Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 209-1 บทส่งท้าย - Abyss of Time V: Survival
ทั้งที่ทั้งฟ้ายังคงแจ่มใส แต่บรรยากาศกลับน่าอึดอัดจนหายใจได้ไม่ทั่วท้อง ทุกคนต่างขนลุกชันจากแรงกดดันเนื่องจากเผลอไปสบตาเข้ากับสิ่งนั้น
สิ่งนั้นมันไม่ใช่ซัมมอน แต่เป็นตัวตนที่มีอยู่จริง
ทหารของกลุ่มอะบีสหลายนายถึงกับทรุดลงไป พวกเขาไม่เคยพบกับความหวาดกลัวแบบนี้มาก่อน
ด็อกมาสั่งให้ทุกคนเตรียมตัวเดินเครื่องไทม์แมชชีน อลินาจะสะกิดบอกโซนาตาให้ถอยแต่ว่าเขากำลังตะลึงจ้องสิ่งนั่นอยู่
เขาคือโซนาตาอีกคน แม้ใบหน้าจะแตกต่างแต่โซนาตารู้สึกแบบนั้น การใช้อนาเธอร์มีไม่ได้พาตัวเขาเองในวัยเด็กมาแต่มันกลับพาตัวเขาในอีกจักรวาลมาแทน
“เฟรย์ แลนดอน” เขาเอ่ยปาก
“โซนาตา ดิอาลโน” โซนาตาพูดออกไปเองโดยไม่รู้ตัว เขาตกใจเล็กน้อยเพราะชื่อเฟรย์เป็นชื่ออีกชื่อของเขาที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก
“แบบนี้นี่เอง นายใช้พลังบางอย่างดึงฉันมาสินะ” เฟรย์เหลียวมองรอบกายพร้อมกับสำรวจตัวเองไปด้วย
“เฮ้ย แกเป็นใครกันแน่” ไซริลที่สลบเหมือดเพิ่งได้สติในเวลาที่ไม่เหมาะสมที่สุด
“ดูเหมือนพลังของเราจะเข้ากันได้ ตอนที่นายดึงมาฉันก็เลยได้พลังนั้นมาด้วย ไม่สิไม่ใช่แค่พลังนั้น ดูเหมือนฉันจะกลายเป็นบางอย่างที่ไม่ใช่มนุษย์แล้วด้วย”
“ยกเลิกการซัมมอนซะ” อีริธออกคำสั่งกับโซนาตา ถึงไม่โดนบอกโซนาตาก็ได้ลองไปแล้ว แน่นอนว่ามันไม่สำเร็จ
“แบบนี้หรือเปล่านะ…” เฟรย์พึมพำ
โซนาตากระโดดถอยออกมาตั้งหลัก เมื่อเฟรย์พูดว่าอนาเธอร์มีจบ โซนาตาก็หันไปตะโกนบอกกับทุกคน
“เข้ายานไป! เร็ว!”
อนาเธอร์มีของเฟรย์คือฝันร้าย พลังของเขาคืออนาเธอร์มีที่ผิดพลาดของโซนาตา มันทำแบบเดียวกันคือการดึงเอาตัวตนของตนเองในอีกจักรวาลมา เขาใช้พลังนั้นซ้ำอีกหลายครั้งเพราะต้องการทดลองให้ขึ้นใจ
โซนาตาเองก็ไม่อยู่รอดู เขารู้ผลลัพธ์ของมันแล้ว หนึ่งในคนที่เฟรย์ดึงมาคือศัตรูแสนฉกาจที่เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอดแรปโซดี
…เท่านี้ปริศนาก็เฉลยแล้ว เจ้าแรปโซดีมาจักรวาลของเราผ่านพลังของเฟรย์…
…และก็เป็นฉันเองนี่แหละที่เรียกเฟรย์มา…
อีริธรู้ได้โดยสัญชาตญาณ เฟรย์และกลุ่มชายหญิงอีกหลายคนที่เขาเรียกมาคือหายนะ อีริธพุ่งออกไปโจมตีพร้อมกับไซเลนเซอร์อีกหลายคนที่เพิ่งฟื้นตัว
บาจิลและเวนดีไม่ได้พุ่งออกไปตามอีริธ ทั้งสองแน่ใจว่านี่คือศัตรูที่ไม่มีทางชนะ แทนที่จะสู้หรือหนีลงจากยาน ทั้งสองวิ่งตามโซนาตาเข้าไปติด ๆ
เป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดแล้วถึงแม้ทั้งสองจะถูกจับเป็นเชลยในภายหลังแต่มันก็เป็นการเลือกที่ดีกว่า เอรอนและไนเจลที่สู้พร้อมกับอีริธถูกหนึ่งในโซนาตาจากจักรวาลอื่นสังหารทิ้งอย่างง่ายดาย และแม้จะยื้อไว้ได้นานกว่าเล็กน้อยสุดท้ายอีริธเองก็ถูกฆ่าด้วยเช่นกัน
ไซริลและอีวาเห็นแบบนั้นก็ขวัญกระเจิง ทั้งสองตัดสินใจหันหลังวิ่งสุดชีวิต จากนั้นกระโดดลงจากยานที่กำลังลอยตัวสูงขึ้น
มิเนอร์วาออกตัวด้วยความเร็วสูง แรงกระชากไม่ได้ส่งผลถึงศัตรูใหม่ที่อยู่ด้านบนของยานนัก
แต่วินาทีต่อมามิเนอร์วาก็เดินเครื่องไทม์แมชชีน และแขกไม่ได้รับเชิญล้วนถูกกระแสแห่งเวลาพัดจนกระจัดกระจายไปคนละยุคสมัย
พวกเขาหายไปสู่ช่วงเวลาใดไม่มีใครตอบได้
…แต่เฉพาะตอนนี้ กลุ่มอะบีสได้รอดพ้นจากหายนะมาได้อย่างฉิวเฉียด