Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 1029 ค ำขอของซวนเทียนฮั่ว

ด้วยพราชำยำหยุนกล่ำวถึงกู่มันเป็นผลอย่ำงที่เฟิงหยูเองเคย
คิดไว้ นี่คือเหตุผลที่นำงไม่กล้ำท ำอะไรกับพระสนมหยวนชูหรือองค์
ชำยแปด หำกฮ่องเต้ถูกวำงยำพิษเพียงอย่ำงเดียวหรือเป็นกู่ปกติหรือ
เป็นเหมือนแมลงกู่ที่หลู่ปิงโดน ตรำบใดที่เขำได้รับกำรช่วยเหลือ
หำกบุคคลที่เลี้ยงกู่ตำย นำงจะฆ่ำอีกฝ่ำยโดยไม่ลังเลและจะไม่สนใจ
แม้ว่ำนำงจะฆ่ำคนผิด แต่สิ่งที่นำงกลัวคือหัวใจกู่ประเภทนี้
พราชำยำหยุนยังคงพูดอยู่นำงกล่ำวว่ำ“หัวหน้ำหมู่บ้ำนเก่ำ
ชี้แจงควำมสับสนของทุกคน และแจ้งให้เรำทรำบว่ำมีสองวิธีในกำร
ปลูกหัวใจกู่ ประเภทหนึ่งคือด้ำนเดียวที่ฝังค ำสำปกู่ ตัวอย่ำงเช่น
เด็กผู้หญิงมีควำมรู้สึกฝ่ำยเดียวส ำหรับผู้ชำยและปลูกกู่ในผู้ชำย เมื่อ
ชำยคนนั้นไม่ได้อยู่กับนำงหรือเปลี่ยนใจครึ่งทำง นั่นหมำยควำมว่ำกู่
ถูกก ำจัดไปแล้ว นำงก็จะได้รับฟันเฟืองและคนที่ใส่ค ำสำปนั้นก็จะ
ตำย อีกประเภทคือทั้งสองฝ่ำยได้ตกลงกันไว้ ควำมรักนี้ก็ตำยไปแล้ว
อย่ำงไรก็ตำมหำกด้ำนใดด้ำนหนึ่งตำย ทั้งก็คู่จะตำย เมื่อหัวหน้ำ
หมู่บ้ำนเก่ำเห็นศพทั้งสองนี้ เขำประกำศว่ำวิธีที่สองนั้นถูกน ำมำใช้
อย่ำงเห็นได้ชัด ทั้งกำรยินยอมของพวกเขำ ทั้งสองได้ปลูกหัวใจกู่จึง
ท ำให้ทั้งสองเสียชีวิต”
หลังจำกพูดแบบนี้นำงมองไปที่เฟิงหยูเองและน ำเสนอทฤษฎี
ของนำงว่ำ “ข้ำไม่เชื่อว่ำซวนจ้ำนจะอนุญำตให้ใครปลูกฝังหัวใจกู่

ชนิดตำยทั้งคู่ หำกผู้อื่นต้องกำรปลูกฝังกู่ประเภทนี้จริง ๆ อำจคิด
หลำยวิธี เช่น……”
“ข้อแรกใช้วิธีกำรบำงอย่ำงเพื่อให้เสด็จพ่อเห็นภำพหลอนท ำ
ให้เสด็จพ่อคิดว่ำพระสนมหยวนชูเป็นเสด็จแม่ ด้วยวิธีนี้ท ำให้หัวใจกู่
ชนิดนี้สำมำรถปลูกฝังได้ง่ำย” นี่เป็นกำรวิเครำะห์ของเฟิงหยูเอง และ
ค ำพูดของนำงก็สมเหตุสมผล “มันไม่ยำกที่จะสร้ำงภำพหลอนแบบ
นั้น ข้ำไม่รู้ว่ำมีสิ่งต่ำง ๆ ในทักษะกู่ แต่อย่ำงน้อยข้ำก็สำมำรถใช้วิธี
ทำงกำรแพทย์เพื่อท ำให้ผู้คนเห็นภำพหลอนที่คล้ำยกันกระบวนกำร
ไม่ซับซ้อนเจ้ำค่ะ”
พราชำยำหยุนพยักหน้ำ“ข้ำก็คิดเช่นนั้น ดังนั้น…….”
“ดังนั้นพระสนมหยวนและองค์ชำยแปดจะไม่ตำยเพรำะเรำไม่
สำมำรถยืนยันได้ว่ำใครปลูกฝังกู่นี้และผู้ที่เลี้ยงมันเป็นใคร” ขณะที่
นำงพูด อำรมณ์ควำมรู้สึกเดียวที่เหลือคือควำมหงุดหงิด ในท้ำยที่สุด
ไม่มีกำรเปลี่ยนแปลง ทั้งหมดนี้เป็นเพียงกำรคำดเดำฝ่ำยเดียวของ
พวกเขำ กำรเดำนี้อำจจะใกล้เคียงกับควำมจริงอย่ำงไม่จ ำกัด แต่ใน
แต่ละวันที่ควำมจริงไม่ได้อยู่ในมือของพวกเขำ มันจะเป็นวันหนึ่งที่
พวกเขำไม่สำมำรถผ่อนคลำย ณ ตอนนี้ นำงต้องท ำให้แน่ใจว่ำพระ
สนมหยวนชูและองค์ชำยแปดไม่ตำย ท ำให้นำงต้องกัดฟันเนื่องจำก
ควำมเกลียดชัง ในควำมเป็นจริง น้องชำยของนำงยังอยู่ใน
พระรำชวังของฮ่องเต้ !

เฟิงหยูเองกับพราชำยำหยุนคุยพูดคุยเกี่ยวกับหัวใจกู่แล้วก็พูด
ถึงวิธีที่นำงหวังว่ำเฟิงหยูเองจะหำวิธีที่จะขโมยเสือขำวในต ำหนักศศิ
เหมันต์ นำงรู้สึกเบื่อจริง ๆ และต้องกำรบำงสิ่งบำงอย่ำงเพื่อบรรเทำ
ควำมเบื่อของนำง เฟิงหยูเองจึงตกลง
ส ำหรับเฟิงเซียงหรูขนมหวำนที่ท ำขึ้นมำอย่ำงประณีตบำงชิ้นก็
ถูกท ำขึ้นมำ ทักษะของนำงได้เรียนรู้จำกอันชิในเวลำนั้น ทักษะของ
อันชิในกำรท ำขนมหวำนนั้นดีที่สุด เหยำซื่อรักกำรกินของหวำนอัน
ชิท ำมำกที่สุดเมื่อนำงอยู่ในเมืองหลวง และต่อมำคนร้ำยได้เอำขนม
หวำนมำท ำร้ำยเหยำซื่อ
วันนี้เฟิงเซียงหรูแสดงทักษะพิเศษในกำรท ำขนมเหล่ำนี้ที่
ต ำหนักจุนเพียงแค่เปิดหม้อ กลิ่นที่หอมและหวำนท ำให้บ่ำวรับใช้
ทั้งหมดในต ำหนักจุนอยำกทำนเมื่อพวกเขำได้กลิ่น จนถึงจุดที่ยำย
แก่คนหนึ่งพูดว่ำ “นี่มันหอมกว่ำร้ำนขนมที่โด่งดังที่สุดในเมืองหลวง
ข้ำไม่รู้ว่ำมันเปรียบเทียบกับห้องเครื่องในพระรำชวังฮ่องเต้ได้หรือไม่”
เฟิงเซียงหรูรู้สึกอำยเล็กน้อยเมื่อได้ยินและตอบว่ำ “ท่ำนยำย
พูดเกินไปเจ้ำค่ะ ทักษะเหล่ำนี้เป็นเพียงทักษะเล็กน้อยที่ไม่สำมำรถ
ใช้ในสภำพแวดล้อมที่เป็นทำงกำรได้ บำงอย่ำงที่คนจรจัดสำมำรถ
ท ำกินได้ด้วยตัวเอง ไม่สำมำรถเทียบได้กับห้องเครื่องในพระรำชวัง
ของฮ่องเต้ได้เจ้ำค่ะ”
“นั่นอำจไม่เป็นเช่นนั้น! ” ที่ด้ำนข้ำงบ่ำวรับใช้ในครัวพูดว่ำ
“ข้ำจ ำได้ว่ำพระรำชวังของฮ่องเต้ส่งขนมให้คฤหำสน์ของเรำก่อน

หน้ำนี้ เรำยังไม่ได้กิน แต่เรำได้เห็นพวกมันแล้ว พวกมันถูกท ำให้
ประณีตขึ้นเล็กน้อย แต่กลิ่นหอมไม่ดีเท่ำของคุณหนูสำม ด้วยของ
หวำนแสนอร่อย องค์ชำยของเรำจะชอบมันอย่ำงแน่นอนเจ้ำค่ะ”
เฟิงเซียงหรูเขินอำยจำกควำมคิดเห็นนำงหยิบของหวำนขึ้นมำ
อย่ำงรวดเร็ว เมื่อบรรจุลงในภำชนะแล้วนำงก็ออกไปอย่ำงรวดเร็ว ทิ้ง
เสียงหัวเรำะไว้ในห้องครัว ทุกคนรู้ว่ำนี่คือกำรแข่งขันที่ดีของพระ
ชำยำหยุนที่มอบให้กับองค์ชำยเจ็ด นำงเคยเป็นเด็กในคฤหำสน์ของ
ตระกูลเฟิงในอดีต และเมื่อคฤหำสน์ของตระกูลเฟิงตกสู่
สถำนะปัจจุบัน สถำนะของนำงก็แย่ แต่สิ่งที่น่ำประหลำดใจเกี่ยวกับ
คุณหนูสำมคือนำงมีตัวตนอื่น : น้องสำวของพราชำยำ คุณค่ำของ
ตัวตนนั้นใหญ่เกินไป เมื่อมีพราชำยำหยูปกป้องนำงอยู่ด้ำนบน ใคร
จะกล้ำไม่ปฏิบัติต่อคุณหนูสำมในฐำนะแขกคนส ำคัญ พวกเขำได้ยิน
ว่ำองค์ชำยสี่นับถือนำงเป็นอำจำรย์ !
หลังจำกเฟิงเซียงหรูเดินออกจำกห้องครัวนำงก็ตะลึง นำงไม่รู้
ว่ำซวนเทียนฮั่วอยู่ที่ไหน ! พราชำยำหยุนเพียงแต่แนะน ำให้นำงท ำ
ขนมหวำนให้แก่ซวนเทียนฮั่ว แต่ต ำหนักจุนก็ใหญ่เกินไป นำงอำจ
เคยมำที่นี่มำก่อน แต่นำงได้สัมผัสกับภูเขำน ้ำแข็งเพียงแค่ปลำย
เท่ำนั้น นำงจะไปหำพวกเขำได้ที่ไหน ?
สิ่งที่ดีคือมีคนจ ำนวนมำกในพระรำชวังและพวกเขำทั้งหมดเป็น
มิตรนำงเดินไปรอบ ๆ เพื่อขอข้อมูล และในที่สุดเด็กหนุ่มคนหนึ่งก็
บอกนำงว่ำ “องค์ชำยเจ็ดอยู่ที่ศำลำในสวนข้ำงหลังเรือนขอรับ

คุณหนูสำมสำมำรถเดินไปตำมเส้นทำงเล็ก ๆ นี้ และจะพบทะเลสำบ
จ ำลอง หลังจำกเดินชมป่ำไผ่ขนำดเล็ก ที่ริมทะเลสำบนั้นมีสะพำนที่
ทอดไปสู่ศูนย์กลำงของทะเลสำบ คุณหนูจะพบองค์ชำยเจ็ดที่อยู่ใน
ศำลำที่เชื่อมต่อกันขอรับ”
เฟิงเซียงหรูขอบคุณเขำและรีบไปที่ทิศทำงนั้นขณะถือถ้วย
หลังจำกเดินประมำณ 1 เค่อ ในที่สุดนำงก็เห็นทะเลสำบจ ำลอง
สะพำนหินทอดยำวน ำไปสู่ศูนย์กลำงของทะเลสำบ และศำลำ
เชื่อมต่อกับมัน มีชำยคนหนึ่งนั่งอยู่ที่นั่นพร้อมกับหันหน้ำเข้ำหำนำง
กำรสวมชุดสีขำวและเข้ำคู่กับหิมะเบำบำงซึ่งเพิ่งจะเริ่มละลำยก็
เหมือนกับกำรได้เห็นเทพเซียนในภำพวำด.ไอลีนโนเวล.
เฟิงเซียงหรูรู้สึกลังเลเล็กน้อยและรู้สึกว่ำนำงไม่ควรท ำลำยฉำก
ที่สวยงำมแบบนี้ในเวลำนี้ ซวนเทียนฮั่วรวมทั้งศำลำกลำงทะเลสำบ
ด้วย นอกจำกหิมะที่ตกลงมำนี้มันสวยงำมมำกจนมันเป็นเหมือนภำพ
เทพเซียนลงมำถึงอำณำจักรมนุษย์และนั่งอยู่คนเดียว มนุษย์ธรรมดำ
จะเข้ำมำรบกวนเขำได้อย่ำงไร
นำงไม่ควรรบกวนเขำเช่นนี้…มือของนำงจับชำมแน่น มือจับ
ชำมสี่เหลี่ยมท ำให้นำงเจ็บปวดบ้ำง แต่นำงก็ไม่สำมำรถคลำยมือได้
นำงก ำลังคิดว่ำมีคนมำกมำยที่ชอบองค์ชำยเจ็ดในโลกนี้ ทุกคน
เหมือนนำงหรือไม่ ? รู้สึกกังวลอย่ำงมำกเมื่อพวกเขำไม่สำมำรถพบ
กัน แต่ยังลังเล และไม่กล้ำที่จะก้ำวไปข้ำงหน้ำเมื่อพวกเขำพบกัน ?
ควำมลับของเด็กผู้หญิงก้ำวไปข้ำงหน้ำอย่ำงนรกหรือทุ่งดอกไม้ ?

ในท้ำยที่สุดนำงไม่กล้ำที่จะก้ำวไปข้ำงหน้ำเพียงก้ำวเดียว! เฟิง
เซียงหรูถอนหำยใจอย่ำงขมขื่นและหันไปรอบ ๆ อย่ำงเงียบ ๆ
วำงแผนที่จะจำกไป แต่ทันทีที่นำงหันไปรอบ ๆ นำงเห็นคนที่อยู่ใน
ศำลำเคลื่อนไหวเล็กน้อย สำยตำของเขำเคลื่อนไหวไปในทิศทำง
ของนำง พบกับสำยตำที่ตื่นตระหนก
เฟิงเซียงหรูหยุดไม่รู้ว่ำนำงควรจะเดินไปข้ำงหน้ำหรือถอยกลับ
แต่นำงเห็นคนในศำลำเรียกชื่อนำงเบำ ๆ ทีละเล็กละน้อย
เช่นเดียวกับกำรเรียกวิญญำณจนถึงจุดที่นำงไม่ได้สังเกตเห็นว่ำเท้ำ
ของนำงก้ำวไปข้ำงหน้ำแล้ว ในที่สุดเมื่อนำงรู้สึกตัว นำงก็เดินข้ำม
สะพำนหินและเดินไปกลำงศำลำยืนตรงข้ำมซวนเทียนฮั่ว
เฟิงเซียงหรูโค้งค ำนับอย่ำงรวดเร็วแต่นำงได้ยินซวนเทียนฮั่ว
พูดว่ำ “ข้ำไม่ใช่ปีศำจที่กินคน ท ำไมเจ้ำถึงดูกลัวข้ำมำก ? ” ขณะที่
เขำพูด เขำยืนขึ้นแล้วหยิบชำมจำกมือของเฟิงเซียงหรู แล้วเปิดฝำ
ออกมำ ขนมหวำนที่ระบำยควำมร้อนเล็กน้อยเหล่ำนั้นยังคงส่งกลิ่น
หอม และแม้แต่ซวนเทียนฮั่วก็อดอดไม่ได้ที่จะชมเชย “ขนมนี้ท ำได้ดี
มำก”
นำงงุนงงแล้วถำมค ำถำมที่ว่ำ“องค์ชำยเจ็ดรู้ได้อย่ำงไรว่ำข้ำท ำ
ขนมเอง ? ”
ซวนเทียนฮั่วหัวเรำะ“ถ้ำเจ้ำไม่ได้ท ำเอง ท ำไมเจ้ำถึงเอำมำให้
ข้ำเอง ? เจ้ำจะไม่ถำมบ่ำวรับใช้หรือ ? ” เขำกล่ำวเพิ่ม เฟิงเซียงหรู
อยู่ในลักษณะที่ขำดสติและพูดเพียงครู่เดียว “แม้เจ้ำจะโตขึ้นมำก ข้ำ

จ ำได้ว่ำเมื่อข้ำพบเจ้ำ เจ้ำสูงเพียงแค่นี้” เขำยื่นมือออกมำ และระบุ
ควำมสูง มันคือเฟิงเซียงหรูผู้ซึ่งมีอำยุเพียง 10 ขวบ แต่ก็อำจจะเป็น
เฟิงหยูเองที่อำยุ 12 ปีอยู่แล้ว พี่น้องสองคนนี้คล้ำยคลึงกัน และแม้แต่
ซวนเทียนฮั่วที่งดงำมเหมือนภำพวำดก็รู้สึกงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง
เมื่อเฟิงเซียงหรูอยู่ตรงหน้ำซวนเทียนฮั่วนำงรู้สึกไม่ส ำคัญ
ดังนั้นนำงจึงไม่มีควำมหมำย นำงต้องกำรหำรูเพื่อซ่อนตัว นำงรู้สึก
ว่ำนำงไม่คู่ควรกับกำรยืนอยู่ต่อหน้ำคนนี้ แต่ซวนเทียนฮั่วบอกนำง
ว่ำ “นั่งสิ เจ้ำยืนอยู่ท ำให้ข้ำต้องเงยหน้ำขึ้นเมื่อพูดกับเจ้ำ” หลังจำก
พูดแบบนี้ เขำก็ถอดเสื้อคลุมบนหลังของเขำแล้วคลุมเก้ำอี้ตรงข้ำม
อธิบำย “หิมะตกมำคลุมเก้ำอี้ กำรนั่งแบบนี้จะป้องกันไม่ให้เจ้ำหนำว”
เฟิงเซียงหรูอยำกจะขอบคุณเขำแต่รู้สึกว่ำกำรกล่ำวขอบคุณ
จะท ำให้บรรยำกำศเปลี่ยนไป ดังนั้นนำงจึงนั่งลงอย่ำงงงงวย เสื้อคลุม
ของซวนเทียนฮั่วยังคงมีควำมอบอุ่น และท ำให้นำงอำยอีกครั้ง
ในทันที
แต่ซวนเทียนฮั่วไม่สนใจเรื่องนี้เขำเอื้อมมือออกไปหยิบขนม
หวำนส่งให้เฟิงเซียงหรู หลังจำกที่นำงได้รับแล้ว เขำก็หยิบขนมมำ 1
ชิ้น และเริ่มกิน แล้วพูดคุยเกี่ยวกับสถำนกำรณ์ในเมืองหลวง
นี่เป็นครั้งแรกที่เฟิงเซียงหรูได้ยินสถำนกำรณ์ที่ชัดเจนในเมือง
หลวงเฟิงหยูเองอธิบำยให้นำงฟังก่อนหน้ำนี้ แต่มันไม่ละเอียดมำก
นัก ด้วยควำมเคำรพต่อกำรเปลี่ยนแปลงของฮ่องเต้ในพระรำชวัง
และควำมโปรดปรำนของพระสนมหยวนชู และองค์ชำยแปด นี่เป็น

ครั้งแรกที่นำงได้ยินในลักษณะที่ตรงไปตรงมำ มันก็ยิ่งน่ำตกใจมำก
ขึ้น เฟิงเซียงหรูไม่สำมำรถคิดได้ว่ำท ำไมฮ่องเต้จะกลำยเป็นเช่นนี้
ทันที ? ท ำไมจู่ ๆ พระสนมหยวนชูได้รับควำมโปรดปรำน ? และได้รับ
ควำมโปรดปรำนจนถึงจุดที่องค์ชำยเจ็ดและองค์ชำยเก้ำต้องพำพระ
ชำยำหยุนออกจำกพระรำชวังเพื่อควำมปลอดภัย ?
ควำมสับสนทั้งหมดของนำงถูกเขียนบนใบหน้ำของนำงแต่ซวน
เทียนฮั่วไม่สำมำรถให้ค ำตอบกับนำง ได้แต่บอกนำงว่ำ “เรำไม่รู้
เหตุผลเช่นกัน แม้ว่ำจะมีกำรคำดเดำมำกเกินไป แต่ก็เป็นเพียงกำร
คำดเดำเท่ำนั้น หลังจำกตรวจสอบมำนำนยังไม่มีผลลัพธ์” เขำมอง
เฟิงเซียงหรูและพูดอย่ำงจริงใจ “เจ้ำไม่ควรกลับมำ เมืองหลวงนั้น
อันตรำยมำก”
เฟิงเซียงหรูส่ำยหน้ำของนำงอย่ำงเงียบๆ ควำมกระวนกระวำย
ใจครั้งแรกของนำงถูกทิ้งไปและจมลงไปในสภำพแวดล้อมของเมือง
หลวง นำงบอกซวนเทียนฮั่ว “พี่รองก็บอกว่ำข้ำไม่ควรกลับมำ แต่ข้ำ
รู้สึกว่ำข้ำท ำถูกแล้วที่จะกลับมำ นี่คือปัญหำที่ทุกคนสำมำรถ
เผชิญหน้ำได้ ข้ำไม่ควรหนี ข้ำเป็นบุตรของตระกูลเฟิง น้องสำวของ
พราชำยำหยู ข้ำมักจะหดหัวและอยู่ภำยใต้กำรคุ้มครองของพี่สำว
ของข้ำเสมอ มันไม่ใช่สิ่งที่ข้ำต้องกำรอย่ำงแท้จริง แม้ว่ำข้ำจะไม่ได้
รับควำมช่วยเหลือมำกนักหลังจำกกลับมำ อย่ำงน้อยก็จะมีใครบำง
คนอยู่ข้ำง ๆ ท่ำนพี่ และนำงจะไม่รู้สึกว่ำอยู่คนเดียว”
ซวนเทียนฮั่วยิ้มพูดว่ำ“ตอนนี้มีพี่เขยแล้ว”

“มันแตกต่ำงกันเจ้ำค่ะ”เฟิงเซียงหรูบอกเขำว่ำ “พี่เขยกับ
น้องสำวแตกต่ำงกัน สิ่งที่แตกต่ำงข้ำไม่สำมำรถชี้ให้เห็นว่ำมันเป็น
เพียงควำมรู้สึก หลังจำกทั้งหมดน้องสำวก็แสดงให้เห็นถึงกำรเป็น
ญำติพี่น้อง สำยเลือดเดียวกันเจ้ำค่ะ”
ซวนเทียนฮั่วดูเด็กคนนี้แสดงควำมคิดของนำงด้วยสีหน้ำจริงจัง
และคิ้วที่กราชับเป็นครั้งครำวคล้ำยกับเฟิงหยูเองเมื่อนำงก ำลังใช้
ควำมคิด ท ำให้เขำรู้สึกถึงคลื่นอำรมณ์ เขำถำมเฟิงเซียงหรู “เจ้ำพัก
ที่ต ำหนักหยูหรือ ? ”
เฟิงเซียงหรูพยักหน้ำ“ข้ำอยำกอยู่ที่ร้ำนปัก แต่พี่รองบอกว่ำไม่
มีที่ว่ำง และยืนยันว่ำข้ำอยู่กับนำงเจ้ำค่ะ”
ซวนเทียนฮั่วคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดอะไรบำงอย่ำงที่ท ำให้เฟิง
เซียงหรูกระโดดด้วยควำมประหลำดใจ“ท ำไมเจ้ำไม่พักที่ต ำหนักจุน !
”