Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 490 เงินอยู่ที่ไหน เงินอยู่ที่ไหน

เมื่อพูดค ำเหล่ำนี้ ทุกคนหันกลับมำ และเห็นชำยคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสี
น ้ำเงินออกมำจำกฝูงชน เขำอำยุประมำณ 40 ปี และผิวของเขำคล ้ำ
ร่ำงกำยของเขำโค้งเล็กน้อยและใบหน้ำของเขำคล ้ำ ท่ำทำงของเขำดู
ยำกจนไปหน่อย

ชำวบ้ำนบำงคนจ ำเขำได้โดยพูดว่ำ “นี่เถ้ำแก่ร้ำนเฉินไคบนถนนสำย
ตะวันออกใช่หรือไม่ ข้ำได้ยินมำว่ำโลงศพของท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำเฟิงสั่ง
จำกที่นั่น”

ร้ำนเฉินไคเป็นร้ำนโลงศพ เหตุผลเบื้องหลังชื่อนั้นเป็นเพรำะค ำพ้อง
เสียงสถำนที่นั้นเป็นร้ำนโลงศพที่โด่งดังที่สุดในเมืองหลวง เหตุผลในที่
ท ำให้ร้ำนมีชื่อเสียงคือวัสดุที่ใช้มีคุณภำพสูงสุด โลงศพทั้งหมดท ำโดย
ชำยชรำและรำคำสูงมำก มีเพียงขุนนำงระดับสูงและผู้สูงศักดิ์เท่ำนั้นที่
สำมำรถซื้อได้ นอกจำกนี้พวกเขำจะต้องอยู่ในระดับบน เงินเพียง
เล็กน้อยก็ไม่เพียงพอ

เมื่อได้ยินถึงตัวตนของบุคคลนี้ เฟิงหยูเองก็นึกถึงโลงศพที่บรรจุฮูหยินผู้
เฒ่ำในวันนี้ทันที นำงไม่ได้คิดมำกเกินไปในวัตถุดิบ ในศตวรรษที่ 21
นำงรู้ว่ำสโมสรส่วนตัวหลำยแห่งจะมีโต๊ะและเก้ำอี้ที่มีคุณภำพสูง และ
นำงก็เคยเห็นด้วยด้ำยสีทอง นำงรู้เกี่ยวกับพวกมัน แต่นำงไม่เคยถำม
เกี่ยวกับรำคำ ยิ่งกว่ำนั้นแม้ว่ำนำงจะถำมเกี่ยวกับเรื่องนี้ มันก็จะเป็น
รำคำที่เห็นในศตวรรษที่ 21 จะไม่มีทำงเปรียบเทียบกับปัจจุบัน

คนที่มำจำกร้ำนโลงศพยืนอยู่หน้ำเฟิงจินหยวน และเขำแสดงออกอย่ำง
อดทน “ใต้เท้ำเฟิงบอกให้เรำน ำโลงศพมำใสร่ำงของท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำ
เฟิงก่อน และเสมียนบอกว่ำเขำรีบออกไปจนไม่ได้หยิบเงินมำ ตำมปกติ
แล้วร้ำนของเรำจะไม่ให้ใครติดเงินค่ำสินค้ำ นี่คือสิ่งที่ทุกคนในเมือง
หลวงรู้ นอกจำกนี้ยังไม่มีบุคคลที่จะซื้อโลงศพด้วยค ำพูดส ำหรับคนที่ได้
ล่วงลับไปแล้ว แต่เนื่องจำกเรำอยู่ในธุรกิจนี้ เรำต้องไม่ท ำสิ่งที่ละเลย
กำรท ำควำมดี ท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำก ำลังรอโลงศพ และเรำไม่สำมำรถหยุด
นำงจำกกำรถูกบรรจุใส่โลก เพรำะสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นเงิน นั่นเป็น
เหตุผลที่ร้ำนยินดีที่จะละเว้นกฎครั้งนี้ ตอนนี้ใต้เท้ำเฟิงกลับมำที่
คฤหำสน์แล้ว คงจะช ำระหนี้ได้เสียที”

ในช่วงเวลำที่เขำพูดกับเฟิงจินหยวน เฟิงหยูเองหันไปถำมวังซวนอย่ำง
เงียบ ๆ “รำคำขั้นต ่ำของโลงศพท่ำนย่ำเมื่อเช้ำนี้เท่ำไหร่?”

วังซวนครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้วกล่ำวว่ำ “ข้ำไม่สำมำรถคำดกำรณ์ได้ แต่
อย่ำงน้อยต้องเป็น 200 เหรียญเงิน เพรำะร้ำนโลงศพนี้ไม่มีโลงศพรำคำ
ถูก รำคำเริ่มต้นที่ 200 เหรียญเงินเจ้ำค่ะ”

หวงซวนกล่ำว “200 เหรียญเงินไม่พอ ด้ำยสีทองแบบนั้นค่อนข้ำงแพง
ข้ำคิดว่ำน่ำจะรำคำ 500 เหรียญเงินเจ้ำค่ะ”

เฟิงหยูเองขมวดคิ้ว 500 เหรียญเงินก็ไม่แพงมำก นำงเชื่อมั่นว่ำเฟิง
จินหยวนท ำสิ่งนี้ด้วยควำมรู้สึกกตัญญูของเขำ เขำต้องกำรให้มำรดำมี
ที่ที่ดีกว่ำที่จะนอนหลังจำกที่จำกไป หลังจำกนั้นฮูหยินผู้เฒ่ำก็รักเงินใน
ขณะที่นำงยังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นเขำจึงไม่อนุญำตให้นำงพักผ่อนในโลงศพ
โทรม ๆ หลังจำกที่นำงเสียชีวิตไป

แต่ถ้ำมีสิ่งใดที่จะต ำหนิ มันก็เป็นควำมจริงที่ว่ำคฤหำสน์เฟิงเงินแทบจะ
หมด บรรดำฮูหยิน อนุและคุณหนูต่ำงก็ต้องระวังตัวเอง นอกจำกฮันชิที่
ตั้งครรภ์และต้องกำรอำหำรเสริมแล้ว คลังไม่ได้ให้เงินกับใครเลยแม้แต่
บำทเดียว แม้แต่ค่ำใช้จ่ำยรำยเดือนที่ส่งถึงนำงและจื่อหรูที่เรือนตงเซิงก็
หยุดส่งไปเมื่อสองสำมเดือนก่อน นำงรู้สถำนกำรณ์ของคฤหำสน์เฟิง
และไม่ต้องกำรโต้เถียงเรื่องเงินเล็กน้อย ดังนั้นนำงจึงไม่เคยขอมัน

เฟิงจินหยวนรู้สถำนกำรณ์ของตระกูลอย่ำงชัดเจน เหตุใดเขำจึงกล้ำที่
จะขอโลงศพรำคำแพงจำกร้ำนเฉินไค ?

ในเวลำนี้เฟิงเซียงหรูก็ขยับเข้ำใกล้นำงและบอกควำมคิดของนำงอย่ำง
เงียบ ๆ “พี่รอง ท่ำนพ่อคงไม่คิดที่จะโยนภำระหนี้สินนี้ให้พี่รองหรอกนะ
เจ้ำคะ ? ”

นำงจ ำได้ว่ำช่วงเวลำหลังจำกฮูหยินผู้เฒ่ำเสียชีวิตไป นำงรู้สึกอำย
เล็กน้อยในใจ ท้ำยที่สุดถ้ำนำงไม่ได้ถูกฝูงชนรุมท ำร้ำยนำง นำงคงไม่
เปิดโอกำสให้จินเฉินลงมือ นั่นเป็นเหตุผลที่นำงให้เงิน 200 เหรียญเงิน
กับเฟิงจินหยวนเพื่อท ำพิธีศพนี้

หลังจำกนั้นนำงก็เห็นว่ำท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำดูโทรมมำก ยำยจำวที่ถูกตีก็
พบก ำลังและเดินเข้ำไปในคลังเพื่อค้นหำ แต่นำงก็ไม่สำมำรถหำอะไรที่
ดีได้ เห็นได้ชัดว่ำพวกมันทั้งหมดถูกเฟิงจินหยวนน ำไปขำยแล้ว ดังนั้น
นำงจึงใช้เงินซื้อเครื่องประดับและเสื้อผ้ำให้กับฮูหยินผู้เฒ่ำ นำงยังพบ
ก ำไลหยกที่นำงเคยมอบให้ฮูหยินผู้เฒ่ำอยู่ข้ำง ๆ นำง ในเรื่องของเงินมี
กำรใช้จ่ำยประมำณ 300 เหรียญเงิน

งำนศพของตระกูลเฟิงค่อนข้ำงแย่ และอำจมีรำคำน้อยกว่ำ 50 เหรียญ
เงิน หำกคิดเช่นนี้หำกเฟิงจินหยวน นับจ ำนวน 200 เหรียญเงินที่เหลือ
และเขำเคยใช้ควำมคิดนั้นในกำรซื้อโลงศพให้กับฮูหยินผู้เฒ่ำ นำงจะ
มอบควำมเมตตำเป็นครั้งสุดท้ำยแล้วมอบเงินสองสำมร้อยเหรียญเงินที่
เหลือ แม้ว่ำมันจะหมำยควำมว่ำฮูหยินผู้เฒ่ำที่มีชีวิตอย่ำงฟุ่มเฟือยและ
สงบสุขในโลกใต้พิภพ มันจะดีที่สุดถ้ำนำงไม่ได้ปีนผ่ำนหน้ำต่ำงของ
นำงที่เรือนตงเซิงในวันที่เจ็ดหลังจำกกำรตำยของนำง หรือในวันที่เจ็ด
เดือนที่เจ็ด

ขณะที่นำงก ำลังคิดอยู่นี้ นำงได้ยินเฟิงจินหยวนพูดด้วยเสียงที่ดัง “ข้ำ
เป็นหนี้เจ้ำส ำหรับโลงศพนี้ได้อย่ำงไร ! คนที่ถูกฝังในวันนี้ไม่ได้เป็น
เพียงมำรดำของเจ้ำหน้ำที่ผู้นี้ นำงยังย่ำขององค์หญิงจี่อัน องค์หญิงจี่
อันเป็นบุตรสำวของฮูหยินใหญ่ตระกูลเฟิงและนำงก็สนิทกับท่ำนย่ำ
ของนำง โลงศพที่ฝังด้วยด้ำยสีทองนั้นถูกมอบให้โดยองค์หญิง”

เมื่อได้ยินว่ำมันเป็นของก ำนัลจำกองค์หญิงจี่อัน ผู้ผลิตโลงศพก็ถอน
หำยใจด้วยควำมโล่งอกจำกนั้นก็มองไปที่เฟิงหยูเอง “ถ้ำมันเป็นของ
ก ำนัลขององค์หญิงจี่อัน ข้ำก็สบำยใจแล้ว” เขำกลัวว่ำเฟิงจินหยวนจะ
ปฏิเสธที่จะจ่ำยเงิน แต่เขำไม่กลัวว่ำเฟิงหยูเองจะท ำเช่นเดียวกัน
เพรำะเฟิงหยูเองมีบุคลิกที่ดีและนำงจะไม่ท ำแบบนั้นแน่นอน

เฟิงหยูเองใจดีมำก นำงไม่ได้พูดอะไรกับเฟิงจินหยวนเพียงแค่ถำมชำย
วัยกลำงคนว่ำ “โลงศพรำคำเท่ำไหร่ ? ”

ชำยวัยกลำงคนกล่ำวว่ำ “โดยปกติแล้วรำคำ 600 เหรียญเงินพะยะค่ะ
แต่เนื่องจำกเป็นองค์หญิง กระหม่อมคิดเพียง 500 เหรียญเงินพะยะค่ะ
นี่เป็นเพียงต้นทุนของวัสดุ และค่ำแรง กระหม่อมไม่กล้ำบวกก ำไรพะยะ
ค่ะ”

รำคำลดลงทันที 100 เหรียญเงิน และตำของเฟิงจินหยวนเปลี่ยนเป็นสี
แดงเล็กน้อย บุตรสำวคนที่สองของเขำมีหน้ำมำกที่จะท ำให้ร้ำนเฉินคิด
ลดรำคำ 100 เหรียญเงิน !

ในขณะที่เขำฟังสิ่งนี้ด้วยควำมประหลำดใจ เขำได้ยินเฟิงหยูเองกล่ำว
ว่ำ “ไม่จ ำเป็น”

เฟิงจินหยวนตื่นตระหนก “อำเอง 100 เหรียญเงินก็เป็นเงิน ! ”

เฟิงหยูเองเงยหน้ำมองเขำ และมองเขำด้วยใบหน้ำที่ดูถูกเหยียดหยำม
“นี่เป็นเรื่องที่ต้องต่อรองรำคำหรือไม่ ? ท่ำนเคยได้ยินเรื่องกำรต่อรอง
รำคำกับผู้ผลิตโลงศพหรือไม่ ? ”

ผู้คนเริ่มถกเถียงกันว่ำ “ใช่ ! ใครจะต่อรองรำคำเมื่อซื้อโลงศพ ! ”

ชำยวัยกลำงคนปลอบโยนอย่ำงรวดเร็ว “นั่นไม่ใช่กำรต่อรองรำคำ มัน
เป็นสิ่งที่ข้ำเต็มใจลดรำคำให้”

อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองยังกล่ำวต่อไปว่ำ “ไม่จ ำเป็น”

เฟิงจินหยวนพูดจำ “ไม่เป็นไร เจ้ำเป็นคนจ่ำยเงิน เจ้ำสำมำรถจ่ำยได้
มำกเท่ำที่เจ้ำต้องกำร” หลังจำกพูดอย่ำงนี้แล้วเขำก็ยกเท้ำขึ้นเพื่อก้ำว
เข้ำไปในคฤหำสน์ เขำบรรลุเป้ำหมำยของเขำแล้ว เขำโยนหนี้สินให้เฟิง
หยูเองต่อหน้ำคนเหล่ำนี้ทั้งหมด แม้ว่ำนำงไม่ต้องกำรใช้เงินจ ำนวนนี้
นำงก็ยังต้องจ่ำยเงิน มิฉะนั้นนำงจะถูกต ำหนิ

เมื่อเห็นว่ำเฟิงจินหยวนก ำลังจะเดินเข้ำคฤหำสน์อย่ำงหน้ำตำเฉย เฟิง
หยูเองกระพริบตำและก็รู้อะไรบำงอย่ำงทันที บิดำคนนี้ไม่เคยคิดจะ
จ่ำย 200 เหรียญเงิน ! เขำตั้งใจที่จะให้นำงจ่ำยเงินเต็ม 600 เหรียญเงิน

บนพื้นฐำนคืออะไร

มำรดำของเขำเสียชีวิต แต่เขำเป็นบุตรชำยไม่ได้จ่ำยอะไรเลย แม้
กระนั้นเขำมีหลำนสำวใช้ตั๋วแลกเงินเพื่อซื้อเครื่องประดับและเสื้อผ้ำที่มี
มูลค่ำมำกกว่ำ 1,000 เหรียญเงิน ตระกูลใดที่ปฏิบัติตำมกฎดังกล่ำว

นำงอ้ำปำกแล้วตะโกนว่ำ “ท่ำนพ่อจะกลับเข้ำไปเอำตั๋วแลกเงินใช่
หรือไม่เจ้ำค่ะ ? ”

“หืม ? ” เฟิงจินหยวนหยุด และมองนำงถำมด้วยน ้ำเสียงงงงวย “ตั๋ว
แลกเงินอะไร ? เจ้ำซื้อโลงศพให้ท่ำนย่ำ เจ้ำให้ข้ำน ำตั๋วแลกเงินมำท ำ
อะไร ?”

เฟิงหยูเองคิดกับตัวเองว่ำชำยชรำผู้ไร้ยำงอำยคนนี้ต้องกำรที่จะปฏิเสธ
หนี้นี้จริง ๆ ควำมโกรธในใจของนำงพุ่งสูงขึ้น และนำงถำมจุนม่ำนอย่ำง
เยือกเย็น “องค์หญิงผู้นี้มอบตั๋วแลกเงิน 300 เหรียญเงินมำใช้ในพิธีศพ
ท่ำนย่ำ ถึงวันนี้มีกำรใช้จ่ำยเท่ำไหร่ ? ”

จุนม่ำนเข้ำใจจุดมุ่งหมำยของเฟิงหยูเอง เมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้ นำงก็เต็มไป
ด้วยควำมโกรธและกล่ำวทันทีว่ำ “อำเองให้ตั๋วแลกเงิน 280 เหรียญเงิน
แก่เรำ สำมีให้ข้ำเพียง 80 เหรียญเงินเท่ำนั้น ส่วนที่เหลืออีก 200
เหรียญเงินถูกน ำไปทั้งหมด ตอนนี้เหลือน้อยกว่ำ 20 เหรียญเงินจำก
ทั้งหมด 80 เหรียญเงินที่มอบให้ข้ำ ข้ำต้องกำรพูดคุยกับเจ้ำเกี่ยวกับ
เรื่องนี้หลังจำกกลับไปที่คฤหำสน์”

ที่ด้ำนหน้ำของคนนอก จุนม่ำนไม่ได้เรียกนำงว่ำองค์หญิงเพรำะรู้ว่ำ
กลัวว่ำคนเหล่ำนี้จะแพร่กระจำย ถ้ำนำงเรียกองค์หญิงจะเป็นเรื่อง
หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ข่ำวลือจะแพร่กระจำยไปทั่วเมืองหลวงโดยบอกว่ำองค์
หญิงจี่อันก ำลังใช้อ ำนำจของนำงในทำงที่ผิด และดูถูกฮูหยินใหญ่
ตระกูลของนำง

เฟิงหยูเองไม่ได้คิดถึงสิ่งนั้น นำงได้ยินเพียงว่ำเฟิงจินหยวนน ำเงินไป
และเหลือไว้เพียง 80 เหรียญเงินเพื่อท ำพิธีศพ ควำมโกรธในทรวงอก
ของนำงเริ่มกระพือขึ้นมำ

เฟิงจินหยวนไม่คิดว่ำเฟิงหยูเองจะนับตั๋วแลกเงินที่นำงให้ไว้กับเขำ เขำ
ไม่คิดว่ำจุนม่ำนจะเปิดเผยเรื่องนี้ต่อหน้ำคนเหล่ำนี้ทั้งหมด เขำรู้สึกอับ
อำยเล็กน้อยและไม่กล้ำมองเฟิงหยูเอง

คนท ำโลงศพวัยกลำงคนยืนอยู่กับที่ เขำกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับวิธีกำร
ขอเงินนี้ ร้ำนเฉินไคเปิดมำนำนแล้วและนี่เป็นครั้งแรกที่เขำประสบ
ปัญหำนี้

โชคดีที่เฟิงหยูเองไม่ต้องกำรที่จะสร้ำงปัญหำให้กับธุรกิจของเขำ ดังนั้น
นำงเลิกจ้องมองเฟิงจินหยวนและดึงตั๋วแลกเงิน 600 เหรียญเงินออกมำ
จำกแขนเสื้อของนำง “นี่คือเงินค่ำโลงศพ รับมันไป” นำงมอบตั๋วแลก
เงินให้และให้เขำจำกไป

ก่อนที่คนผู้นั้นจะจำกไป เขำมองเฟิงจินหยวนอย่ำงดูถูกเหยียดหยำม
ท ำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกละอำยใจมำกยิ่งขึ้น

เขำต้องกำรกลับไปที่คฤหำสน์ แต่ก็ชัดเจนว่ำเฟิงหยูเองไม่ต้องกำร
ปล่อยเขำไป บำงคนไม่ยอมรับควำมมีน ้ำใจของนำงเมื่อเสนอจึงไม่
จ ำเป็นที่นำงจะต้องใจดีด้วย เขำไม่ได้เลือกที่จะบังคับให้นำงจ่ำยค่ำโลง
ศพต่อหน้ำคนเหล่ำนี้ทั้งหมดหรือ ? ก็ถือว่ำเป็นหน้ำที่ของนำงที่เต็มไป
ด้วยควำมกตัญญู นั่นเป็นเรื่องปกติ แต่ถ้ำจะเข้ำไปในคฤหำสน์ตอนนี้
คงไม่ง่ำยนัก

จำกนั้นพวกเขำได้ยินเฟิงหยูเองถำมอย่ำงเย็นชำ “ท่ำนพ่อ ท่ำนท ำอะไร
กับเงิน 200 เหรียญเงินที่ให้ไว้เพื่อท ำพิธีศพของท่ำนย่ำ ? ”

เหงื่อเย็นทั่วร่ำงกำยของเฟิงจินหยวน เขำยืนอยู่กับที่ ไม่ว่ำจะเดินกลับ
เข้ำคฤหำสน์หรือยังยืนอยู่ ทั้งคู่ไม่ใช่ทำงเลือกที่ดี เมื่อเฟิงหยูเองกล่ำว
เน้น “ท ำพิธีศพของท่ำนย่ำ” เรื่องนี้ทวีควำมรุนแรงขึ้นทันที สิ่งที่เขำควร
พูด

ชั่วครู่หนึ่งบรรยำกำศก็อึดอัดมำก

ในเวลำนี้ที่เฟิงจื่อหรูที่ยื่นอยู่ข้ำง ๆ เฟิงหยูเองกล่ำวขึ้นทันที “ท่ำนพ่อ
อำจไปซื้องำนปักซูโจว วันนั้นท่ำนพี่เข้ำไปในรำชส ำนัก ข้ำเห็นท่ำนพ่อ
น ำงำนปักออกมำ ข้ำจ ำได้ว่ำมันเป็นงำนปักซูโจว มันแพงมำกขอรับ”

เฟิงจินหยวนตื่นตกใจแล้วมองจื่อหรูด้วยควำมละอำย เขำไม่เคยคิดเลย
ว่ำบุตรชำยของเขำจะเห็นกำรกระท ำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขำ เขำรู้สึก
ประหม่ำเล็กน้อย และมีข้ออ้ำงอย่ำงดุเดือดขึ้นมำ “มันเป็นของท่ำนย่ำ
มันถูกวำงไว้ในโลงศพ” จำกนั้นเขำรู้สึกเสียใจขึ้นอีกครั้ง “ย่ำของเจ้ำรัก
กำรปักซูโจวในขณะที่นำงยังมีชีวิตอยู่ ไม่ว่ำจะแพงแค่ไหนข้ำก็ต้องซื้อ”

ขณะที่เขำพูดสิ่งนี้ ผู้คนรู้สึกซำบซึ้งเล็กน้อย หญิงชำวบ้ำนบำงคนก็เช็ด
น ้ำตำ

แต่อันชิที่ยืนอยู่ข้ำง ๆ พูดด้วยควำมสับสนว่ำ “ช่ำงตัดเสื้อคนหนึ่งใน
ร้ำนตัดเสื้อของข้ำบอกว่ำสำมีไปรับงำนปักซูโจวโดยไม่จ่ำยเงินเมื่อสอง
วันก่อนเจ้ำค่ะ”