ย้อนเวลาก่อนวันสิ้นโลก พร้อมมิติส่วนตัว - ตอนที่ 96 เรือสำราญไม่เหลือ คุณอยากได้เรืออื่นไหม

“ยินดีด้วยนะแม่ เดี๋ยวหนูต้องรีบบอกพ่อแล้ว เขาต้องดีใจมากแน่ ๆ” เซียวหมิงเยวี่ยพูดขึ้น

แม่เซียวยิ้มบาง “แม่เองก็ไม่นึกเหมือนกันว่า หลังจากผ่านมาครึ่ง ชีวิตจะยังได้เป็นข้าราชการ ดีนะที่ตอนนั้นลูกแนะนำให้แม่มาทำงาน ในฝ่ายจัดการอสังหาริมทรัพย์ ไม่งั้นโชคดีแบบนี้คงไม่เกิดกับแม่ หรอก”

เซียวหมิงเยวี่ยเลิกคิ้ว “ฟ้าลิขิต โชคชะตากำหนด แสดงว่าแม่มี วาสนาจะได้เป็นข้าราชการอยู่แล้ว”

แม่เซียวหยุดชั่วคราว “ที่จริงแล้ว เตียวหรงหรงไม่ค่อยมาทำงาน เลย เธอมาทำงานเป็นครั้งคราว ตอนมาก็มานั่งเฉย ๆ ไม่ทำอะไร เธอ ไม่เพียงเกลี้ยกล่อมให้เกาเมิ่งลาออกนะ แต่ยังเกลี้ยกล่อมให้คนอื่น ลาออกด้วย”

“แล้วเธอมาเกลี้ยกล่อมแม่ด้วยหรือเปล่า?”

แม่เซียวพยักหน้ารับ “มาสิ เธอพยายามเกลี้ยกล่อมแม่ถึงสอง ครั้ง แต่แม่ก็เพิกเฉยต่อเธอตลอด เตียวหรงหรงเป็นคนแปลก ๆ อยู่นะ ใครจะไปเป็นห่วงคนที่ไม่สนิทกันล่ะ? แค่ดูก็รู้แล้วว่าเป็นหมาป่าที่เข้า มาในเล้าไก่ชัด ๆ”

เซียวหมิงเยวี่ยเงียบไปครู่หนึ่งและพูดว่า “ต่อไปก็อยู่ให้ห่างเธอไว้ นะคะ คนคนนี้ไว้ใจไม่ได้”

“ไม่ต้องห่วงจ้ะ ปกติแม่ก็ไม่ค่อยคุยกับเธออยู่แล้ว เธอชอบวางท่า ใหญ่โต แค่เห็นก็หงุดหงิดแล้ว” แม่เซียวพูด

เมื่อกลับมาถึงบ้าน คุณยายแทบจะกระโดดโลดเต้นเมื่อรู้ข่าว เธอถามซ ้าแล้วซ ้าเล่าว่าตำแหน่งข้าราชการนั้นยิ่งใหญ่กว่า ผู้ใหญ่บ้านหรือเปล่า และถามว่าแม่เซียวเป็นข้าราชการของรัฐบาล ใช่ไหม เธอตะโกนว่าจะทำอาหารเพิ่มอีกสองสามจานเพื่อเฉลิมฉลอง

เมื่อพ่อเซียวรู้ข่าว เขาตื่นเต้นมากจนเกือบกัดลิ้นตัวเอง เขาพูด ซ ้าแล้วซ ้าเล่าว่าภรรยาเก่งมาก เธอทำให้เขามีหน้ามีตาและเป็น เกียรติแก่วงศ์ตระกูล

…

แม่หมูในพื้นที่มิติคลอดลูกสำเร็จแล้ว เซียวหมิงเยวี่ยทำคลอด ลูกหมูทั้งหมด 36 ตัว พวกมันร้องอ้อแอ้อยู่ในคอกหมูทั้งวัน

ระบบมิติตรวจพบว่าคอกหมูไม่เพียงพอ ไม่นานหลังจากเซียวห มิงเยวี่ยช่วยทำคลอดลูกหมูเสร็จ เธอก็พบว่ามีคอกหมูอีก 5 หลัง ปรากฏขึ้นในทุ่งหญ้าที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล

ตอนนี้ลูกหมูยังแยกจากแม่ไม่ได้ เพื่อไม่ให้แม่ลูกถูกรบกวน เซียวหมิงเยวี่ยจึงให้แม่หมูทั้งสามไปอยู่คอกเดี่ยวกับลูก ๆ ของมัน

ในวันที่ห้าหลังจากลูกหมูเกิดมา เซียวหมิงเยวี่ยทำการตอน ให้กับลูกหมูน้อยทั้งหมด

แต่เมื่อจำนวนหมูเยอะขึ้น มูลก็เยอะขึ้นด้วย เซียวหมิงเยวี่ยเป็น คนรักสะอาด เธอทนกลิ่นเหม็นไม่ไหว จึงต้องออกไปข้างนอกทุกสอง วัน เพื่อนำมูลสัตว์ไปทิ้งที่หลังภูเขา

หลังจากล้างคอกหมูและคอกวัวให้สะอาดแล้ว เธอจึงกลับไปที่

บ้าน

ในวันนี้

เธอเพิ่งทำความสะอาดมูลสัตว์และกลับมาจากหลังภูเขา ทันใด นั้นก็ได้รับโทรศัพท์จากคุณโจว

คุณโจวมักจะพูดตรงประเด็นเสมอว่า “คุณเซียวครับ วันนี้พอมี เวลาว่างไหมครับ มาที่เมืองใต้ดินหน่อยได้ไหม แล้วผมจะพาคุณไปที่

ที่หนึ่ง”

“คุณโจว มีข่าวเกี่ยวกับเรือบ้างไหมคะ?” เซียวหมิงเยวี่ยถาม

“คุณจะรู้เองเมื่อมาถึงที่นี่ครับ”

“ได้ค่ะ ฉันจะรีบออกไปทันที” เซียวหมิงเยวี่ยวางสาย แล้วขับรถ ออกไปทันที

มันเป็นสถานการณ์เดียวกันเมื่อครั้งที่รถบ้านมาถึง เมืองใต้ดินมี ฐานลับกลางแจ้งแห่งหนึ่งที่มีการรักษาความปลอดภัยเข้มงวด และ จำเป็นต้องมีผู้นำภายในนำพาเข้าไป

เธออยากได้เรือฉลามหรือเรือสำราญส่วนตัวมาตลอด ไม่รู้ว่า ครั้งนี้เธอจะได้ลำไหนมา

เซียวหมิงเยวี่ยค่อนข้างคาดหวัง

เมื่อมาถึงเมืองใต้ดินและพบคุณโจว ทั้งสองคนจึงมุ่งหน้าไปยัง ตำแหน่งของฐานลับ

คุณโจวมองเซียวหมิงเยวี่ยและลังเลที่จะพูด

“ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณถึงต้องการซื้อเรือฉลามหรือเรือ สำราญส่วนตัว ทางการคาดการณ์ว่าจะมีพายุฝนใหญ่ในอนาคต หลายพื้นที่จะเกิดน ้าท่วม คุณรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้วเหรอครับ?”

เซียวหมิงเยวี่ยยิ้มแล้วพูดอย่างเปิดเผย

“ฝนไม่ตกมาปีกว่าแล้ว แม่น ้าทั้งหลายต่างแห้งเหือด ระดับน ้าทะเลก็ลดลงเช่นกัน แต่น ้าไม่สามารถหายไปจากอากาศบาง ๆ ได้ใช่ไหมล่ะคะ มันต้องสะสมอยู่ในเมฆที่สูงเสียดฟ้า ฝนจะตกหนัก แน่นอน แค่ขึ้นอยู่กับเวลา ไม่ใช่เรื่องที่เดายากอะไรไม่ใช่เหรอคะ?”

ทันใดนั้นคุณโจวก็เพิ่งคิดได้ “คุณเซียวเป็นคนฉลาด และมอง การณ์ไกลมากจริง ๆ”

เขาหยุดชั่วคราวแล้วพูดต่อว่า “แต่ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าฝนจะ ตกหนัก ดังนั้นคนรวยหลายคนจึงต้องการซื้อเรือ ไม่เพียงแต่เมืองเผิง จิงของเราเท่านั้น แต่เมืองอื่น ๆ ก็แย่งกันซื้อเรือเช่นกัน

โดยเฉพาะคนที่อาศัยอยู่ในเมืองชายฝั่งทะเล พวกเขาแย่งกันซื้อ จนบ้าคลั่งไปแล้ว บรรดาผู้มีอำนาจในเมืองเผิงจิงต่างก็มองหาวิธีที่จะ ได้เรือเช่นกัน และผู้นำของเราไม่สามารถทำให้คนเหล่านั้นขุ่นเคือง ได้…”

“มีเรือสำราญส่วนตัวลำหนึ่งและเรือฉลามสองลำที่มาเมื่อสองวัน ก่อน แต่พวกมันทั้งหมดถูกกลุ่มบริษัทจี้ซื้อไปทั้งหมด คุณคงจะรู้ สถานะของพวกเขาในเมืองเผิงจิงดี ดังนั้น…”

ฝนจะตกในไม่ช้า และน ้าท่วมก็ใกล้จะเกิดขึ้น ใครไม่อยากมีเรือ สำราญที่สามารถล่องลอยไปมาบนผืนน ้ากว้างใหญ่บ้าง มันเป็นเรื่อง ปกติที่จะถูกแย่งชิง

ในที่สุดเซียวหมิงเยวี่ยก็เข้าใจ เธอพยายามหาซื้อเรือมาโดย ตลอด แต่ก็หาไม่ได้ พอมีเรือเข้ามาในที่สุด หลายคนก็รีบแย่งกันซื้อ คนเหล่านั้นล้วนเป็นคนมีอิทธิพลที่ไม่สามารถทำให้ขุ่นเคือง ดังนั้น พวกเขาจึงต้องปล่อยให้เธอผิดหวังแทนงั้นเหรอ?

“ในเมื่อไม่มีเรือสำหรับฉัน แล้วเรามาที่นี่ทำไมเหรอคะ?” เซียวห มิงเยวี่ยถามตรงประเด็น

คุณโจวรีบพูดว่า “ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ มีเรืออยู่ครับ ผู้นำของเราทุก คนต่างขอบคุณที่คุณบอกเราเกี่ยวกับมูนฟาร์ม เป็นเพราะมูนฟาร์ม เลยทำให้เมืองใต้ดินของเราสามารถทำงานได้ตามปกติ”

“ถึงแม้จะไม่มีเรือสำราญให้คุณ แต่ก็มีเรือนะครับ ทันทีที่เรือลำ ใหม่เข้ามา ผมก็โทรติดต่อคุณเลย พวกเราตกลงกันโดยฉันทามติ เพื่อชดเชยความผิดหวังของคุณเซียว เราจึงวางแผนขายให้คุณครึ่ง ราคา”

เซียวหมิงเยวี่ยคิดสักครู่หนึ่ง เธอเคยพูดไว้เมื่อครั้งซื้อรถบ้านว่า ถ้าไม่มีเรือสำราญ เรือธรรมดาก็ใช้ได้ ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะจริงจังกับ คำพูดของเธอขนาดนี้

“เอาละ ขอฉันดูหน่อยค่ะว่าเป็นเรือแบบไหน”

เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตกลง ท้ายที่สุดทุกคนก็มี ปัญหาของตัวเอง เธอแค่แบ่งปันมูนฟาร์มกับพวกเขา ครั้งที่แล้วพวก เขาอุตส่าห์ให้เธอจองรถบ้านไว้เป็นพิเศษ นี่ก็ถือว่าดีมากแล้ว ยิ่งไป กว่านั้นยังลดราคาเรือให้อีกด้วย

เมื่อมาถึง เซียวหมิงเยวี่ยเห็นเรือจอดเรียงรายอยู่ทั้งหมด 5 ลำ

ตอนแรกเธอคิดว่ามันจะต้องเป็นเรือไม้แบบเก่าที่ต้องใช้ไม้พาย

แต่กลับเป็นเรือยนต์เครื่องดีเซลสมัยใหม่ เรือไม่ใหญ่มาก สีขาว ล้วน ยาวแค่ 6 เมตร แต่นั่งได้ 5 คน

ห้องกัปตันเรืออยู่ด้านหน้า และมีหลังคากันฝนด้านหลัง

นี่ถือว่าดีทีเดียว ดีกว่าที่เซียวหมิงเยวี่ยคิดไว้มาก

“ตอนนี้น ้ามันดีเซลหายากหน่อย เรือลำไม่ใหญ่มาก บรรจุ ผู้โดยสารได้ไม่กี่คน แต่ผมว่าโอเคเลยนะ คุณลองเลือกดูก่อน หาก เลือกได้แล้ว ผมจะให้คนไปส่งตรงถึงหน้าบ้าน” คุณโจวกล่าว

เซียวหมิงเยวี่ยพยักหน้ารับ “งั้นรบกวนคุณโจวด้วยนะคะ ขอเรือ ลำนี้ค่ะ”

เธอชี้ไปยังเรือที่อยู่ตรงกลาง

เนื่องจากตอนนี้หาเรือได้ยากมาก และยิ่งใกล้จะถึงวิกฤตน ้าท่วม ไม่ว่าเรือลำไหนก็มีราคาสูงลิ่ว แม้แต่เรือธรรมดายังขายได้ในราคา 3.6 ล้านหยวน

ถึงแม้ราคาจะสูงขนาดนี้ แต่มันก็ถูกแย่งซื้อไปหมดในทันที

เซียวหมิงเยวี่ยจ่ายเงิน 1.8 ล้านหยวน และขอให้รถบรรทุกมาส่ง เรือที่สวนสาธารณะใกล้ ๆ หมู่บ้าน ตรงนั้นคนไม่พลุกพล่าน ทำให้ เธอเก็บเรือเข้าไปในมิติได้สะดวก

เซียวหมิงเยวี่ยอ้างว่าลูกน้องจะมาจัดการเรื่องเรือต่อเอง เธอมอบ น ้าสองขวดเป็นค่าเหนื่อยแก่คนขับรถบรรทุก และปล่อยให้เขาจาก ไป

เมื่อเห็นสวนสาธารณะไม่มีใครอยู่ เซียวหมิงเยวี่ยก็เก็บเรือเข้าไป ในพื้นที่มิติและวางมันไว้ด้านหลังบ้านไม้สองชั้น ก่อนหน้านี้เธอ กักตุนน ้ามันดีเซลไว้เยอะพอสมควร

เมื่อเกิดน ้าท่วม พ่อเซียวสามารถนั่งเรือไปตกปลาที่ใจกลางเมือง ได้

อย่างไรเสีย พ่อเซียวก็ชื่นชอบการตกปลาเป็นชีวิตจิตใจ

เซียวหมิงเยวี่ยกำลังจะเดินจากไป แต่เธอพลันสังเกตเห็นหิน ประดับในสวนสาธารณะ หินประดับที่อยู่ตรงกลางสวนสาธารณะนั้น ใหญ่มาก สูงสามเมตร กว้างสี่คนโอบได้ น ้าหนักคงหลายตันแน่ ๆ ใช่ไหม?

ดวงตาของเซียวหมิงเยวี่ยเปล่งประกาย หินก้อนนี้ดีทีเดียว แค่ ก้อนเดียวก็ฆ่าคนได้หลายคน บดขยี้จนเป็นกองเศษเนื้อในพริบตา

เธอเก็บหินก้อนนั้นเข้าไปในมิติโดยไม่ลังเล เผื่อเกิดอันตรายใน อนาคต เธอจะโยนหินก้อนนี้ออกไป ฮี่ ๆ เธอไม่ปล่อยให้ตายง่าย ๆ หรอก

เซียวหมิงเยวี่ยเดินไปรอบ ๆ สวนสาธารณะอีกครั้ง เธอเก็บก้อน หินใหญ่ทั้งหมดที่หาได้เข้าไปในพื้นที่มิติ และวางไว้ด้านหลังคอกหมู พวกมันมีทั้งหมด 6 ก้อน ซึ่งมากพอแล้ว แถมหินพวกนี้ก็ยังสามารถ นำมาใช้ซ ้าได้อีกด้วย

หญิงสาวรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก เธอเพิ่งเปิดประตูรถและเตรียม ขับรถกลับบ้าน ทันใดนั้นก็รับรู้ได้ถึงหยดน ้าที่ตกลงบนหน้าผาก

เธอยื่นมือออกไปพร้อมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า

“ฝนตกแล้ว”