Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 282: นินจา
“ข้าชื่อ…” เขาแนะนำตัว กาเรนและฟรีโอนิเอลพยักหน้าหงึกหงักแต่ไม่ได้สนใจจะจำชื่อแน่นอนเพราะอีกฝ่ายเป็นผู้ชายยังไงล่ะ
“ขอโทษด้วยนะที่ดึงสาว ๆ ในร้านมาหมดเลย มา… มาสนุกด้วยกันเถอะ” ฟรีโอนิเอลรินเครื่องดื่มให้ อีกฝ่ายรับมาปุ๊บก็กระดกทีเดียวหมดแก้ว
ไม่รู้เมื่อไหร่ที่เขาเริ่มเมา กาเรนจำไม่ได้ว่าตอนไหน หรือใครเป็นฝ่ายเริ่มคุยก่อนด้วยซ้ำ แต่ชายคนที่ว่าเริ่มหลุดเรื่องราวของเขาโดยไม่จำเป็นต้องคาดคั้น เขาเล่าว่าตัวเองเป็นนักขายข่าวแต่มีอาชีพลับ ๆ ที่บอกใครไม่ได้ ไม่นานมานี้เขาเพิ่งขายข่าวสำคัญไปให้กับลูกค้าแต่กลับถูกเบี้ยวค่าจ้าง พอคิดจะแก้แค้นโดยการขโมยของของลูกค้าคนนั้นเพื่อนำไปขายก็ดันซวยถูกปล้นไปต่อหน้าต่อตาโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้
“หืมม ลูกค้า… ที่ว่าคงไม่ใช่เจ้าเมืองนะ”
“เจ้ารู้ได้ยังไง” ชายคนนั้นหลุดปากออกมา เขาเมาได้ที่แล้ว
“แล้วคนที่ขโมยไปอีกต่อ เจ้ารู้จักไหม”
“อย่ามาดูถูกกันนะ บอกแล้วไงว่าข้าทำงานขายข่าว… ทำไมข้าจะไม่รู้จักคนดังในวงการ เจ้านั่นชื่อ…”
บอกชื่อจบก็ทำท่าจะเคลิ้มหลับไป ฟรีโอนิเอลและกาเรนช่วยกันเขย่าตัวเขาให้ตื่นขึ้นมาเพื่อถามต่อว่าเขารู้ไหมว่าคน ๆ นั้นกบดานอยู่ที่ไหนซึ่งไม่น่าเชื่อว่าเขารู้แม้แต่ที่อยู่
“นานาชิ!”
นานาชิคือชื่อของนินจาผู้ลึกลับ ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่าเขาร่วมงานประลองของแอนเกียและไปได้ไกลจนถึงรอบชิงชนะเลิศ ทักษะของเขาสร้างความหนักใจให้กับกลุ่มลูนาร์อย่างมาก ภายหลังจากงานประลอง นานาชิเข้าร่วมสงครามผนึกเทพปีศาจชินกิและเป็นพยานไม่กี่คนที่รอดชีวิตมาจากศึกนั้น
กาเรนและฟรีโอนิเอลแจ้งข่าวนี้กับทั้งกลุ่มในทันที แน่นอนว่าพวกเขาเลี่ยงเล่าเรื่องที่พวกตนได้ข่าวมาระหว่างที่แอบอู้
“นานาชิ… นินจางั้นเหรอ” ถึงจะเป็นการสื่อสารโดยไม่ได้เปิดกล้องไปด้วย แต่กาเรนเดาได้ว่าโซนาตากำลังตาลุกวาว นอกจากจะเป็นอาชีพที่ราวกับหลุดออกมาจากเกมย้อนยุคแล้ว นานาชิผู้นี้ยังไม่ใช่นินจาทั่วไปด้วย
“พวกเรารู้แหล่งกบดานแล้วด้วย อยู่ไม่ไกลเอง” กาเรนทำท่าจะส่งแผนที่ไปให้แต่ฟรีโอนิเอลเข้ามาแตะไหล่เขาเพื่อหยุดเขาไว้
“ข้าอยากรู้ว่าเจ้านั่นเก่งขนาดนั้น ขอให้ข้าเป็นคนจัดการได้ไหม”
โซนาตาได้ฟังก็นึกสนุกขึ้นมา “ตกลง แต่อย่าให้หนีไปได้ล่ะ”
“ฉันจะคอยระวังให้ด้วย” กาเรนไม่คัดค้าน เพราะเห็นฟรีโอนิเอลดูคันไม้คันมืออยากลงมือเหลือเกิน
แหล่งกบดานของนินจาที่ว่า อยู่ไม่ห่างออกไปอย่างที่คนขายข่าวบอก มันคือโรงแรมโกโรโกโสที่เป็นแหล่งรวมของพวกนอกกฎหมาย ไม่รู้ว่าเพราะกาเรนกับฟรีโอนิเอลดูไม่เหมือนคนแถวนั้นหรือเพราะพวกเขาดูอันตรายเกินไป เพียงแค่ย่างเท้าเข้าไปใกล้ก็ถูกรับน้องในทันที
แต่พวกที่ดักโจมตีเป็นแค่พวกนอกกฎหมายปลายแถวเท่านั้น กาเรนไม่ทันได้ลงมือฟรีโอนิเอลก็ฟาดทุกคนลงไปกลิ้งกับพื้นจนหมด เขาใช้สันดาบฟาดทุกคนด้วยความเร็วสูง มันเร็วจนแม้แต่กาเรนเองเกือบไม่เห็น
ฟรีโอนิเอลแหงนหน้าขึ้น บนดาดฟ้าของโรงแรมที่เก่าจนเหมือนโรงแรมร้าง ชายชุดดำมองลงมาที่ฟรีโอนิเอล
พริบตาต่อมาเขาก็หายไป ฟรีโอนิเอลชักดาบและฟันไปที่ด้านหลังของตน ชายชุดดำเมื่อครู่ได้มาอยู่ข้างหลังเขาแล้ว
กาเรนถอยเว้นระยะออกมา การต่อสู้เริ่มขึ้นโดยไม่มีแม้แต่คำทักทาย ต่างฝ่ายต่างสัมผัสได้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่คนสามัญทั่วไป พวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องยั้งมือ
ด้านเพลงดาบ ฟรีโอนิเอลผู้เป็นจอมดาบเหนือกว่าหลายขั้น เพลงดาบของเขาขึ้นชื่อเรื่องความเร็วและระยะที่ควบคุมได้ดังใจ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเข้าประชิดหรือพยายามถอยห่าง ฟรีโอนิเอลคุมสถานการณ์ไว้ได้ทั้งหมด ศัตรูของเขาจะรู้สึกราวกับว่าเขาสามารถฟันออกมาจากทิศทางใดก็เป็นไปได้ทั้งนั้น
ถ้าดาบคืออาวุธอย่างเดียวของนานาชิ การต่อสู้นี้อาจรู้ผลอย่างรวดเร็ว แต่มันไม่เป็นแบบนั้น นานาชิมีอาวุธลับและวิชาประหลาดมากมาย เพียงแค่การต่อสู้เริ่มได้ไม่กี่วินาทีฟรีโอนิเอลก็พบกับวิชาพิลึกไปแล้วนับไม่ถ้วน
เขาแยกร่าง วางกับดักและใช้คาถานินจาครั้งแล้วครั้งเล่า และเหนืออื่นใดคือนานาชิทำทั้งหมดได้ในชั่วพริบตา เขามีความเร็วเหนือมนุษย์ในระดับที่ไม่ด้อยไปกว่าซาร์ซา
“เร็วขนาดนี้เลยรึเนี่ย” กาเรนเริ่มกังวลแทน ไซเลนเซอร์เกือบทุกคนอาจจะเร่งความเร็วจนเท่ากับนานาชิได้แต่แม้แต่ไซเลนเซอร์เองก็คงไม่ใช่ทุกคนที่คงความเร็วแบบนี้ได้ต่อเนื่องเหมือนกับนานาชิ
ฟรีโอนิเอลกำลังรอจังหวะอยู่ เขาสามารถเร่งความเร็วของการฟันเพื่อให้ทันศัตรูได้ ปัญหาคือหากพลาดไปด้วยความเร็วของนานาชิ เขาจะไม่มีโอกาสแก้ตัวครั้งที่สอง
ที่แย่กว่านั้นคือนานาชิไม่ได้แค่วิ่งวนไปรอบ ๆ อย่างไร้ความหมาย กับดักมากมายหลายแบบถูกวางไว้จนทั่ว มีทั้งกับดักคาถานินจาที่เขาวาดไว้กับพื้น ไปจนถึงกับดักหนามที่ถูกโปรยทิ้งไว้เพื่อทำให้เสียจังหวะ
จำนวนของนานาชิเพิ่มขึ้นในทุกขณะ กาเรนเห็นท่าไม่ดีจึงมองไปรอบ ๆ เพื่อหาลู่ทางช่วยเหลือ เขาไม่เจออะไรนอกจากพวกผิดกฎหมายที่ล้มลงก่อนหน้านี้ พวกเขาทั้งหมดกำลังกระเสือกกระสนหนีไปเพื่อไม่ให้ถูกลูกหลง
“เรียกดาวตกลงมาซะเลยดีไหมนะ” ฟรีโอนิเอลหัวเราะ
“เฮ้ย เฮ้ย นี่มันกลางเมืองเลยนะ” กาเรนรีบร้องห้าม
“ล้อเล่นน่า… ของแบบนี้หยุดข้าไม่ได้หรอก”
ฟรีโอนิเอลไม่สนใจกับดัก เขาพุ่งไปข้างหน้าโดยไม่ได้สนว่ากับดักทั้งหลายกำลังทำงาน รวมถึงไม่สนใจว่านานาชิมากมายที่อยู่ตรงนั้นคนไหนคือตัวจริงหรือปลอม สิ่งที่เขาจะทำก็มีแค่การฟันมันทั้งหมดเท่านั้นเอง
บรึ้มมมมม เปรี๊ยะะ ฉึกกก
ระเบิดสารพัดแบบทำงานครั้งแล้วครั้งเล่า เขาไม่สนใจว่าร่างของตนอาจถูกระเบิดกระจุยไปตอนไหน หรืออาวุธมีคมจะพุ่งมาจากทางทิศใด ฟรีโอนิเอลพุ่งต่อไปข้างหน้าฟันทุกอย่างที่คมดาบของเขาฟันได้ กับดักเกินกว่าครึ่งถูกทำลายไปพร้อมกับร่างแยกของนานาชิ
บรึ้มมมมม
บางร่างแยกไม่ได้หายไปเฉย ๆ ทุกครั้งที่มันถูกทำลายกับดักนินจาจะทำงานขึ้นเช่นกัน แต่การโจมตีเหล่านั้นไม่สามารถหยุดฟรีโอนิเอล
เทคนิคการฟันในพริบตาของฟรีโอนิเอลจำเป็นต้องเก็บดาบเข้าฝักก่อนที่จะสะบัดดาบออกไป แต่เพราะต้องโจมตีใส่เป้ามากมายไม่ว่าจะเป็นอาวุธลับ ร่างแยกหรือกับดัก ช่องว่างที่เกิดขึ้นล่อตาล่อใจให้อีกฝ่ายพุ่งเข้ามา แต่ฟรีโอนิเอลก็รอจังหวะอยู่แล้วเช่นกัน
คมดาบของทั้งคู่ไปไม่ถึงคอของอีกฝ่าย เซกันไปปรากฏตัวขึ้นแทรกกลางระหว่างคนสองคน ดาบของเขาหยุดของฟรีโอนิเอลเอาไว้ ส่วนมือก็คว้าข้อมือของนานาชิไว้ได้
นานาชิสะบัดมือออกแม้ว่ามันจะทำให้มือของเขาเกือบขาดวิ่น เขาถอยมาตั้งหลักอย่างไม่ไว้ใจ มันน่าเหลือเชื่อที่ใครจะโผล่ออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยโดยที่คนอย่างเขาจับสัมผัสไม่ได้เลย
“พอได้แล้ว” เสียงตะโกนของโซนาตาดังขึ้น ไม่ใช่แค่เซกันที่แทรกเข้ามา รอบ ๆ ข้างกลุ่มอะบีสคนแล้วคนเล่ากำลังตามมาสมทบ กว่าจะรู้ตัวนานาชิก็ตกอยู่กลางวงล้อมของคนที่เขาไม่รู้เจตนาแท้จริง
“มีเหตุผลอะไรให้สู้กันถึงตายเหรอ” ซีวีถลาบินเข้ามาหา เธอเองก็เป็นหนึ่งในคนที่เร็วจนเหลือเชื่อ นานาชิตั้งท่าจะสวนกลับทันทีที่เธอทำอะไรไม่ชอบมาพากล แต่สิ่งที่ซีวีทำกลับเป็นแค่การใช้เวทรักษาให้กับคนทั้งคู่
“เจ้า…”