Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 352: งานแข่งกีฬากระชับมิตร
เรย์รู้ประวัติศาสตร์ที่จะเกิดเป็นอย่างดี แม้ว่าในยุคของเขาจะถูกบิดเบือนในหลายส่วนเพราะการปรากฏตัวของโอเปรา แต่เขาเคยอ่านหนังสือประวัติศาสตร์ที่โซนาตามอบให้มาแล้วหลายรอบ เขาจำได้เหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นได้ในอนาคต
การประชุมกษัตรย์โลกคือเหตุการณ์สำคัญลำดับถัดไป ในงานนั้นเขาจะต้องเข้าร่วมในฐานะตัวแทนของประเทศโซดาเรีย แต่ว่างานที่ว่าดูเหมือนจะถูกเลื่อนออกไปอีกเล็กน้อย
เรย์ไม่รู้ว่ามันเกี่ยวกับการที่เขาเข้ามาแทรกแซงในยุคนี้หรือเป็นเพียงเพราะเขาจำวันเวลาไม่ได้อย่างแม่นยำ แต่แทนที่จะมากังวลในสิ่งที่นอกเหนือจากการควบคุม เรย์ใช้เวลาว่างที่เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อยให้เกิดประโยชน์อย่างเต็มที่
การก่อสร้างร้านคืบหน้าไปด้วยความรวดเร็ว ลอเรนซ์ได้ช่างฝีมือดีมาจากกิลด์พ่อค้าที่มีความสัมพันธ์อันดีกับกิลด์อุสทรินา นอกจากนั้นเธอยังหาเช่าที่ ที่อยู่ในทำเลที่ดีและราคาไม่แพงเกินไปได้ด้วย
เพียงไม่กี่วันก่อนการปรับสภาพพื้นที่จะเสร็จสิ้น โครงสร้างร้านถูกประกอบจนเสร็จ มีการเปลี่ยนชิ้นส่วนที่เก่าและเสียหายออกไปบ้างโดยเฉพาะส่วนของหลังคาที่แทบจะใช้ของเดิมไม่ได้เลย อีกไม่นานมันก็จะพร้อมเพื่อให้พวกเรย์ย้ายเข้ามาพักอาศัยได้
น่าเสียดายที่เรย์และพวกไม่มีโอกาสอยู่จนได้ลองใช้งานดูก่อน ในช่วงที่การตกแต่งภายในกำลังจะเรียบร้อย มาสเตอร์คาฟโตเรียกตัวพวกเขาไปคุยด้วยธุระด่วนที่เขาไม่สามารถพึ่งคนอื่นได้
ที่ห้องทำงานของกิลด์มาสเตอร์ เรย์ ลอเรนซ์ เวิร์นและอลิซิลลาถูกเชิญมาที่นี่เพื่อหารือเกี่ยวกับคำขอที่มาจากกิลด์โดยตรง
“มันเป็นประเพณีประจำของกิลด์ทั้งสองน่ะ พวกเราหานักกีฬาสำหรับงานแข่งอื่นได้ครบหมดแล้ว แต่ปัญหาคือส่วนที่สำคัญที่สุดอย่างแข่งประลองฝีมือดันขาดคนไปซะได้”
“กิลด์เราก็มีคนเก่งออกเยอะแยะ ไม่ใช่เหรอครับ”
“ช่วงที่ผ่านมามีงานใหญ่เข้ามาติด ๆ กัน จะปฏิเสธงานก็ไม่ดีใช่ไหมล่ะ ตอนนี้พวกฝีมือดีเลยติดงานกันหมด ส่วนพวกที่ฝีมือไม่ถึงขั้นก็คงยากที่จะชนะได้”
“แต่พวกเราเพิ่งเข้ากิลด์ได้ไม่นาน จะให้เป็นตัวแทนในงานประลองที่สำคัญมันก็…”
“ไม่มีปัญหาหรอก พวกเจ้าคือลูกศิษย์ของซิกมา นอกจากนั้นก็เคยผ่านภารกิจระดับ S มาแล้วด้วย เรื่องชื่อเสียงกับความเหมาะสมไม่มีใครกล้าวิจารณ์หรอก ตกลงช่วยกิลด์ได้ไหมล่ะ เจ้าไม่ได้ติดงานอะไรอยู่ไม่ใช่เหรอ”
“ยังพอมีเวลาก่อนงานนั้นจะเริ่มนี่” ลอเรนซ์ทำหน้าที่เป็นเลขาไปแล้ว เธอเปิดสมุดคิวงานดูอย่างละเอียดจนแน่ใจว่าเรย์มีเวลาอีกนิดก่อนที่งานประชุมกษัตริย์จะเริ่ม
“นั่นสินะ”
“ตกลงรับใช่ไหม” ชายชราดีใจจนออกนอกหน้า “ได้คนมีฝีมืออย่างพวกเจ้ามาช่วย งานประลองปีนี้ข้าก็อุ่นใจขึ้นเยอะ”
เรย์เห็นท่าทางของกิลด์มาสเตอร์ก็รู้สึกว่าเขาถอยไม่ได้แล้ว
รีเวนเจอร์คือกิลด์ขนาดเล็กที่อยู่ห่างออกไปจากเมืองหลวงเล็กน้อย แต่ถึงจะมีขนาดเล็ก มีสมาชิกแค่หยิบมือแต่ก็เป็นกิลด์เก่าแก่มีชื่อเสียงมาอย่างยาวนานในประเทศ รีเวนเจอร์และอุสทรินามีประเพณีการจัดงานประลองกระชับมิตรระหว่างสองกิลด์ในทุกปี และจัดมาแล้วอย่างต่อเนื่องยาวนาน ไม่เคยพลาดแม้แต่ปีเดียว
ถึงจะเรียกว่าเป็นการแข่งขันกระชับมิตร แต่ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมให้แก่กัน โดยเฉพาะกิลด์อสุทรินาที่ใหญ่โตถึงขั้นที่มีกิลด์สาขาอยู่ในอาณาจักรอื่นหากต้องพ่ายแพ้ให้กับกิลด์ขนาดเล็กแบบรีเวนเจอร์ สมาชิกทั้งหมดก็แทบจะต้องเอาหน้ามุดดินหนี
ในทางตรงกันข้ามหากรีเวนเจอร์สามารถเอาชนะได้ชื่อเสียงของพวกเขาก็จะโด่งดังขึ้นอีกเท่าตัว พวกเขาจะหาสมาชิกได้มากขึ้น งานจะเข้ามามากขึ้น และอาจจะได้โอกาสได้การขยับขึ้นมาเป็นกิลด์ขนาดใหญ่ในอนาคต
มันจึงเป็นศึกที่ทั้งสองฝ่ายไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อยากแพ้
ทั้งสองกิลด์จะสลับกันเป็นเจ้าภาพ สำหรับปีนี้ผู้ที่เป็นเจ้าภาพคือกิลด์รีเวนเจอร์ นั่นทำให้พวกเรย์ เพื่อนร่วมกิลด์ที่ต้องลงแข่งขันในรายการอื่น พวกพี่เลี้ยงและเจ้าหน้าที่ทั้งหลายต้องออกเดินทางไปยังเมืองที่อยู่ห่างออกไป แต่มันก็ไม่ได้ลำบากอะไรสำหรับพวกเขานักเพราะอุสทรินามีกิลด์สาขาอยู่ที่นั่น แม้จะมีคนมากแต่พวกเขาสามารถกิลด์สาขาเป็นที่พักผ่อนได้อย่างสะดวกสบาย
“การประลองมีกฏกติกาพิเศษอะไรที่พวกเราควรรู้รึเปล่าคะ” ลอเรนซ์ถามหัวหน้ากิลด์สาขา
“ไม่ต้องกังวล ปีนี้ไม่มีกติกาพิเศษเพิ่ม มีแค่ทำให้คู่แข่งยอมแพ้ หรือตกเวทีก่อน แล้วก็ห้ามทำให้อีกฝ่ายถึงแก่ชีวิต การแข่งจะเป็นแบบคนที่ชนะจะสู้ต่อไปจนกว่าทั้งสองทีมจะไม่มีคนเหลือ” หัวหน้ากิลด์สาขาอธิบายสั้น ๆ แต่ก็เข้าใจได้ง่าย
“นั่นก็คือถ้าคนแรกของฝ่ายเราชนะไปเรื่อย ๆ ก็สามารถจบได้โดยที่คนอื่นไม่ต้องสู้เลยสินะ” เวิร์นถามย้ำเพื่อให้แน่ใจ (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“ใช่แล้ว แต่ละฝ่ายจะมีสมาชิกห้าคน”
“ห้าคน” เรย์หันมองรอบ ๆ ห้องที่อยู่ตอนนี้มีแค่ เขา ลอเรนซ์ เวิร์นและอลิซิลลากับหัวหน้ากิลด์สาขาเท่านั้น
“ข้าคือสมาชิกคนสุดท้าย จริงสิ ยังไม่ได้แนะนำกันอย่างเป็นทางการเลยสินะ ข้าเบียรา อิริดีสหัวหน้ากิลด์อุสทรินาสาขาเมืองกัส ยินดีที่ได้รู้จักนะ”
เบียรา อิริดีส อายุสามสิบสาม มีทั้งชาติตระกูลดี การศึกษาดี นอกจากนั้นยังเป็นเคยเป็นถึงอาจารย์ดาบในราชสำนัก ในช่วงทำงานนั้นความแข็งแกร่งของเธอเป็นที่รู้จักเลื่องลือไปถึงต่างแดน เบียราได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในสามนักดาบหญิงที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคนี้
แต่อนาคตของเธอต้องมาสิ้นสุดลงเมื่อเบียราได้ประลองดาบกับลามินาสมัยยังเป็นแค่นักดาบไร้ชื่อ ความพ่ายแพ้หมดรูปทำให้เบียราเสียกำลังใจจนเกือบทิ้งเส้นทางแห่งดาบไปครั้งหนึ่ง ต้องขอบคุณมาสเตอร์คาฟโตที่ยังคงศรัทธาในตัวเธออย่างไม่เสื่อมถอย ไม่เพียงแค่พยายามดึงเธอกลับมาจับดาบอีกครั้ง เขายังมอบตำแหน่งหัวหน้าสาขาให้กับเธอด้วย
แล้วเบียราก็ตอบแทนความเชื่อมั่นด้วยการทำงานอย่างหนัก สาขาเมืองกัสอาจเป็นแค่สาขาเล็ก ๆ แต่งานที่สาขานี้รับผิดชอบไม่ได้เล็กตาม พวกเขาไม่เพียงแค่ทำเงินให้เยอะพอ ๆ กับสาขาใหญ่ ด้วยความแข็งแกร่งและเสน่ห์ที่น่าหลงใหลของเบียรา มันทำให้สาขานี้เต็มไปด้วยนักผจญภัยฝีมือดี
“สาขาเรามีคนเก่งอยู่มาก แต่เป็นความผิดพลาดของข้าเองที่บริหารไม่ดี คนที่ควรจะรับหน้าที่ประลองในปีนี้จึงติดงานอื่นกันหมด” หัวหน้าสาขาขอโทษพวกเรย์ที่ทำให้พวกเขาต้องมาอยู่ที่นี่
“ไม่มีปัญหาครับ พวกเราอยากทดสอบฝีมือตัวเองเหมือนกัน” เรย์ตอบ เขาหน้าแดงขึ้นตอนที่เบียราหัวเราะคิกคักให้กับท่าทีเขิน ๆ ของเขา
“งานเริ่มตั้งแต่เช้าเลยใช่ไหมคะ งั้นพวกเราก็ควรจะต้องรีบนอนตั้งแต่หัวค่ำ” ลอเรนซ์ตั้งใจขัดคอคนทั้งคู่
“จริงสิ ข้านี่เสียมารยาทจริง พวกเจ้าพักผ่อนกันเถอะ ถ้าขาดเหลืออะไรก็บอกได้ สาขาของเราอาจจะเล็กแต่ก็มีทุกอย่างครบถ้วน”
เบียราโบกมือลาเรย์ก่อนที่เธอจะกลับไปห้องพักของตัวเอง ส่วนเรย์ก็โบกมือตอบในขณะที่ลอเรนซ์มองว่าเขาจะโบกมือต่อไปอีกนานแค่ไหน
“เจ้าชอบผู้หญิงอายุมากกว่าเหรอ”
“พูดอะไรของเจ้าน่ะ เดี๋ยวคุณเบียราก็ได้ยินก็เข้าใจผิดหรอก” เรย์ลดเสียงลง
“แหม เห็นส่งสายตาให้กันขนาดนั้น”
“ข้าก็แค่ประทับใจน่ะ ครั้งก่อนเคยเจอในศึกสุดท้ายกับเทพปีศาจแต่ไม่เคยได้คุยกันเลย”
“หึ เก่งด้วยสวยด้วย แถมยังโสดด้วยนะ”
“เจ้าเคยเห็นข้าทำตัวรุ่มร่ามกับใครรึ” พอพูดถึงตรงนี้ภาพของจอมดาบผู้หนึ่งก็ปรากฏขึ้น เรย์เชื่อว่าถ้าเป็นชายผู้นั้นได้มาเห็นคุณเบียรา เขาคงกระดี้กระด้าเข้าไปชวนคุยด้วยแถมยังอาสาไปส่งเธอจนถึงห้องแน่นอน
…อา นั่นสินะ ในงานประชุมที่กำลังจะจัดอีกไม่นานนี้ คงได้เจอกับคุณฟรีโอนิเอลครั้งแรกด้วยสิเนี่ย…
งานแข่งเริ่มขึ้นในวันรุ่งขึ้น เริ่มจากรอบแรกเป็นการวิ่งแข่ง เรย์รู้สึกว่างานนี้ดูธรรมดากว่าที่คิดแต่เมื่อได้สังเกตรายละเอียดและเห็นตัวผู้เข้าแข่งขัน เขาก็พบว่ามันต่างจากที่คาดเอาไว้มาก
การแข่งวิ่ง เส้นทางจะวนรอบลีโอตาร์ เรย์ไม่รู้ระยะทางที่แน่นอนแต่เขามั่นใจว่ามันต้องเกินกว่าสี่พันกิโลเมตรอย่างแน่นอน
“อะไรนะ รอบประเทศไม่ต้องใช้เวลากันสามสี่เดือนถึงจะวิ่งจบรึ” เรย์ลองคำนวณแบบคร่าว ๆ
“ไม่ใช่ว่ากิจกรรมนี้ควรจะกินเวลาแค่วันแรกเหรอ” ลอเรนซ์เปิดดูตารางแข่งในสมุดที่เธอจดไว้
“ถ้าวิ่งด้วยความเร็วของคนธรรมดาก็คงต้องเป็นเดือน ๆ นั่นแหละ แต่ทั้งอุสทรินาและรีเวนเจอร์เรามีพวกที่ไม่ธรรมดาอยู่เยอะแยะ”
YOU MAY ALSO LIKE
