ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 431 ตระกูลฮั่วถูกสังหารหมู่

ในขณะที่เพื่อนร่วมงานในห้องเก็บของกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น เซียวหมิงเยวี่ยก็เดินขึ้นมาบนชั้นสองตามลำพัง

แต่เธอก็มาช้าไปหนึ่งก้าว ระหว่างที่เธอกำลังจัดการกับพี่ไฉ่และ พวกพ้อง กลุ่มคนร้ายเหล่านั้นก็ได้ลงมือกับคนในตระกูลฮั่วไปแล้ว

หลังจากได้ยินเสียงปืน พวกคนร้ายก็ได้หลบหนีออกไป ดังนั้น เมื่อเซียวหมิงเยวี่ยเดินขึ้นมา จึงไม่เห็นพวกมันแล้ว

ตลอดทางที่เดินขึ้นไป สิ่งที่เธอเห็นก็คือศพที่นอนเกลื่อนกลาด ไปหมด

ศพของฮั่วเฉิงกังนอนจมกองเลือด เขาถูกแทงที่คอจนเสียชีวิต นอกจากนี้ยังมีศพของภรรยาของเขา ลูกชายคนที่สองพร้อมภรรยา และสมาชิกคนอื่น ๆ ในครอบครัว รวมถึงเด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่งที่

ถักผมเปียสองข้าง

พวกเขาทั้งหมดตายแบบเดียวกัน มีดแทงลำคออย่างโหดร้าย และรวดเร็ว โดยไม่มีความลังเลเลย

แม้จะได้ยินเสียงปืนดังขึ้น แต่แทนที่จะรีบหนีไป พวกมันกลับใช้ วิธีนี้สังหารคนในตระกูลฮั่วให้สิ้นซาก ไม่ต้องการเหลือใครทิ้งไว้ แม้แต่คนเดียว

มีเลือดสาดกระเซ็นอยู่ทั่วทุกหนแห่ง

เมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า ดวงตาของเซียวหมิงเยวี่ยสั่นไหว สงสัยว่าตระกูลฮั่วมีเรื่องโกรธแค้นอะไรกับใคร ถึงขั้นต้องถูกฆ่าล้าง ตระกูลแบบนี้?

เซียวหมิงเยวี่ยตั้งใจจะลงไปค้นหาบริเวณชั้นล่างรอบ ๆ หากไม่มี อะไรผิดปกติ เธอก็จะรอที่ชั้นล่างจนกว่าตำรวจจะมาถึง

ตอนนี้คนร้ายหนีไปแล้ว พวกมันคงวางแผนมาอย่างดี และ แน่นอนว่าต้องมีเส้นทางหลบหนี เซียวหมิงเยวี่ยจึงไม่สามารถไล่ตาม

เนื่องจากเธอเพิ่งเคยมาชุมชนนี้เป็นครั้งแรก และไม่คุ้นเคยกับ พื้นที่ หากออกจากวิลล่าของตระกูลฮั่ว เธอคงไม่รู้ว่าจะต้องไล่ตามไป ทางไหน

ระหว่างที่กำลังค้นห้องต่าง ๆ เธอก็โทรแจ้งตำรวจไปด้วย ตำรวจ บอกว่าได้รับแจ้งเหตุแล้ว และกำลังปฏิบัติการอยู่

เซียวหมิงเยวี่ยคาดว่าคงเป็นพวกจินเจวียนที่โทรแจ้งตำรวจ

ตอนนี้ก็หวังพึ่งตำรวจแล้วกัน หวังว่าพวกเขาจะทำงานได้ดี และ จับคนร้ายที่หนีไปได้

ขณะที่เซียวหมิงเยวี่ยกำลังจะเดินออกไป เสียงของระบบที่เงียบ หายไปนานก็ดังขึ้นมา

[นายท่าน ภารกิจใหม่มาแล้ว: ช่วยเหลือฮั่วฉืออัน โปรดรีบ ดำเนินการทันที!]

เซียวหมิงเยวี่ยชะงักฝีเท้า ฮั่วฉืออัน?

คนไหนกัน?

นอกจากฮั่วฟู่ล่างแล้ว คนในตระกูลฮั่วที่อยู่ในวิลล่าไม่ใช่ว่าถูก ฆ่าตายหมดแล้วเหรอ?

ยิ่งไปกว่านั้นวิธีการที่ระบบมอบภารกิจให้ครั้งนี้ก็ดูคุ้น ๆ ไม่ได้ ถามด้วยซ ้าว่าจะรับหรือปฏิเสธ แค่บังคับให้ทำภารกิจเลย เหมือนกับ ตอนที่ช่วยเซียวซีวั่งครั้งก่อน

เซียวหมิงเยวี่ยลองถามดู “ฉันไม่อยากรับภารกิจนี้ได้หรือ…”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ เสียงของระบบก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะ

[คำเตือน ห้ามปฏิเสธภารกิจครั้งนี้ ไม่เช่นนั้นจะถูกลงโทษ!]

“ลงโทษอะไร?”

[รีเซตเป็นค่าเริ่มต้น] เสียงของระบบยังคงเย็นชา

ดังที่คิด มันเป็นประโยคเดิมอีกแล้ว

เซียวหมิงเยวี่ยอยากจะกลอกตาใส่ มันเหมือนกับตอนช่วยเซียว ซีวั่งทุกประการ ระบบตอบมาเหมือนเดิมไม่มีผิด

ถ้าปฏิเสธที่จะช่วย ระบบก็จะใช้การคืนค่าเริ่มต้นมาลงโทษเธอ

แต่เซียวหมิงเยวี่ยเป็นคนประเภทที่จะยอมให้ถูกข่มขู่ง่าย ๆ เหรอ?

ใช่ เธอยอม

เซียวหมิงเยวี่ยออกไปตามหาคนที่ชื่อฮั่วฉืออัน ราวกับยอมรับ ชะตากรรมของตัวเอง เมื่อครู่ตอนเดินผ่านห้องหนังสือ ระบบได้ส่ง เสียงมา จึงมีความเป็นไปได้สูงที่คนคนนั้นจะอยู่ในห้องดังกล่าว

เธอค้นหาในห้องหนังสือไปทั่วแล้ว แต่ก็ไม่พบใครเลย แถมยังไม่ มีพื้นที่ให้คนซ่อนตัวด้วย

“แล้วคนอยู่ไหนเล่า?”

หรือว่าเธอวิเคราะห์ผิดไป? คนคนนั้นไม่ได้อยู่ในห้องหนังสืองั้น เหรอ

ก่อนที่จะออกไปหาที่อื่น เธอพลันได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเล็กน้อย จากใต้โต๊ะหนังสือ

ใต้โต๊ะหนังสือมีตู้เล็ก ๆ ใบหนึ่ง ตู้ใบนั้นเล็กมาก ใช้สำหรับเก็บ เอกสาร ผู้ใหญ่ไม่มีทางซ่อนตัวได้ พื้นที่แคบขนาดนั้น พอให้เด็กคน หนึ่งซ่อนตัวได้เท่านั้น

เซียวหมิงเยวี่ยเปิดตู้โดยไม่ลังเล ทันใดนั้นก็เห็นเด็กชายตัวเล็ก ๆ ที่อยู่ข้างในกำลังตัวสั่นงันงกเหมือนลูกนก ใบหน้าซีดเผือด

มีคนอยู่จริง ๆ ด้วย เขาคงจะเป็นฮั่วฉืออันคนนั้น

เด็กชายอายุประมาณ 2 ขวบ หน้าตาน่ารัก แก้มป่องเป็นสีชมพู ริมฝีปากแดง ฟันขาว ตาโตสีดำขลับ ซึ่งมีหยาดน ้าตาไหลอาบแก้ม ทีละหยด

เด็กชายปิดปากเงียบสนิท ไม่มีแม้แต่เสียงสะอื้น แค่เงยหน้ามอง เซียวหมิงเยวี่ย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกลัวและความสับสน

พอสังเกตดูดี ๆ เด็กชายคนนี้หน้าตาคล้ายฮั่วฟู่ล่าง แต่ฮั่วฟู่ล่าง ยังไม่ได้แต่งงาน ดังนั้นเด็กคนนี้น่าจะเป็นหลานชายของเขา

เซียวหมิงใจอ่อนยวบชั่วขณะ เอื้อมมือออกไปและพูดว่า

“ฮั่วฉืออัน ไม่ต้องกลัวนะ ฉันไม่ใช่คนร้ายหรอก ฉันจะพาเธอไป หาคุณอาของเธอ”

เด็กชายร้องไห้และหดตัวคุดคู้อยู่ในตู้ เขาคงกลัวมาก และไม่เชื่อ ใจเซียวหมิงเยวี่ย

“ฉันเป็นเพื่อนร่วมงานใหม่ของฮั่วฟู่ล่าง วันนี้ฉันมาทานข้าวที่

บ้านเธอ เธอรู้เรื่องนี้ไหม? ฮั่วฟู่ล่างคือคุณอาของเธอใช่ไหม เขาอยู่ ชั้นล่างนั่นแหละ ถ้าฉันเป็นคนร้าย ฉันคงจะลงมือทำร้ายเธอไปตั้ง นานแล้ว ไม่มาพูดจาดี ๆ กับเธอแบบนี้หรอก จริงไหม?” เซียวหมิง เยวี่ยกล่าวอย่างอดทน

เด็กชายเม้มริมฝีปาก มองมือที่ยื่นมาของเซียวหมิงเยวี่ย คล้าย กับกำลังพิจารณาว่าสิ่งที่เธอพูดมานั้นน่าเชื่อถือหรือไม่

เขาค่อย ๆ คลานออกมาจากตู้ แล้วนั่งยอง ๆ ลงกับพื้นพลาง กอดตัวเองไว้ ร่างกายเล็กจิ๋วของเขาทั้งดูอ่อนแอและไร้ทางสู้

เซียวหมิงเยวี่ยถอนหายใจเบา ๆ แล้วอุ้มเขาออกจากห้องหนังสือ ขณะเดินผ่านศพของคนในตระกูลฮั่ว เธออุ้มฮั่วฉืออันไว้ในอ้อมแขน และใช้มืออีกข้างบังสายตาของเขาไว้

ชั้นล่าง

คนครัวและคนรับใช้ รวมถึงบอดี้การ์ดตัวจริงในครัวต่างก็ถูกฆ่า ตาย ไม่มีใครรอดชีวิต

ในวิลล่าหลังใหญ่โตนี้ มีเพียงแค่คนที่อยู่ในห้องเก็บของเท่านั้นที่

รอดชีวิต คนอื่น ๆ นอกจากนั้นต่างก็เสียชีวิตหมด

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

เสียงเคาะประตูสามครั้งดังขึ้น คนที่อยู่ในห้องเก็บของผวาตกใจ จนหัวใจแทบหยุดเต้น

“เปิดประตูสิ นี่ฉันเอง” เสียงของเซียวหมิงเยวี่ยดังขึ้น

เมื่อได้ยินว่าเป็นเสียงของเซียวหมิงเยวี่ย พวกเขาก็รู้สึกผ่อน คลาย และโล่งอกเป็นอย่างมาก

กู้เชารีบลุกไปเปิดประตู “เจ๊เซียว เข้ามาเร็วครับ!”

“หัวหน้าเลขาฯ เซียวบาดเจ็บหรือเปล่า?”

“หัวหน้าเลขาฯ เซียว สถานการณ์ข้างนอกเป็นยังไงบ้างคะ คนร้ายยังอยู่ไหม?”

“ตำรวจมาถึงหรือยัง?”

หลายคนพากันยิงคำถามต่าง ๆ นานา

เซียวหมิงเยวี่ยอุ้มฮั่วฉืออันเข้ามา “คนร้ายหนีไปหมดแล้ว ตำรวจกำลังมา พวกเราปลอดภัยแล้วค่ะ”

“ดีจัง ดีจังเลย!”

หลังจากผ่านเหตุการณ์เฉียดตาย ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนฟื้น กลับมามีชีวิต หันมองเซียวหมิงเยวี่ยราวกับเป็นผู้มีพระคุณ

ฮั่วฟู่ล่างรับฮั่วฉืออันมาจากอ้อมแขนของเซียวหมิงเยวี่ย

“ฉืออัน…”

เขาหันไปมองเซียวหมิงเยวี่ยทันที “พ่อแม่ของผมเป็นยังไงบ้าง?”

เซียวหมิงเยวี่ยลดสายตาลง ไม่รู้จะพูดอะไรดี

“เสียใจด้วยนะคะ”

ฮั่วฟู่ล่างรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางตัว เขารีบส่งฮั่วฉืออันกลับไป ให้เซียวหมิงเยวี่ย แล้วรีบล้มลุกคลุกคลานออกจากห้อง

ไม่นานนัก เสียงร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด ความสิ้นหวัง และ ความเศร้าโศกก็ดังออกมาจากด้านนอก

เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้คร ่าครวญของฮั่วฟู่ล่าง ทุกคนต่างนิ่งเงียบ ความรู้สึกมากมายในใจผสมปนเปกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่เพิ่งจะบ่นไปเมื่อกี้ พวกเขาก้มหน้าลง สี หน้าดูละอายใจเล็กน้อย รู้สึกผิดที่ได้ตำหนิฮั่วฟู่ล่าง

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมาทานข้าวที่บ้านตระกูลฮั่วเพราะคำเชิญ ของฮั่วฟู่ล่าง แต่การเจอคนร้ายก็ไม่ใช่ความผิดของเขาเลย

ตอนนี้พวกเขาทุกคนยังรอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด แต่คนใน ตระกูลฮั่วกลับถูกฆ่าตายทั้งหมด

แล้วใครจะกล้าพูดตำหนิฮั่วฟู่ล่างได้อีก?

ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาอีก เพราะมันโหดร้ายเกินไป

ฮั่วฉืออันกอดคอเซียวหมิงเยวี่ยแน่น ฝังใบหน้าตัวเองเข้าไปใน ซอกคอของเธอ ดูเหมือนเขาจะหวาดกลัวมาก

ดวงตาของเซียวหมิงเยวี่ยสั่นไหวเล็กน้อย เด็กคนนี้แปลกจัง ทำไมไม่ร้องไห้ไม่งอแงเลย ตั้งแต่ช่วยเขาออกมาจนถึงตอนนี้ ก็ไม่ เห็นพูดอะไรสักคำ ดูเงียบผิดปกติ

หรือว่าจะตกใจจนสติหลุดไปแล้ว?

ถึงแม้จะตกใจกลัว แต่เมื่อกี้ตอนเห็นฮั่วฟู่ล่างก็ควรจะมีปฏิกิริยา ตอบโต้บ้างสิ เพราะนั่นคือครอบครัวของเขา

แต่เขากลับยังคงเงียบอยู่ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ?