ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 423 เซียวหมิงเยวี่ยเริ่มท ำงำน

ไม่ใช่แค่ลูกค้ำเก่ำเท่ำนั้น แต่ผู้บริหำรระดับสูงยังทรำบเกี่ยวกับ กำรกลับมำเปิดให้บริกำรอีกครั้งของมูนฟำร์ม

ภำยในห้องประชุมแห่งหนึ่ง โทรศัพท์ของหน่วยงำนป้องกันภัย พิบัติแห่งชำติดังขึ้น

คนที่รับสำยคือหัวหน้ำเหลย ซึ่งเคยติดต่อเรื่องควำมร่วมมือกับ เซียวหมิงเยวี่ยก่อนหน้ำนี้

“นี่มันแปลกจริง ๆ มูนฟำร์มเคยเปิดให้บริกำรที่เมืองเผิงจิงตลอด แล้วท ำไมถึงมำโผล่ที่เมืองเกำปำเล่อได้ล่ะ? ฟำร์มนี้ตั้งอยู่ที่ไหนกัน แน่ หรือว่ำมันสำมำรถเคลื่อนย้ำยได้?”

[เหล่ำเหลย ไม่ใช่แค่เมืองเกำปำเล่อนะครับ ผมลองให้คนจำก เมืองตำนหลงเฉวียนและเมืองฮุ่ยเหวินซำนลองสั่งซื้อดู พวกเขำล้วน สั่งซื้อส ำเร็จ หมำยควำมว่ำทุกพื้นที่ในมณฑลหลงเจียงสำมำรถ สั่งซื้อสินค้ำจำกมูนฟำร์มได้ และระยะเวลำกำรจัดส่งก็เท่ำกันด้วย ครับ] บุคคลปลำยสำยพูด

หัวหน้ำเหลยขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะสรุปควำมคิดเห็นของเขำ ว่ำ

“แปลกจริง มันช่ำงลึกลับมำก”

ตอนนี้หัวหน้ำเหลยแทบจะเชื่อทฤษฎีมนุษย์ต่ำงดำวแล้ว

[ลองตรวจสอบดูไหมครับ? เนื่องจำกมันเป็นซอฟต์แวร์ที่เคย ให้บริกำรเฉพำะในเมืองเผิงจิงเท่ำนั้น อำจจะเกี่ยวข้องกับชำวเมือง เผิงจิง กลุ่มผู้ลี้ภัยขนำดใหญ่เพิ่งมำถึง มูนฟำร์มก็กลับมำให้บริกำร ทันที มันจะต้องมีควำมเกี่ยวข้องกันแน่ ๆ] ปลำยสำยพูดอีกครั้ง

หัวหน้ำเหลยหมดหวัง “ไม่มีประโยชน์หรอก ไม่ใช่ว่ำเรำไม่เคย ตรวจสอบมำก่อน แล้วยังไม่เคยพบอะไรเลย หรือว่ำจะต้องเรียก ชำวเมืองเผิงจิงมำสอบปำกค ำทีละคนเหรอ? มันเป็นไปไม่ได้หรอก”

[แล้วเรำควรท ำอย่ำงไรดีครับ?]

หัวหน้ำเหลยเคำะโต๊ะแล้วพูดว่ำ “ไม่ต้องท ำอะไร มูนฟำร์มก็แค่ อยำกขำยของ ปล่อยให้เขำขำยไปเถอะ”

“อ้อ จริงด้วย แจ้งข่ำวนี้ให้ดอกเตอร์แบล็กทรำบด้วย เขำบ่นอยู่ บ่อย ๆ ว่ำหำซื้อน ้ำส ำหรับเลี้ยงปลำสำกครีบแดงไม่ได้ ตอนนี้มูน ฟำร์มกลับมำเปิดแล้ว เขำคงจะดีใจน่ำดู”

[รับทรำบครับ]

…

ส ำนักงำนควำมมั่นคง

ก่อนที่เซียวหมิงเยวี่ยปรำกฏตัว เหล่ำพนักงำนของส ำนักงำน ควำมมั่นคงก็เริ่มจับกลุ่มซุบซิบกัน

“ได้ยินมำว่ำวันนี้จะมีหัวหน้ำเลขำนุกำรมำใหม่ ต ำแหน่งนี้เพิ่ง ตั้งขึ้นใหม่ ไม่เคยมีมำก่อน ไม่ทรำบว่ำทำงส ำนักงำนมีกำรปรับผัง ต ำแหน่งใหม่หรือเปล่ำ?”

ผู้หญิงด้ำนข้ำงที่ก ำลังแทะเมล็ดทำนตะวันพูดขึ้นว่ำ

“เสี่ยวเสวี่ย เธอยังไม่เข้ำใจอีกเหรอ? หน่วยงำนของเรำ เปรียบเสมือนหลุมที่พอดีกับแครอทหนึ่งหัว แต่หัวหน้ำเลขำนุกำร เซียวที่จะมำรำยงำนตัววันนี้ต่ำงจำกแครอททั่วไป เพรำะหลุมนี้ถูก เตรียมไว้ให้เธอโดยเฉพำะ ไม่เชื่อก็รอดูสิ เธอต้องไม่ใช่คนธรรมดำ แน่ ๆ!”

เมื่อได้ยินค ำพูดนั้น ทุกคนก็ตกตะลึง

“พูดจริงหรือเนี่ย ไม่ใช่ว่ำผู้อ ำนวยกำรหร่วนเกลียดพวกที่ใช้เส้น สำยมำกที่สุดเหรอ เธอจะยอมให้คนแบบนี้มำท ำงำนใต้อำณัติเธอได้ ยังไง?” มีคนกระซิบถำม

“จริงด้วย ผู้อ ำนวยกำรหร่วนเป็นคนเที่ยงธรรม เธอคงไม่ชอบสิ่ง นี้แน่ ๆ”

“ก็ต้องดูว่ำมีเส้นสำยอะไรบ้ำง ถ้ำเป็นคนที่ผู้อ ำนวยกำรหร่วนเอง ก็ไม่กล้ำขัด เธอก็ต้องยอมเท่ำนั้นแหละ แถมยังต้องเอำใจใส่เป็น พิเศษด้วย” ผู้หญิงที่แทะเมล็ดทำนตะวันพูดต่อ

เธอหยุดพูดชั่วครู่แล้วเสริมว่ำ “ไม่งั้นท ำไมถึงยอมให้เธอมำเป็น หัวหน้ำเลขำนุกำร แล้วยังให้ผู้อ ำนวยกำรหร่วนดูแลโดยตรง จริง

ไหม? เมื่อก่อนไม่มีต ำแหน่งหัวหน้ำเลขำนุกำรนี่นำ แน่นอนว่ำ ผู้อ ำนวยกำรหร่วนต้องยอมเปิดไฟเขียวให้เธอแน่ ๆ”

เมื่อคนรอบข้ำงได้ยินเช่นนี้ ก็รู้สึกว่ำมันสมเหตุสมผล

“พี่จิน ที่พูดมำก็ฟังดูมีเหตุผลนะ”

ผู้หญิงที่แทะเมล็ดทำนตะวันเลิกคิ้วและพูดอย่ำงภำคภูมิใจ “ก็แน่ ล่ะสิ ท ำงำนที่นี่มำตั้งนำน ท ำไมจะมองไม่ออกล่ะ?”

เสี่ยวเสวี่ยจับคำงตัวเอง “ถ้ำขนำดผู้อ ำนวยกำรหร่วนยังขัดไม่ได้ งั้นพวกเรำก็ยิ่งไม่ได้ไปใหญ่ ถ้ำดันเป็นคนเอำแต่ใจและเข้ำกับคน ยำก เรำคงไม่ได้ท ำงำนอย่ำงมีควำมสุขแน่เลย”

ทันใดนั้น หร่วนซิ่งไห่ปรำกฏตัวขึ้นเงียบ ๆ ด้ำนหลังพวกเขำ และพูดด้วยสีหน้ำจริงจังว่ำ

“ใช่ ๆ ว่ำแต่พูดเรื่องอะไรกันอยู่!”

พนักงำนที่ก ำลังจับกลุ่มนินทำต่ำงก็สะดุ้งโหยง และอุทำนในใจ ว่ำ

ซวยแล้วไง…

ท ำไมผู้อ ำนวยกำรใหญ่ถึงได้มำอยู่ข้ำงหลัง? เธอมำตั้งแต่ เมื่อไหร่?

“มะ ไม่ได้พูดอะไรค่ะ”

พี่จินที่คิดวิเครำะห์อย่ำงฉะฉำนเมื่อครู่ ตอนนี้ก้มหน้ำก้มตำ เหมือนนกกระทำ ไม่กล้ำเงยหน้ำสบตำกับหร่วนซิ่งไห่

พวกที่เหลือยิ่งไม่ต้องพูดถึง พวกเขำต่ำงถูกแรงกดดันของหร่วน ซิ่งไห่กดทับไว้จนแทบทรุดลงคุกเข่ำบนพื้น

หร่วนซิ่งไห่จ้องมองไปรอบ ๆ ด้วยสำยตำเฉียบคม

“พวกเธอว่ำงมำกเหรอ? ท ำงำนเสร็จแล้วใช่ไหม”

“ยังค่ะ…” เสียงบำงเบำเหมือนยุงบินตอบกลับ

“งั้นก็รีบไปท ำซะสิ!”

ทุกคนต่ำงก็รีบแยกย้ำยกันไป รำวกับว่ำมีผีไล่ตำมพวกเขำอยู่ ด้ำนหลัง

“จินเจวียน เดี๋ยวจะมีพนักงำนใหม่สำมคนเข้ำมำรำยงำนตัวตอน เก้ำโมงครึ่ง เธอรับผิดชอบเรื่องกำรต้อนรับ และแนะน ำให้พวกเขำ คุ้นเคยกับที่นี่ก่อน” หร่วนซิ่งไห่พูด

เมื่อจู่ ๆ ก็ถูกเรียก พี่จินรู้สึกเหมือนก ำลังเผชิญหน้ำกับศัตรูตัว ฉกำจ แต่พอได้ยินว่ำให้ไปต้อนรับพนักงำนใหม่ เธอก็ถอนหำยใจ ด้วยควำมโล่งอก

“ทรำบแล้วค่ะผู้อ ำนวยกำรหร่วน”

สำเหตุที่ต้องปกปิดเรื่องเซียวหมิงเยวี่ยเข้ำท ำงำนที่ส ำนักงำน ควำมมั่นคง เพรำะมันเกี่ยวข้องกับกำรแพร่ระบำดของไวรัส X และ

นักเดินทำงข้ำมเวลำ ซึ่งอำจส่งผลเสียร้ำยแรงหำกข่ำวถูกเผยแพร่ ออกไป

ยกเว้นหร่วนซิ่งไห่ ไม่มีใครในส ำนักงำนควำมมั่นคงรู้ควำมจริง พวกเขำจึงพำกันคำดเดำถึงภูมิหลังของเซียวหมิงเยวี่ย

เซียวหมิงเยวี่ยไม่รู้ตัวเลยว่ำ ก่อนที่เธอจะไปถึง ชื่อเสียงของเธอ ก็โด่งดังไปทั่วส ำนักงำนแล้ว มีคนมำกมำยเฝ้ำรอกำรมำของเธอ อย่ำงใจจดใจจ่อ เพรำะอยำกเห็นโฉมหน้ำที่แท้จริงของเลขำนุกำร เซียว

ด้วยเหตุนี้ พวกเขำถึงขนำดที่ให้ควำมสนใจกับเซียวหมิงเยวี่ย คนเดียว และเพิกเฉยต่อควำมจริงที่ว่ำวันนี้ยังมีพนักงำนใหม่เข้ำมำ อีกสองคน

…

เซียวหมิงเยวี่ยเพิ่งจอดรถเสร็จ ก็เห็นรถอีกสองคันจอดตำมมำ

จำกรถสองคันนั้น มีชำยหนุ่มและหญิงสำวลงมำ ซึ่งอำยุไล่เลี่ย กับเธอ ดูเหมือนจะเป็นพนักงำนใหม่เช่นกัน

หนึ่งในนั้นเป็นรถสปอร์ตสีแดงเพลิงที่ดูโดดเด่นเป็นพิเศษ และ เป็นชำยหนุ่มคนนั้นที่ขับรถสปอร์ตมำ

และเพรำะรถสปอร์ตนั้นดึงดูดสำยตำเป็นพิเศษ เซียวหมิงเยวี่ยจึง อดไม่ได้ที่จะหันไปมองอีกครั้ง

“สวัสดีค่ะ คุณทั้งสำมมำรำยงำนใช่ไหมคะ? ฉันชื่อว่ำจินเจวียน เรียกฉันว่ำเลขำฯ จิน หรือว่ำพี่จินก็ได้” จินเจวียนพูดต้อนรับด้วย รอยยิ้มสดใส

จินเจวียนแอบมองชำยหนุ่มและหญิงสำวสองคนตรงหน้ำ แล้ว ถำมขึ้นว่ำ

“ขออภัยค่ะ ไม่ทรำบว่ำท่ำนไหนคือหัวหน้ำเลขำนุกำรเซียวคะ?”

“ฉันเองค่ะ” เซียวหมิงเยวี่ยพยักหน้ำเล็กน้อย

รอยยิ้มของจินเจวียนดูสดใสยิ่งขึ้น “โอ้ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะหัวหน้ำ เลขำนุกำรเซียว ได้ยินชื่อเสียงของคุณมำนำนแล้ว!”

ที่แท้หัวหน้ำเลขำนุกำรเซียวก็หน้ำตำแบบนี้นี่เอง ในที่สุดก็ได้ เห็น

เซียวหมิงเยวี่ยงุนงง “?”

ได้ยินชื่อเสียงมำนำนแล้ว?

ไหนคุณหร่วนบอกว่ำ เรื่องนี้ถูกเก็บไว้เป็นควำมลับ ไม่สำมำรถ เปิดเผยให้บุคคลภำยนอกทรำบ

เมื่อตระหนักว่ำเซียวหมิงเยวี่ยก ำลังสับสนเล็กน้อย จินเจวียนจึง รีบอธิบำย

“พวกเรำได้ยินมำนำนแล้วว่ำจะมีหัวหน้ำเลขำนุกำรคนใหม่มำ จึงต่ำงก็ตั้งตำรอคอยกันมำกค่ะ”

“อ๋อ แบบนี้นี่เอง” เซียวหมิงเยวี่ยยิ้ม

อีกสองคนที่ถูกเมินหันมองหน้ำกัน พวกเขำเพิ่งมำใหม่ และยัง ไม่รู้ว่ำหัวหน้ำเลขำนุกำรคนใหม่หมำยถึงอะไร

ชำยหนุ่มคนนั้นท่ำทำงไม่พอใจ ขณะจัดทรงผมของตัวเอง ก็ พูดจำโอ้อวดว่ำ

“อย่ำคุยกับเธอคนเดียวสิครับ ผมคือฮั่วฟู่ล่ำง มำรำยงำนตัวที่

แผนก R”

“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเถำจื่อเซี่ย มำรำยงำนตัวที่แผนก R เช่นกัน” หญิงสำวคนนั้นพูด

“สวัสดีค่ะ งั้นเชิญตำมฉันมำค่ะ”

จินเจวียนพำพนักงำนใหม่ทั้งสำมคนเข้ำไป เริ่มแนะน ำสิ่งต่ำง ๆ ภำยในส ำนักงำนควำมมั่นคง และน ำพวกเขำผ่ำนขั้นตอนกำร รำยงำนตัว

“เธออยู่แผนก R เช่นกัน พวกคุณสองคนเป็นพนักงำนแผนก R ไปท ำควำมคุ้นเคยกับแผนกกันก่อนนะคะ”

จินเจวียนชี้ไปที่เสี่ยวเสวี่ย

เสี่ยวเสวี่ยยิ้มอย่ำงใจดี “ตำมฉันมำได้เลยค่ะ”

ฮั่วฟู่ล่ำงยกเปลือกตำขึ้น ถำมด้วยท่ำทีเหมือนไม่ได้ตั้งใจ

“แล้วเธอล่ะ?”

เขำหมำยถึงเซียวหมิงเยวี่ย

“คุณเซียวอยู่ที่แผนกเลขำนุกำร ไม่ได้อยู่แผนก R ห้องท ำงำน อยู่ฝั่งโน้นค่ะ ฉันจะพำเธอไป…”

จินเจวียนยังไม่ทันพูดจบประโยค ฮั่วฟู่ล่ำงก็หัวเรำะออกมำ และ พูดจำเย้ยหยัน

“คงจะเป็นพวกใช้เส้นสำยเข้ำมำสินะ? ผมเดำได้ไม่ยำกหรอก คนแบบนี้เห็นมำเยอะแล้ว”

เขำพูดจำตรงไปตรงมำ ไม่เกรงกลัวใคร คิดอะไรอยู่ก็พูดเลย ท ำไมเขำต้องกลัว?

สิ้นเสียงกล่ำว ทั่วทั้งส ำนักงำนพลันตกอยู่ในควำมเงียบสงัด

ทุกคนต่ำงนิ่งงันไปชั่วขณะ ยกเว้นเซียวหมิงเยวี่ย

เซียวหมิงเยวี่ยเลิกคิ้วขึ้นด้วยควำมสนใจ นี่คือลูกหลำนจำก ตระกูลไหนกัน?