Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 134: เหล่าราชาปีศาจปรากฏกาย
กาดิออส มาดารัส กษัตริย์แห่งมาดารัส
ซีวีเบิกตาค้างตกตะลึงกับสิ่งมีชีวิตตรงหน้า อสูรเบื้องหน้าคือมังกรตัวใหญ่ขนาดยักษ์ สีขาวปลอดตลอดทั้งตัวมีเพียงนัยน์ตาเท่านั้นที่เป็นสีทอง เกล็ดของมันเป็นสีขาวใสสุกสว่างอีกทั้งยังเรืองแสงอ่อน ๆ เป็นประกายงดงาม ลำคอยาวเชิดขึ้นอย่างหยิ่งทะนง เกิดมาเธอไม่เคยเห็นมังกรใดสง่างามเท่านี้มาก่อนจึงเผลอจ้องค้างราวกับตกอยู่ในห้วงมนต์สะกด
“กี๊ซซซ!!”
“โฮ่” โซนาตาแสยะยิ้ม เขาเป็นคนเดียวที่ไม่ได้ตื่นตระหนกไปกับการปรากฏตัวของมังกร
มังกรแสงกรีดร้องอย่างโกรธเกรี้ยวจนซีวีสะดุ้งและได้สติ มันหันมาประสานนัยน์ตาสีทองอันดุดันกับเธอก่อนที่สามเขาบนศีรษะจะเปล่งแสงสีทองพร้อมกับอ้าปากกว้าง ถึงเธอจะไม่รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นในวินาทีต่อไป แต่ด้วยสัญชาตญาณร่างกายได้ขยับถีบตัวหลบออกด้านข้างสุดตัวก่อนที่สมองจะประมวลผลและสั่งการเสียอีก
ความร้อนพุ่งเฉียดร่างของเธอไปด้วยการปัดของโซนาตา เธอก็ไม่เข้าใจว่าเขาใช้มือเปล่าปัดลำแสงทิ้งได้อย่างไร แต่ผลลัพธ์ก็คือป่าด้านหลังที่ไหม้เกรียมไปแถบหนึ่ง
มิเดลเลียเห็นท่าไม่ดีจึงเริ่มร่ายคาถาเพื่อไล่มังกรให้กลับไปก่อนที่จะมีใครเจ็บตัว แต่ถูกโซนาตาร้องห้ามเอาไว้
บรรดาทหารเมื่อทราบถึงสิ่งผิดปกติต่างร้องโวยวายจนเกิดความโกลาหล ความวุ่นวายอึกทึกที่เกิดขึ้นยิ่งส่งเสริมให้มันพิโรธกว่าเดิม มังกรแสงเหยียดกางปีกจนสุดแล้วกระพือโผบินขึ้นแล้วออกอาละวาดไปทั่ว กระโจมโดยรอบที่ลงคาถาป้องกันไว้ถูกมันฉีกกระชากอย่างง่ายดายราวกับกระดาษ
“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?!” รีสเลย์ที่มาถึงที่เกิดเหตุคนแรกร้องถาม “มังกรนั่นมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
มังกรแสงสัมผัสได้ว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญซึ่งเปี่ยมด้วยพลังระดับสูงเพิ่มขึ้นมา มันจึงเปิดฉากโจมตีใส่ทันทีแทนคำตอบ มันโฉบลงมาพร้อมกับกางกรงเล็มอันคมกริบเหมือนเหยี่ยวหมายฉีกกระชากร่างของรีสเลย์เสีย แต่เขากลิ้งตัวหลบทันอย่างฉิวเฉียด
“ความเร็วของอสูรแสงตัวนี้ไม่ธรรมดาเลยทั้ง ๆ ที่ร่างกายใหญ่โตดูเทอะทะแท้ ๆ” เขากัดฟันกรอด
รีสเลย์เมื่อตั้งหลักได้ก็พยายามใช้พลังการควบคุมมังกรที่เขาเชี่ยวชาญควบคุมมัน เพียงแต่เขาทำให้มันชะงักลงครู่เดียวเท่านั้น
“ระวังนะ นั่นไม่ใช่มังกรธรรมดา” ซีวีและมิเดลเลียต่างก็ร้องเตือน ขณะที่ทั้งสามวิ่งตามมาสมทบ
“มังกรก็คือมังกรนั่นแหละ เจ้าเป็นคนเรียกเจ้านั่นออกมาใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นเจ้าจะต้องเป็นคนหยุดมันเอง แต่ข้าจะช่วยสร้างจังหวะให้”
“ฉันจะช่วยด้วย” โซนาตาวิ่งตีคู่ไปกับรีสเลย์ รีสเลย์ไม่คิดว่าโซนาตาจะช่วยอะไรได้มากในสถานการณ์แบบนี้แต่ก็ไม่ได้ขัด
ทั้งคู่วิ่งข้ามสิ่งกีดขวางทั้งหลายเข้าไปในระยะแล้วใช้เวทมนตร์โจมตีใส่หลายชุด ถึงแม้เวทมนตร์แทบไม่มีผลกับมันก็จริง แต่ก็ทำให้มันโกรธ เลิกโจมตีอย่างไร้จุดหมายแล้วหันมาสนใจทั้งสอง เขาทั้งสามบนหัวของมันเปล่งแสงอีกครั้งก่อนลำแสงจะพุ่งโจมตีออกมาจากปาก
พลังทำลายจากลำแสงไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย มันถางทางเป็นรอยไหม้ยาวหลายสิบเมตร โชคดีที่รีสเลย์ยังคงหลบได้อย่างคล่องแคล่ว เขาใช้พลังเข้าควบคุมมังกรอีกครั้ง แต่ที่ไม่อยากจะเชื่อสายตาที่สุดก็คือโซนาตาเองก็กำลังใช้พลังควบคุมมังกรเหมือนกัน
“บ้าน่า หมอนี่ก็เป็นอัศวินมังกรเหรอ”
ซีวีเองก็พบด้วยตัวเองว่าเธอมีพลังที่จะใช้จัดการมังกรตัวนี้ได้ เธอรู้สึกถึงพลังนั้น ด้วยอสูรอัญเชิญตัวนี้เป็นสิ่งที่ปรากฏตัวที่นี่ได้ด้วยพลังของเธอ
ทั้งสามประสานพลังกัน พลังที่พุ่งเข้าไปหาทำให้มังกรที่เคยคลุ้มคลั่งมาตลอดต้องหยุดชะงัก
“เจ้ามังกร หยุดเสียเถอะ”
เธอขอร้อง ซึ่งมันก็ไม่ได้ขยับต่อต้านอะไร เพียงใช้นัยน์ตาสีทองจ้องเขม็งมาที่เธอไม่กะพริบ ชั่ววินาทีนั้นราวกับเธอเข้าถึงจิตใจมันได้แวบหนึ่ง จิตใจที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว การไม่ยอมรับ ดูถูกและหยิ่งทะนง แต่ซีวีไม่เกรงกลัวมันอีกต่อไป ราวกับว่าฝ่ายมังกรก็ยอมรับเธอขึ้นบ้าง มังกรแสงค่อย ๆ เลือนหายไปพร้อมกับวงแสงอักขระที่ก่อตัวขึ้นและสุดท้ายก็หายไปจนหมดราวกับไม่เคยอยู่ตรงนั้น
“ดูเหมือนจะควบคุมได้บ้างแล้วนะ” มิเดลเลียส่งยิ้มให้กับเธอ
“ต่อไปตาฉันสินะ” โซนาตาแสยะยิ้ม การอาละวาดของมังกรไม่ได้ทำให้เขาสลดเลยสักนิด
ในดินแดนที่ห่างออกไป….
เด็กหนุ่มผมดำผู้มีดวงตาสะท้อนแสงสีแดงเพลิงกำลังเหม่อมองแผ่นดินข้างหน้าจากบนยอดผา แผ่นดินผืนนี้เคยเป็นที่รกร้างแต่บัดนี้กลายเป็นสมรภูมิระหว่างกองทัพปีศาจและเหล่ามนุษย์ มองสถานการณ์ ใครจะเชื่อว่ามนุษย์ที่อ่อนแอกว่าปีศาจอย่างไม่อาจเทียบกันได้จะเป็นฝ่ายกดดันให้กองทัพอันเกรียงไกรต้องถอยร่น
นี่เป็นครั้งที่เท่าไรแล้วที่ถอยร่นมา มาอยู่ปลายสุดของทวีปแบบนี้
เสียงหัวเราะน่าขยะแขยงดังขึ้นก่อนที่เงา ๆ หนึ่งจะปรากฏตัว ชายหนุ่มจำได้ว่านั่นคือเสียงของดาร์คเจสเตอร์ ตัวตลกแห่งความมืดลูกน้องคนสนิทของเขานั่นเอง
“ท่านเซเลนอส ข้านำพวกท่านเหล่านั้นมาแล้ว” มันกวาดมือเชื้อเชิญให้นายของมันดูผลงานที่มันเสี่ยงชีวิตเพื่อให้ได้มา กำลังเสริมที่เขากำลังรอคอยนั่นเอง
เซเลนอสรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลปกคลุมทั่วไปสนามรบ บรรดาเหล่าปีศาจทั้งหลายที่ถูกอัญเชิญมาจำพลังที่สัมผัสได้ มันคือพลังของผู้เป็นนายที่แท้จริงของพวกมันนั่นเอง
ความมืดก่อตัวขึ้นและปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าในชั่วอึดใจ ก่อนที่จะมีเงาสีดำที่คล้ายหนวดของปลาหนึกนับไม่ถ้วนยืดลงมาจากท้องฟ้าและคว้าจับเหล่ามนุษย์ที่อยู่เบื้องล่างราวกับเงื้อมมือของมัจจุราช บ้างฉีกกระชากผู้คนออกเป็นชิ้น ๆ บ้างก็ใช้ปลายรยางค์ที่แหลมคมและแข็งเหมือนโลหะแทงทะลุร่างของศัตรูที่ไม่อาจต่อต้าน
ความมืดค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างที่บอกไม่ถูกว่ามันคืออะไร
“ท่านเดียซาเบล การ์ฟานดิเอจักรพรรดิแห่งชาโดว์รีม ดินแดนของปีศาจที่ไร้รูปร่าง” ร่างที่เหมือนกลุ่มควันสีดำจ้องเขม็งมาทางพวกเซเลนอส
ตัวตลกหน้ากากขาวหัวเราะร่าอย่างไร้เหตุผล
ข้าง ๆ จักรพรรดิแห่งเงา ปีศาจจิ้งจอกสีดำที่มีหางถึงแปดหางกระโดดเข้าไปร่วมในสนามรบด้วยท่าทีลิงโลด เธอกัดกินและฉีกทึ้งร่างของมนุษย์ที่จับได้ ไม่ก็บีบจนแหลกเละด้วยหาง ส่วนหางทั้งแปดกวัดแกว่งโดยอิสระไปมา บ้างก็กระแทกฟาดพื้นจนเกิดแรงสั่นสะเทือน
“ส่วนท่านนี้คือท่านฟาซาเบล การ์ฟานดิเอ จักรพรรดินีแห่งโคลดาเรีย และเป็นพี่สาวฝาแฝดของท่านเดียซาเบลด้วย”
ไม่เพียงแต่สองราชาปีศาจ อีกด้านหนึ่งปีศาจร่างกำยำที่ดูน่าเกรงขามกว่าปีศาจตัวใด ๆ ก็กำลังกวาดมนุษย์นับสิบให้ปลิวหายไปได้ด้วยแรงที่เกิดจากการเหวี่ยงกำปั้นเท่านั้น ออราสีดำที่ออกมาจากตัวมันทำให้เหล่าปีศาจทั้งหลายรอบ ๆ ตัวแข็งแกร่งและดุร้ายยิ่งขึ้นหลายสิบเท่า มันคือพลังแบบเดียวกับที่เชอร์รีสมี
“ราชาเผ่าดาร์คเอลเลน บัลเซรุส เมราโอ ผู้นำเผ่าปีศาจที่แยกตัวมาจากเอลเลนนอส”
“พวกเทพตกสวรรค์สินะ” ชายในชุดคลุมสีดำเดินเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย ผิวขาวซีดของเขาตัดกับสีดำสนิทของชุดคลุม ร่างยืนเคียงกับเซเลนอสที่เบือนหน้ามาประสานสายตากับเขาแวบหนึ่ง
“แต่ที่ข้าสนใจที่สุดคือท่านผู้นั้น” ชายที่มาสมทบกับเซเลนอสชี้ไปทางเงาขนาดยักษ์ที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ลิบ ๆ ท่ามกลางสงคราม
เงานั้นปรากฏชัดขึ้นเมื่อมันเคลื่อนเข้ามาใกล้และเผยให้เห็นว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่โตมโหราฬราวกับขุนเขา
“ราชาพฤกษามารอาโร ผู้ปกครองดินแดนอาโรนา ดินแดนแห่งพืชปีศาจ” ตัวตลกแนะนำราชาปีศาจตนสุดท้ายให้กับเจ้านายตน ซึ่งเขาดูพอใจมากแม้ว่าจะไม่แสดงออกนัก
“ทางข้าเองก็เตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว” ชายผิวซีดแสยะยิ้ม
“ดำเนินตามแผน ถ่ายทอดคำสั่งลงไป พวกเราจะออกเดินทางสู่นอร์ธบริซาเนีย” เซเลนอสออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ แต่ดวงแดงสีแดงคู่นั้นกลับวาวโรจน์
YOU MAY ALSO LIKE
