Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 331 องค์ชายคือเกล็ดย้อนของข้า

คังอี้ได้เตรียมใจมานานแล้ว ในเมื่อนางเป็นฮูหยินใหญ่ที่เพิ่ง
แต่งเข้ามาในคฤหาสน์ และมีอนุที่ตั้งครรภ์แล้ว เมื่อมีอะไร
เกิดขึ้น มันจะง่ายสำหรับผู้คนที่จะเข้าใจผิดและคิดว่านาง
เป็นคนทำ
นางมองอาจูแล้วพยักหน้ากล่าวว่า “ตอนบ่ายข้าออกไปดู
พวกเขาเตรียมอาหารบำรุงให้อนุฮัน ในเวลานั้นพวกเขา
กำลังเตรียมมันเทศและน้ำแกงไก่ดำ และข้าก็บอกกับพ่อครัว
ว่าพวกเขาต้องใส่ใจเรื่องเวลาและคุณค่าอาหาร” หลังจากที่
นางพูดจบนางหันไปมองเฟิงจินหยวน และกล่าวว่า “คังอี้
เพิ่งเข้ามาในคฤหาสน์ และข้าก็ไปที่ห้องครัวพร้อมกับบ่าวรับ
ใช้มากมายที่กำลังมอง ท่านพี่ ข้าไม่โง่ที่จะทำอะไรเช่นนั้น”
เฟิงจินหยวนก็รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องเล็กน้อยเกินไป แต่ด้วย
จุดยืนปัจจุบันของเขา เขาไม่สามารถลำเอียงได้ คังอี้รู้สึก
เจ็บปวด แต่ฮันชิอยู่ระหว่างการแท้งบุตร เขาไม่สามารถ
ปล่อยให้นางแย่ไปกว่านี้
เขามองไปที่ฮูหยินผู้เฒ่า “ท่านแม่คิดอย่างไร ? ”
ฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวเบา ๆ สั่งให้บ่าวรับใช้ “ไปตามหัวหน้าพ่อ
ครัวที่ดูแลเรื่องอาหารบำรุงของอนุฮัน”
ในด้านนี้พวกเขากำลังตรวจสอบไม่ว่าง ในด้านของเฟิงหยู
เอง นางยุ่งอยู่กับการตรวจร่างกายของฮันชิ ฮันชิฟื้นสติ
ขึ้นมาเล็กน้อย นางลืมตานางเห็นเฟิงหยูเองดูแลนางไม่หยุด
มือ และนางก็รู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย นางต้องการที่จะพูด
ขอบคุณ แต่เมื่อนางเห็นใบหน้าที่ไร้อารมณ์นั้น คำพูดที่มาถึง
ริมฝีปากของนางก็ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้
เฟิงหยูเองทำการฝังเข็มและสั่งยา นอกจากนั้นนางยังฉีดยา
ให้ฮันชิด้วย ฮันชิรู้แค่ว่าการฉีดยาครั้งนี้เจ็บปวดมาก ดู
เหมือนว่าของเหลวสีขาวกำลังถูกฉีดเข้าไปในท้องของนาง
แต่เฟิงหยูเองไม่อนุญาตให้นางเคลื่อนไหวหรือกรีดร้อง นาง
ต้องกัดฟันทนจนกว่าของเหลวจะถูกฉีดจนหมด นางเริ่มรู้สึก
กลัวเล็กน้อย
“ทารกในครรภ์ของอนุฮันปลอดภัยแล้ว” เฟิงหยูเองหยัดกาย
ขึ้นและเก็บเครื่องมือทั้งหมดของนาง จากนั้นนางก็พูดว่า
“อีก 7 วันข้างหน้า ข้าจะมาฉีดยาให้อีกครั้ง หลังจาก 7 วัน
ร่างกายของอนุจะดีขึ้น”
เสียงของนางไม่เบาและมันก็ดังพอที่ทุกคนในห้องจะได้ยิน ฮู
หยินผู้เฒ่าและเฟิงจินหยวนหันไปมอง เมื่อได้ยินแบบนี้ พวก
เขาก็เข้าไปอย่างรวดเร็วและถามด้วยความประหลาดใจ “ทุก
อย่างจะดีขึ้นจริงหรือ ? ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “ถ้าผ่าน 7 วันนี้ไปได้ มันก็จะไม่เป็น
อะไร”
ฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพึมพำ “อามิต
พุทธ ขอบคุณพุทธองค์ ขอบคุณพุทธองค์”
อันชิคนหนึ่งเตือนนางว่า “ท่านแม่มันเป็นงานหนักสำหรับ
คุณหนูรอง”
“ใช่ ! ” ฮูหยินผู้เฒ่าจับมือเฟิงหยูเองและพูดว่า “ทั้งหมดมัน
เป็นงานหนักของอาเอง”
เฟิงหยูเองดึงมือของนางออกไปแล้วมองไปรอบ ๆ ห้องทันที
แล้วถามว่า “ตอนนี้หมอผู้นั้นมาจากไหน ? ”
ทุกคนตกตะลึง บ่าวรับใช้ตอบว่า “มันเป็นหมอจากร้านห้อง
โถงรักษาชีวิตเจ้าค่ะ คฤหาสน์ของเราไปที่นั้นประจำเพื่อเชิญ
หมอ” นับตั้งแต่เฟิงจื่อหรูเกือบโดนวางยาปลุกกำหนัด
ตระกูลเฟิงไม่เคยมีหมอประจำอยู่ ทุกครั้งที่มีอะไรเกิดขึ้น
พวกเขาจะไปที่ร้านห้องโถงรักษาชีวิตเพื่อเชิญหมอ หรือใช้
ตราประทับของเฟิงจินหยวนเพื่อเชิญหมอหลวงมา
เมื่อได้ยินว่ามันเป็นหนึ่งในแพทย์ของร้านห้องโถงรักษาชีวิต
เฟิงหยูเองพยักหน้าจากนั้นกล่าวกับหวงซวน “นำเงินไปให้
หมอ 100 เหรียญเงิน บอกว่าองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน
ขอบคุณที่มาช่วย เพราะเขาชี้แจงสถานการณ์ ข้ากลัวว่า
อนุฮันจะกล่าวโทษองค์ชายเก้า”
สมาชิกของตระกูลเฟิงตัวสั่น และเฟิงจินหยวนพูดอย่างไม่
รู้ตัวว่า “ไม่มีทาง ไม่มีทางเลย เจ้าคิดมากเกินไป พวกเขาคิด
ว่าเป็นมารดาของเจ้า”
ทุกคนหน้าซีด พวกเขาคิดว่าเสนาบดีผู้นี้ไร้ความสามารถใน
การพูดโดยสิ้นเชิงเมื่ออยู่ต่อหน้าบุตรสาวคนที่สองของเขา
นอกจากนี้ไม่มีสิ่งใดที่คังอี้สามารถทำได้ แต่นางเข้าใจเฟิง
จินหยวนและนางก็สนับสนุนเขาในการพูดแบบนี้ นอกจากนี้
องค์ชายเก้าก็ไม่ใช่คนที่เขาจะทำให้ขุ่นเคืองได้ หากตระกูล
เฟิงสามารถปิดประตูเพื่อแก้ไขสิ่งต่าง ๆ ได้ก็จะดีที่สุดเฟิงหยู
เองรู้ว่าคังอี้ไม่รับผิดชอบในเรื่องนี้ หากองค์หญิงใหญ่ของ
เฉียนโจวนั้นเป็นคนโง่ นางก็จะไม่สามารถเข้ามาในคฤหาสน์
เฟิงได้
“ตอนเย็นอาเองจะมาตรวจอนุฮัน ข้าหวังว่าท่านพ่อจะมีคน
ให้ความสำคัญกับอาหารที่อนุฮันกินมากขึ้น หากสิ่งนี้เกิดขึ้น
อีกครั้ง แม้ว่าจะมียาวิเศษ ชีวิตของเด็กคนนี้ก็ไม่สามารถ
รักษาไว้ได้”
เฟิงจินหยวนพยักหน้า “แน่นอน”
นางเดินไปที่ประตูแล้วพูดว่า “สำหรับคนที่วางยาพิษ อาเอง
ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้”
ตั้งแต่เฟิงหยูเองมาจนถึงกลับไป ใช้เวลาไม่เกินครึ่งชั่ว
ยาม ทุกคนมองไปที่ฮันชิซึ่งก่อนหน้านี้ใบหน้านางซีดมากจาก
การที่เลือดไหลไม่หยุด แต่ตอนนี้ผิวหน้าของนางเริ่มมีเลือด
ฝาด เลือดก็หยุดแล้ว พวกเขาชื่นชมความสามารถทางการ
แพทย์ของเฟิงหยูเองอย่างเงียบ ๆ อีกครั้ง
ฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวด้วยความโกรธเคืองว่า
“กล้าวางยาพิษบุตรของตระกูลเฟิง เมื่อพบคนผู้นั้น ไม่ว่าจะ
เป็นใคร จะต้องถูกประหาร ! ” นางพูดอย่างนั้นนางจ้องมอง
ที่พ่อครัวและบ่าวรับใช้ที่นำยาของฮันชิมาและพูดอย่างเย็น
ชาว่า “พาพวกเขาออกไป”
ในทันใดนั้นบ่าวรับใช้ชายที่แข็งแกร่งบางคนก็ออกไปข้างหน้า
แล้วลากพวกเขาออกไป ในขณะเดียวกันพวกเขาก็ปิดปาก
เพื่อป้องกันเสียงกรีดร้องของพวกเขาจากฮันชิ
เฟินไดมองไปที่ทุกคนและพยายามพูดกับเฟิงจินหยวน “ท่าน
พ่อ คืนนี้…”
คังอี้พูดแทรกอย่างรวดเร็ว “สามีต้องอยู่กับน้องฮันในคืน
นี้ อย่างแรกคือลดการตกใจของนาง ประการที่สองน้องฮัน
เพิ่งผ่านเรื่องร้ายแรงมา และร่างกายของนางก็อ่อนแอมาก
หากมีคนใช้โอกาสนี้ทำอะไรบางอย่าง นี่จะเป็นหายนะอย่าง
แท้จริงเจ้าค่ะ ! ”
เมื่อได้ยินคังอี้พูดออกมาอย่างเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ฮูหยินผู้เฒ่า
พยักเห็นด้วยหน้าซ้ำ ๆ
จุนม่านและจุนเหม่ยมองหน้ากัน ขณะที่จุนม่านกล่าวว่า
“เมื่อเราออกจากพระราชวังในวันนี้ ท่านป้าบอกว่าสินสอด
ของพวกเราจะมาถึงในวันพรุ่งนี้ มีอาหารบำรุงมากมาย เมื่อ
สินเดิมมาถึง อนุจะมาส่งมอบด้วยตัวเองเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่ามีความสุขยิ่งขึ้น กล่าวว่า “ถูกต้อง
แล้ว ครอบครัวควรเป็นเช่นนี้ ตอนนี้คฤหาสน์ของเรากำลัง
เฟื่องฟู เมื่อวันเหล่านี้ผ่านไปแล้ว ข้าจะหวังว่าเจ้าจะมีหลาน
ให้ข้าอีก!”
คำพูดเหล่านี้ทำให้ทั้งสามคนก้มหน้าลง ใบหน้าของพวกนาง
แดงก่ำ
ในเวลานี้ยายที่แข็งแรงได้ลากตัวคน 2 คนมา พวกเขาพยัก
หน้าให้ฮูหยินผู้เฒ่า และหนึ่งในนั้นยื่นมือของนางไปที่ฮูหยินผู้
เฒ่า “พบในครัวเจ้าค่ะ ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่บ่าวรับใช้ไม่
สามารถซื้อได้เจ้าค่ะ”
เมื่อทุกคนได้ยินแบบนี้ พวกเขาทั้งหมดรวมตัวกันรอบ ๆ
ในขณะที่ยายถือต่างหูหยกสีชมพูในรูปมะระ มันถูกตกแต่ง
อย่างสวยงามและดูประณีตสวยงามมาก
ฮูหยินผู้เฒ่ารับมันจากนั้นก็มองคังอี้ คังอี้กล่าวอย่างรวดเร็ว
“ลูกสะใภ้เข้าห้องครัว แต่ข้าไม่ได้ใส่ต่างหูแบบนี้ ยิ่งกว่านั้น
ในเรื่องของสีและรูปลักษณ์ มันไม่ใช่สิ่งที่คนในวัยของข้าใส่
เจ้าค่ะ ! ”
ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้า คังอี้พูดถูก สิ่งนี้เป็นสิ่งที่คนหนุ่มสาว
ใช้และคังอี้จะไม่ใส่มัน นางยื่นต่างหูในมือของนางแล้วพูด
กับเฟิงจินหยวน “บางทีนี่อาจเป็นเบาะแส”
อย่างไรก็ตามเฟิงจินหยวนขมวดคิ้วและไม่ได้มองมัน เขารู้สึก
ว่าเขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่เขาจำไม่ได้ว่าอยู่ที่ไหน
ฮูหยินผู้เฒ่าก็พูดอีกครั้ง อย่างไรก็ตามในครั้งนี้นางพูดกับทุก
คน “อย่าคิดว่าข้าแก่แล้ว ข้าจะไม่รู้อะไรเลย สามารถทำสิ่งนี้
ในเรือนได้ คนร้ายอยู่ในห้องนี้แน่นอน หากรู้ตัวว่าทำผิด ให้
ไปหาข้าที่เรือนซูหยาในเช้าวันพรุ่งนี้เพื่อยอมรับความผิดของ
ตัวเอง ข้าจะละเว้นโทษประหารชีวิต มิฉะนั้นแม้ว่าร่างกาย
นางจะถูกหั่นเป็นพัน ๆ ชิ้นไม่เพียงพอ ! ”
คำพูดเหล่านี้ทำให้ทุกคนสั่นด้วยความกลัว
พี่น้องเฉิงมองหน้ากัน ก่อนที่พวกนางจะออกจากพระราชวัง
พวกนางเคยได้ยินว่าครอบครัวใหญ่นั้นเต็มไปด้วยอุบายและ
เล่ห์เหลี่ยม อย่างไรก็ตามพวกนางไม่คิดว่าในวันแรกที่พวก
นางเข้ามาในคฤหาสน์เฟิง สิ่งนี้จะเกิดขึ้นมา การพยายามฆ่า
ทารกในครรภ์และพวกเขาเลือกช่วงเวลาดังกล่าว ถ้าไม่ใช่
เพราะหมอวินิจฉัยว่ามันเป็นยาพิษ บางทีเรื่องนี้องค์ชายเก้า
อาจกลายเป็นฆาตกร แม้ว่าตระกูลเฟิงจะไม่กล้าพูดอะไร
ออกไป แต่พวกเขาก็จะคิดถึงสิ่งต่าง ๆ
เฟิงหยูเองเข้าใจตรรกะนี้ ในเวลานี้นางกำลังเดินกลับไปที่
เรือนตงเซิงกับหวงซวน นางพูดอย่างใจเย็นว่า “การยืมมือ
ของซวนเทียนหมิงเพื่อจัดการกับฮันชิ ตระกูลเฟิงไม่กล้าพูด
ดังนั้นพวกเขาจะต้องทนทุกข์ในความเงียบ นางทำได้ดีจริง ๆ
”
“คุณหนูรู้ว่าใครเป็นคนทำหรือเจ้าคะ ? ” หวงซวนขมวดคิ้ว
ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ
เฟิงหยูเองพูดเยาะเย้ย “รอดูต่อไป จะมีคนมาที่เรือนของเรา
และคุกเข่าในคืนนี้”
หวงซวนไตร่ตรอง และพูดทันที “เช่นนั้นบ่าวรับใช้ผู้นี้จะบอก
ยามว่า ถ้ามีใครมาในคืนนี้ให้พวกเขาเข้ามาได้”
ก่อน 21.00 น. มีใครบางคนเข้ามาในเรือนของเฟิงหยูเอง
สวมเสื้อคลุมสีเทาเข้มและหมวกที่ปิดหน้า หันหน้าไปทาง
ประตู พวกเขาไม่ได้พูดอะไรเลย
ในเวลานี้เฟิงหยูเองนั่งอยู่ในห้องของนางและทานลูกแพร์
อยู่ นางถือลูกแพร์อยู่ในมือ ขณะที่หวงซวนแกะอีกลูกหนึ่งให้
นาง
“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นเจ้า” หวงซวนโกรธมาก “เมื่อก่อน
คุณหนูช่วยนางหลายครั้ง ในช่วงที่ถูกฮันชิรังแก เป็นคุณหนู
ที่ส่งคนมาช่วยนาง มันอาจถูกเพิกเฉยถ้านางไม่แสดงความ
ขอบคุณ แต่กล้าใช้ยาพิษเพื่อใส่ร้ายองค์ชายเก้า ข้าไม่รู้จริง
ๆ ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่”
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่รู้สึกว่ามันไม่คาดคิด “ก่อนหน้านี้
ฐานะของนางไม่มั่นคงในคฤหาสน์ ดังนั้นนางจึงต้องระวัง
ตลอดเวลา ถ้านางไม่ยืนอยู่ข้างข้าบางทีนางอาจตายก่อนที่
เฉินซื่อจะตาย แต่ตอนนี้นางมองคนของนางว่าเป็นเสาหลัก
ของการสนับสนุน และนางเชื่อว่าการที่ข้าจะต่อต้านเฟิงจินห
ยวนจะส่งผลกระทบต่อนาง นางจึงไม่ทำตัวสนิทสนมกับข้า
ตอนนี้ผู้หญิงจำนวนมากเข้ามาในคฤหาสน์ ผู้หญิง 3 คนที่มี
ตำแหน่งสูงกว่านางก็ปรากฏตัวขึ้นในขณะที่ฮันชิตั้งครรภ์
และอันชิก็มีเซียงหรู แต่นางตัวคนเดียวเท่านั้นที่ไม่มีใครเชื่อ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านางจะคิดมาก”
“คุณหนูสงสารนางหรือเจ้าคะ ? ”
“สงสาร” เฟิงหยูเองหัวเราะ “บางทีสถานการณ์ของนางน่า
สงสาร แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าข้าสามารถทนต่อการใส่
ร้ายซวนเทียนหมิงได้ ! ” นางระเบิดความโกรธออกมา “ทำ
ร้ายใครบางคน แต่ขาดความสามารถในการทำสิ่งต่าง ๆ
โดยไม่ทิ้งร่องรอย ข้าใช้คนแบบนี้หรือ ? ” นางตะคอกอย่าง
เย็นชาอีกครั้ง “นางเป็นคนที่พยายามทำร้ายจื่อหรูอยู่
แล้ว ข้าให้ชีวิตและให้โอกาสใหม่แก่นาง ตัวนางเองไม่
สามารถรับมือกับมันได้และยืนยันว่าจะหาทางทำลาย ดังนั้น
ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือความตาย”
หลังจากพูดจบเฟิงหยูเองยืนขึ้นแล้วเดินไปที่ประตู ดึงประตู
เปิดออก นางตะโกนไปที่สนาม “จินเฉินเข้ามา”
คนที่คุกเข่าในสนามไม่ใช่ใครอื่นนอกจากจินเฉิน เมื่อได้ยิน
เฟิงหยูเองเรียกนาง นางลุกขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว ขาของ
นางที่คุกเข่านานมาก ดังนั้นการเดินจึงเจ็บปวด นางเดิน
โซเซเข้าไปในห้อง
หวงซวนจ้องมองนางด้วยความโกรธแล้วปิดประตู เมื่อหันมา
จินเฉินคุกเข่าอีกครั้งขณะที่นางดึงเสื้อของเฟิงหยูเองและ
ขอร้องอย่างขมขื่น “คุณหนูรองช่วยข้าด้วย ข้าขอให้คุณหนู
รองช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ ! ”
เฟิงหยูเองดึงเสื้อของนางให้หลุดจากมือของจินเฉิน นางหัน
กลับมานั่งในที่นั่งของนางก่อนจะพูดว่า “ทำไมข้าต้องช่วย
เจ้า ? เจ้าไม่มีความสามารถที่จะทำร้ายใคร แต่เจ้าก็ยังที่จะ
กล้าทำ มีประโยชน์อะไรที่จะต้องช่วยชีวิตคนโง่เขลาเช่นเจ้า
? ”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หัวใจของจินเฉินก็สั่น เฟิงหยูเองเป็นฟางเส้น
สุดท้ายที่จะช่วยชีวิตของนางได้ ถ้าเฟิงหยูเองเลือกที่ยืนดู
โดยอ้างอิงจากต่างหู ฮูหยินผู้เฒ่าจะพบว่ามันเป็นของนางใน
ไม่ช้าก็เร็ว !
“เป็นเพราะบ่าวรับใช้คนนี้ประมาท ข้าจึงทำต่างหูหล่นและไม่
ทันสังเกต ตอนนี้มันอยู่ในมือของฮูหยินผู้เฒ่า ถ้าคุณหนูรอง
ไม่ช่วยบ่าวรับใช้ผู้นี้ ข้าต้องตายแน่นอน ! ”
“อะไรนะ ? ” หวงซวนหัวเราะออกมาทันที “เจ้าทำของตกไว้
เป็นหลักฐานให้พวกเขาเก็บได้ ? สวรรค์ ด้วยสมองของเจ้า
เจ้ายังต้องการที่จะทำร้ายคนอื่น ? ”
เฟิงหยูเองได้แต่เอ่ยว่า “ตั้งแต่เจ้าเอาผ้าเช็ดหน้าให้ข้าใน
ตอนแรก ข้าสามารถได้กลิ่นผงเห็ดหูหนู อย่างไรก็ตามข้าไม่
เคยคิดเลยว่าแผนการของเจ้าจะมีพิรุธมากมาย” นางพูด
อย่างเย็นชาขณะที่นางมองจินเฉินโดยไม่แสดงความเห็นใด
ๆ “ทุกคนมีเกล็ดย้อน เจ้าไม่ควรใช้เรื่องการมาเยือนขององค์
ชายเก้า จินเฉิน ข้าไม่ฆ่าเจ้าด้วยมือของข้าเองก็ดีแค่ไหน
แล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จินเฉินก็ทรุดลงที่พื้น
ก่อนที่นางจะพูด เสียงเคาะ 3 ครั้งที่ประตู วังซวนผลักประตู
เปิดออกและกระซิบเฟิงหยูเอง เฟิงหยูเองตกใจเล็กน้อย
จากนั้นก็ถามด้วยความสงสัย “เกิดขึ้นเมื่อไหร่ ? ”