Abyss of Time ห้วงลึกแห่งกาลเวลา - บทที่ 415: ปรสิตยักษ์
“หมายความว่า…” โคเลทหันไปถามจิบริล
“ก็หมายความว่าพวกมันไม่จำเป็นต้องมีมนุษย์แล้วไงคะ ก่อนหน้านี้พวกมันโจมตีมนุษย์แต่ก็เพียงแค่เพราะต้องการแพร่พันธุ์ออกไป แต่ถ้าสายพันธุ์ใหม่พวกนี้ฟักออกมาเมื่อไหร่พวกมันก็ไม่ต้องใช้เราอีกแล้ว เตรียมอวสานโลกได้เลยค่ะ”
โคเลทรู้สึกเสียวสันหลังวูบ แต่เธอก็ยังไม่เสียกำลังใจเพราะว่าเรื่องที่ต้องทำในตอนนี้ไม่ได้แตกต่างจากเดิม “จัดการกับเจ้าตัวใหญ่นั่น แล้วก็ไข่พวกนี้ให้หมด จะได้หมดธุระกับที่นี่สักที”
“หวังว่านี่จะเป็นศึกสุดท้ายนะ ฉันก็เริ่มเบื่อจะสู้กับเจ้าพวกนี้แล้ว”
พวกทหารคือกองหน้าในการกวาดล้าง บางส่วนกระจายออกไปเพื่อติดตั้งระเบิดในถ้ำ บางส่วนก็ช่วยพวกโคเลทสู้กับปรสิตยักษ์โดยตรง
ปรสิตยักษ์มีรูปร่างคล้ายกับมนุษย์ที่ติดปรสิตทั่วไปในขนาดที่ใหญ่ขึ้นมาอีกหลายเท่า พวกมันยังมีโครงสร้างพื้นฐานที่คล้ายกับมนุษย์ หัว ลำตัวแขน ขา โครงสร้างหลักยังเหมือนเดิมไม่มีผิด เว้นแต่ว่ามันถูกปกคลุมด้วยสิ่งที่ดูเหมือนกับเมือกเหนียว ๆ ทั่วร่าง เมือกนั้นคือผิวหนังที่ทั้งหนา เหนียวและมีคุณสมบัติในการสลายแรงปะทะ
ก่อนหน้าที่จะขอความช่วยเหลือจากพวกโคเลท มีความพยายามหลายครั้งในการโจมตีเจ้าปรสิตยักษ์ แต่ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ไร้ประโยชน์ ระเบิดปูพรม กระสุนเจาะเกราะ สารเคมีกัดกร่อนความเข้มข้นสูง การระดมทิ้งระเบิดต่อเนื่องกันหลายชั่วโมง
อาวุธทั่วไปของมนุษย์ไม่สามารถเจาะทะลุผิวของมันเข้าไปได้ และต่อให้โชคดีสามารถเจาะเข้าไปได้ ปรสิตยักษ์ก็ใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่อึดใจในการฟื้นฟูความเสียหายได้อีกด้วย
การวางระเบิดเต็มไปด้วยอุปสรรค พวกเขาเคยประเมินแล้วว่าปรสิตขนาดเล็กในบริเวณนี้น่าจะถูกกำจัดไปหมดแล้ว แต่เพียงไม่นานหลังจากการปะทะเริ่ม พวกปรสิตขนาดมนุษย์ทั่วไปก็ปรากฏตัว
“ยังมีเหลือเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” นายกองร้องโวยวายได้ไม่กี่คำก็ถูกฝูงปรสิตดึงหายเข้าไปในฝูงที่มีจำนวนน่าจะหลายร้อยหรืออาจจะหลายพัน
“พวกปรสิตธรรมดาถอยไปเถอะ”
โคเลทสาดแสงไปรอบ ๆ แสงของเธอสามารถฉายไปได้ไกลเท่าที่สายตามนุษย์มองไปได้ การโจมตีนี้ทำให้ปรสิตทั่วไปลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว
“โคเลท! จิบริล! พวกเธอสองคนรับมือเจ้าตัวใหญ่แทนดีกว่า ปืนฉันยิงตัวใหญ่ไม่เข้าเลย พวกตัวเล็กนี่ฉันจะจัดการเอง” ไอสลินน์ตะโกน
โคเลทและจิบริลเห็นด้วย สองพี่น้องปล่อยให้ไอสลินน์และพวกทหารสู้กับพวกลิ่วล้อไป หน้าที่ของพวกเธอคือล้มศัตรูที่คนอื่นทำไม่ได้
ปรสิตยักษ์ที่สูงเท่ากับตึกสี่ชั้นไม่ได้เคลื่อนไหวช้าเลย มันเร็วยิ่งกว่าปรสิตขนาดมนุษย์ด้วยซ้ำ ถ้าโคเลทเสียสมาธิเธออาจจะถูกมันคว้าจับไว้ได้แล้ว
“โจมตีขาก่อน ทำให้มันช้าลง” จิบริลพูดจบก็แสดงให้ดูเป็นตัวอย่าง เธอใช้ปืนความร้อนสูงเผาข้อเท้าปรสิตยักษ์
มันเป็นการโจมตีครั้งแรกที่ได้ผล! ไฟของเธอเหนือว่าระเบิดที่พวกทหารเคยลองใช้ก่อนหน้านี้ มันสามารถทะลุผ่านชั้นผิวที่หนาและมีคุณสมบัติพิเศษในการสลายแรงปะทะ แต่มันไม่รุนแรงพอที่จะทำให้ศัตรูเจ็บหนักได้
โคเลทเข้ามาซ้ำ เช่นเดียวกับปืนไฟของจิบริล ดาบของเธอผ่านชั้นผิวพิเศษไปได้อย่างน่าอัศจรรย์ โคเลทฟันข้อเท้าอีกข้างของปรสิตยักษ์เป็นผลให้มันล้มลง
“เด็กพวกนั้นโจมตีมันเข้าจริง ๆ ด้วย” ทหารนายหนึ่งยังไม่อยากเชื่อตาตัวเอง พวกเขาเคยใช้สิ่งที่น่าจะรุนแรงกว่าดาบหรือปืนไฟนับร้อยนับพันเท่าก็ยังไร้ผล มันดูไม่สมเหตุสมผลเลย (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
สำหรับพวกโคเลทแล้วมันไม่มีอะไรสมเหตุสมผลมาตั้งแต่แรกแล้ว ปรสิตเหล่านี้คือสิ่งที่ไม่ควรมีอยู่ เช่นเดียวกับพลังในการต่อกรกับมันที่พวกเธอได้รับมา
การต่อสู้ยืดเยื้อกว่าที่คาดไว้ พวกปรสิตขนาดปกติที่ถูกไอสลินน์กับพวกทหารกวาดล้างไปจนหมด มีกลุ่มใหม่มาเสริมทัพ ส่วนหนึ่งของพวกมันคือพวกที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ดินในลักษณะเหมือนกับการจำศีลและอีกส่วนคือปรสิตรุ่นใหม่ที่เพิ่งฟักออกมา
“มีข่าวดีแจ้งมา อีกรังที่มีลักษณะแบบเดียวกันเพิ่งถูกจัดการไปครับ” โคเลทได้ยินพวกทหารสื่อสารกัน อีกรังที่พวกเขาพูดถึงมันคือทางที่ดาเซียนากับดันเตรับผิดชอบนั่นเอง
“คุณดาเซียนาเก่งเกินไปแล้ว” จิบริลรู้สึกเสียหน้าที่ทางนี้คนเยอะกว่าแท้ ๆ แต่ยังจัดการไม่ได้
“พวกเรายังอ่อนหัด… แต่จากนี้ไปแหละ พี่ ลินน์และก็เธอจะแข็งแกร่งขึ้นได้ยิ่งกว่านี้ โลกนี้จะถูกสร้างขึ้นมาหรือไม่ก็ไม่เกี่ยว พวกเราจะปกป้องโลกนี้ด้วยพลังของเราเอง”
แล้วก็มาถึงช่วงสุดท้ายของศึกระหว่างโคเลทและจิบริลกับปรสิตยักษ์ สองพี่น้องเหลือเรี่ยวแรงไม่มาก ส่วนเจ้าปรสิตยักษ์เองก็บาดเจ็บหนัก การฟื้นฟูสภาพของมันไม่เหมือนกับเซกันที่แทบไร้ขีดจำกัด ทุกครั้งที่ฟื้นฟูตนเองมันต้องแลกมาด้วยพลังงานจำนวนมาก พอถูกสองพี่น้องโจมตีซ้ำแล้วซ้ำอีกมันก็เริ่มล้า
ปรสิตยักษ์ไม่ได้รวดเร็วเหมือนกับตอนแรก แขนขวาที่ถูกโคเลทตัดจนเกือบขาดก็อยู่ในสภาพร่องแรงอยู่อย่างนั้นมาหลายนาทีแล้ว มีบางครั้งที่มันมีท่าทีว่าจะกลับมาใช้งานได้แต่พอถูกโคเลทกระแทกซ้ำไปอีกหนแขนข้างนั้นก็ไม่ขยับอีกเลย
สเปซเอกซ์พลอเรอร์ของจิบริลอยู่เบื้องหลังความได้เปรียบของสองพี่น้อง อาวุธร้ายแรงอีกชนิดของปรสิตยักษ์เป็นสิ่งที่พวกเธอไม่เคยได้รับข้อมูลมาก่อน ปรสิตยักษ์สามารถพ่นของเหลวหนืดที่นอกจากมีอุณหภูมิสูงนับพันองศา สารที่เหมือนกับลาวานี้ยังทำให้ทหารหลายคนละลายหายไปอย่างน่าสยดสยอง
แต่มันทำอะไรสเปซเอกซ์พลอเรอร์ไม่ได้เลยสักนิด ไม่ใช่แค่รับการโจมตีได้ตรง ๆ จิบริลสามารถเข้าไปแหวกว่ายในสารเหลวร้อนระอุได้หน้าตาเฉย ไม่มีที่อันตรายแบบไหนที่สเปซเอกซ์พลอเรอร์ของเธอเข้าไปสำรวจไม่ได้ เมื่อเห็นน้องสาวมีโล่ที่ไร้เทียมทานขนาดนี้คอยคุ้มกันให้ โคเลทจึงสามารถทุ่มเทให้กับการโจมตีได้อย่างเต็มที่
“ล้มลงได้แล้ว” โคเลทกระโจนขึ้นไป เธออยู่ในตำแหน่งที่สามารถบั่นคอปรสิตยักษ์ได้
อีกฝ่ายโต้ตอบอย่างทันควัน ตำแหน่งที่โคเลทอยู่ในตอนนี้จิบริลไม่สามารถเข้ามาช่วยได้ หากของเหลวความร้อนสูงถูกพ่นอาบร่างโคเลทละก็ โคเลทผู้ไม่ได้มีพลังป้องกันแบบจิบริลคงจะละลายหายไปอย่างแน่นอน
แต่โคเลทรวดเร็ว ก่อนที่ของเหลวจะเคลื่อนตัวพ้นจากตัวศัตรู ดาบของเธอก็ตัดฉับเข้าที่คอของปรสิตยักษ์แล้ว หัวขนาดใหญ่ยักษ์กำลังจะหลุดร่วงลงไปถ้าไม่เพราะว่าบางส่วนของกล้ามเนื้อของมันยังไม่ขาดจนหมด
จิบริลร้องลั่น เธอมองพริบตานั้นออกราวกับเห็นภาพสโลโมชัน ปรสิตยักษ์ใช้พลังเฮือกสุดท้ายฟื้นตัวอย่างฉับพลัน มันไม่ได้ต้องการจะฝืนยืดชีวิตของตัวเองออกไป แต่ตั้งใจที่จะใช้เสี้ยววินาทีนี้ลากเอาตัวอันตรายต่อเผ่าพันธุ์อย่างโคเลทตายตามไปด้วย
โคเลทไม่ได้อยู่ในมุมที่จะฟันได้ซ้ำ ดาบยังขยับต่อไปตามแรงเหวี่ยง ร่างของเธอก็กำลังค่อย ๆ หมุนไปในช่วงเวลาที่ช้าลงจนเกือบหยุดนิ่ง
สายตาของโคเลทไม่ใช่สายตาของคนที่หมดหวัง ในพริบตาแห่งปาฏิหาริย์ เธอนึกถึงหญิงสาวคนหนึ่งที่มีพลังคล้ายกัน
เธอผู้นั้นมีสายเลือดของเทพธิดาแห่งดวงอาทิตย์ เธอเกิดมาพร้อมกับคุณสมบัติในการใช้เวทมนตร์เพลิงและแสง ในระหว่างที่มีประสบการณ์ในนิยายอะบีสออฟไทม์ โคเลททั้งเคยได้เห็น ทั้งเคยได้สัมผัสกับหนึ่งในวิชาที่ผู้หญิงคนนี้ใช้ผ่านการประลองฝีมือหลายต่อหลายครั้ง
มือซ้ายของโคเลทส่องสว่างขึ้น แต่แสงที่เธอสร้างแตกต่างออกไปจากที่แล้วมา มันกำลังก่อตัวเป็นรูปร่างของดาบ
ฉับบบ
YOU MAY ALSO LIKE
