Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 364: พบรีนาครั้งแรกอีกครั้ง
รีนา
บทสรุปของการต่อสู้ครั้งนี้คือไม่มีใครถูกพิษไฮดราสายพันธุ์หายาก ในทางตรงกันข้ามไฮดราที่เคยทำให้ลาโตรและลูกของหัวหน้าหมู่บ้านติดพิษได้ถูกเวทมนตร์ของอลิซิลลาเล่นงานเข้า ตอนนี้มันถูกหลอมรวมเข้ากับเดวัลตัวอื่นจนกลายเป็นครึ่งไฮดราครึ่งสไลม์ไปแล้ว
“เอนเชียนไฮดราสไลม์ ตั้งชื่อสายพันธุ์แบบนี้ก็แล้วกัน” อลิซิลลาตั้งชื่อให้เดวัลชนิดใหม่ที่เธอสร้างขึ้น
“เจ้านั่นคงไม่มีพิษที่รักษาไม่หายใช่ไหม” เรย์ถามด้วยความกังวล
“ไม่รู้สิ เจ้าก็ดันให้ข้าปล่อยนากาที่เหลือไปหมด จะลองพิษของเจ้าตัวใหม่นี่ก็ไม่ได้ด้วย เอ๊ะ หรือจะลองกับพวกเงือกแทนดีนะ”
“เลิกล้อเล่นได้แล้ว เข้าหมู่บ้านไปเอาของกันเถอะ จะได้ไปจากที่นี่สักที” ลอเรนซ์เข้ามาหยุดอารมณ์ขันเลวร้ายของหญิงสาวผิวขาวเผือก
ราบรื่นจนน่าหวั่นใจ เรย์รู้สึกแบบนั้น เงือกในหมู่บ้านไม่ได้ดูเป็นมิตรแต่ก็ไม่ได้แสดงความเป็นศัตรูเช่นกัน พวกเขามอบไหใบใหญ่ที่มีโลหะในตำนานซุกซ่อนอยู่โดยไร้เงื่อนไข พวกเขาไม่ได้แม้แต่อยากรู้ว่าเฟอร์โรจะเอามันไปใช้อะไรด้วยซ้ำ
“นี่ข้าเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้อีกอย่าง”
“ไม่ใช่เรื่องไม่ดีใช่ไหม”
เรย์ส่ายหน้า “นอกจากโคราลูนา ยังมีสถานที่อีกแห่งที่มีวัตถุดิบน่ะ ข้าคิดว่าไหน ๆ ก็ออกมาแล้วรวบรวมวัตถุดิบจากอีกที่ไปด้วยเลยดีกว่า ข้าเองก็อยากได้โล่ใหม่แทนของเดิมที่เพิ่งพังไปด้วย”
“วัตถุดิบ… อย่าบอกนะว่า” ลอเรนซ์สังหรณ์ใจชอบกล
“อื้อ เหมือนกับโลหะที่เคลือบอยู่ในไหนี่แหละ มันคือโลหะสองชนิดที่หากเอามาผสมกันแล้วมันจะได้ธีออสคาลิวา”
“ไปรู้เรื่องแบบนั้นมาได้ยังไงเนี่ย”
“เจ้านี่มันความลับเยอะจริงแฮะ” อลิซิลลาหัวเราะร่าผิดกับเวิร์นที่ย่นคิ้วด้วยความหงุดหงิด
“จบเรื่องนี้แล้วจะอธิบายทุกอย่าง”
“ครั้งก่อนก็พูดแบบนี้ไม่ใช่เรอะ”
“คราวนี้สัญญาเลย”
จุดมุ่งหมายต่อไปคือโซดาเรีย เรย์ทิ้งเรือกับลูกเรือไว้ที่นั่นก่อนที่จะให้ลอเรนซ์เปิดประตูมิติพาตน เวิร์น และอลิซิลลาไปถึงโซดาเรียในชั่วพริบตา เขาไม่ได้มีธุระกับที่นี่โดยตรง แต่โซดาเรียคือสถานที่ที่ใกล้กับเป้าหมายต่อไปมากที่สุด
…เกาะลอยฟ้าจามิว สถานที่ที่เคยเป็นที่พำนักของเทพแห่งดวงอาทิตย์…
ด้วยความเร็วของเรย์ในร่างมังกรสายฟ้า เขาพาทุกคนขึ้นมาถึงเกาะที่ลอยอยู่สูงเหนือเมฆโดยใช้เวลาไม่นานนัก
บรรยากาศบนเกาะเบาบางกว่าโลกเบื้องล่าง เรย์จำได้ตอนที่เขามาที่นี่ครั้งแรกเขารู้สึกเข่าอ่อนจนแทบจะล้มฟุบไป แต่ร่างกายในตอนนี้สามารถปรับตัวได้เร็ว นี่คงเป็นอีกหนึ่งหลักฐานว่าเขาพัฒนาตัวเองขึ้นมาจากตอนนั้นมากแค่ไหน
“ระวังนะ ทะลุป่าข้างหน้าไปจะมีวิหาร แถว ๆ นั้นมีมังกรด้วยล่ะ”
“หา…”
“แล้วก็มีผู้หญิงอยู่ที่นี่คนหนึ่งด้วย อย่าเผลอไปโจมตีหรือทำให้เธอกลัวละกัน”
มันเหมือนกับที่เรย์เตือนไม่มีผิด ทะลุแนวป่าที่อยู่รอบเกาะ พวกเขาพบกับวิหารโบราณของเทพธิดาแห่งดวงอาทิตย์ แต่สิ่งที่ดึงความสนใจของพวกเรย์ไปไม่ใช่รูปปั้นเทพธิดาที่อยู่ในวิหาร
“มีเสียงจากทางนั้น คงจะเป็นมังกรกับผู้หญิงที่เรย์บอกล่ะมั้ง” อลิซิลลาวิ่งออกไปก่อน
ทุกคนวิ่งตามอลิซิลลาไปติด ๆ ที่ตรงนั้นมีหญิงสาวผิวสีแทนนั่งอยู่บนพื้น เนื้อตัวของเธอมอมแมมและกำลังหวาดกลัว
“ลูเซนต์” เรย์พึมพำชื่อมังกร คราวก่อนที่เขาพบกับมังกรแสงตัวนี้เขาไม่รู้จักชื่อของมัน จนกระทั่งได้พบกับซีวีและรู้ว่ามันคืออสูรอัญเชิญของเธอ
ครั้งก่อนเรย์ใช้พลังของอัศวินมังกรหยุดลูเซนต์เอาไว้ก่อนที่ เขา ลาโตร ไกรา แอนทิสตาและซิกมาจะรุมโจมตีชนิดไม่ได้พักจนกระทั่งทำให้ร่างของมันกลับคืนสู่โลกที่มันถูกนำมา แต่คราวนี้เรย์พบว่ามันไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้น ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นของเขาส่งผลไปถึงทักษะในการควบคุมมังกรโดยตรง แม้จะไม่ถึงขั้นควบคุมลูเซนต์ที่เป็นอสูรอัญเชิญของผู้อื่นได้ แต่การไล่มันไปนั้นไม่เกินความสามารถของเขา
“ถึงกับไล่มังกรแบบนี้ได้โดยใช้แค่พลังควบคุมมังกร… เจ้าแข็งแกร่งขนาดไหนเนี่ย” เวิร์นมองเรย์ด้วยสายตาที่ก่ำกึ่งระหว่างความชื่นชมและอิจฉา
“ไม่บาดเจ็บใช่ไหม” เรย์ทักทายหญิงสาวผิวแทนที่กำลังตื่นตระหนก เธอตกใจที่เห็นมนุษย์ตัวเป็น ๆ ครั้งแรกในชีวิต และดูท่าว่าจะตกใจที่เห็นเขาสามารถไล่เจ้ามังกรแสงไปได้ง่าย ๆ ด้วย (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
“เจ้าเป็นผู้ชายใช่ไหม”
เรย์หลุดขำออกมา ประโยคนี้ในประวัติศาสตร์ควรจะเป็นฟรีโอนิเอลที่เธอพูดด้วย แต่ในยุคของเขาที่ฟรีโอนิเอลไม่อยู่ตรงนั้น เรย์คือคนที่โดนทักทายด้วยคำถามนี้
“เจ้าคิดว่ายังไงล่ะ” เรย์ถามย้อน เขากลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่
“ผู้ชายแน่นอน แถมยังหล่อด้วย ใช่ไหมนะ”
เธอผู้นี้คือรีนา… รีนาควรเป็นสมาชิกคนสุดท้ายในกลุ่มของเรย์ถ้าไม่นับจูเดสปาที่กลายมาเป็นพวกในภายหลังจากเสียไม่ได้ เธอคือสมาชิกที่เขาผูกพันมากแม้เวลาที่ใช้ร่วมกันเมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ จะน้อยมากก็ตาม
สำหรับเรย์ความรู้สึกที่มีให้กับรีนาเคยพิเศษจนใกล้เคียงกับความรัก รีนาเป็นคนเปิดเผย ร่าเริง และกล้าเป็นฝ่ายเข้าหาคนอื่น เธอมีบางส่วนที่คล้ายกับลอเรนซ์ในบางแง่มุม นั่นคือจุดที่ทำให้เรย์และรีนาสนิทกันได้อย่างรวดเร็ว
ในวันที่เรย์ได้รู้ความจริงเกี่ยวกับชาติกำเนิดของรีนา มันจึงกลายเป็นวันที่เขาใจสลาย ความจริงที่แม้แต่ตัวรีนาไม่รู้ในตอนนี้ ก็คือเธอเป็นส่วนหนึ่งของเทพปีศาจจาเคววา
ในช่วงยุคสงครามซีนครั้งที่สอง เทพแห่งความกล้าหาญซิลเวอร์ผู้เป็นบรรพบุรุษของเรย์ได้เคยตัดชิ้นส่วนของจาเคววาไว้ได้ ขิ้นส่วนนั้นดูผิดแผกจากชิ้นส่วนอื่น ไม่ได้กลายเป็นหินไปด้วยหลังจากที่จาเคววาถูกผนึกเป็นหิน
เทพธิดาแห่งดวงอาทิตย์เกิดสนใจ จึงได้นำมันกลับมายังจามิวแห่งนี้
ตอนนั้นเทพธิดาคงไม่เฉลียวใจว่าสิ่งนั้นจะกลายมาเป็นสัตว์ประหลาดที่เล่นงานทุกคนบนจามิว และภายหลังสัตว์ประหลาดตนนั้นได้ลอกเลียนรูปร่างของมนุษย์และกลายมาเป็นรีนาอย่างในตอนนี้
รีนาไม่มีความทรงจำเหล่านั้นเลยจนถึงวันที่ได้พบกับจาเคววา เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นหลังจากติดตามเรย์ไป
“เจ้าอยู่ที่นี่คนเดียวรึ” เรย์ถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ
“อื้อ อยู่คนเดียว อยู่มานานแล้วล่ะ” รีนาตอบ
ลอเรนซ์ไม่ชอบสายตาที่เรย์มองรีนา มันไม่เหมือนกับสายตาที่เขามองสหายคนอื่น มันแฝงอารมณ์มากกว่าความห่วงหาอาทรหรือความคิดถึง ลอเรนซ์สัมผัสได้ถึงความลึกซึ้งไปกว่านั้น
“พวกเรามาหาของ เจ้าเคยเห็นบ้างไหมเทวรูปโลหะอันนึงสีดำอีกอันสีขาว” ลอเรนซ์ตั้งใจพูดขัดบรรยากาศ
“เทวรูปขาวและดำ น่าจะเป็นพวกนั้นแน่เลย ตอบแทนที่พวกเจ้าไล่มังกรไปเดี๋ยวจะข้านำทางให้เอง”
รีนาพูดไม่หยุดระหว่างทาง เธอชวนทุกคนโดยเฉพาะเรย์คุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ เห็นได้ชัดว่าเธอสนใจไปเสียทุกเรื่อง อยากรู้อยากเห็นไปเสียทุกอย่าง
“พวกเจ้าเป็นกลุ่มนักเดินทางอย่างนั้นเหรอ ดีจัง มีเพื่อนเยอะแยะเลย ข้าอยู่คนเดียว…”
“ถ้าไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อ เดี๋ยวพวกเราจะหาที่อยู่ใหม่ให้” ลอเรนซ์แทรกก่อนรีนาพูดจบ ที่เธอย้ำเรื่องที่อยู่ใหม่นั่นก็เพราะว่าเธอไม่ได้ต้องการให้รีนาเดินทางผจญภัยไปกับทุกคน
“เรย์มีแฟนรึยัง พี่สาวคนนั้นใช่แฟนรึเปล่า” รีนาเห็นอลิซิลลาไม่ได้พูดอะไรสักคำจึงคิดว่าไม่น่าใช่ เธอเจาะจงถามไปที่ลอเรนซ์
“ใช่แล้ว” ลอเรนซ์ตอบอย่างฉะฉานและทันควัน มันทำให้เรย์หน้าแดงขึ้น
“เยี่ยมเลย ข้าเองก็อยากมีแฟนบ้างเหมือนกัน” รีนาไม่ได้สลดลง เธอในตอนนี้คือรีนาที่ยังไม่ได้รู้จักและมีประสบการณ์เกี่ยวกับเรย์เป็นอย่างดี
รีนาพาพวกเขาไปที่วิหาร ลึกเข้าไปในที่แห่งนั้นพวกเรย์พบกับเทวรูปเซเวียรามากมายแต่มีเทวรูปสององค์ที่ดูแตกต่างออกไป เรย์จำโลหะพิเศษที่พวกเขาตามหาอยู่ได้
“ใช่ของที่พวกเจ้าตามหาใช่ไหม” รีนาดูยินดียิ่งกว่าพวกเรย์ซะอีก
“ใช่แล้วล่ะ ต้องขอบคุณเจ้านะ”
“แค่นี้เอง” รีนาหัวเราะ
“ง่ายดายกว่าที่คิด” เวิร์นพึมพำ
“ที่ง่ายก็เพราะว่าได้ประตูมิติของลอเรนซ์ช่วยย่นย่อระยะทางไปได้เยอะ”
“เพราะเรามีคนที่กลายร่างเป็นมังกรได้ด้วยแหละ แถมยังมีตั้งสองคน ถ้าพึ่งพาพลังของข้าคนเดียว ข้าทำได้ก็จริงแต่คงลำบากไม่ใช่น้อย…”
YOU MAY ALSO LIKE
