ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 50 มูนฟาร์มเปิดตัวอย่างเป็นทางการ
โรงเลี้ยงวัวข้าง ๆ ว่างเปล่า วัวและลูกแพะทั้งหมดถูกฟู่กุ้ยไล่ต้อน ออกไปทุ่งหญ้า หญ้าที่เติบโตบนทุ่งหญ้ามีคุณค่าทางโภชนาการ มาก และสามารถขึ้นใหม่เรื่อย ๆ ไม่มีทางหมด
นอกจากนี้เซียวหมิงเยวี่ยมักจะให้ผลไม้พวกมันกิน ดังนั้นวัวจึง เจริญเติบโตจนร่างกายอุดมสมบูรณ์
ต้องขอบคุณนายท่านฟู่กุ้ย ไม่เช่นนั้นเซียวหมิงเยวี่ยจะต้องหา อาหารให้วัวกินทุกวัน แต่ตอนนี้มันง่ายกว่าเดิมมาก
หญิงสาวอยู่ในมิติเป็นเวลานาน หลังจากให้อาหารไก่ เธอก็เก็บ ไข่จำนวนมาก ย่างเนื้อต้นขาให้ฟู่กุ้ย เมื่อเธอรู้สึกง่วงนอน จึงเหลือบ มองไปทางห้องนอนของลานบ้าน
เธอตกแต่งห้องนอนในลานบ้านอย่างประณีต ชุดเครื่องนอนทั้งสี่
บนเตียงล้วนเป็นผ้าไหม และอาจเป็นเพราะผ้าไหมนุ่มสบายเกินไป เซียวหมิงเยวี่ยจึงผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว
เธอนอนอยู่ที่นั่นตลอดทั้งคืน โชคดีที่พ่อแม่ไม่ได้มาหาเธอเมื่อ คืนนี้ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ เลย
“หมิงเยวี่ย อาหารเช้าพร้อมแล้วนะ” คุณยายเคาะประตูห้องและ ตะโกนบอก
“หนูกำลังจะไปค่ะ!”
เซียวหมิงเยวี่ยขยี้ตาด้วยความง่วงซึม จากนั้นจึงเดินไปล้างหน้า และอาบน ้า
บนโต๊ะมีเกี๊ยวหมูและซุปไก่ ผักกาดดองสีเหลืองทองถูกโรยอยู่ ด้านบน กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารโชยมาชวนให้หิว
นอกจากนี้ยังมีส้มหั่นใส่ไว้อีกจาน ครอบครัวทั้งห้าคนล้อมวง เพื่อรับประทานอาหาร
“ดูการแจ้งเตือนในกลุ่มสิ ผู้จัดการซูบอกว่าเด็กผู้หญิงอายุ ระหว่าง 18 ถึง 30 ปีสามารถออกไปรับของบริจาคได้ มีน ้าแร่ 1 ขวด และข้าวหอมมะลิไทย 10 ชั่ง!” เสียงแม่เซียวพูดขึ้น
คุณยายกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ดีเลย นโยบายของประเทศดีมากจริง ๆ แบบนี้หมิงเยวี่ยก็ไปรับได้สินะ”
“ค่ะ เดี๋ยวหนูจะไปทีหลัง”
เซียวหมิงเยวี่ยตอบกลับอย่างใจเย็น ถ้าเธอบอกว่าไม่อยากไป คุณยายต้องสวดเธอหลายชุดอย่างแน่นอน ทำไมถึงไม่ยอมไปรับใน เมื่อแจกฟรี? ดังนั้นเธอจึงควรตอบตกลงไปก่อน มันช่วย ประหยัดเวลาในการหาข้อแก้ตัวได้มาก
แม่เซียวพูดด้วยความโกรธ “นี่มันมากเกินไปแล้วนะ ทำไม ผู้หญิงอายุระหว่าง 18 ถึง 30 ปีเท่านั้นถึงรับได้ นี่ไม่ต่างจากการ เลือกปฏิบัติต่อผู้หญิงวัยกลางคนเลย”
พ่อเซียวพูดปลอบโยน “บางทีชุดต่อไปอาจเป็นผู้ที่มีอายุ มากกว่า 30 ปีก็ได้ อย่าหงุดหงิดไปเลยน่า”
“อย่างน้อยครอบครัวเราก็มีโควตาอยู่หนึ่งคน ส่วนครอบครัวที่
ไม่มีโควตาคงแทบคลั่งกันหมด คุณดูข้อความในกลุ่มสิ ครึกครื้นเสีย ขนาดนั้น”
คนในกลุ่มบางคนรู้สึกขอบคุณ บางคนบ่น บางคนถึงขนาด สาปแช่งและต้องการรายงาน
มีคนถามผู้จัดการซูว่า ทำไมผู้ชายถึงรับของบริจาคไม่ได้ แล้ว ทำไมผู้สูงอายุถึงรับไม่ได้ ทำไมเด็กถึงรับไม่ได้ ทำไมสัตว์เลี้ยงรับ ไม่ได้…
ชายกลุ่มหนึ่งรู้สึกอิจฉาตาร้อนอย่างมาก และกล่าวหา ผู้จัดการซูว่าชอบเด็กผู้หญิงมากกว่าเด็กผู้ชาย พวกเขาประท้วงให้ ทุกคนไปที่หน่วยงานของรัฐเพื่อรายงานเขา ซึ่งทำให้ผู้จัดการซูโกรธ มากจนแทบหมดคำพูด
ผู้จัดการซูบอกไปตามตรงว่านี่เป็นคำขอของตระกูลจี้ให้ แจกจ่ายสิ่งของ หากมีข้อโต้แย้งใด ๆ ให้พวกเขาไปหาตระกูลจี้เพื่อ เรียกร้องเอง
เมื่อเห็นว่ามันไม่ได้ผล คนเหล่านั้นก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจาก ต้องหยุด ท้ายที่สุดสถานะของผู้จัดการซูก็ไม่ใช่คนที่พวกเขา สามารถทำให้ขุ่นเคืองได้
เซียวหมิงเยวี่ยเห็นแล้วยิ้ม แต่ไม่ได้พูดอะไร การทำดีในยุคนี้
ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะความมีน ้าใจมักมาพร้อมกับการถูกเอาเปรียบ
เซียวหมิงเยวี่ยกำลังดื่มซุปไก่ จู่ ๆ ก็มีข้อความปรากฏขึ้นบน หน้าจอโทรศัพท์
[ติ๊ง~ คุณมีคำสั่งซื้อใหม่ โปรดดำเนินการให้ทันเวลา]
เสียงจักรกลดังขึ้นในใจของหญิงสาว เธอจิบซุปไก่ไปอึกใหญ่ แล้วรีบขอตัวกลับห้อง
ตอนนี้เธอรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมาก นี่เป็นคำสั่งแรกของมูน ฟาร์ม วิธีดำเนินการ วิธีบรรจุ วิธีจัดส่ง และใครเป็นผู้รับของ ล้วนเป็น สิ่งที่กำลังรอให้เธอสำรวจ
หลังจากเข้าไปในพื้นที่มิติ หน้าจอโปร่งใสปรากฏขึ้นอีกครั้ง ชื่อ ผู้ซื้อคือ 8397420 ซึ่งดูเหมือนเป็นชุดรหัสที่สร้างโดยระบบและอ่าน ไม่ออก คำสั่งซื้อของเขาคือมะเขือม่วงหนึ่งกล่องและชำระเงิน 7,000 หยวน
ที่อยู่สำหรับจัดส่งของผู้ใช้ 8397420 คือบ้านเลขที่ 11 วิลลา มรกต ถนนหลงซาน อำเภออวิ๋นฮว่า เมืองเผิงจิง
เมื่อเห็นที่อยู่สำหรับการจัดส่ง เซียวหมิงเยวี่ยตกตะลึงไปชั่วขณะ แสดงว่ามันไม่ได้ถูกซื้อโดยมนุษย์ต่างดาว แต่โดยคนที่ยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาเป็นคนรวยในเมืองเผิงจิงเหรอ?
จู่ ๆ เซียวหมิงเยวี่ยก็ตระหนักได้ว่ามูนฟาร์มเป็นร้านค้าออนไลน์ ซึ่งเธอเป็นเจ้าของร้าน สิ่งต่าง ๆ ในร้านค้าออนไลน์ล้วนขายสำหรับ คนที่มีชีวิตอยู่
แต่จะจัดส่งสินค้านี้อย่างไร? ใครจะเป็นคนส่งของด่วน? อุตสาหกรรมขนส่งในปัจจุบันได้หยุดทำการไปนานแล้วนี่
แม้เซียวหมิงเยวี่ยจะยังคงสับสน แต่พอคิดอีกที เธอเชื่อว่ามิติ ต้องมีวิธีแก้ปัญหา จะต้องมีทางของมันสิ
ในตัวเลือกว่าจะแพ็กสินค้าหรือไม่ เซียวหมิงเยวี่ยเลือกตอบว่า ใช่
ทันใดนั้น วงกลมแสงสีขาวนวลก็ปรากฏขึ้นจากบนพื้น ภายในมี กล่องพัสดุสีน ้าเงินพร้อมเขียนคำว่ามูนฟาร์มด้วยแบบอักษรค่อนข้าง สวยงาม
เซียวหมิงเยวี่ยนำมะเขือม่วงเติมลงในกล่องพัสดุ มะเขือม่วงนั้น ยาวและหนา เธอใส่ลงไปทั้งหมด 8 ลูก และเนื่องจากเป็นคำสั่งแรก เธอจึงใจดีใส่ลูกแพร์หวานฉ ่าลงไปอีก 2 ลูก จากนั้นกดที่คำสั่งจัดส่ง
วงกลมแสงสีขาวนวลเปล่งประกายพร้อมกับกล่องพัสดุที่อัดแน่น ด้วยมะเขือม่วงอันตรธานหายไปในทันที
เซียวหมิงเยวี่ยครุ่นคิดพิจารณา ปรากฏว่านี่คือวิธีดำเนินการ ทั้งหมด ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากเลย
[7,000 หยวนถูกโอนเข้ามาในบัญชีแล้วและถูกแปลงเป็น เหรียญปริศนา 7 เหรียญโดยอัตโนมัติ ขอแสดงความยินดีกับนาย ท่านที่ทำธุรกรรมครั้งแรกได้สำเร็จ โปรดทำงานอย่างหนักเพื่อเก็บ เงิน]
เดิมทีตัวเลขด้านหลังเหรียญปริศนาคือ 0 แต่ตอนนี้เป็น 7
เซียวหมิงเยวี่ยอยากรู้ว่าเหรียญปริศนาสามารถซื้ออะไรได้บ้าง แต่ไอคอนของร้านปริศนาเป็นสีเทา ดูเหมือนว่าระดับปัจจุบันจะไม่ เพียงพอและมีเหรียญปริศนาน้อยเกินไป ดังนั้นร้านค้าปริศนาจึงไม่ สามารถเปิดใช้งานได้
แต่อัตราแลกเปลี่ยนนั้นสูงจริง ๆ 7,000 หยวนสามารถ แลกเปลี่ยนได้เพียง 7 เหรียญปริศนาเท่านั้น เงินในพื้นที่มิตินั้นมีค่า มหาศาล
อยากจะรู้นักว่าสิ่งที่อยู่ในร้านปริศนาคืออะไร ความสงสัยบางทีก็ ทำร้ายคนได้
เธอยังมีเงินมากมายในบัญชีธนาคาร ซึ่งน่าจะมีประมาณ 20 ล้านหยวน และยังมีเหรียญทองอีกจำนวนมากอยู่ในลิ้นชักห้องนอน ของบ้านไม้ เนื่องจากค่าความโปรดปรานที่ได้รับเพิ่มขึ้นจากนาย ท่านฟู่กุ้ย ทำให้เหรียญทองถูกเก็บไว้เต็มลิ้นชักจนเกือบล้นออกมา
มันสามารถแลกเป็นเหรียญปริศนาได้หรือเปล่านะ?
[ไม่ได้ นายท่านสามารถรับเหรียญปริศนาได้จากการขายสินค้า เท่านั้น การใช้ทางลัดจะถูกลงโทษ]
ดูเหมือนมิติจะเดาความคิดของเซียวหมิงเยวี่ยได้ และตอบ กลับมาอย่างเย็นชา
หญิงสาวถึงกับพูดไม่ออก
“นี่เดาได้ใช่ไหมว่าฉันคิดอะไรอยู่? งั้นมาคุยกับฉันหน่อยได้หรือ เปล่า?”
เธอพูดกับตัวเองกลางอากาศเหมือนคนโง่ และแน่นอนว่าไม่มี ใครตอบกลับมา เซียวหมิงเยวี่ยเม้มปากอย่างช่วยไม่ได้ ถ้าแลกไม่ได้ ก็ไม่แลก อย่างน้อยก็น่าจะขายเหรียญทองได้
เหรียญทองก็เป็นสินค้าประเภทหนึ่งเหมือนกัน!
[ไม่ได้]
เสียงจักรกลดังขึ้นอีกครั้ง ซึ่งทั้งเย็นชาและโหดเหี้ยม
เซียวหมิงเยวี่ยนิ่งเงียบไปอีกครั้ง “…”
เธอล้มเลิกความคิดทั้งหมดทันที ก่อนจะหันหลังออกจากพื้นที่
มิติโดยไม่หันกลับมามองอีก
เซียวหมิงเยวี่ยนอนอยู่บนเตียงพลางเล่นโทรศัพท์มือถือ เนื่องจากเธอไม่ชอบเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ ดังนั้นโทรศัพท์ของ เธอจึงถูกเปิดโหมดเงียบตลอดเวลา
การแจ้งเตือนที่ไม่คุ้นเคยหลายรายการปรากฏขึ้นในแถบ ข้อความ ในตอนแรกเธอคิดว่าอาจเป็นข่าวสารออนไลน์หรือบางสิ่งที่
คล้ายกัน แต่ชื่อบนแถบข้อความพลันดึงดูดความสนใจของเซียวห มิงเยวี่ย
“จากมูนฟาร์มเหรอ?”
จากนั้นเซียวหมิงเยวี่ยก็สังเกตเห็นว่ามีแอปพลิเคชันใหม่เพิ่มเข้า มาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ และชื่อของมันก็คือมูนฟาร์ม
เธอกดเปิดดูข้อมูลร้านค้ามูนฟาร์ม ซึ่งมีสินค้าและราคาต่าง ๆ รวมถึงกล่องแชตอยู่ด้านล่าง
[จาก 8397420 : การสั่งซื้อสำเร็จแล้ว คำสั่งซื้อได้ถูกสร้างแล้ว]
[แจ้งเตือน : สินค้าได้รับการจัดส่งแล้ว และจะถึงปลายทางภายใน หนึ่งวัน]
เธอเป็นเจ้าของแอปพลิเคชันนี้!
ไม่ว่าปกติเซียวหมิงเยวี่ยจะเป็นคนใจเย็นมากแค่ไหน แต่ตอนนี้
เธอแทบนั่งไม่ติดพื้นแล้ว เพราะเธอไม่ได้ดาวน์โหลดแอปพลิเคชันนี้
มาสักหน่อย!
แต่แอปพลิเคชันร้านมูนฟาร์มกลับปรากฏขึ้นอย่างไม่มีที่มา!
“พระเจ้าช่วย! นี่ทำได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ?” เธออุทานออกมา
10 นาทีต่อมา เซียวหมิงเยวี่ยค่อย ๆ ยอมรับความจริงในเรื่องนี้
พลางคร ่าครวญว่าพื้นที่มิตินั้นทรงพลังเกินไป
หลังจากสงบสติอารมณ์ได้แล้ว เธอก็เดินลงไปยังชั้นล่าง โดย วางแผนในใจว่าจะบริหารร้านอย่างไรดี
“หมิงเยวี่ย พรุ่งนี้ครอบครัวลุงจะมาเยี่ยมที่บ้านของเรา ลูกเตรียม ตัวให้พร้อมล่ะ” แม่เซียวพูดขึ้น
“อะไรนะคะ?”
เซียวหมิงเยวี่ยตกตะลึงทันที