ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 42 น ้าอบกันยุงคุณภาพแย่

“ฉันรู้จักคนในโรงพยาบาล ถ้าอยากทำแท้งพวกเขาก็ทำให้ได้ หากต่อไปเธอมาอยู่ข้างฉันอย่างว่าง่าย ฉันจะเลี้ยงดูปูเสื่อเธออย่างดี แน่นอน”

ลี่ลี่เร่งฝีเท้าเดินลงมาก่อนบอก “พี่พาน พี่ใจดีมาก ฉันรักพี่ที่สุด เลย! ตอนนี้ฉันอับจนหนทางแล้ว ขอแค่พี่พานไม่รังเกียจฉัน ฉันยินดี ทำทุกอย่าง!”

“ที่รัก ฉันเองก็คิดถึงลีลาของเธอเหมือนกัน ฉันยังไม่เคยลองกับ ผู้หญิงที่ตั้งท้องเลย”

“พี่พานนี่ละก็ ต้องอาบน ้าให้สะอาดถึงจะปรนนิบัติพี่ได้สิ ครอบครัวนั้นไม่มีน ้าให้ฉันอาบด้วยซ ้า อย่ารังเกียจฉันก็แล้วกัน”

“แค่น ้าอาบเอง ฉันมีให้มากเท่าที่เธอต้องการเลยละ”

…

วันต่อมา เซียวอวี่ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโหวกเหวกของแม่และย่า

“แม่ ทำไมยังไม่ไปต่อแถวที่ซูเปอร์มาร์เก็ตอีก แก่แล้ว นั่งกินนอนกินหรือไง ข้าวราคาพิเศษแต่ละวันมีจำกัด ถ้าไปสายเดี๋ยว ก็ต่อแถวไม่ทันหรอก”

ย่ากล่าวด้วยท่าทีขมขื่น”ฉันตื่นตั้งแต่ตีห้า แต่ก็หาหมวกกันยุง ไม่เจอเลย! เมื่อวานวางไว้บนโต๊ะแท้ ๆ มียุงอยู่ข้างนอก ไม่มีหมวก แล้วฉันจะออกไปข้างนอกยังไง?”

“พันผ้าไปก็ได้นี่? ต้องสวมหมวกด้วยเหรอ อ่อนไหวเหลือเกิน”

เซียวอวี่พลิกตัวไปมาอย่างหงุดหงิด ในที่สุดก็รู้ว่าคนข้างตัว หายไปแล้ว ตู้เสื้อผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าของลี่ลี่หายไป แม้แต่กระเป๋า เสื้อผ้าที่มุมห้องก็หายไปด้วย

เมื่อย้อนนึกถึงท่าทางทะแม่งของภรรยาเมื่อวานก็ลุกพรวดขึ้น จากเตียง

“พ่อ แม่ ลี่ลี่หนีออกจากบ้านไปแล้ว!”

“ลี่ลี่หนีไปเหรอ เธอตั้งท้องอยู่ รีบโทรหาเธอเร็ว จะให้เกิดอะไร ขึ้นกับหลานชายฉันไม่ได้!” ป้าสะใภ้ใหญ่ไม่ได้เป็นห่วงลี่ลี่ แต่เป็น ห่วงหลานชายตนเองต่างหาก

เซียวอวี่รีบคว้าโทรศัพท์ รอสายอยู่นานในที่สุดก็โทรติด เขาตั้ง ท่าจะพูด

“ใครเนี่ย? โทรมารบกวนแต่เช้า” น ้าเสียงเหลืออดของลี่ลี่ดังลอด ปลายสาย

เซียวอวี่รีบบอก “ลี่ลี่ คุณหายไปไหน ผมตื่นมาแล้วไม่เจอคุณ ตกใจมากแทบตาย ตอนนี้คุณอยู่ไหน? ผมจะไปรับคุณเดี๋ยวนี้”

“คุณนี่เอง เซียวอวี่ เราแยกทางกันตรงนี้เถอะ ต่อไปไม่ต้อง ติดต่อมาอีก ฉันไม่อยากข้องเกี่ยวกับพวกยากจนอย่างคุณอีกต่อไป แล้ว เข้าใจไหม?”

“ลี่ลี่ พูดอะไรของคุณน่ะ ตอนนี้เรามีลูกด้วยกันแล้วนะ”

“อ๋อ ฉันลืมบอกคุณไป วันนี้ฉันมีนัดทำแท้งตอนบ่าย ฉันไม่ อยากคลอดลูกแล้วต้องอยู่ในบ้านซอมซ่อไปตลอดชีวิตน่ะ”

เซียวอวี่ตกตะลึงก่อนตะโกนลั่น

“คุณบ้าไปแล้วเหรอ! ทำแท้งลูกเราได้ยังไง ถ้ากล้าก็ลองทำดูสิ!”

ป้าสะใภ้ใหญ่นั่งไม่ติดที่เมื่อได้ยินแบบนั้น “เธอจะทำร้าย หลานชายฉันไม่ได้นะ เขาเป็นหลานชายคนเดียวของตระกูลเซียว ของฉัน รีบกลับมาเลย!”

ลี่ลี่แค่นเสียงบอก “อันที่จริงฉันทำเพราะหวังดีนะ จะได้แบ่งเบา ภาระพวกคุณไง ตัวเองไม่มีจะกินอยู่แล้วยังจะอยากได้หลานชาย ฝัน กลางวันเถอะ! บำรุงครรภ์ยังไม่มีปัญญา หาเลี้ยงเด็กคนหนึ่งไม่มีทาง ทำได้หรอก แล้วฉันจะคลอดได้ยังไง? ทำไมฉันต้องคลอดลูกให้ ด้วย?”

ป้าสะใภ้ใหญ่ลนลานกระทืบเท้าก่อนบอก “เธอมาคลอดที่บ้านก็ ได้ เมื่อก่อนผู้หญิงบ้านนอกก็คลอดลูกที่บ้านกันทั้งนั้น ฉันไม่เคย เห็นใครลำบากเลย ทุกคนก็อยู่ดีกันไม่ใช่เหรอ”

“ใครโทรมารบกวนเวลานอนฉันกัน? รีบวางสายเดี๋ยวนี้!” เสียง คนแปลกหน้าดังมาจากปลายสาย

ลี่ลี่ว่าปลอบเสียงอ่อน “อย่าโกรธไปเลยนะพี่พาน แค่พวกยากจน บ้านสามีเก่าฉันน่ะ”

เมื่อได้ยินเสียงผู้ชายข้างลี่ลี่ก็ไม่มีอะไรให้ต้องคาดเดาอีก เธอ ต้องหนีไปกับชู้รักแน่นอน และตอนนี้ก็คงนอนร่วมเตียงกันอยู่

เซียวอวี่ฉุนเฉียวขึ้นมาทันที เขาแทบสิ้นสติ

“จางลี่! มีผู้ชายอยู่ข้างคุณใช่ไหม? ผมทำทุกอย่างตามที่คุณ ต้องการอย่างกับหมาหน้าโง่ทุกวัน! คุณยังกล้าหักหลังผมอีกเหรอ!”

เขาตาแดงก ่าและสั่นเทาไปทั้งตัว

“นังแพศยานี่หนีไปกับชู้ ไม่รู้ทำเรื่องร้ายกาจอะไรลงไปแล้วบ้าง!” ป้าสะใภ้ใหญ่ทรุดลงกับพื้น ร้องไห้คร ่าครวญด้วยความโศกเศร้า

ชายหนุ่มปลายสายคว้าโทรศัพท์มาพูดเสียงเรียบ

“ฉันแค่นอนกับเมียฉัน มีปัญหาตรงไหน ฉันใช้นิ้วบี้นายยับได้ ด้วยซ ้า กล้าดีมาจากไหนกันฮะ? ผู้หญิงท้องนี่ต่างออกไปจริง ๆ สนุก กว่าเยอะเลย”

เซียวอวี่อาละวาดแทบบ้า “ฉันจะฆ่าแก พวกผีเน่าโลงผุ! จางลี่ นังแพศยา ฉันจะฆ่าแก!”

ยิ่งรักเธอมากเท่าไร ตอนนี้ก็ยิ่งเกลียดเธอมากเท่านั้น เขาคิดจะ ฆ่าจางลี่ด้วยมือตนเอง ทำไมเขาถึงได้มอบใจให้นังชั่วคนนี้เหยียบย ่า กัน?

“ถ้าแน่จริงก็มาเลย”

อีกฝ่ายว่าเย้ยก่อนตัดสายไป

…

เซียวหมิงเยวี่ยไม่รู้ว่าครอบครัวของลุงใหญ่เผชิญกับอะไรอยู่ เธอกำลังกลุ้มใจว่าเที่ยงนี้จะกินขาหมูต้มซีอิ๊วหรือไก่อบเกาลัดดี

“หมิงเยวี่ย ตัดสินใจได้หรือยังว่าเที่ยงนี้จะกินอะไร?” ยายถาม ซักไซ้

“กินขาหมูต้มซีอิ๊วแล้วกันค่ะ หนูอยากกินขาหมู ยายผัดผักเพิ่ม อีกสองจานนะ เราจะกินเนื้อกับปลาตลอดไม่ได้ ดูหนูสิ น ้าหนักขึ้นมา ตั้งเยอะ” เซียวหมิงเยวี่ยเดินเข้ามาในครัวแล้วกอดอ้อนยาย

ยายรับคำพลางยกยิ้ม “ได้ ๆ งั้นผัดผักจานหนึ่งกับยำผักโขมนะ ไปเก็บผักโขมที่สวนมาสิ”

“ได้ค่ะ!”

เซียวหมิงเยวี่ยนั่งยองข้างแปลงผัก เก็บผักโขมมากำมือหนึ่ง จากนั้นก็หยิบผักโขมกองโตจากมิติ เอามารวมไว้ด้วยกันแล้วยื่นให้ ยาย

“หมิงเยวี่ย มีคนมาขายน ้าอบกันยุงในกลุ่มแชต เราซื้อบ้างดี ไหม” พ่อเซียวถาม

เซียวหมิงเยวี่ยกลายมาเป็นเสาหลักของบ้านโดยไม่รู้ตัว ไม่ว่าจะ ทำอะไรทุกคนก็ต้องถามเธอ

“ไม่ต้องหรอกค่ะ บ้านเรายังมีน ้าอบกันยุงอีกเยอะ” เธอตอบ พลางเลือกผักไปด้วย

“แต่ว่าเขาขายในกลุ่มกันราคาถูกมากเลยนะ แค่ขวดละ 400 หยวนเอง จะไม่ซื้อจริง ๆ เหรอ”

เพียงไม่กี่วันราคาน ้าอบกันยุงก็พุ่งทะยานไปถึง 3,000 หยวน และยังราคาขึ้นอย่างต่อเนื่อง ด้วยเหตุนี้การขายน ้าอบกันยุงขวดละ 400 จึงแทบจะเหมือนให้เปล่า

เมื่อได้ยินพ่อบอกแบบนั้น หญิงสาวก็พลันนึกได้ว่าเมื่อชาติก่อน คล้ายจะมีคนมาขายน ้าอบกันยุงในราคา 400 หยวนเหมือนกัน เพียงแต่น ้าอบกันยุงนั้นผสมสารเคมีมาด้วย

เพื่อกลบกลิ่นฉุน พ่อค้าหัวใสจึงเติมสารอันตรายเข้าไปมากมาย

น ้าอบกันยุงนี้ไม่เพียงไม่สามารถกันยุงได้ แต่ยังเป็นอันตรายต่อ ร่างกายมนุษย์ ทำให้เป็นภูมิแพ้ผิวหนังในระดับอ่อน ไปจนถึงทำลาย ผิวขั้นสาหัส และอันตรายจนถึงแก่ชีวิต!

เซียวหมิงเยวี่ยเปิดกลุ่มสนทนาของชุมชนแล้วก็พบว่ามีคนขาย อยู่จริง ๆ

[ลุงเฉียนขายน ้าอบกันยุง] : ข่าวดี! ข่าวดี! ถึงลูกบ้านทุกคน ฉัน ได้น ้าอบกันยุงรอบใหม่มาจากโรงงานที่รู้จักกัน ราคาปกติอยู่ที่ 2,999 แต่ตอนนี้ขายแค่ 400 แค่ 400 เท่านั้น!

[ผกาบานมั่งคั่ง] : ฉันเห็นในโซเชียลขายน ้าอบกันยุงกันที่ 3,000 หยวน ทำไมคุณขายแค่ 400 หยวน ราคาถูกแบบนี้ เชื่อถือ ได้หรือเปล่า?

[ลุงเฉียนขายน ้าอบกันยุง] : น้องสาว น ้าอบกันยุงของฉันมาจาก ต้นทาง ราคาเลยถูกกว่าท้องตลาด

[คุณแม่หันหัน] : เด็กใช้ได้หรือเปล่า?

[ร้อนแทบตาย] : +1 ฉันเองก็อยากจะถามเหมือนกัน

[ลุงเฉียนขายน ้าอบกันยุง] : ใช้ได้สิ ปลอดภัยหายห่วง

[คุณแม่หันหัน] : งั้นฉันจะซื้อเอาไปให้ลูกใช้ขวดหนึ่ง

[ฉันผู้ไร้เทียมทาน] : ฉันขอขวดหนึ่งด้วย

[ผู้จัดการซูแห่งเหมยหม่านซูเปอร์มาร์เก็ต] : ตรวจสอบของแท้ กันด้วย ฉันได้ยินมาว่าช่วงนี้มีของปลอมและของคุณภาพต ่าขาย อย่างผิดกฎหมายกันเยอะ ทางการกำลังตามสืบเรื่องนี้ สัปดาห์หน้า เหมยหม่านซูเปอร์มาร์เก็ตจะได้สินค้ารอบใหม่ รวมถึงยากันยุงม้วน

อีก 10 กล่อง ยากันยุง 10 กล่อง และน ้าอบกันยุงอีก 10 กล่อง ขาย ราคา 200 หยวน จำกัดแค่คนละหนึ่งขวดเท่านั้น”

[ผู้จัดการซูแห่งเหมยหม่านซูเปอร์มาร์เก็ต] : ทางการกำลัง แจกจ่ายไปตามคลังในโรงงาน และทำงานล่วงเวลาเพื่อให้ประชาชน มียากันยุงใช้กัน ได้โปรดเชื่อมั่นในทางการ แล้วเราจะก้าวข้ามภัย พิบัตินี้ไปด้วยกัน!”

ผู้จัดการซูเป็นคนที่ทางการส่งมา ทุกคนไว้ใจเขามาก หรือต่อให้ ไม่เห็นด้วยแต่อย่างน้อยก็ไว้หน้าเขา เซียวหมิงเยวี่ยถึงได้ขอให้เหมย หม่านไหว้วานให้เขาออกหน้าพูด