ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 410 ไป่หลี่โม่เฉินฆ่าตัวตาย (2)

ภายในคุกแห่งหนึ่ง

“วัคซีนได้รับการพัฒนาออกมาแล้ว และกำลังผลิตจำนวนมาก พวกคุณคงจะปล่อยฉันไปได้แล้วใช่ไหม?”

หวงหลีกำลังวางแผนว่าจะทำอะไรบ้างหลังจากออกไป สิ่งแรกที่

เธอต้องทำคือตามหาจี้เหวินซี อธิบายสถานการณ์ให้เขาฟัง เพื่อ ไม่ให้เขาเข้าใจเธอผิด

เจ้าหน้าที่เหลือบมองเธอ แต่ไม่ได้พูดอะไร

“นี่ ฉันกำลังคุยกับคุณนะ หูหนวกหรือยังไง?”

หวงหลีรู้สึกไม่พอใจกับท่าทีของเจ้าหน้าที่เป็นอย่างมาก ก่อน หน้านี้ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน ก็ล้วนได้รับคำยกย่องสรรเสริญ เหล่า พวกขี้ประจบสอพลอต่างก็ต่อคิวเข้ามาเลียแข้งเลียขาเธอ

ตอนนี้เธอแค่ทำผิดพลาดเล็กน้อย และเธอก็แก้ไขมันแล้ว คน พวกนี้ช่างน่ารังเกียจ กล้ามาทำให้เธอต้องอับอายได้ยังไง

เธอเป็นถึงเทพธิดานะ!

รอดูเถอะ สักวันฉันจะทำให้พวกแกรู้ซึ้ง

“คุณหวง คุณอาละวาดมาหลายวันแล้ว หยุดเถอะครับ” เจ้าหน้าที่พูดด้วยน ้าเสียงเรียบเฉย

“ฉันจะออกไป! ฉันต้องไปเจอคุณหมอหวู่!” หวงหลีพูดด้วย ความโกรธ

เจ้าหน้าที่เริ่มหงุดหงิด “จะบอกให้เอาบุญนะครับ ที่นี่ไม่ใช่ โรงพยาบาลบำบัด แต่เป็นคุก คุณถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ออกไป ไหนไม่ได้ทั้งนั้น!”

พูดจบ เจ้าหน้าที่ก็เตรียมตัวจะจากไป

หวงหลีเบิกตากว้างด้วยความไม่เชื่อ รีบยื่นมือไปคว้าแขนเสื้อ เจ้าหน้าที่ผ่านลูกกรง

“พูดบ้าอะไร?? ฉันคือเทพธิดานะ! ฉันมาจากอนาคต พวกแก กล้าจำคุกฉันตลอดชีวิตได้ยังไง? พวกแกไม่อยากรู้เหรอ ว่าอนาคต จะเป็นยังไงต่อไป?”

เจ้าหน้าที่สะบัดแขนออกจากการเกาะกุม พูดจาดูถูก

“เทพธิดาอะไรกัน คุณรู้ตัวไหมว่าฆ่าคนตายไปกี่คน? สถิติล่าสุด ยอดผู้เสียชีวิตเกือบสองแสนคนแล้ว!”

“แม้คุณจะมาจากอนาคต แล้วมันยังไง ใครจะไปกล้าเชื่อคำพูด เพ้อเจ้อของคุณอีก เผลอ ๆ ครั้งต่อไปคงทำให้ประเทศชาติพังพินาศ ไปเลยก็ได้ คุณหมอหวู่ไม่มาพบคุณหรอก เพราะงั้นอยู่เงียบ ๆ เถอะ”

หวงหลีเริ่มตื่นตระหนก เป็นไปได้ยังไง เธอภูมิใจในสถานะนัก เดินทางข้ามกาลเวลามาก รู้ไหมว่าเดินทางจากอนาคตมีค่าแค่ไหน พวกเขาจะทอดทิ้งเธอแบบนี้ได้ยังไง?

มันเป็นไปไม่ได้!

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ แกโกหกฉัน! ฉันเคยช่วยเหลือพวก แกไว้นะ! ทำไมถึงมากักขังฉันแบบนี้ ปล่อยฉันออกไป ฉันจะไปหา คุณหมอหวู่!”

เจ้าหน้าที่กลอกตา “ถ้าไม่มีความดีความชอบในอดีต คุณคิดว่า ตัวเองจะยังมีชีวิตอยู่เหรอ? แค่รอดโทษประหารชีวิตก็ดีแค่ไหนแล้ว ชีวิตผู้บริสุทธิ์เกือบสองแสนคนต้องตายเพราะคุณ ยังมีหน้ามา เรียกร้องขอออกไป แล้วยังกล้านอนหลับสบายใจอีก…”

สิ้นเสียง เจ้าหน้าที่ก็รีบเดินจากไป ไม่สนใจหวงหลีอีก

สมองของหวงหลีแทบระเบิด เธอกุมมือทั้งสองด้วยร่างกายที่สั่น เทา ไม่อยากเชื่อว่าเธอถูกจำคุกตลอดชีวิตจริง ๆ?!

“ฉันคือนางเอกของเรื่องนี้นะ! ฉันคือนางเอก ฉันยังมีประโยชน์ พวกแกจะขังฉันไว้ที่นี่ไม่ได้!”

เธอตะโกนร้องด้วยความสิ้นหวัง แต่ไม่มีใครสนใจเธอ

หวงหลีถูกความกลัวมหาศาลครอบงำ ร้องไห้สะอึกสะอื้น

“ฉันคือนางเอก ฉันเดินทางมาจากอนาคต ฉันยังมีอีกหลายสิ่งที่

ต้องทำ ฉันมีอนาคตที่สดใส ฉันยังมีภารกิจยิ่งใหญ่รออยู่ ฉันยังต้อง ตามหาพระเอก…”

เธอทุบประตูอย่างบ้าคลั่ง “ปล่อยฉันออกไป! พวกแกมัน เนรคุณ!”

“ปล่อยฉันออกไปเถอะ ฉันทำพลาดไปแล้ว ให้ฉันปรับปรุงตัว ได้ โปรดให้โอกาสฉันอีกครั้ง”

เธอร้องตะโกนทั้งวันจนเสียงแหบพร่า แต่ไม่มีใครสนใจหรือตอบ กลับเธอเลย

ในที่สุด เธอก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้น ดวงตาหม่นหมองไร้ประกาย ปากก็พึมพำว่า “ฉันคือนางเอก นางเอกไม่ควรตกอยู่ในสภาพแบบ นี้…”

…

วัคซีนได้รับการพัฒนาแล้ว และกำลังมีการฉีดวัคซีนให้กับ ประชาชนทั่วไป

ชุมชนที่เซียวหมิงเยวี่ยอาศัยอยู่ก็กำลังมีการฉีดวัคซีนเช่นกัน สมาชิกครอบครัวเซียวแต่งตัวเต็มยศ ห่อหุ้มตัวเองมิดชิด กำลัง เตรียมตัวออกไปฉีดวัคซีน

สถานที่รวมตัวห่างออกไปจากชุมชน และเป็นการรวมตัวกันฉีด วัคซีนของสามชุมชน ประกอบด้วยชุมชนที่ครอบครัวเซียวอาศัยอยู่ และอีกสองชุมชนใกล้เคียง

“แม่ เสร็จหรือยังคะ?” เซียวหมิงเยวี่ยเร่งเร้า

คุณแม่เซียวรีบวิ่งมาหา “เสร็จแล้วจ้า เสร็จแล้ว!”

แม้ว่าสถานที่ฉีดวัคซีนจะไม่ไกลมาก แต่ครอบครัวเซียวก็ ตัดสินใจที่จะขับรถไป

เมื่อทุกคนมาพร้อมกัน เซียวหมิงเยวี่ยก็สตาร์ทเครื่องยนต์รถและ ออกเดินทาง

เธอถามขึ้น “พวกลุงใหญ่และคนอื่น ๆ เป็นยังไงบ้างคะ? สบายดี ไหม?”

ก่อนที่การปิดเมืองจะเกิดขึ้น ลุงใหญ่ ลุงรอง และเจี่ยงย่วนทั้ง สามคนทำงานอยู่ที่ไซต์งานก่อสร้าง ดังนั้นพวกเขาจึงถูกกักตัวอยู่ที่

ไซต์งานก่อสร้างมาตลอดจนถึงช่วงนี้

ไซต์งานก่อสร้างมีคนเยอะ ความปลอดภัยไม่ดีเท่าที่บ้าน สอง สามวันก่อนคุณแม่เซียวได้รับข่าวว่า ไซต์งานก่อสร้างของลุงใหญ่มี คนติดเชื้อ ทำให้พวกเขาสามคนติดเชื้อไวรัส X ไปด้วย

เรื่องนี้ทำให้คุณตาและคุณยายกังวลอย่างมาก ร้อนใจจนเป็น ทุกข์

แต่โชคดีที่พวกเขาติดเชื้อในช่วงเวลาที่เหมาะสม วัคซีนแห่งชัย ชนะได้รับการพัฒนาแล้ว และกำลังอยู่ในระหว่างการกระจาย

ดังนั้นทันทีที่รู้ว่าพวกเขาติดเชื้อไวรัส X และเริ่มมีอาการ เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ก็รีบไปฉีดวัคซีนแห่งชัยชนะให้พวกเขา

หลังจากฉีดวัคซีนแห่งชัยชนะแล้ว ลุงใหญ่และพวกเขายังทาน ยาพิเศษที่พัฒนาขึ้นใหม่ทุกวัน ทำให้การรักษาเร็วขึ้นมาก

ตอนนี้พวกเขารักษาตัวอยู่ที่จุดรวมตัวเดียวกัน รอสังเกตอาการ และเมื่อหายป่วยแล้วถึงจะออกมาได้

“ไม่มีอะไรร้ายแรง พวกเขาโชคดีที่ติดเชื้อตอนนี้ พอติดเชื้อก็ ได้รับวัคซีนทันที ร่างกายยังไม่เสียหายมาก หมอบอกว่า พักฟื้นสัก ระยะก็จะหาย ไม่เป็นอะไรมาก” คุณแม่เซียวตอบ

“งั้นก็ดีค่ะ รอพวกเขากลับบ้านแล้ว ก็ให้พักฟื้นไปสักระยะ” เซียวหมิงเยวี่ยพูด

คุณยายพูดด้วยความกลัว “มันน่ากลัวมากเลย พอได้ยินว่าพวก ลุงใหญ่ติดเชื้อ ยายก็นอนไม่หลับทั้งคืน ไวรัส X น่ากลัวจริง ๆ มีผู้คน ล้มตายไปมาก”

คุณพ่อเซียวพยักหน้า “มันน่ากลัวจริง ๆ นั่นแหละ ก่อนหน้านี้

แค่ดูจำนวนผู้เสียชีวิตประจำวันก็ใจคอไม่ดีแล้ว แต่โชคดีที่ตอนนี้

วัคซีนแห่งชัยชนะถูกพัฒนาออกมาแล้ว ผู้เชี่ยวชาญทุกคนพูดว่า ตราบใดที่ได้รับวัคซีน ไวรัส X จะไม่ได้น่ากลัวอีกต่อไป อย่างมากก็

อาจเป็นหวัด มีไข้ ซึ่งกินยารักษาได้ วัคซีนแห่งชัยชนะนี้ช่วยชีวิตคน ได้มากมายทีเดียว!”

“ใช่แล้ว ประเทศของเรานี่ดีจริง ๆ น่าเชื่อถือและน่าอยู่มากด้วย” คุณยายพูดอย่างมีความสุข

ขณะที่ทุกคนในรถกำลังพูดคุยกัน เซียวหมิงเยวี่ยไม่ได้พูดอะไร แต่เธอรู้สึกขอบคุณอยู่ในใจ

หากลุงใหญ่และคนอื่น ๆ ติดเชื้อไวรัส X เร็วกว่านี้ พวกเขาคง ถูกขังอยู่ที่ไซต์ก่อสร้างระหว่างล็อกดาวน์ และไม่สามารถออกไปไหน ได้

ถ้าพวกลุงใหญ่เป็นอะไรไป เสาหลักของครอบครัวก็พังทลายลง นี่จะเป็นโศกนาฏกรรมสำหรับครอบครัวทั้งสามครอบครัว

มันน่ากลัวมากจริง ๆ

คนที่ติดเชื้อไวรัส X ตอนนี้ถือว่าโชคดีมาก แต่คนที่ติดเชื้อใน ช่วงแรกนั้นกลับไม่โชคดีเท่าไหร่เลย

ผู้เสียชีวิตนับแสนล้วนเป็นชีวิตที่มีค่า แต่ละคนล้วนเป็นสมาชิก ของครอบครัว เป็นเสาหลักของครอบครัว

กี่หมื่นกี่พันครอบครัวที่ต้องแตกสลาย นี่คือโศกนาฏกรรมของ มนุษยชาติ แต่ไม่มีใครสามารถทำอะไรกับมันได้ ความจริงช่าง โหดร้ายเหลือเกิน

หากไม่มีวัคซีนแห่งชัยชนะ จำนวนผู้เสียชีวิตจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และอาจลุกลามไปยังชุมชนอื่น ๆ ในกรณีเลวร้ายที่สุด ทั้งประเทศ อาจตกอาจเผชิญกับวิกฤตความตาย

ดังนั้น สิ่งนี้ถือว่าโชคดีท่ามกลางความโชคร้าย

มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าภัยพิบัติครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากธรรมชาติ แต่ เป็นฝีมือมนุษย์

หวงหลีสมหวังดังปรารถนา เธอมาเพื่อเปลี่ยนแปลงอนาคต และ เธอก็เปลี่ยนแปลงมันได้สำเร็จ ทว่ามันกลับกลายเป็นไปในทางที่

เลวร้าย

คนที่ไม่ควรตาย คนที่ควรมีลูกหลาน คนที่ควรมีอนาคตที่ดี ต่าง ก็ต้องเสียชีวิตอย่างกะทันหันด้วยโรคร้ายนี้ เมื่อไม่มีลูกหลาน ก็ไม่มี อนาคต

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของเซียวหมิงเยวี่ยก็เย็นชาลง เธอไม่ กลัวคนโง่ แต่กลัวคนโง่ที่ไม่เพียงแค่โง่อย่างเดียว แต่ยังทะนงตนอีก ด้วย

ชีวิตผู้คนนับแสนเหล่านี้ จะต้องถูกจดจำไว้บนบ่าของหวงหลี และบทลงโทษสำหรับเธอยังมาไม่ถึง

แม้ว่าเธอจะยอมพลีชีพเพื่อขอโทษ แต่ก็ไม่สามารถชดเชยความ เสียหายที่ไวรัส X สร้างให้กับเมืองเกาปาเล่อได้ เพราะคนที่ตายไป แล้ว ย่อมไม่สามารถฟื้นคืนชีพ

“ถึงแล้วค่ะ” เซียวหมิงเยวี่ยดับเครื่องยนต์แล้วลงจากรถ

แถวฉีดวัคซีนมีทั้งหมดสามแถว และมีคนยืนเข้าคิวอยู่เต็ม

ช่างบังเอิญเหลือเกิน เหยาเชินและครอบครัวก็มาถึงพอดี

“พี่กุ้ยเฟิน มา ๆ ๆ มาต่อแถวกันเร็ว” จางเถาฮวาทักทายอย่าง กระตือรือร้น

“อ้าว ครอบครัวคุณก็มาเร็วเหมือนกันนะ” คุณยายทักทายกลับ

จางเถาฮวายิ้มแย้มแจ่มใส “ก็ต้องมาเช้า ๆ น่ะสิ วัคซีนวันนี้มีแค่ ห้าร้อยโดส ช้าก็ต้องรอคิวรอบหน้า พวกเรามาเร็ว แต่ยังมีคนมาเร็ว กว่าพวกเราอีก ดูสิ แถวยาวเหยียดเลย”

เธอหันไปหาเซียวหมิงเยวี่ย “นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นหมิงเยวี่ย หลานสาวคุณใกล้ ๆ หน้าตาสะสวยเหลือเกิน รอให้พ้นช่วงปิดเมือง แล้ว จะแวะไปเล่นที่บ้านบ่อย ๆ นะ”

เซียวหมิงเยวี่ยยิ้มอย่างสุภาพ และทักทายครอบครัวเหยา

เธอคิดในใจ คุณยายคนนี้ชมคนเก่งจริง ๆ เธอสวมหน้ากากบน ใบหน้า แล้วคุณยายรู้ได้อย่างไรว่าเธอสวยหรือไม่สวย?