ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 43 โครงการจับยุงระดับชาติ

หากให้เซียวหมิงเยวี่ยพูดแหกหน้า มีแต่จะสร้างศัตรูและน่าจะทำ ให้เกิดความขัดแย้ง เธอต้องทำตัวเงียบเชียบและไม่เป็นเป้าสนใจ

บางทีหลังเรื่องแดงขึ้นมา บางคนอาจโทษว่าเธอไม่ยอมบอกก่อน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่เป็นผลดีกับเธอ เธอจึงออกหน้าพูดเรื่องนี้

ไม่ได้ ผู้จัดการซูนับว่าเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดแล้ว

[คุณแม่หันหัน] : อืม งั้นตอนนี้ฉันยังไม่ซื้อแล้วกัน รอซื้อของ จากเหมยหม่านซูเปอร์มาร์เก็ตมาให้ลูกใช้แล้วกัน จะประมาทไม่ได้นี่

เนอะ

[ฉันผู้ไร้เทียมทาน] : ฉันก็ไม่เอาแล้วเหมือนกัน

[ลุงเฉียนขายน ้าอบกันยุง] : @ผู้จัดการซูแห่งเหมยหม่าน ซูเปอร์มาร์เก็ต คุณหมายความว่ายังไง? ฉันขายไปหลายร้อยขวด แล้ว ทำไมมากล่าวหาว่าของฉันเป็นของปลอม!

[ผู้จัดการซูแห่งเหมยหม่านซูเปอร์มาร์เก็ต] : @ทุกคน โปรด ระวังของปลอมและตรวจสอบให้มั่นใจว่าซื้อของแท้มาจากช่องทาง ถูกกฎหมาย อย่าซื้อยากันยุงราคาแพงจากกลุ่มวีแชตหรือโมเมนต์ ของรอบต่อไปได้รับการรับรองราคากลางจากทางการแล้ว ราคาไม่ แพง วางใจได้เลย!

[เข้ากันไม่ได้] : ฉันเชื่อใจผู้จัดการซู

[ผู้ยิ่งใหญ่คับฟ้า] : ผู้จัดการซูพูดถูก งั้นฉันจะซื้ออาทิตย์หน้า แค่ 200 หยวน ราคาถูกมาก

[ลูกอมคิวคิวแสนประณีต] : โดนแล้วไง ฉันเพิ่งซื้อกำยานไล่ยุง ไปในราคาแพงลิบ!

[ลุงเฉียนขายน ้าอบกันยุง] : @ผู้จัดการซูแห่งเม่ยหม่าย ซูเปอร์มาร์เก็ต แกเป็นใครกัน? ฉันขายของแท้ทั้งนั้น ระวังถูกฟ้อง ข้อหาหมิ่นประมาท!

[ชายเขี่ยเท้าผู้ยิ่งใหญ่] : ขายน ้าอบกันยุงแต่ไม่รู้จักผู้จัดการซู เหรอ เขาเป็นหัวหน้าที่ทางการส่งมาช่วยเหมยหม่านซูเปอร์มาร์เก็ต ทุกคนในชุมชนฮว๋าฮั่นรู้จักเขาทั้งนั้น

[หวังเฉินเจิง] : ใช่ ไม่รู้จักเขาได้ยังไง?

[คุณแม่หันหัน] : ยังจะพูดจาหยาบคายอยู่อีก เป็นตัวอย่างที่แย่ สำหรับเด็กจริง ๆ

[จันทร์กระจ่างกลางใจ] : อาจจะไม่ได้เป็นคนจากชุมชนเราก็ได้

เซียวหมิงเยวี่ยบอกใบ้เล็ก ๆ

[ชายเขี่ยเท้าผู้ยิ่งใหญ่] : @ลุงเฉียนขายน ้าอบกันยุง คุณไม่ใช่ ลูกบ้าน แล้วเข้ามาในกลุ่มสนทนาของชุมชนเราได้ยังไง เป็นพวกต้ม ตุ๋นเหรอ?

[โอหนี่ผู้นี้] : ที่แท้ก็เป็นพวกต้มตุ๋น โชคดีที่ฉันไม่ได้ซื้อ พวกต้ม ตุ๋นออกไป!

ชายมิจฉาชีพโกรธปนอับอาย กิจการกำลังไปได้สวยกลับถูก ทำลาย เขากัดฟันกรอดด้วยความโมโห

[ลุงเฉียนขายน ้าอบกันยุง] : กล้าดียังไงมาขวางทางทำเงินของ ฉัน คิดว่าตัวเองเก่งกล้ามาจากไหน!

[แจ้งเตือน] : ลุงเฉียนขายน ้าอบกันยุงถูกลบออกจากกลุ่ม สนทนา

[พี่เจี่ยงฝ่ายจัดการอสังหาฯ] : ขออภัยลูกบ้านทุกคนด้วย เราได้ ไล่คนออกไปแล้ว ผู้จัดการซูพูดถูก เราต้องซื้อของแท้กันนะคะ

เซียวหมิงเยวี่ยยกนิ้วให้เงียบ ๆ พี่เจี่ยงฝ่ายจัดการอสังหาฯ ก็คือ แม่เซียวนั่นเอง เธอคุ้นเคยกับงานในฝ่ายจัดการอสังหาริมทรัพย์แล้ว

ทำได้สมบูรณ์แบบมาก

“ดูทีวีเร็ว ทางการออกประกาศ!” พ่อเซียวชี้โทรทัศน์

[ประกาศ : ถึงประชาชนทุกคน ขอความร่วมมือไปศูนย์ชุมชน ใกล้บ้านเพื่อรับตาข่ายจับยุง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปกรุณาจับยุงกัน อย่างขยันขันแข็ง แต่ละกิโลนับเป็นหนึ่งแต้ม สิบแต้มแลกอาหารได้ หนึ่งกิโลหรือน ้าครึ่งลิตร ปฏิบัติ!]

เนื่องจากจะจ่ายไฟในเวลาสี่โมงเย็นของทุกวัน คนส่วนใหญ่ไม่ สามารถดูโทรทัศน์ได้ คนในชุมชนส่วนใหญ่จึงยังไม่รู้เรื่องนี้

ทว่าไม่นานหลังจากนั้น ฝ่ายจัดการอสังหาริมทรัพย์และเหมย หม่านซูเปอร์มาร์เก็ตก็ส่งต่อข่าว ทั้งชุมชนแตกตื่นในทันใด

[เหมยหม่านซูเปอร์มาร์เก็ต] : ตาข่ายมาถึงแล้ว มาต่อแถวรับไป จับยุงได้เลย

[สี่คนครอบครัวสุขสันต์] : ต้องเสียเงินซื้อตาข่ายไหม?

[เหมยหม่านซูเปอร์มาร์เก็ต] : ฟรี รับไปได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

[สี่คนครอบครัวสุขสันต์] : รออะไรอยู่เล่า มียุงเยอะแยะในบ้าน แค่ที่ตายไปในอ่างก็กว่าครึ่งแล้ว เอายุงตายไปแลกเป็นอาหารได้ ดี มากเลย ฉันจะไปเอาเดี๋ยวนี้!

กลุ่มสนทนาแตกตื่นโดยพร้อมเพรียงกัน ทุกคนกรูกันลงไปชั้น ล่างเพื่อรับตาข่ายอย่างกับถูกรางวัลใหญ่ หลังจากอุณหภูมิสูงขึ้น ในที่สุดทุกคนก็มีความสุขกันบ้าง

เว่ยจวินพูดถูก ในที่สุดทางการก็ออกประกาศให้จับยุง ตาข่าย จับยุงเป็นตาข่ายทรงกลมรอบแท่งไม้ไผ่ จากปริมาณยุงที่เนืองแน่น ด้านนอกนั้น การจับยุงจึงไม่ยากแม้แต่น้อย แต่ก็ยังต้องอาศัยความ พยายามอยู่บ้าง

ทุกคนต่างมีวิธีของตัวเอง ไม่ว่าจะออกไปทั้งครอบครัว หลายคน ตัดผ้าโปร่งแสงแบบที่ใช้ทำกระโปรงผู้หญิงในหน้าร้อน เอามาติดกับ อ่างเล็กที่ใช้ครอบศีรษะก่อนผูกเข้าที่คอ ไม่เพียงแต่ช่วยป้องกันยุง กัดได้ ยังไม่บังทัศนวิสัยอีกด้วย ทั้งยังมีระยะห่างระหว่างผิวกับผ้า จึง ไม่ต้องกลัวว่ายุงจะแทงเข็มพิษผ่านผ้าเข้ามาถึงตัว

หลายคนทำชุดตามนี้

ทุกคนรีบลงไปจับยุงด้านล่าง พวกเขาต่างสวมเสื้อผ้าแปลก ประหลาดและพากันกระโดดขึ้นไปมา หากจับยุงได้ก็จะบี้กับพื้นให้ ตายก่อน ค่อยเก็บใส่ในถุงพลาสติกที่เหมยหม่านซูเปอร์มาร์เก็ตให้ มาเพื่อให้ง่ายแก่การชั่งน ้าหนัก

บางคนไม่ชอบตาข่ายจับยุงเล็ก ๆ ที่แต่ละครั้งจับยุงได้น้อย พวก เขาจึงเอาตาข่ายจับยุงของตนเองออกมา แล้วแยกย้ายกันไปตามที่ที่

มียุงมากกว่า

หลังจากวิ่งวุ่นสักพักหนึ่งก็จับยุงมาได้เป็นจำนวนมาก ตาข่ายมี ยุงแออัดอยู่ มันเร็วกว่าการใช้ตาข่ายเล็กมาก หากที่บ้านไม่มีตาข่าย ก็เอาผ้าปูเตียงมาใช้ก็ได้

หลังจับได้เต็มถุงก็ไปต่อแถวชั่งน ้าหนักที่เหมยหม่าน ซูเปอร์มาร์เก็ต หลังชั่งน ้าหนักแล้วจะได้รับแต้ม ซึ่งสามารถ ตรวจสอบได้ในโทรศัพท์ แหล่งข้อมูลขนาดใหญ่ใช้งานสะดวกสบาย มาก

ยุงดูดเลือดที่เดิมทีเคยน่ากลัว ตอนนี้ในสายตาของพวกเขา มัน กลายเป็นแต้มที่ได้มาฟรี ๆ พวกเขาไม่สนใจว่าจะถูกกัด ต่อให้ต้อง ทนเจ็บก็ยังอยากจับยุง

นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทางการจีนได้เริ่มโครงการจับยุง ระดับชาติอย่างเป็นทางการ และจะเก็บยุงทั้งหมดที่จับได้เอาไว้

แม้ประชาชนจะฉงนใจแต่ก็ดีใจมากกว่า พวกเขาซื้ออาหารใน ราคาแพงระยับมานาน ตอนนี้สามารถใช้ยุงแลกได้ฟรี ๆ มันยอด เยี่ยมมาก

ส่วนทางการจะต้องการเก็บยุงไปทำไม พวกเขาก็ได้แต่คิดว่ามัน เป็นวิธีที่ทางการจะควบคุมหายนะจากยุง ไม่ได้คิดในมุมมองอื่น

หลังจากนั้นไม่นานความจริงก็เป็นที่กระจ่าง ตอนนั้นทำให้เกิด กระแสแตกตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

บางคนพูดในกลุ่มสนทนาว่า…

[คุณป้าตุ้ยนุ้ยกินไม่รู้จักพอ] : ข้างนอกอากาศร้อนจะตาย ทำไม ต้องลำบากลงไปจับด้านล่างด้วย หลายวันที่ผ่านมาฉันบังเอิญได้วิธี หนึ่งมา ฉันแผ่ผ้าขนหนูเอาไว้ในห้องนอนแล้วเปิดหน้าต่าง ไม่นาน ยุงหลายตัวก็บินเข้ามาให้จับถึงในบ้าน

[นักรบยามค ่าคืน] : โห คุณป้า ไม่ขยะแขยงเหรอ กล้าใช้ ผ้าขนหนูล่อยุงได้ยังไง?

[คุณป้าตุ้ยนุ้ยกินไม่รู้จักพอ] : ฉันอยู่ชั้น 28 ขี้เกียจจะขึ้นลง บันได จับที่บ้านจะเป็นอะไรไป ฉลาดออก! ทุกคนก็ล่อยุงมาที่บ้านได้ เหมือนกัน

[ลมพัดเย็นก้น] : คุณป้าสุดยอด!

[คุณป้าตุ้ยนุ้ยกินไม่รู้จักพอ] : ใช่แล้ว ฉันฉลาดใช่ไหมล่ะ

[คุณปู่ผู้ยิ่งใหญ่] : แม่สาวสวยข้างบน ฉันขอยืมผ้าขนหนูหน่อย สิ ฉันเองก็อยากเรียนวิธีจับยุงจากเธอบ้าง

[คุณป้าตุ้ยนุ้ยกินไม่รู้จักพอ] : ไอ้แก่โรคจิต! ทำตัวน่ารังเกียจไป หน่อยไหม ไสหัวไปเลย มองหาแม่แกเหรอ!

…

เมื่อเห็นข่าวในกลุ่ม เซียวหมิงเยวี่ยก็เอ่ยชวน

“ออกไปเอาตาข่ายจับยุงกันค่ะ”

แม้เราจะไม่ได้ขัดสนอาหารหรือน ้าที่บ้าน ด้วยฐานข้อมูลที่มี การเข้าร่วมและเลี่ยงความเดือดร้อนโดยใช่เหตุจะเป็นการดีที่สุด

พ่อเซียวลุกขึ้นแล้วบอก “พ่อจะไปรับแม่ที่ทำงาน แล้วจะแวะไป เอาตาข่ายที่เหมยหม่านซูเปอร์มาร์เก็ตเอง ลูกอย่าไปจะดีกว่า เป็น ผู้หญิงออกไปมันไม่ปลอดภัย”

เนื่องจากบทเรียนคราวก่อน พ่อเซียวไม่กล้าปล่อยลูกสาว ออกไปเพียงลำพัง หากเขารู้ว่าคนพวกนั้นถูกเซียวหมิงเยวี่ยฆ่าตาย เขาคงช็อกจนสิ้นสติเป็นแน่

“ค่ะ”

เซียวหมิงเยวี่ยอยู่ว่าง เธอนอนเล่นโทรศัพท์บนโซฟา ตอนนี้

อุณหภูมิพุ่งสูง ไม่มีสื่อบันเทิงให้ดูนัก ชวนให้ค่อนข้างเบื่อ

ไม่นานข้อความหนึ่งก็เด้งขึ้นมาในกลุ่มสนทนาของชุมชน

[บ้านมีเหมิงเหมิง] : ช่วยด้วย! ใครมีรถมาช่วยลูกสาวฉันที! ฉัน ซื้อน ้าอบกันยุงจากลุงเฉียนมา หลังให้ลูกสาวใช้ ผิวของเธอก็บวม แดง ตอนนี้หมดสติไปแล้ว!

[บ้านมีเหมิงเหมิง] : มีใครใจดีพาลูกสาวฉันไปส่งโรงพยาบาลได้ บ้าง ฉันจะตอบแทนให้ ขอร้องละทุกคน!