Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 414: ปะทะปรสิตต่างดาว
แทนจะที่จะมีปรสิตดักรออยู่ข้างหน้า รัศมีรอบ ๆ บ้านของเธอกลับไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ รออยู่เลย
“พวกมันไม่กล้าตามมา” โคเลทเหลียวมองปรสิตฝูงใหญ่ที่เธอเพิ่งวิ่งพ้นมาได้ ทุกตัวหยุดอยู่ตรงนั้นราวกับว่ามีกำแพงที่มองไม่เห็นมากั้นไว้ เธอสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ก็ไม่อยากเสียเวลาอยู่เพื่อหาคำตอบ
บ้านของโคเลทมีสองส่วนและสามารถเข้าได้จากทั้งด้านหน้าและหลังบ้าน ส่วนแรกคือส่วนของบ้านที่เธอ น้องและแม่อาศัย และส่วนที่สองคือส่วนของออฟฟิศที่นอกจากแม่แล้วก็มีพนักงานบางส่วนที่แม่ของเธออนุญาตให้ค้างที่นั่นได้
ส่วนของออฟฟิศวันนี้เงียบเหงากว่าที่เคยเป็นโคเลท ไอสลินน์ และจิบริลไม่พบกับพนักงานแม้แต่คนเดียวที่นั่น แต่พวกเธอกลับได้พบคนที่ไม่น่าจะมาอยู่ที่นี่ได้
“คุณรีดัส! ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะคะ”
“มาแล้วสินะครับ”
“มาแล้วสินะครับอะไรกัน!” จิบริลส่งเสียงขู่ “พวกเรารู้ทุกเรื่องแล้วนะ ทั้งเรื่องของจีดัส เรื่องของคุณ รวมทั้งแผนร้ายของคุณด้วย”
“แผนร้ายของผม” รีดัสขมวดคิ้ว
“คุณตั้งใจให้เดอะเวิลด์กระจายออกไปเพื่อที่จะได้ช่วยคุณจีดัสใช่ไหมล่ะคะ” ไอสลินน์พูดด้วยน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ ทั้งที่จริงแล้วเธอก็แค่เออออตามจิบริลไป
“จีดัส? พวกคุณรู้เรื่องของ… พ่อ”
พอรีดัสพูดจากปากเองว่าจีดัสคือพ่อ พวกโคเลทก็ยิ่งมั่นใจว่าเรื่องที่รู้มาไม่ผิดพลาด ถึงจะพูดได้ไม่เต็มปากว่าเชื่อเรื่องของดาเซียนาทั้งหมด แต่ก็ชัดเจนแล้วว่ามันไม่ได้เลื่อนลอย
“ตกลงว่าโจนาธาน ลินเคนสตาร์คือจีดัส คอร์นีลัสจริง ๆ ใช่ไหมคะ”
“เรื่องนั้นเป็นความจริงครับ” รีดัสรับหน้าตาเฉย
“แล้วเดอะเวิลด์คือโปรแกรมที่คุณสร้างขึ้นเพื่อที่จะให้คุณจีดัสออกไปจากโลกนี้ได้…” โคเลทถาม
“จริงรึเปล่าที่โลกที่เราอยู่ตอนนี้ไม่ใช่ความจริง โลกที่คุณจีดัสจากมาต่างหากที่เป็นโลกจริง” จิบริลอดใจไม่อยู่ เธอยิงคำถามเพิ่ม
“คุณเกี่ยวข้องอะไรกับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นกับโลกนี้รึเปล่าคะ” ไอสลินน์ก็เอาด้วยอีกคน ทั้งที่เธอเพิ่งพูดไปว่ารู้แผนของรีดัสหมดแล้ว
“เอ่อ…”
“ตอบมาสิคะ!/ตอบด้วยค่ะ/ตอบมาสิ” สามสาวประสานเสียง
“ผมว่าพวกคุณเข้าใจอะไรผิดไปใหญ่แล้วล่ะครับ”
“งั้นก็ได้เวลาเล่าทุกอย่างที่คุณรู้แล้วล่ะค่ะ”
“ผมก็อยากเล่านะ แต่พวกเราไม่มีเวลาขนาดนั้น เหมือนกับหลุมยักษ์และหมอกที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ทหารทำอะไรกับพวกมันไม่ได้ ผมอยากให้พวกคุณช่วย”
“ช่วยเนี่ยนะ! คุณไม่รู้ใช่ไหมว่ารัฐเองก็โจมตีพวกเรา”
“รัฐบาลเองก็มีพวกที่คุยด้วยยากครับ แต่ผมคุยกับท่านประธานาธิบดีแล้ว ผมสัญญาว่าเรื่องวุ่นวายจะไม่เกิดขึ้นอีก”
“คุณกลับไปเถอะ พวกเราจะไม่ทำอะไรทั้งนั้นจนกว่าจะได้คุยกับคุณแม่ก่อน” จิบริลออกปากไล่
“คุณเอเวอลินไม่อยู่ที่นี่ครับ”
ทั้งสามสาวไม่เชื่อจนกว่าจะพิสูจน์ให้เห็น จิบริลลองโทรเข้าโทรศัพท์มือถือของแม่ ของเลขา หรือแม้แต่โทรเข้าเบอร์ของแม่บ้าน แต่เช่นเดิม มันไม่มีสัญญาณสักนิด ส่วนโคเลทและไอสลินน์ก็วิ่งวนจนรอบบ้าน แม้แต่บริเวณหวงห้ามที่สองพี่น้องไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป โคเลทก็เข้าไปสำรวจอย่างละเอียด
“ขอบอกไว้ก่อนนะครับว่า เรื่องที่เธอไม่อยู่ไม่เกี่ยวกับผมหรือคนของผมเลย” รีดัสรีบพูดดักคอไว้ก่อน เธอรู้ว่าจิบริลกำลังสงสัยอยู่
“งั้นช่วยเราตามหาคุณแม่ได้ใช่ไหมคะ”
“ไม่มีปัญหาครับ แน่นอนว่าจะตอบคำถามทุกอย่างที่สามารถตอบได้ด้วย แต่ก่อนอื่นขอให้ช่วยจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นกับโลกนี้ก่อนได้ไหมครับ” (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
“ตอนนี้ปรสิตแพร่พันธุ์ไปทั่วแล้ว ต่อให้ใช้พลังของพี่โคเลทก็คงจัดการไม่ได้หมด”
“พวกคุณไม่ได้สู้ตามลำพังครับ มีกองทัพกำลังจัดการกับเรื่องนี้อยู่เช่นกัน แต่ถ้าได้พวกคุณมาช่วยโอกาสของเราก็ยิ่งมากขึ้น”
ไอสลินน์จ้องเข้าไปที่ดวงตาของรีดัสเพื่อมองหาพิรุธ
“พลังของพวกคุณเป็นสิ่งจำเป็นนะครับ”
“ก็ได้ค่ะ พวกเราจะช่วยอีกแรง”
“โคเลท!/พี่!”
โคเลทยกมือขึ้นห้ามทั้งคู่ “เถียงไปแบบนี้ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา จัดการปรสิตให้หมด ถ้าตอนนั้นไม่ได้คำตอบที่น่าพอใจค่อยทุบใบหน้าหล่อ ๆ นี่ให้เละก็ยังไม่สาย”
“อืมม…” รีดัสรู้สึกว่าโคเลทเปลี่ยนไปจากครั้งแรกที่พบ น้ำเสียงเธออาจฟังดูติดตลกแต่รีดัสแน่ใจว่าโคเลทจริงจัง
เมื่อตกลงกันได้ รีดัสก็โทรคุยติดต่อกับประธานาธิบดีตามสัญญา พวกเธอไม่เพียงแค่ได้รับรองความปลอดภัยแต่ยังได้รับการบรรจุเข้าตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านในการปราบปรามปรสิตต่างดาว
“นึกว่าพูดเล่นซะอีกเรื่องที่จะคุยกับท่านประธานาธิบดี”
“พอดีท่านเป็นลูกค้าคนสำคัญของยูโทเปียโปรเจคน่ะครับ” รีดัสตอบด้วยรอยยิ้มไร้เดียวสาซึ่งมันยิ่งทำให้ดูไม่น่าไว้ใจยิ่งกว่าเดิม
รัฐบาลของแต่ละประเทศไม่ได้นิ่งนอนใจและผลักภาระทั้งหมดมาให้กับหญิงสาวแค่สามคน พวกเขาจัดตั้งกองกำลัง งัดเอากลยุทธ์และมาตรการมากมายมาใช้เพื่อยับยั้งการขยายตัวของปรสิต มีบางเมืองที่ประสบความสำเร็จในการยึดเมืองคืนได้แล้วด้วยซ้ำ แต่ในทางตรงกันข้ามก็มีอีกหลายเมืองเช่นกันที่พวกเขาต้องเสียไป
หน้าที่หลัก ๆ ของพวกโคเลทไม่ใช่การปะทะกับพวกปรสิตโดยตรง แต่เป็นการจัดการกับคนที่ถูกปรสิตเล่นงานในระดับที่การรักษาทั่วไปไม่สามารถช่วยอะไรได้อีกแล้ว ถึงมันจะทำให้จิบริลรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่เธอไม่ได้มีหน้าที่อะไรนัก แต่เธอก็เข้าใจว่าการรักษาก็เป็นหน้าที่สำคัญ
โคเลทช่วยคนไว้ได้มากมายหลายคน ขณะที่บุคคลมีความสามารถหลายคนก็ไม่นิ่งดูดาย นายแพทย์ชื่อดังกำลังอยู่ระหว่างการคิดค้นยาต่อต้านปรสิตแบบเร่งด่วน กลุ่มโปรแกรมเมอร์กำลังเขียนโปรแกรมที่ทำให้โทรศัพท์มือถือสามารถทำหน้าที่เป็นสแกนเนอร์ค้นหาปรสิต และอีกมากมายที่เธอช่วยรักษาคนรอบข้างทั้งตามที่ได้รับคำขอมาหรือเข้าทำการช่วยเหลือเองโดยพลการ
โคเลทจำได้ว่าคุณแม่ของเธอเคยพูดเรื่องเกี่ยวกับนิยายแนวกู้โลกจากหายนะ นิยายแนวนี้หากผู้แต่งผูกเรื่องไว้ใหญ่โตจนเกินไปจนเขาหรือเธอไม่สามารถปิดปมที่ผูกไว้ได้ วิธีที่ง่ายที่สุดคือการสร้าง ‘ตัวร้าย’ ที่เป็นหัวใจหลักของปัญหาขึ้นมา หากตัวเอกของเรื่องจัดการกับสิ่งที่เป็นต้นตอได้ ทุกอย่างก็จะคลี่คลายด้วยตัวของมันเอง
มนุษย์ต่างดาวบุกโลก ก็ต้องหากลยุทธ์โจมตียานแม่ของมัน
หนังสัตว์ประหลาด ก็ต้องค้นหาที่มาให้เจอ ทำลายรัง ตัวนางพญา หรือช่องทางที่พวกมันเดินทางมาสู่โลก
ปรสิตต่างดาวที่มาจากโลกนิยายก็เข้าข่ายเดียวกัน ตราบใดที่มันไม่ใช่นิยายที่ถูกกำหนดว่าตอนจบมนุษยชาติจะต้องถูกทำลาย โคเลทเชื่อมั่นว่ามันจะต้องมีจุดอ่อนทีตีทีเดียวแล้วล้มครืนทั้งกระดาน
แล้วพวกเขาก็พบมัน ในประเทศที่ใกล้กับจุดตกของยาน ปรสิตที่วิวัฒนาการสูงสุดและน่าจะเป็นศูนย์กลางเครือข่ายหลักของปรสิตทั้งหมดอยู่ที่นั่น
กองทัพมากมายถูกส่งไป แต่ไม่มีใครเลยที่รอดกลับมาได้ หน้าที่จึงมาตกอยู่ที่กลุ่มที่มีโคเลท ไอสลินน์และจิบริล
“พวกเราตรวจสอบพบตัวแบบนี้สองตัวครับ กองทัพที่มีคุณดาเซียนาและคุณดันเตอยู่ด้วยจะรับผิดชอบหนึ่งในนั้นไป ส่วนทางเราก็ต้องจัดการกับอีกตัวให้ได้”
“ถ้าเห็นท่าไม่ดี คงไม่ใช่จะทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ใส่เราสินะคะ” จิบริลดักคอเหมือนรู้ทัน
“ไม่ต้องห่วงครับ ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอก ตอนที่พวกปรสิตได้สติปัญญามาพวกมันรู้ทันเรื่องนั้นก็เลยชิงทำลายฐานยิงขีปนาวุธไปหมดแล้ว ไม่สิ ที่ยังเหลือก็คงมีแหละแต่พิสัยการยิงไม่ไกลพอที่จะยิงไปถึงที่นั่นได้ครับ” รีดัสไขข้อกังวลของจิบริล
ลึกลงไปในโพรงที่ปรสิตขุดไว้ใช้เป็นรัง นอกจากปรสิตสายพันธุ์ใหม่ที่ทั้งตัวใหญ่แข็งแกร่งกว่าเดิมนับพันเท่า มันมีสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องขนพองสยองเกล้ายิ่งกว่าด้วย มันคือไข่จำนวนนับหมื่น ๆ ฟอง
“พวกมันออกไข่ได้ด้วย” โคเลทขยี้ตาซ้ำแล้วซ้ำอีก
“เจ้าพวกนี้ไม่ใช่ว่าแพร่พันธุ์ด้วยการแบ่งตัวในร่างเหยื่อเหรอ”
“ข้อมูลแบบนั้นไม่ต้องไปสนใจแล้วล่ะค่ะ พวกมันวิวัฒนาการจนไม่ใช่สายพันธุ์เดิมแล้ว คงเป็นผลจากที่กลายเป็นฟอลซิไฟเออร์นั่นแหละ”
“ไข่พวกนี้ทุกตัวเป็นปรสิตที่กลายพันธุ์เป็นอีกชนิด พวกมันไม่ต้องอาศัยมนุษย์เป็นโฮสต์อีกต่อไปแล้ว”
YOU MAY ALSO LIKE
