Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 353: สามนักสู้ลึกลับ
ตัวแทนของอุสทรินาคือชาวทรอน ครึ่งมนุษย์ครึ่งเสือรายนี้มีรูปร่างสูงใหญ่กว่ามนุษย์ในขณะที่มีโครงสร้างปราดเปรียว นอกจากนั้นเขายังมีลักษณะของสีขนและใบหน้าที่คล้ายกับเสือชีตาห์ คราวเร็วสูงสุดของตัวแทนผู้นี้มากกว่าเสือชีตาห์ตัวจริงสามถึงสี่เท่าตัว สถิติที่ดีที่สุดของเขาคือการวนรอบเกาะในเวลาสิบสามชั่วโมงสามนาที
ตัวแทนของรีเวนเจอร์เองก็ไม่เหมือนมนุษย์ เรย์ได้ยินมาว่าเขาคือจอมเวทสายกลายร่างฝีมือดีคนหนึ่ง เขาสามารถแปลงร่างเป็นกระต่ายยักษ์สีน้ำตาลและคงสภาพไว้แบบนั้นจนจบการแข่ง สถิติที่ดีที่สุดของเขาคือวนรอบเกาะในเวลาสิบสองชั่วโมงห้าสิบแปดนาที
“วิ่งสุดแรงกันสิบกว่าชั่วโมง ถึงจะมองว่าเป็นสมาชิกของกิลด์ระดับโลกก็เถอะ ก็ยังฟังดูแล้วสุดยอดอยู่ดี” เรย์พึมพำ
“ถ้าวิ่งโดยไม่มีใครช่วยก็คงยาก แต่งานแข่งครั้งนี้ไม่ใช่งานแข่งกีฬา พวกเราไม่ได้วัดผลแค่การฝึกฝนของผู้เข้าแข่งเท่านั้น มันคือการแข่งกันระหว่างกิลด์ ดังนั้นการช่วยเหลือผู้ลงแข่งจึงได้รับอนุญาต”
สิ่งที่เบียราบอกกับเรย์ได้รับการอธิบายในวินาทีต่อมา เวทมนตร์ที่ใช้สำหรับติดตามภาพการแข่งได้ฉายให้เห็นสถานการณ์ในระหว่างการแข่ง นอกจากสองฝ่ายที่กำลังวิ่งไล่กันอย่างสุดแรงแล้ว ภาพยังฉายให้เห็นสมาชิกกิลด์คนอื่น ๆ ที่กำลังเตรียมอุปกรณ์และยาให้พร้อม
“เราอนุญาตให้สมาชิกกิลด์ยื่นมือเข้าช่วยเหลือได้ นักเล่นแร่แปรธาตุสามารถผลิตยาออกมาเพื่อเพิ่มความเร็ว ฮีลเลอร์สามารถใช้เวทมนตร์รักษาร่างกายที่ได้รับบาดเจ็บ ทุกอย่างที่ช่วยให้ฝ่ายตัวเองได้เปรียบ ตราบใดที่ไม่ใช้เวทย้ายสถานที่ วิ่งออกนอกเส้นทาง ทำร้ายหรือขัดขวางอีกฝ่าย ไม่ว่าอะไรก็ทำได้”
“ที่วัดกันจริง ๆ คือความสามารถในการสนับสนุนเพื่อนร่วมกิลด์สินะ”
สองฝ่ายวิ่งแข่งกันมาอย่างสูสี ต่างฝ่ายต่างผลัดกันถูกแซงและแซงกลับสลับไปมา ทั้งที่ยังอยู่ในช่วงต้นของการแข่งแต่พวกเขากลับไม่มีใครยอมใคร ราวกับเชื่อว่าฝ่ายที่ขึ้นนำได้ก่อนจะคว้าชัยชนะในตอนสุดท้าย
ที่พวกเขากล้าทำขนาดนี้เพราะมั่นใจว่าที่จุดแวะพักมีพรรคพวกฝ่ายตนรอคอยอยู่ หน่วยพยาบาลจะคอยรักษากล้ามเนื้อที่ได้รับความเสียหาย ผู้ใช้เวทสนับสนุนจะคอยเติมเวทเสริมพลังชนิดต่าง ๆ ก่อนที่มันจะหมดลง ยาสารพัดชนิดที่ทำหน้าที่ฟื้นคืนกำลังถูกเตรียมไว้อย่างเหลือเฟือ
“ถ้าเวิร์นอยู่ตรงนั้นก็น่าจะช่วยได้นะ”
“ช่วยยังไง เขาห้ามขัดขวางฝ่ายตรงกันข้ามนะ”
“ไม่ใช่ฝ่ายตรงข้ามสิ แช่แข็งพื้นให้กับฝ่ายเราก็ได้นี่นา ถ้าวิ่งที่บนทางน้ำแข็งก็น่าจะไปได้เร็วขึ้น”
“ถ้าไม่มีรองเท้าเฉพาะและทักษะที่ฝึกมา มันจะกลายเป็นทำให้ล้มมากกว่า” เวิร์นดับจินตนาการที่เรย์คิดว่าบรรเจิดแล้วอย่างไม่ไยดี
เพราะเป็นการแข่งที่กินเวลาเกินครึ่งวัน พวกเรย์จึงไม่ได้นั่งดูผลอยู่ข้างสนามแข่งตลอดเวลา พวกเขาหยุดพักกินข้าวเที่ยงหนหนึ่ง พักดื่มน้ำชาและขนมที่เบียราเป็นผู้ทำเองอีกหนหนึ่ง บรรยากาศในรอบนี้ให้ความรู้สึกไม่ต่างจากการไปเที่ยวปิคนิคมากกว่าการแข่งที่เอาเป็นเอาตาย
ที่เป็นแบบนั้นส่วนหนึ่งมาจากคะแนนนั่นเอง วิ่งแข่ง เกมบอล แข่งว่ายน้ำ และอื่น ๆ ที่กำลังจะจัดขึ้นซ้อนกันเป็นกิจกรรมเรียกน้ำย่อยเท่านั้น งานแข่งแต่ละอย่างมีคะแนนรวมกันแล้วได้เพียงครึ่งเดียวของงานประลอง นั่นหมายความว่าขอเพียงไม่แพ้ทุกการแข่งขันรวดและเอาชนะในการประลองอันสุดท้ายได้ กิลด์นั้นก็จะเป็นฝ่ายชนะ
การวิ่งแข่งจบลงที่ชัยชนะของรีเวนเจอร์ตามที่หลายคนคาดกันไว้ แม้ว่าอุสทรินาจะมีคนมากกว่า มีผู้ที่สร้างยาและผู้ใช้เวทมนตร์สนับสนุนมากกว่า แต่โดยรวมแล้วนักวิ่งของรีเวนเจอร์ยังมีแต้มต่อที่เหนือกว่า การที่ทั้งสองฝ่ายเข้าเส้นชัยในตอนจบด้วยเวลาที่แตกต่างกันเพียงแค่หลักวินาทีก็ถือได้ว่ากิลด์อุสทรินาทำได้ดีแล้ว
ด้านการแข่งอื่น ๆ มีชนะและแพ้สลับกันไป เกมบอลเป็นกีฬาที่คล้ายกับฟุตบอลที่กลุ่มอะบีสเล่นกันในยามว่าง ทั้งสองฝ่ายจะมีสมาชิกกันคนละสิบเอ็ดคน กติกาโดยรวมแทบไม่แตกต่างจากฟุตบอลที่เรย์รู้จักยกเว้นเพียงเกมนี้จะมีอาณาเขตที่ผู้เล่นทุกคนสามารถโจมตีใส่กันได้
“น่าสนุกแฮะ ทำไมข้าถึงไม่ได้ลงเกมนี้บ้างเนี่ย” เรย์มองการแข่งอย่างตื่นเต้น โดยเฉพาะอาณาเขตที่อยู่ใกล้กับประตูที่ผู้เล่นมาออกันเต็มไปหมดเพราะว่าไม่ได้คิดที่จะจับบอลอย่างเดียว แต่พวกเขาจะอัดฝ่ายตรงกันข้ามให้กระจุยด้วย
“นี่เป็นเกมบอลที่โด่งดังมากของลีโอตาร์ ความจริงแล้วเกมนี้ซับซ้อนมากกว่านี้มากนะ ถ้าเป็นสนามแบบอื่นรูปแบบเกมก็จะเปลี่ยนไปด้วย”
“น่าสนุกจัง” อลิซิลลาเองก็ดูตื่นเต้นไปด้วย ตรงกันข้ามกับลอเรนซ์ที่สงสัยว่าเกมที่ดูมั่วแบบนี้มันสนุกจริงเหรอ
“สกอร์เลอร์เป็นตัวทำคะแนนหลัก ไม่ว่าจะพวกเขาจะทำลูกแบบไหนเข้าประตูก็จะได้สองคะแนน”
“ลูกแบบไหน มีลูกแบบอื่นด้วยเหรอ”
“นอกจากลูกที่เรียกว่าคิกบอล บางสนามมีลูกแบบอื่นด้วยนะ เช่น ฮิตบอลที่จะต้องตีด้วยไม้ที่รูปร่างเหมือนตะบอง ฮักบอลที่ต้องวิ่งและกอดลูกเข้าเส้นชัย เบาซ์บอลที่ต้องตีด้วยไม้ที่ขึงเอ็นสัตว์ นอกจากนี้ก็ยังมีวิธีการทำคะแนนด้วยวิธีอื่น ๆ อีกนะ”
“แล้วแต่สนามสินะคะ” ลอเรนซ์เดาได้ว่าเบียราจะพูดอะไรอีก เธอแอบสงสัยว่ามันยังนับว่าเป็นกีฬาบอลได้หรือไม่
เกมบอลที่แสนแปลกประหลาดของลีโอตาร์ทำให้เรย์อดคิดไม่ได้ว่าแข่งว่ายน้ำในวันพรุ่งนี้จะซับซ้อนขนาดไหน พวกเขาอาจจะต้องแข่งกันในสระที่เต็มไปด้วยเดวัลทะเล ต้องว่ายน้ำไปด้วยสู้ไปด้วยหรือเก็บคะแนนจากกฎสารพัดไปด้วย หรือไม่ก็เป็นการว่ายข้ามเกาะที่กินระยะเวลานับสิบนับร้อยกิโลเมตร
“เอ๋ ไม่นะ ก็ว่ายน้ำในสระธรรมดานี่แหละ” เบียราปฏิเสธ (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“แต่มันต้องมีอะไรให้สมกับเป็นการแข่งระหว่างกิลด์สิครับ เช่น มีเดวัลอยู่ด้วย ว่ายระยะไกลข้ามประเทศ ไม่ก็มีกิจกรรมที่ให้สมาชิกในกิลด์มีส่วนช่วยแบบเดียวกับในการวิ่งแข่งรอบแรกสิ”
“ไม่มีของแบบนั้นหรอก”
“คงไม่ใช่ว่าเพราะคนใหญ่คนโตสักคนชอบ ก็เลยมีแข่งว่ายน้ำนะ” เวิร์นเดาส่ง
“มันเป็นกีฬาโปรดของกิลด์มาสเตอร์รีเวนเจอร์น่ะ ก็เลยถูกขอให้ใส่มาด้วยทุกปี”
“มนุษย์นี่มีอะไรน่าสนุกเยอะจริงแฮะ” อลิซิลลาพึมพำด้วยความรู้สึกสนุก โชคดีที่คนที่ได้ยินประโยคนี้มีเพียงแค่ลอเรนซ์
ยังมีการประลองอย่างอื่นอีกหลายอย่างในวันที่สามและสี่ มันเป็นอย่างที่เรย์คาดไว้แม้จะมีกฎกติกาซับซ้อนแค่ไหนแต่มันก็ไม่ได้มีอะไรน่าตื่นเต้นนักจนกระทั่งถึงวันสุดท้าย
นี่คือการเกมการแข่งขันที่สำคัญที่สุด มีคะแนนให้กับผู้ชนะมากที่สุด และเป็นการแข่งที่ไม่มีใครยอมใครมากที่สุด การแข่งนี้จะพิสูจน์ให้คนทั้งลีโอตาร์ได้เห็นว่าระหว่างอุสทรินาและรีเวนเจอร์กิลด์ใดจะเข้มแข็งกว่ากัน
สมาชิกฝ่ายของเรย์มีตัวเขาเองเป็นหัวหน้าทีม สมาชิกอีกสามประกอบด้วย ลอเรนซ์ เวิร์นและอลิซิลลาซึ่งต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของทีมเขามาตั้งแต่ตน ส่วนสมาชิกคนที่ห้าจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเบียรา อีรีดีส
ฝ่ายของรีเวนเจอร์มีสมาชิกเก่าที่เบียราคุ้นหน้าคุ้นตาดีสองคน คนแรกคือชายหนุ่มผู้เป็นทั้งรองหัวหน้ากิลด์รีเวนเจอร์และนักดาบชื่อกระฉ่อน
“คมดาบกรีดฟ้าโอนิมารุ ซาซากิ” เวิร์นรู้จักใบหน้าและชื่อของอีกฝ่าย คนอย่างเขาไม่ค่อยจำชื่อใคร นี่คือหลักฐานว่าชายหนุ่มจากซิแปงผู้นี้ฝีมือไม่ธรรมดา
“เก่งมากสินะ”
“เก่งใช้ได้ ตระกูลของหมอนี่เคยทำงานรับใช้จักรพรรดิของซิแปงมาหลายรุ่น ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้มาอยู่ที่รีเวนเจอร์ได้”
“ข้าเคยได้ยินข่าวลือมาเล็กน้อย…” เบียรากระซิบ “เขาไม่พอใจที่จักรพรรดิให้ตำแหน่งกับชาวต่างชาติจนเกิดการโต้เถียงขึ้น สุดท้ายก็เลยต้องมาอยู่ที่นี่และกลายเป็นสมาชิกของกิลด์รีเวนเจอร์”
“ชาวต่างชาติ…” ภาพของจอมดาบคนหนึ่งลอยขึ้นมาในหัวของเรย์ ทั้งชาวต่างชาติที่ไปได้ดิบได้ดีในซิแปงก็มีไม่น้อย แต่เรย์กลับสังหรณ์ใจว่ามันไม่ผิดตัวแน่นอน
เทียบกับหนุ่มชาวซิแปง รายถัดไปค่อนข้างดูธรรมดาไปนิด เขาคือสมาชิกเก่าแก่ของกิลด์รีเวนเจอร์ เป็นนักสู้ที่ใช้การผสมผสานระหว่างดาบและมือเปล่า
เรย์ประเมินด้วยสายตาแล้วชายวัยกลางคนผู้นี้มีฝีมือพอประมาณ แต่สำหรับลอเรนซ์ เวิร์นและอลิซซิลลาไม่ได้ใจดีแบบเรย์ ทั้งสามมองชายคนนี้ว่าไม่ใช่คู่มือของพวกตน
“สามคนที่เหลือคือสมาชิกใหม่ ข้าไม่เคยเจอพวกเขามาก่อน” เบียราให้ข้อมูลเพิ่ม
คนหนึ่งคือหญิงสาวผมชมพูแสบสัน ทรงผมของเธอคล้ายกับเวโรนิกา ผมยาวของเธอถูกรวบเอาไว้เป็นสองช่อด้านซ้ายข้างหนึ่งและขวาอีกข้างหนึ่ง เสื้อสีน้ำตาลเข้มถูกคลุมทับด้วยผ้าพันคอและผ้าคลุมสีเลือดหมู
“ลำดับต่อไปคือสมาชิกของกิลด์รีเวนเจอร์ สาวน้อยผู้มากความสามารถไอเลีย ลาบัสคา” ผู้ประกาศบนเวทีเอ่ยชื่อของเธอ
รายต่อมาคือชายแก่ที่ขึ้นเวทีโดยปราศจากอาวุธ ชุดของเขาเหมือนกับชุดของไอเลียที่ไม่มีผ้าพันคอและผ้าคลุมทับ ไม่ว่าจะดูอย่างไรชุดนี้ก็เหมือนชุดของนักสู้
“ถึงจะแก่แล้วแต่ก็ยังแรงดีไม่แพ้คนหนุ่ม จอมหมัดผู้นี้เข้าร่วมกิลด์เพราะเป็นห่วงหลานสาวกับลูกศิษย์ของตน แหม ช่างเป็นสุดยอดอาจารย์และคุณปู่เสียจริง มุสคูโล ลาบัสคา”
รายสุดท้ายที่ถูกพูดถึงคือแฮทซ์ ชายหนุ่มผู้ดูมืดมน ร่างผอมแห้ง ตาลึกโหลก แก้มตอบ คิ้วบาง โฆษกไม่ได้พูดถึงที่มาที่ไปของเขามาก แต่หากดูจากชุดและสิ่งที่ได้รู้ตอนแนะนำตัวมุสคูโล แฮทซ์ผู้นี้คือลูกศิษย์ของชายแก่นั่นเอง
ราวกับสามารถสัมผัสออราที่เลวร้ายแผ่ซ่านออกมาจากคนทั้งสาม เรย์รู้สึกถึงความอันตรายจากพวกเขา เรย์จำได้ว่าเคยสัมผัสความรู้สึกแบบนี้มาก่อน
…เคยเจอคนพวกนี้ที่ไหนกันนะ…
YOU MAY ALSO LIKE
