออกไปอย่ำงรวดเร็ว เนื่องจำกอุณหภูมิ ภำยนอกอำคำรนั้นอยู่ที่ -50 องศำเซลเซียส

ไม่นำน เอมี่ก็ตอบกลับมำ

[ผู้ดูแลอำคำรเอมี่] : สวัสดีค่ะแขกผู้มีเกียรติทุกท่ำน ดิฉันต้อง ขออภัยอย่ำงสุดซึ้ง ขณะนี้มีประกำศฉุกเฉิน เนื่องจำกระบบท ำควำม ร้อนขัดข้อง ทำงเรำจ ำเป็นต้องหยุดจ่ำยน ้ำร้อนในเมืองบันเทิง ชั่วครำว จึงขอควำมกรุณำจำกแขกทุกท่ำน โปรดกลับไปที่ห้องพัก ของท่ำนอย่ำงเป็นระเบียบ หลีกเลี่ยงกำรแออัด

[ซำนตำคลอสอยู่ที่ไหน] : บ้ำจริง เครื่องท ำควำมร้อนเสียแล้ว เหรอ? แล้วจะซ่อมเสร็จเมื่อไหร่ วันนี้อำกำศหนำวถึง -50 องศำ พวก เรำจะหนำวตำยก่อนไหม???

[ฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่นและดอกไม้บำนสะพรั่ง] : พูดจริง ๆ เลยนะ ถ้ำไม่มีเครื่องท ำควำมร้อนฉันตำยแน่!

[สำยธำรใสภูผำเขียวน ำมำซึ่งรอยยิ้ม] : ฉันก็เหมือนกัน ไม่มี เครื่องท ำควำมร้อนจะอยู่ยังไงไหว อำกำศหนำวขนำดนี้ เซ็งจริง ๆ!

[ฝูหวำ] : ใช่แล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้น อยู่ ๆ เครื่องท ำควำมร้อนก็ เสีย ทำงโรงแรมต้องออกมำชี้แจงให้เรำทรำบสิ

[ผู้ดูแลอำคำรเอมี่] : ใจเย็น ๆ นะคะทุกท่ำน ฝ่ำยช่ำงซ่อมบ ำรุง ก ำลังเร่งมือแก้ไขอยู่ ไม่นำนก็เสร็จค่ะ

[โฮ่งโฮ่งโฮ่ง] : อย่ำพยำยำมปกปิด เรำอยำกรู้ว่ำจะซ่อมเสร็จ เมื่อไหร่? บอกเวลำที่ชัดเจนมำหน่อย ถ้ำเมืองบันเทิงไม่มีเครื่องท ำ ควำมร้อน ฉันคงไม่มำหรอก ตอนย้ำยมำฉันไม่ได้เอำผ้ำห่มมำด้วย มีแค่ผ้ำห่มของโรงแรมผืนเดียว ถ้ำอำกำศหนำวแบบนี้ต่อไป ฉันคง หนำวตำยแน่

[ภูผำสูงสำยน ้ำไหล] : ผมเอำผ้ำห่มมำด้วย แต่คนที่บ้ำนก็ต้อง ใช้ ไม่มีผ้ำห่มเยอะขนำดนั้น ถ้ำอำกำศหนำวถึง -50 องศำเซลเซียส คงทนไม่ไหวแน่

[ผู้ดูแลอำคำรเอมี่] : ก ำลังเร่งมือซ่อมแซมอยู่ ไม่นำนก็เสร็จค่ะ ทุกท่ำนโปรดอย่ำกังวล

…

ในกลุ่มยังคงมีกำรถกเถียงกันอยู่ บีบให้เอมี่บอกเวลำที่ชัดเจน

เซียวหมิงเยวี่ยตั้งใจไปค้นหำผ้ำห่มที่เก็บไว้ออกมำ โชคดีที่ตอน ย้ำยมำเมืองบันเทิงใหม่ ๆ เธอให้คุณยำยเย็บผ้ำห่มหนำไว้หลำยผืน และเอำติดตัวมำด้วยทั้งหมด

อำกำศหนำวถึง -50 องศำเซลเซียส ซึ่งหนำวมำกจริง ๆ ขนำด ผู้ประสบภัยในบ้ำนพักชั่วครำวยังทนไหว แล้วท ำไมพวกเขำจะทนไม่ ไหว อย่ำงไรคงไม่ถึงขั้นแข็งตำยหรอก แต่คงหนำวมำกแน่ ๆ

ขณะที่เซียวหมิงเยวี่ยค้นหำผ้ำห่ม เธอก็โทรหำแม่เซียวไปด้วย

“แม่คะ รีบให้คุณยำยและคนอื่น ๆ ตักน ้ำใส่ถังให้เต็ม เครื่องท ำ ควำมร้อนของโรงแรมเสียแล้ว คำดว่ำอุณหภูมิจะลดลงต ่ำกว่ำศูนย์ องศำเร็ว ๆ นี้ พอท่อประปำแข็งตัว น ้ำก็จะหยุดไหลด้วย”

แม้ว่ำเธอจะมีน ้ำส ำรองไว้ในห้องแล้ว แต่กำรตักน ้ำเพิ่มไว้ก็ไม่มี โทษ เธออยู่ชั้น 22 ครอบครัวอยู่ชั้น 15 กำรเอำไปส่งค่อนข้ำงยุ่งยำก ให้พวกเขำตักน ้ำเพิ่มไว้ล่วงหน้ำย่อมดีกว่ำ

[ได้ ๆ ๆ พวกเรำได้รับแจ้งแล้ว ไม่คิดเลยว่ำจะหยุดเครื่องท ำ ควำมร้อนเฉย ๆ แบบนี้? คุณยำยเอำผ้ำห่มออกมำหมดแล้ว หมิง เยวี่ย ผ้ำห่มที่ลูกมีพอไหม? ใส่เสื้อหนำ ๆ ไว้นะลูก] คุณแม่เซียวพูด ด้วยควำมห่วงใย

เซียวหมิงเยวี่ยได้ยินเสียงคุณยำยกับคุณตำทำงโทรศัพท์ พวก เขำก ำลังรีบเร่งเตรียมของ

“พอค่ะ ไม่ต้องห่วงนะ” เซียวหมิงเยวี่ยตอบกลับ

[หรือว่ำลงมำอยู่กับแม่ดีไหม แม่เป็นห่วงลูกนะ] คุณแม่เซียวพูด ด้วยควำมกังวล

เซียวหมิงเยวี่ยตอบกลับ “ตอนนี้ลิฟต์และบันไดคงแน่นขนัด หนู ลงไปไม่ได้หรอกค่ะ แม่ไม่ต้องห่วงนะ หนูจะดูแลตัวเองให้ดี”

[เข้ำใจแล้วจ้ะ อย่ำมัวคุยกับแม่เลย รีบไปตักน ้ำเพิ่มเถอะ เดี๋ยว น ้ำหมด] คุณแม่เซียวเร่งรัด

“ได้ค่ะ” เซียวหมิงเยวี่ยกดวำงสำย

เหตุกำรณ์ที่ไม่คำดฝันเกิดขึ้น ไม่มีใครคิดว่ำเครื่องท ำควำมร้อน ของโรงแรมจะเสีย ทั้งโรงแรมวุ่นวำยไปหมด

ด้ำนนอกเสียงดังอึกทึก จอแจ ผู้คนในกลุ่มแชตก็ยิ่งโวยวำย

ผู้ที่อยู่ในห้องต่ำงรีบหำเสื้อผ้ำหนำและผ้ำห่มหนำมำคลุมตัว ดี หน่อยที่บำงคนเอำผ้ำห่มมำด้วย แต่คนที่ไม่ได้เอำผ้ำห่มมำคงจะกลัว ตำย เพรำะในห้องพักของโรงแรมมีแค่ผ้ำห่มผืนเดียว แล้วจะทน อำกำศหนำว -50 องศำเซลเซียสได้อย่ำงไร

แขกที่ลงไปชั้นล่ำงยิ่งโชคร้ำยกว่ำ พวกเขำต้องรอลิฟต์ บ้ำงก็วิ่ง ขึ้นบันไดเพื่อกลับห้อง

ยังมีคนที่โชคร้ำยยิ่งกว่ำนั้นอีก เช่น คนที่ก ำลังว่ำยน ้ำในสระว่ำย น ้ำหรือห้องออกก ำลังกำย พวกเขำคงหนำวเหน็บมำกแน่ ๆ

เซียวหมิงเยวี่ยเทน ้ำร้อนใส่แก้วแล้วดื่มจนหมด เธอจมอยู่กับ ควำมคิด

หำกโชคดี อำจจะซ่อมเสร็จภำยในหนึ่งวัน นั่นถือว่ำเป็นกรณีที่

โชคดีแบบสุด ๆ แต่ถ้ำโชคร้ำย อำจจะต้องใช้เวลำหลำยวัน หรือ อำจจะนำนกว่ำนั้น

ปัญหำเครื่องท ำควำมร้อนเสีย แม้จะดูเป็นเรื่องเล็ก แต่ก็ส่งผล กระทบใหญ่หลวง โดยเฉพำะในช่วงที่อำกำศหนำวจัด

ประเด็นแรกคือเรื่องควำมอบอุ่น และอีกเรื่องคือน ้ำดื่ม ถ้ำท่อ ประปำแข็งตัว แม้แต่เรื่องอำหำรก็กลำยเป็นปัญหำ เพรำะถ้ำท่อ ประปำแข็งตัว ทำงร้ำนอำหำรจะท ำอำหำรได้อย่ำงไร?

ยังมีเรื่องส ำคัญอีกอย่ำงหนึ่งคือ ชักโครก น ้ำในชักโครกจะ แข็งตัว แล้วจะไปเข้ำห้องน ้ำได้อย่ำงไร?

ปัญหำต่ำง ๆ ถำโถมเข้ำมำไม่หยุดพัก แล้วโรงแรมจะรับมือไหว หรือไม่?