Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 1028 เขำไม่สำมำรถอยู่คนเดียวได้ทั้งชีวิตเพรำะเจ้ำ

กำรเยำะเย้ยของพราชำยำหยุนท ำให้ควำมตึงเครียดของเฟิง
เซียงหรูผ่อนคลำยทันทีสิ่งเหล่ำนี้คืออะไร ท ำไมมันรู้สึกเหมือนนำง
ถูกซวนเทียนยี่ครอบครอง เมื่อผู้ชำยคนนั้นเห็นตัวอย่ำงกำรเย็บปัก
เหล่ำนี้เป็นครั้งแรก เขำก็พูดอย่ำงนี้
ดังนั้นเฟิงเซียงหรูจึงริเริ่มที่จะอธิบำยนำงบอกกับพราชำยำหยุน
“สิ่งที่ปักเป็นอำคำรชนบทในยุโรป อำคำรเหล่ำนี้แตกต่ำงจำกของ
เรำไม่ได้สร้ำงจำกไม้ แต่สร้ำงจำกหิน และภำพด้ำนล่ำงมีคนเย็บมัน
นำงชื่อคือโมนำ ลิซ่ำ ชำวต่ำงชำติเจ้ำค่ะ”
“ชำวต่ำงชำติ”พราชำยำหยุนคิดอยู่พักหนึ่ง “เฉียนโจว? กูซู
ชำวต่ำงชำติเหล่ำนั้นหรือ ? ”
เฟิงเซียงหรูส่ำยหัวของนำง“พวกเขำเป็นชำวต่ำงชำติที่อยู่
ห่ำงไกลจำกเรำมำกในอีกด้ำนหนึ่งของมหำสมุทร” หลังจำกพูดแบบ
นี้นำงมองไปที่เฟิงหยูเอง และพูดว่ำ “พี่รอง ทุกรูปเหล่ำนี้ นำงอำจ
เห็นพวกมันจำกอำจำรย์ชำวเปอร์เซียคนนั้นใช่หรือไม่เจ้ำคะ ? ”
”ใช่!ข้ำเห็นจำกอำจำรย์ชำวเปอร์เซีย” นี่คือค ำอธิบำยที่เฟิงหยู
เองให้กับทุกคน “ในอีกด้ำนหนึ่งของมหำสมุทร ผู้คนที่นั่นดูแตกต่ำง
จำกเรำ สถำปัตยกรรมของพวกเขำก็แตกต่ำงจำกเรำและพูดภำษำที่
แตกต่ำงกัน ข้ำไม่เคยไปที่นั่นมำก่อนนี่คือสิ่งที่อำจำรย์ของข้ำบอก
แม้แต่ภำพเหล่ำนี้ก็เป็นสิ่งที่อำจำรย์ทิ้งไว้ให้ข้ำในเวลำนั้น ข้ำบอกว่ำ
ข้ำต้องกำรพำเฟิงเซียงหรูมำพบเสด็จแม่ และคิดว่ำเฟิงเซียงหรูไม่

สำมำรถน ำสิ่งของใด ๆ มำเป็นของก ำนัลได้ ดังนั้นลูกสะใภ้จึง
ตัดสินใจให้นำงเอำงำนปักเหล่ำนี้มำ เพื่อบรรเทำควำมเบื่อหน่ำยของ
เสด็จแม่และให้เสด็จแม่ได้ดูสิ่งใหม่ ๆ เจ้ำค่ะ”
“หืม? ” พราชำยำหยุนพยักหน้ำ “มันค่อนข้ำงแปลกใหม่”
หลังจำกพูดแบบนี้นำงเงยหน้ำขึ้นมองจ้องที่เฟิงเซียงหรูเป็นเวลำนำน
และจู่ ๆ ก็มีประโยคหนึ่งกล่ำวว่ำ“เจ้ำเป็นเด็กดี แต่เด็กดีไม่เพียงแต่
ซ่อนอยู่หลังคนอื่นเท่ำนั้น ถ้ำเจ้ำชอบฮั่วเอ๋อของเรำ ก็ให้ติดตำมเขำ
! บำงครั้งไม่มีอะไรผิดปกติกับเด็กผู้หญิงที่ใช้ควำมคิดริเริ่มบำงอย่ำง
ไม่ท ำตัวเป็นหมอนปักลำยที่มีแต่แกลบ ดูพี่รองของเจ้ำ เมื่อนำงอยู่
กับหมิงเอ๋อ นำงไม่ใช่เป็นฝ่ำยเริ่มก่อนหรอกหรือ ? ”
(T/ N: หมอนปักลำยที่มีแต่แกลบหมำยถึงคนที่ดูดีแต่เปลือก
นอก)
เป็นอย่ำงนั้นหรือ? เฟิงหยูเองเอำมือตบหน้ำผำก มันเป็นผู้ชำย
คนนั้นที่เริ่มก่อนใช่หรือไม่ ? อย่ำงมำกนำงได้รับกำรพิจำรณำว่ำ
ไม่ใช่ผู้หญิงที่รักนวลสงวนตัวเกินไป แต่ดูเหมือนจะไม่ตรงกับค ำ
จ ำกัดควำมของฝ่ำยเริ่มต้น ! อย่ำงไรก็ตำมนำงอยำกรู้จริง ๆ “เสด็จ
แม่ทรำบได้อย่ำงไรว่ำเซียงหรูชอบพี่เจ็ดเจ้ำคะ ? ”
“คนโง่เท่ำนั้นที่จะไม่สำมำรถบอกได้”พราชำยำหยุนเริ่มแสดง
ท่ำทีไร้ควำมกังวลของ “พี่เทียน” และแม้กระทั่งก้ำวขำของนำงอย่ำง
ผู้ชำย นำงชี้ไปที่เฟิงเซียงหรู และบอกเฟิงหยูเอง “ดูนำง ดูนำงแสดง
ใบหน้ำที่หลงรักตั้งแต่นำงเดินเข้ำมำ แก้มของนำงเป็นสีแดง ใบหน้ำ

ของนำงสดใส ดวงตำของนำงเปล่งประกำยทั้งหมด ดูเหมือนผู้หญิง
ในตกอยู่ในควำมรักที่จะได้พบกับผู้ชำยที่นำงใฝ่ฝัน ควำมรักนั้น
ไม่ได้พุ่งตรงมำที่ข้ำใช่หรือไม่ ? และไม่ใช่เจ้ำแน่นอน ! จำกนั้นควำม
เป็นไปได้เพียงอย่ำงเดียวคือนำงได้มุ่งตรงไปที่ฮั่วเอ๋อ”
“โอ้”เฟิงหยูเองพยักหน้ำ “กำรสังเกตของเสด็จแม่มีรำยละเอียด
มำกจริง ๆ ”
เฟิงเซียงหรูฟังคนสองคนนี้พูดคุยเกี่ยวกับหัวข้อที่น่ำอับอำย
เช่นนี้นำงอยำกหำรูเพื่อมุดหนี ! ในขณะเดียวกันนำงก็เริ่มท ำควำม
เข้ำใจนิสัยของพราชำยำหยุน นำงเป็นพราชำยำของฮ่องเต้จำก
พระรำชวังหรือไม่ ? ท ำไมนำงถึงรู้สึกเหมือนอยู่กับซวนเทียนเก้อและ
คนอื่น ๆ แทน ? เป็นไปได้หรือไม่ว่ำคนที่เกี่ยวข้องกับพี่สำวคนที่สอง
ของนำงมีนิสัยแบบนั้น ?
“เฮ้อ! ” ขณะที่นำงก ำลังคิด นำงได้ยินเสียงพราชำยำหยุนถอน
หำยใจและพูดเบำ ๆ “มีหลำยสิ่งเกิดขึ้นในเมืองหลวงเมื่อเร็ว ๆ นี้ ฮั่ว
เอ๋อกินไม่ค่อยได้ คุณหนูสำม เนื่องจำกเจ้ำอยู่ที่นี่ อย่ำท ำให้กำรมำ
ที่นี่เสียเปล่ำ กำรมอบของก ำนัลให้ข้ำนั้นไม่ส ำคัญ สิ่งส ำคัญที่สุดคือ
เจ้ำต้องเข้ำหำคนที่เจ้ำชอบ เจ้ำท ำของหวำนได้หรือไม่ ? ”
เฟิงเซียงหรูพยักหน้ำด้วยควำมงุนงงและได้ยินพราชำยำหยุน
พูดอีกครั้ง “แล้วท ำไมเจ้ำถึงยังนั่งอยู่ที่นี่ ? ข้ำเป็นมำรดำของเขำ แต่
ส ำหรับเรื่องเหล่ำนี้ ข้ำจะไม่สำมำรถเข้ำไปแทรกแซงได้แม้ว่ำข้ำเป็น
มำรดำของเขำ เขำก็ต้องเต็มใจที่จะท ำ ดังนั้นมันไร้ประโยชน์แม้ว่ำ

เจ้ำจะใช้เวลำกับข้ำที่นี่ ถ้ำเจ้ำมีทักษะไปที่ห้องครัวและลงมือ ท ำขนม
แสนอร่อยให้กับฮั่วเอ๋อ ใช้เสน่ห์ปลำยจวักมัดใจเขำ ! เข้ำใจหรือไม่
? ”
มุมปำกของเฟิงเซียงหรูบิดเบี้ยวเมื่อนำงได้ยินสิ่งนี้ท ำไมมันถึง
รู้สึกเหมือนมำรดำคนนี้ขำยบุตรของนำง ? พราชำยำหยุนขำยองค์
ชำยเจ็ดเช่นนั้น เฟิงเซียงหรูถอนหำยใจเต็มไปด้วยอำรมณ์
ควำมรู้สึกกลยุทธ์ของหวำนค่อนข้ำงหยำบเกินไป แต่อย่ำงน้อย……
อย่ำงน้อยมำรดำของเขำก็ไม่ปฏิเสธนำง ! นำงรู้สึกกระวนกระวำยใจ
เล็กน้อยลุกขึ้นยืนอย่ำงรวดเร็ว และโค้งค ำนับโดยกล่ำวว่ำ “ขอบคุณ
พราชำยำหยุนเจ้ำค่ะ” จำกนั้นนำงก็หันหลังกลับและออกไปข้ำงนอก
เฟิงหยูเองตกใจกลัวสงสัยว่ำนิสัยของพราชำยำหยุนนั้นเหมำะ
ต่อกำรโน้มน้ำวผู้อื่นหรือไม่ภำยใต้กำรส่งเสริมที่เข้มแข็งของพระ
ชำยำหยุน เฟิงเซียงหรูหวนกลับคืนสู่พฤติกรรมของนำงเมื่อนำงอยู่
กับซวนเทียนยี่ ในเวลำนี้พราชำยำหยุนได้กล่ำวเพิ่ม “อย่ำท ำหวำน
มำกเกินไป ! ฮั่วเอ๋อไม่ชอบกินของหวำน ข้ำก็ไม่ชอบกินของหวำน !
”
เฟิงหยูเองเผชิญหน้ำอีกครั้ง“เสด็จแม่ เสด็จแม่หรือพี่เจ็ดเป็น
คนที่อยำกกินเจ้ำคะ ? ”.
“พวกเรำทุกคนต้องกิน! ” พราชำยำหยุนตบหลังมือของนำง
“ยังมีเวลำค่อนข้ำงก่อนอำหำรเย็น เจ้ำต้องกินบำงอย่ำงเพื่อรองท้อง
เล็กน้อย ข้ำเห็นว่ำน้องสำมของเจ้ำค่อนข้ำงดี เปลือกนอกนำงดู

ค่อนข้ำงขี้อำย แต่ในควำมเป็นจริงนำงมีศักยภำพที่จะพัฒนำได้
ค่อนข้ำงมำก ด้วยบุคลิกของฮั่วเอ๋อ เขำต้องกำรใครสักคนที่อยู่ข้ำง
เขำที่จะมีอิทธิพลต่อเขำมำกขึ้น และท ำให้เขำเหมือนมนุษย์มำกขึ้น”
“แต่เมื่อเฟิงเซียงหรูพบพี่เจ็ดนำงก็จะประหม่ำเจ้ำค่ะ” เฟิงหยูเอง
พูดอย่ำงตรงไปตรงมำ “แต่เมื่อนำงอยู่กับองค์ชำยสี่ นำงก็จะร่ำเริง
ขึ้น” ในท้ำยที่สุดนำงยังรู้สึกว่ำเฟิงเซียงหรูเหมำะกับซวนเทียนยี่มำก
ขึ้น ซึ่งบุคคลใดสำมำรถท ำให้น้องสำวของนำงมีควำมสุข ในฐำนะ
พี่สำวนำงสำมำรถเห็นสิ่งนี้ได้อย่ำงชัดเจน
แต่พราชำยำหยุนไม่ได้คิดอย่ำงนั้นนำงพูดว่ำ“เหตุผลที่นำง
ประหม่ำเมื่อเห็นฮั่วเอ๋อ เป็นเพรำะนำงไม่ได้พบฮั่วเอ๋อบ่อยนัก
หลังจำกที่ไม่ได้เจอกันบ่อย นำงจะรู้สึกประหม่ำเมื่อพบกันทันที !
หำกพวกเขำพบกันทุกวัน นำงจะคุ้นเคยเอง” เมื่อพูดแบบนี้นำง
เหลือบไปที่เฟิงหยูเองแล้วหัวเรำะคิกคัก “อย่ำงไรก็ตำมเจ้ำและหมิ
งเอ๋อไม่ได้เจอกันบ่อยในตอนแรก แต่ข้ำไม่เคยเห็นท่ำทำงขี้อำยจำก
เจ้ำเลย ! ”
เฟิงหยูเองกลอกตำและร้องออกมำด้วยควำมโมโห “เสด็จแม่”
“เอำล่ะข้ำเข้ำใจเจ้ำออกสังคมมำกว่ำคุณหนูสำม และบุตรชำย
ของข้ำเป็นคนเฉยเมย เขำทั้งคู่เป็นคู่ที่เหมำะสม ! ส ำหรับคนอย่ำงฮั่ว
เอ๋อ ถ้ำข้ำไม่ช่วยเขำจัดกำร ข้ำกังวลจริง ๆ ว่ำเขำจะเป็นโสดทั้งชีวิต
ของเขำ เขำคงมีชีวิตที่ล ำบำกเช่นนี้”

เฟิงหยูเองคิดออกแล้ว?เพียงแค่บอกว่ำนำงเป็นคนเฉยชำ ! แต่
นำงไม่ต้องกำรโต้เถียงกับพราชำยำหยุน นำงรู้อยู่แล้วว่ำพราชำยำ
หยุนเป็นใคร เหมือนกับฮ่องเต้ นำงท ำตัวเหมือนพระสนมของฮ่องเต้
ในพระรำชวังฮ่องเต้ แต่เมื่อนำงออกจำกพระรำชวัง นำงจะแสดงนิสัย
ที่แท้จริงของนำงและพูดสิ่งที่ชั่วร้ำยที่สุด และท ำสิ่งที่ชั่วร้ำยที่สุด ดัง
นั้นเฟิงหยูเองจึงไม่แปลกใจอีกต่อไป คิดอีกครั้ง ตำมที่มีแม่สำมีเช่น
พราชำยำหยุนกล่ำวเกี่ยวกับเฟิงเซียงหรู กำรแต่งงำนกับองค์ชำยเจ็ด
เป็นสิ่งที่ดีจริง ๆ อย่ำงน้อยควำมสัมพันธ์ระหว่ำงแม่สำมีกับลูกสะใภ้จะ
สนิทสนมกัน
ควำมเป็นจริงพิสูจน์แล้วว่ำพราชำยำหยุนมีจินตนำกำรที่
กระตือรือร้นเช่นเดียวกับเฟิงหยูเอง ในควำมสับสน นำงก็พูดว่ำ “โอ้
! ถ้ำนำงกับฮั่วเอ๋อมำรวมกันแล้วในอนำคต นำงควรจะเรียกเจ้ำว่ำ
ท่ำนพี่ หรือเจ้ำควรเรียกนำงในฐำนะพี่สะใภ้ ? ”
“เสด็จแม่เรำเปลี่ยนหัวข้อได้หรือไม่เจ้ำคะ ? ” เฟิงหยูเองตกใจ
เล็กน้อยหลังจำกได้ยินเรื่องนี้ นำงไม่ได้คิดไกลเกินไปใช่ไหม
อย่ำงไรก็ตำมนำงก็พยำยำมจินตนำกำร และคิด แม้ว่ำเฟิงเซียงหรู
ไม่ได้ลงเอยกับซวนเทียนฮั่วและได้หมั้นกับพี่สี่ ปัญหำนี้ก็ยังคงมี
อยู่……
พราชำยำหยุนก็รู้สึกว่ำนำงดูเหมือนจะคิดไกลเกินไปนำงจึง
โบกมือ “ลืมมันไปเถิด มำดูกันว่ำพวกเขำท ำอะไร ! ข้ำแค่หวังว่ำจะมี
คนรอบตัวข้ำมำกขึ้น ด้วยควำมที่มันมีชีวิตชีวำ ข้ำไม่จ ำเป็นต้อง

คิดถึงสิ่งที่ไม่จ ำเป็นตลอดทั้งวัน มำรดำผู้ให้ก ำเนิดของฮั่วเอ๋อ
เสียชีวิตตั้งแต่เขำยังเด็ก ในเวลำนั้นข้ำร ำคำญผู้หญิงและซวนจ้ำน
จริง ๆ แต่ฮั่วเอ๋อให้ควำมรู้สึกที่ท ำให้คนอื่นไม่สำมำรถหงุดหงิดกับ
เขำได้ และปฏิเสธเขำ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ข้ำจับตำดูเขำ มันเป็น
โชคชะตำที่ข้ำจะเลี้ยงเขำเหมือนบุตรชำยของตัวเอง อย่ำงไรก็ตำม
ข้ำจบลงด้วยกำรเลี้ยงเทพเซียน หำกเขำลงเอยด้วยกำรไม่แต่งงำน
ตลอดชีวิตของเขำ ข้ำก็รู้สึกไม่สบำยใจ”
“ที่จริงแล้วกำรอยู่คนเดียวค่อนข้ำงดีเจ้ำค่ะ”เฟิงหยูเองแนะน ำ
พราชำยำหยุน “ไม่ใช่ทุกคนที่ต้องกำรคู่ครองเจ้ำค่ะ”
พราชำยำหยุนส่ำยหัว“แตกต่ำง” เมื่อพูดแบบนี้นำงมองไปที่เฟิง
หยูเองและท ำหน้ำจริงจัง “ถ้ำฮั่วเอ๋อไม่ดึงดูดใครเลย และปรำรถนำที่
จะรักษำกลิ่นอำยเทพเซียนเอำไว้จนกว่ำเขำจะตำย ข้ำจะไม่สนใจเขำ
เลย แต่เขำชื่นชอบใครบำงคนอย่ำงชัดเจน ข้ำไม่สำมำรถดูเขำอยู่
คนเดียวตลอดชีวิตเพรำะคนผู้นี้ เมื่อข้ำพูดแบบนี้ เจ้ำเข้ำใจหรือไม่ ?
”
เฟิงหยูเองสั่นข้ำงในและพยักหน้ำอย่ำงรวดเร็ว“อำเองเข้ำใจทุก
อย่ำง แต่หัวใจของอำเองมีผู้ครอบครองได้เพียงคนเดียว นั่นคือ
ทั้งหมดที่มี” นี่เป็นครั้งแรกที่พราชำยำหยุนพูดถึงเรื่องนี้อย่ำงจริงจัง
นำงทรำบควำมรู้สึกที่ซวนเทียนฮั่วมีต่อนำง และพราชำยำหยุนไม่ใช่
คนโง่ นำงสำมำรถเห็นได้ตำมธรรมชำติ มันเป็นเพียงกำรที่พราชำยำ

หยุนไม่เคยพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่ำงจริงจังและพูดติดตลกเป็นส่วน
ใหญ่ แต่นั่นไม่ได้หมำยควำมว่ำหัวใจของนำงไม่สนใจ
เฟิงหยูเองรู้สึกโชคดีที่ต ำแหน่งของนำงมั่นคงด้วยแม่สำมีที่
ฉลำดเช่นนี้ หำกนำงลังเลเล็กน้อย นำงก็จะท ำในสิ่งที่อีกฝ่ำยคิดว่ำ
เป็นข้อห้ำม ? แน่นอนเมื่อนำงลังเลซวนเทียนหมิงจะไม่อนุญำต
“อย่ำพูดถึงเรื่องนี้ต่อเลย”พราชำยำหยุนเปลี่ยนหัวข้อ แต่สีหน้ำ
ของนำงไม่ได้ผ่อนคลำย แต่นำงน ำหัวข้อของกู่ขึ้นมำ นำงพูดว่ำ
“เร็ว ๆ นี้ข้ำจ ำได้ คนจำกเผ่ำกู่มำที่หมู่บ้ำนของข้ำในอดีต ตอนนั้น
ข้ำยังเด็กอยู่อำยุประมำณ 7 หรือ 8 ขวบ ข้ำจ ำได้ว่ำเป็นผู้หญิง แต่
ไม่จ ำลักษณะที่ปรำกฏของนำงอย่ำงชัดเจน ข้ำจ ำได้แค่ว่ำนำงสวม
เครื่องประดับเงินจ ำนวนมำกและสวมกระดิ่งที่ขำของนำง เสียงกระดิ่ง
ดังขึ้นเมื่อนำงเดิน พวกมันฟังดูเพรำะมำก ข้ำไม่แน่ใจว่ำนำงมำถึง
หมู่บ้ำนได้อย่ำงไร แต่หมู่บ้ำนยอมให้นำงอยู่ที่นี่และนำงก็ตกหลุมรัก
ชำยหนุ่มในหมู่บ้ำน พวกเขำสองคนอยู่ด้วยกันได้ไม่นำน จำกนั้นข้ำ
ได้ยินว่ำผู้หญิงคนนั้นต้องกำรให้ชำยหนุ่มออกไปกับนำงเพื่อกลับไป
ที่หมู่บ้ำนแม้ว ชำยหนุ่มไม่เห็นด้วย ทั้งสองมีกำรต่อสู้และชำยหนุ่ม
เสนอให้หย่ำกัน หญิงสำวไม่ได้พูดอะไรมำก นำงฆ่ำตัวตำยในคืนนั้น
วันรุ่งขึ้นชำยหนุ่มคนนั้นก็ตำยอย่ำงทรมำน ท้องของเขำป่องและมัน
ก็ระเบิดทันที จำกข้ำงในท้องมีแมลงมำกมำยคลำนออกมำ”
พราชำยำหยุนพยำยำมที่จะจ ำได้มำกที่สุดเท่ำที่จะท ำได้“เแมลง
เหล่ำนั้นยังมีชีวิตอยู่เมื่อพวกมันคลำนออกมำ ไม่นำนพวกมันก็ตำย

อย่ำงรวดเร็วและยังพบแมลงเหล่ำนี้ในร่ำงกำยของผู้หญิง แต่พวกมัน
ไม่ได้คลำนออกมำจำกท้องของนำง แต่ออกมำปำกของนำง ข้ำกลัว
มำกในเวลำนั้นและรู้สึกรังเกียจ ผู้คนในหมู่บ้ำนบอกว่ำทั้งสองอำจ
เข้ำไปในป่ำลึกและถูกแมลงพิษกัดให้เป็นเช่นนั้น แต่มีคนที่บอกว่ำ
มันเป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะถูกกัดจำกแมลงมีพิษเพรำะทุกคนที่มำที่
หมู่บ้ำนของเรำไม่กลัวแมลงบนภูเขำ เมื่อเรำเกิดมำ สมุนไพรจะถูก
เผำไหม้รอบตัวเรำตลอดทั้งวัน และเมื่อเรำเป็นผู้ใหญ่ เรำจะมีกลิ่นนั้น
ในร่ำงกำยของเรำและไม่มีแมลงจะกัดเรำ ส ำหรับเหตุผลที่ท ำให้ทั้งคู่
เสียชีวิต….”