Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 288: กลุ่มลูนาร์ปะทะกลุ่มซีวี
หลังจากการต่อสู้ในรอบนี้จบลง แต่ละทีมได้เวลาพักหายใจเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงก่อนที่การแข่งรอบก่อนชิงชนะเลิศจะเริ่มต้น
คู่แข่งของลูนาร์คือทีมของซีวี เทียบกับทีมของลูนาร์ที่ถูกทีมเรย์ยื้อจนอ่อนแรงถ้วนหน้า ทีมของซีวีแทบไม่เห็นความเหนื่อยล้าใด ๆ
“ขอเอาคืนจากตอนรอบคัดเลือกล่ะนะ” ซีวีฉีกยิ้ม
“เดี๋ยวสิ ข้าจำได้ว่ารอบนั้นข้าเป็นฝ่ายโดนเล่นงานนะ” ลูนาร์ยักไหล่
“ข้าขอสู้กับยายนี่” ซาร์ซาเข้ามาแทรก เธอยังข้องใจอยากตัดสินเรื่องความเร็วกับซีวี
“งั้นข้าก็…” เอ็ดวานกำลังจะชี้ไปที่ลามินาที่ใช้ดาบเหมือนกัน แต่ลูนาร์ตัดหน้าเขาไปก่อนด้วยการกระโจนเข้าหาอีกฝ่าย คนที่เหลือคู่สุดท้ายจึงกลายเป็นเอ็ดวานกับเจเนวีฟของกลุ่มอะบีส
เจเนวีฟร่ายเวทชุดใหญ่ใส่เอ็ดวาน ซีวีและซาร์ซาปะทะและแยกกันในชั่วพริบตา ทั้งคู่หายตัวโผล่ตรงนั้นทีตรงนี้ทีโดยทุกครั้งจะเป็นการฟาดอาวุธเข้าใส่กัน ส่วนลูนาร์และลามินายังรีรอดูท่าทีกันอยู่
ลามินากับลูนาร์มีรูปแบบการต่อสู้ต่างกัน ฝ่ายหนึ่งคือจอมดาบผู้เชื่อมั่นว่าทุกอย่างสามารถฝ่าฟันไปได้ด้วยเพลงดาบของตน ส่วนฝ่ายลูนาร์นั้นเป็นสายครบเครื่อง เธอใช้ทุกอย่างที่สามารถเป็นอาวุธได้ไม่ว่าจะอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เธอสร้างขึ้น แผนการ หรือแม้แต่เวทมนตร์
สิ่งที่ทั้งคู่มีเหมือนกันคือการสับเปลี่ยนอาวุธตามสถานการณ์ ลามินามีดาบในคลังมิติสิบสี่เล่ม ทั้งหมดเป็นดาบที่มีตัวตนอยู่ในอีกโลกและถูกนำมาสู่โลกนี้ในลักษณะเดียวกับอสูรอัญเชิญ ลามินาใช้ดาบแต่ละเล่มตามความเหมาะสมเพื่อให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุด ขณะที่ลูนาร์เองก็ค้นสารพัดเครื่องไม้เครื่องมือออกมารับมือกับอีกฝ่าย
ลูนาร์ เอ็ดวานและซาร์ซาอ่อนแรงลงในทุกขณะ พวกเธอใช้เรี่ยวแรงจำนวนมากไปกับการต่อสู้กับพวกเรย์ แม้ว่าบาดแผลกับพลังเวทมนตร์ที่เสียไปจะฟื้นฟูกลับมาได้ด้วยเวทมนตร์และยา แต่ความเหนื่อยล้าไม่ได้หมดไป เพียงการปะทะกับพวกซีวีในระยะสั้น ๆ อาการเหนื่อยล้าที่สะสมไว้ก็เริ่มแสดงผล
“จะยอมแพ้ก็ได้นะ จะได้มาเป็นพวกเดียวกับเรายังไงล่ะ” ซีวีพูดกับพวกลูนาร์ทุกคน
“เจ้าคือซีวีคนนั้นจริง ๆ เหรอ พูดจาเหมือนกับพวกตัวร้ายไม่มีผิด” ซาร์ซาหัวเราะอย่างประชดประชัน
พลังเวทของเอ็ดวานหมดเกลี้ยงจนต้องกระดกยาเป็นรอบที่สอง เขาถูกเจเนวีฟใช้เวทมนตร์ดูดเลือดออกไปจนเกือบหมดสติ คาถารักษาอาจช่วยให้แผล กระดูกหัก และอาการบอบช้ำหายดีได้ แต่ต่างจากเวทรักษาระดับสูงของฮาจา มันไม่ได้ทำให้อวัยวะที่ขาดไปคืนสภาพมาเหมือนเดิม รวมไปถึงฟื้นเลือดที่ถูกขโมยไปด้วย
แล้วเอ็ดวานก็ล้มลง จังหวะเดียวกับที่ซาร์ซาซัดจนเจเนวีฟลงไปนอนกองกับพื้นในสภาพที่ไม่ต่างกัน
“ข้าจะแก้แค้นให้เจเนวีฟ” ลามินาแผ่จิตสังหารใส่ซาร์ซา
“อย่ามาพูดเหมือนเป็นผู้เสียหายฝ่ายเดียวสิ คนของทางเราก็เพิ่งโดนซัดคว่ำไปเหมือนกันน่ะแหละ” ซาร์ซาโต้ ความจริงเธอไม่ได้สนใจเอ็ดวานที่นอนกลิ้งอยู่บนพื้น ถ้าลามินาไม่พูดขึ้นมาเธอเกือบจะเดินเหยียบเขาไปแล้วด้วยซ้ำ
แล้วก็มีการสลับคู่อีกครั้ง ลามินาหันไปดวลตัวต่อตัวกับซาร์ซาแทน พอลูนาร์ทำท่าจะเข้าไปช่วย ซีวีก็บินถลาเข้ามาขวาง ลูนาร์รีบฉวยดาบแสงที่เคยใช้กับซีวีออกมาขู่เธอ
“นี่เจ้าชอบหมอนั่นเหรอ”
“เหอ พูดอะไรน่ะ” ลูนาร์เข้าใจคำถาม แต่เธอทำเป็นตีมึน ภาพผู้ชายคนนั้นผุดขึ้นในหัว
“ข้าคิดว่าข้าดูออกนะ เจ้าไม่จำเป็นต้องคิดมากเรื่องนั้น” ซีวีถามเสียงจริงจัง แต่น้ำเสียงนั้นไม่ได้ดูโกรธเคือง อิจฉา หรือแม้แต่เศร้าใจ
“เจ้าคงกำลังเข้าใจผิดอะไรแน่… ข้าไม่ได้สนใจเจ้าบ้านั่นหรอก ที่สำคัญข้าได้ยินเอ็ดวานเล่าว่าเจ้านั่นมีภรรยาเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว แต่ก็ยังมีสาว ๆ ล้อมหน้าล้อมหลังไม่ใช่เหรอ เป็นคนน่ารังเกียจจริง ๆ”
“ข้ามาจากยุคที่ผู้ชายมีภรรยาหลายคนไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ก็เคยคิดนะว่าถ้าได้แต่งกับผู้ชายที่รักเดียวใจเดียวก็คงจะดี” ซีวีลดการระวังตัวลงแล้วหันมาชวนคุยด้วยหน้าตาเฉย
“ใช่ไหมล่ะ ยังไงซะ…”
“แต่ข้าได้ยินมาว่ายุคของหมอนั่นเรื่องแบบนี้มันปกติมากเลย คนเพศเดียวกันแต่งงานกันได้ คนที่อายุห่างกันก็แต่งงานกันได้ ถ้ารักกันมากกว่าหนึ่งคนจะแต่งทีละสาม ทีละสี่ หรือแต่งกันเป็นโหล ๆ ก็เป็นเรื่องปกติ”
“บะ บ้าไปแล้ว” ลูนาร์ร้องโวยวาย เธอสงสัยว่าซีวีแกล้งหลอกหรือเปล่า แต่อีกฝ่ายไม่ได้พูดเล่น
“น่าเหลือเชื่อใช่ไหมล่ะ แต่เห็นว่าอนาคตมันเป็นแบบนั้นนะ เขาเรียกว่าความหลากหลาย ความสัมพันธ์มันไม่จำเป็นต้องเป็นคู่ของผู้ชายกับผู้หญิง ขอแค่สมัครใจ ไม่มีการบังคับหรือหลอกลวงกัน ใครอยากจะแต่งงานกับใคร หรือจะคบกันโดยไม่แต่งงาน ขอแค่ทุกคนกำหนดกติกาขึ้นมาและเคารพในกติกานั้นก็พอ”
ลูนาร์หน้าแดงและรู้สึกตัวร้อนขึ้นมาเมื่อนึกภาพตาม ใจหนึ่งเธอนึกถึงความสัมพันธ์ต้องห้ามระหว่างตนเองกับซาร์ซา ที่เธอพยายามปฏิเสธมาตลอดว่าไม่มีวันเป็นไปได้ และอีกใจคือภาพที่เธอได้อยู่ใต้ธงผืนเดียวกับชายคนนั้นและสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ไปด้วยกันในฐานะของทั้งเพื่อนและ…
“เลิกเอาความคิดประหลาดมายัดหัวข้าได้แล้ว”
“น่า… มาอยู่ด้วยกันเถอะ ถ้าเจ้ามาเป็นภรรยาของเขาอีกคน ข้าเองก็จะได้เหนื่อยน้อยลง ข้ารับมือคนเดียวจะไม่ไหวแล้ว”
“พูดมาขนาดนี้ก็ดีเหมือนกัน” ลูนาร์เปลี่ยนท่าจับดาบเพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอกำลังเอาจริง “ข้ามีเหตุผลเพิ่มขึ้นอีกข้อที่ทำให้แพ้ไม่ได้ ข้าไม่ยอมตกเป็นภรรยาเจ้าบ้านั่นแน่”
ซีวีสู้แบบสงวนแรงเอาไว้ เธอไม่ต้องการให้ตัวเองหรือลูนาร์บาดเจ็บ ตรงกันข้ามกับลูนาร์ที่พยายามสุดชีวิตเพื่อล้มเธอ ส่วนคู่ของซาร์ซาและลามินาเองก็ใกล้รู้ผลแล้วหลังจากต่างฝ่ายต่างสร้างบาดแผลให้อีกฝ่ายได้ไม่น้อย
ซาร์ซาเคยคิดจะเก็บไม้ตายก้นหีบเอาไว้ในศึกสุดท้าย แต่เธอประเมินแล้วว่าไม่มีทางชนะลามินาได้ด้วยความคิดอ่อนหัดแบบนั้น
ทหารเทพถูกเรียกออกมา พวกมันคืออสูรอัญเชิญที่มาจากหอกเล่มใหม่ของซาร์ซา
ลูนาร์รู้ว่าซาร์ซาเสียดายที่หลังจากเธอเพิ่งเข้าใจการควบคุมทหารเทพเหล่านี้ได้แต่อีกไม่นานรีซาเรียนก็ต้องถูกหลอมเป็นอาวุธใหม่เพื่อผนึกเทพปีศาจ ลูนาร์จึงทำการย้ายคาถานี้จากรีซาเรียนมาอยู่ในหอกเล่มที่ซาร์ซากำลังใช้อยู่
ความสูสีที่เคยมีหมดไปในทันทีที่สนามรบถูกเติมเต็มด้วยอสูรอัญเชิญระดับสูง ลามินาถูกกลืนหายไปในคลื่นของนักรบแห่งเทพ
ซีวีที่ออมมือมาตลอด หันมาเอาจริงในนาทีสุดท้าย เธอใช้โคโลนาลูป มหาเวทที่ร้อนแรงราวกับดวงอาทิตย์เผ่าผลาญพวกอสูรอัญเชิญ จากนั้นจึงเตรียมจะร่ายทั้งเวทดวงอาทิตย์จำลองและเรียกมังกรแสงลูเซนต์มาช่วย แต่เธอช้าไปเพียงเสี้ยววินาทีเพราะลามินาล้มลงไปแล้ว
“นี่ข้าประมาทเกินไปเหรอเนี่ย” ซีวีหยุดมือไว้ก่อนที่จะอัญเชิญลูเซนต์ได้สำเร็จ ด้านหน้ามีลูนาร์กำลังพุ่งเข้ามา ส่วนข้างหลังมีซาร์ซาที่ใช้พลังของหอกวิ่งไต่อากาศจนเกือบประชิดแล้ว
ร่างของซีวีร่วงลงมาจากบนฟ้า เธอได้แผลไปไม่น้อยจากการถูกโจมตีประสานของลูนาร์และซาร์ซา ฝ่ายหนึ่งใช้อาวุธคล้ายปืนที่อัดเวทเข้าไปจนมีระดับเทียบเท่าเวทมนตร์ขั้นเทรา ส่วนอีกฝ่ายก็แทงจากด้านหลังจนเกือบทะลุท้อง
“ยอมแพ้” ซีวียกมือข้างหนึ่งขึ้น อีกข้างยังใช้เวทรักษาตัวเองอย่างต่อเนื่อง พลังรักษาของเธอสูงจนเกือบจะเท่ากับฮาจา แผลร้ายแรงเมื่อครู่กำลังสมานด้วยความรวดเร็ว
“ยังสู้ต่อไหวไม่ใช่เหรอ”
“หน้าที่ของข้าจบแล้ว โซนาตาบอกให้มาแสดงให้พวกเธอดูว่าพวกเราแกร่งขนาดไหน” ซีวีแสยะยิ้ม ลูนาร์เชื่อว่าเธอไม่ได้หาข้อแก้ตัวที่แพ้
คู่ที่สองของรอบก่อนชิงชนะเลิศคือการประลองระหว่างกลุ่มเซกันและกลุ่มอลินา ทีมของทั้งคู่เป็นคนของอะบีส ลูนาร์จึงไม่คาดหวังว่าพวกเขาจะสู้กันอย่างดุเดือดเพื่อตัดกำลังตัวเอง แต่เธอก็ไม่คิดว่าฝ่ายหนึ่งจะใช้วิธีสละสิทธิ์กันดื้อ ๆ
“น่าเกลียดจริง ๆ” ซาร์ซาโวยวายใส่กลุ่มเซกันที่เดินลงจากเวทีหลังจากประกาศยอมแพ้ก่อนได้สู้
“กลุ่มฉันอยากสู้ต่อ… ส่วนทางนั้นก็ไม่อยากทำให้พวกเดียวกันเองบาดเจ็บ ยอมแพ้ไปมันก็ถูกแล้วนี่” อลินาตอบเสียงวิจารณ์จากข้างเวที
“ใช่แล้ว กลุ่มอะบีสของพวกเราไม่เหมือนพระเอกในการ์ตูนหรอก ถ้าเป็นพวกนั้นต่อให้เจอพวกเดียวกันเองในงานประลองก็ต้องสู้กันสุดฝีมือเพื่อแสดงความเคารพอีกฝ่ายสินะ” กาเรนอธิบายด้วยข้อมูลที่ลูนาร์เองก็ฟังไม่รู้เรื่อง
“พักให้เต็มที่เถอะค่ะ พรุ่งนี้จะเป็นวันตัดสิน” โซลิเนเหลียวมองไปทางเอ็ดวานที่ยังไม่ฟื้นตัวดี
“ไม่จำเป็นต้องรอหรอก มาตัดสินกันเลยดีกว่า” ลูนาร์หันไปถามโซนาตา “ได้ใช่ไหม”
“ถ้าอลินาไม่มีปัญหา ฉันก็ไม่มีปัญหาหรอก”
“ฉันไม่มีปัญหา” อลินาตอบ