ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 396 จี้เหวินซีฟื้นแล้ว

เมื่อจี้เหวินซีลืมตาตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่เขาเห็นคือผ้าปูที่นอนสี ขาว เครื่องมือแพทย์ที่ดูแปลกตา และบุคลากรทางการแพทย์สี่คน สวมชุดป้องกันแน่นหนา

“คุณจี้ครับ ตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง? มีร่างกายส่วนไหนที่

รู้สึกไม่สบายหรือเปล่า?”

จี้เหวินซีมองไปที่ประตูด้วยความสับสน เขาเห็นผู้คนมากมายยืน อยู่ด้านหลังกระจกหนา และจ้องมองมาที่เขาเป็นตาเดียว รวมไปถึง คุณปู่และจี้ซานซานด้วย

เนื่องจากลักษณะพิเศษของห้องผู้ป่วย พวกเขาจึงไม่สามารถ เข้ามาได้ และเพียงเฝ้ามองอยู่ด้านนอกประตู มีเพียงผู้ที่ได้รับ อนุญาตเท่านั้นที่จะสามารถเข้าไปได้

คุณปู่และจี้ซานซานต่างก็สวมชุดป้องกันแน่นหนา แต่หากมอง ผ่านแผ่นพลาสติกใสที่ปกคลุมใบหน้า ก็ยังพอจะเห็นได้ว่าพวกเขามี ความสุขแค่ไหน

เนื่องจากหมดสติมานาน เขาพูดด้วยน ้าเสียงแหบพร่า

“… ผมสบายดี ที่นี่คือที่ไหน?”

“คุณจี้ครับ ที่นี่คือห้องแยกแผนกผู้ป่วยหนัก คุณติดเชื้อไวรัส X เราจำเป็นต้องตรวจร่างกายของคุณอย่างละเอียดในตอนนี้” ดอกเตอร์หวังอธิบาย

“ไวรัส X คืออะไร?” จี้เหวินซีสับสน

ดอกเตอร์หวังและแพทย์อีกสามคนที่อยู่ใกล้ ๆ กำลังยุ่งอยู่กับ การตรวจร่างกายของจี้เหวินซี พวกเขาตรวจสอบการทำงานของ อวัยวะต่าง ๆ ขณะเดียวกันดอกเตอร์หวังก็อธิบายเกี่ยวกับโรคติดเชื้อ ไวรัส X ที่กำลังระบาดอยู่ในเมืองเกาปาเล่อให้ชายหนุ่มฟัง

จี้เหวินซีถามด้วยความตกตะลึง “คุณบอกว่าผมติดไวรัส X หรือ ครับ? และนั่นคือสาเหตุของอาการโคม่าเป็นเวลานาน?”

ดอกเตอร์หวังพยักหน้า “ถูกต้องครับคุณจี้ คุณเป็นผู้ติดเชื้อราย แรก ปัจจุบันยังไม่มีการคิดค้นยารักษาที่มีประสิทธิภาพ แต่ว่าคุณปู่ ของคุณ ท่านนายพลจี้ได้นำยามาเม็ดหนึ่ง และยืนกรานจะให้คุณ ทาน”

“หลังจากทานยาไปไม่กี่ชั่วโมงคุณก็ฟื้นได้สติ ดูเหมือนว่ายานั้น จะสามารถต้านทานความเสียหายที่เกิดจากไวรัส X ต่ออวัยวะของ มนุษย์ได้ ดังนั้นเราต้องตรวจร่างกายของคุณอย่างละเอียดอีกครั้ง”

จี้เหวินซีขมวดคิ้ว “เดี๋ยวก่อน ยานั่นคืออะไร?”

จากคำพูดของดอกเตอร์หวัง ไวรัส X นั้นร้ายแรงต่อร่างกาย มนุษย์มาก แม้แต่ทางการก็ยังไม่สามารถวิจัยยารักษาที่มี ประสิทธิภาพได้ แล้วคุณปู่ได้ยานั้นมาจากไหน?

จี้เหวินซีพลันนึกถึงยาช่วยชีวิตที่เซียวหมิงเยวี่ยยัดใส่ปากคุณปู่ ในงานวันเกิดครบรอบ 90 ปีขึ้นมา

ด้วยเหตุผลบางประการ เขาจึงถามว่า

“เซียวหมิงเยวี่ยยังมีชีวิตอยู่งั้นเหรอ เธอมาถึงเมืองเกาปาเล่อแล้ว ใช่ไหม?”

“ใครคือเซียวหมิงเยวี่ยครับ ผมไม่เคยได้ยินชื่อ” ดอกเตอร์หวัง ส่ายหน้า

ยิ่งจี้เหวินซีคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งมั่นใจ

“ผมอยากคุยกับครอบครัวของผม”

เขาต้องถามให้แน่ใจว่า เซียวหมิงเยวี่ยยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?

และเธอให้ยาเม็ดนั้นมาใช่ไหม?

“ได้ครับ แต่ต้องรอให้เราตรวจร่างกายคุณเสร็จก่อน” ดอกเตอร์ หวังตอบ

แต่จี้เหวินซีรอไม่ไหวอีกต่อไป เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา เขาก็ยิ่ง ร้อนใจมากขึ้น

“คุณจี้ครับ อัตราการเต้นของหัวใจของคุณเร็วขึ้น กรุณาอย่า ตื่นเต้นเกินไปนะครับ” แพทย์อีกคนที่อยู่ใกล้ ๆ กล่าวเตือน

จี้เหวินซีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์ ไว้ค่อยถามทีหลังก็ได้ นอกจากเธอแล้ว ยังจะมีใครอื่นอีกที่

ครอบครองยาวิเศษนี้

ต้องเป็นเธอ เธอจะต้องยังมีชีวิตอยู่แน่ ๆ

จี้เหวินซีคิดทบทวนคำพูดของดอกเตอร์หวังเมื่อสักครู่ เขารู้สึก ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

“คุณบอกว่าผมเป็นผู้ติดเชื้อรายแรกหรือครับ?”

ดอกเตอร์หวังพยักหน้า “ใช่ครับ”

จี้เหวินซีขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดด้วยน ้าเสียงแน่วแน่ว่า

“ไม่ใช่ มีคนวางยาพิษผม”

เขาเพิ่งมาถึงเมืองเกาปาเล่อ แล้วจะกลายเป็นผู้ติดเชื้อรายแรก ไปได้อย่างไร? หากเขาเป็นคนนำไวรัสติดตัวมา แล้วทำไมเพื่อนร่วม ทางจากเมืองเผิงจิงถึงไม่มีใครติดเชื้อเลย แต่กลับเป็นเขาเพียงคน เดียวที่ติดเชื้อ?

หากเขาติดเชื้อที่เมืองเกาปาเล่อ แล้วทำไมคนในเมืองนี้ถึงไม่มีผู้ ติดเชื้อ และเหตุใดเขาจึงกลายเป็นคนแรกที่ติดไวรัส X ทันทีที่เขา มาถึง?

มันฟังดูไม่สมเหตุสมผลเลย

จี้เหวินซีพยายามนึกถึงสิ่งที่เขาทำ และผู้คนที่เขาพบปะในช่วง ไม่กี่วันที่ผ่านมาหลังจากมาถึงเมืองเกาปาเล่อ…

เมื่อดอกเตอร์หวังได้ยินเช่นนั้น เขาก็พูดด้วยน ้าเสียงจริงจังทันที ว่า

“วางยาพิษ? คุณจี้ครับ รบกวนเล่ารายละเอียดเพิ่มเติมหน่อย ครับ”

จี้เหวินซีเรียบเรียงความคิด อธิบายถึงการคาดเดาของเขา…

นอกประตู

คุณหมอหวู่ หร่วนซิ่งไห่ และคนอื่น ๆ ต่างก็เร่งรีบเข้ามา รวมไป ถึงหวงหลีที่กำลังตื่นเต้นดีใจ

“อาจารย์ อยู่ที่นี่ด้วยหรือคะ”

หร่วนซิ่งไห่กล่าวทักทายด้วยความเคารพเมื่อเห็นคุณปู่จี้

ในอดีตเธอเคยเป็นลูกศิษย์ของคุณปู่จี้มาก่อน ต่อมาเธอได้รับ การโยกย้ายงาน มาทำงานที่มณฑลหลงเจียงเพื่อพัฒนา

คุณปู่จี้มีลูกศิษย์ลูกหาบมากมาย ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่า แทบทุกมณฑลในประเทศจีนล้วนต้องมีลูกศิษย์ของเขา

คุณปู่จี้ตอบกลับ “เสี่ยวหร่วน พวกเธอมาด้วยเหรอ”

หวงหลีจ้องมองจี้เหวินซีที่อยู่ภายในห้องผู้ป่วยโดยไม่ละสายตา พูดด้วยน ้าเสียงร่าเริงว่า

“เยี่ยมเลย ในที่สุดคุณจี้ก็ฟื้นแล้ว ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่ามียา รักษาโรคเฉพาะทาง?”

ตอนนี้หวงหลีรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก ประการแรกดีใจที่จี้เหวิน ซีฟื้นแล้ว เธอจะได้ดำเนินการตามแผนต่อไป ประการที่สองดีใจที่มี ยารักษาโรคเฉพาะทางปรากฏขึ้น แสดงว่าสถานการณ์ยังอยู่ใน ความควบคุมของเธอ

เธอไม่ได้ก่อเรื่องใหญ่หลวงใด ๆ

ช่วงที่ผ่านมาเธอหวาดกลัวมาก กลับไปต้องกินอะไรอร่อย ๆ ชดเชยความตกใจเสียหน่อย

จี้ซานซานมองเธอด้วยสายตาสงสัย “ยารักษาโรคเฉพาะทาง อะไร? คุณเป็นคนทำมันเองเหรอ? ยาที่พี่ชายฉันกินคือยาช่วยชีวิต สูตรลับของครอบครัวพี่หมิงเยวี่ยต่างหาก!”

หร่วนซิ่งไห่จับประเด็นสำคัญได้ จึงรีบถามทันที

“ซานซาน เธอกำลังพูดถึงยาช่วยชีวิตอะไร?”

“ยาช่วยชีวิตก็คือยาที่เอาไว้ใช้ช่วยชีวิตคนไงคะ ก่อนหน้านี้คุณ ปู่ของหนูถูกวางยาพิษ พี่หมิงเยวี่ยก็ป้อนยานี้ให้คุณปู่กินหนึ่งเม็ด

แล้วคุณปู่ก็รอดจริง ๆ หนูเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ รายละเอียดคง ต้องไปถามพี่หมิงเยวี่ยเองค่ะ” จี้ซานซานตอบ

หร่วนซิ่งไห่และคุณหมอหวู่มองหน้ากัน ก่อนรีบถามไปว่า

“พี่หมิงเยวี่ยที่เธอพูดถึงคือใครเหรอ แล้วอยู่ที่ไหน?”

คุณปู่จี้พูดอย่างใจเย็นว่า “เสี่ยวหร่วน พวกเธอไม่ต้องร้อนใจไป ฉันเห็นว่ายานี้ใช้ได้ผล และก็รู้ว่าพวกเธอจะทำอะไรต่อ ก่อนหน้านี้

ฉันส่งคนไปรับแม่หนูหมิงเยวี่ยแล้ว ตอนนี้เธอกำลังเดินทางมา”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หร่วนซิ่งไห่ยิ้มอย่างมีความสุข “อาจารย์คิด รอบคอบเสมอเลยค่ะ”

พวกเขาทั้งหมดกำลังรอคอย รอให้ดอกเตอร์หวังออกมาบอก เกี่ยวกับสภาพร่างกายของจี้เหวินซีในปัจจุบัน และรอคอยผู้หญิงที่

ชื่อเซียวหมิงเยวี่ย

ถ้ามียารักษาโรคนี้จริง ๆ ปัญหาเร่งด่วนที่พวกเขากำลังเผชิญ อยู่ก็จะได้รับการแก้ไข

นี่จะเป็นการช่วยชีวิตผู้คนนับไม่ถ้วน และเมืองเกาปาเล่อจะรอด พ้นวิกฤตไปได้

คุณหมอหวู่และหร่วนซิ่งไห่มองไปที่ดอกเตอร์หวังในห้องผู้ป่วย อย่างไม่วางตา สีหน้าของพวกเขาเริ่มตึงเครียด และหัวใจของทุกคน เต้นรัวเร็ว

ความตื่นเต้น ความประหม่า ความคาดหวัง ความกังวล… อารมณ์ต่าง ๆ ปะปนกันไป ไม่มีใครสามารถสงบสติอารมณ์ได้ ในตอนนี้

ชีวิตของผู้คนหลายล้านคนในเมืองเกาปาเล่อขึ้นอยู่กับวันนี้!

หวงหลียังคงสงสัย ไวรัส X จะปรากฏขึ้นในอีก 60 ปีข้างหน้า สถาบันวิจัยต่างๆ ทั่วโลกยังไม่สามารถพัฒนายาที่มีประสิทธิภาพใน การยับยั้งไวรัสได้ แล้วเซียวหมิงเยวี่ยคนนั้นจะมียารักษาไวรัส X ได้ อย่างไร?

เธอคิดไม่ออก แต่ไม่ว่าอย่างไร ขอแค่มียารักษาก็พอ หวังว่า เซียวหมิงเยวี่ยจะมีประโยชน์ในการควบคุมการระบาดของไวรัส X ใน ปัจจุบันได้บ้าง

“เซียวหมิงเยวี่ยเป็นใคร น่าเชื่อถือหรือเปล่า? อย่ามาทำให้พวก เราดีใจเก้อนะ” หวงหลีถามจี้ซานซาน

จี้ซานซานพูดด้วยน ้าเสียงเหน็บแนม “พี่หมิงเยวี่ยคือ… คู่หมั้น ของพี่ชายฉัน แน่นอนว่าเชื่อถือได้! ไม่เหมือนใครบางคน อ้างว่าเป็น เทพธิดาจากอนาคต แล้วทำนายเรื่องนี้ไม่ได้เหรอ? ทำไมไม่ทำนาย ล่วงหน้าว่าไวรัส X จะร้ายแรงขนาดไหนล่ะ?”

“แล้วไม่รู้ว่าใครนะ มั่นใจนักหนา บอกกับพวกเราว่าโรคติดต่อ ไวรัส X ไม่ร้ายแรง แค่เป็นไข้เฉย ๆ แล้วยังบอกอีกว่าด้วยการดูแล ของเจ้าหล่อน พี่ชายฉันจะต้องหายดีโดยเร็ว แล้วตอนนี้เป็นไง? ลอง

ไปโรงพยาบาลแล้วแหกตาดูสิ แต่ละวันมีคนตายไปเท่าไหร่ เธอเอง ไม่ใช่เหรอที่บอกว่ามันไม่ร้ายแรง? คุณเทพธิดาไม่มีคำอธิบายให้ พวกเราหน่อยหรือคะ?”

จี้ซานซานพูด ‘แดกดัน’ อีกฝ่ายได้อย่างเจ็บแสบ