Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 491 วันฝนตกและท่านพ่ออยากจะรับคน ๆ หนึ่ง

ค ำพูดของอันชิท ำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกโกรธเล็กน้อย “ข้ำจะช ำระเงิน
จ ำนวนนั้นในภำยหลัง มันไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”

อันชิได้ต่อต้ำน แล้วเสริมว่ำ “แต่ท่ำนพี่ไปรับงำนปักซูโจวอีกชิ้นเมื่อสำม
วันก่อน แต่เขำก็จ่ำยเงินในเวลำนั้น ส่วนอีก 200 เหรียญเงิน มันพึ่งถูก
ช ำระด้วยตั๋วแลกเงิน” อันชิถูกท ำให้งงงวยอย่ำงสมบูรณ์ “สำมีจะซื้อ
งำนปักมำกมำยเพื่อฉลองหรือ ? ”

ค ำว่ำฉลองท ำให้ทุกคนหยุด กำรเย็บปักที่เรียกว่ำกำรเฉลิมฉลองไม่ได้
เป็นเพียงกำรปักเพียงชนิดเดียว แต่เป็นสิ่งที่สำมำรถใช้ส ำหรับโอกำสที่
สนุกสนำน ตัวอย่ำงเช่นในระหว่ำงงำนแต่งงำน กำรคลอดบุตร หรือเมื่อ
คนหนึ่งประสบควำมส ำเร็จในกำรสอบจอหงวน โดยปกติสีและ
ลวดลำยจะมีภำพที่สนุกสนำน

แต่ตระกูลเฟิงท ำกำรฝังศพวันนี้ เฟิงจินหยวนซื้องำนปักเพื่อเฉลิมฉลอง
อะไร

ทุกคนหันจ้องมองที่เฟิงจินหยวน จุนม่ำนนั้นเร็วที่สุดและเป็นคนแรกที่
กล่ำวว่ำ “เมื่อท่ำนแม่ถูกย้ำยไปใส่โลงศพ ไม่มีงำนปักซูโจวในโลงศพ
ใหม่ แน่ใจหรือว่ำท่ำนพี่ซื้องำนปักนั้นมำเพื่อท่ำนแม่ ? ”

เฟิงจื่อหรูไตร่ตรองขณะที่กล่ำวว่ำ “เมื่อข้ำเห็นท่ำนพ่อออกไป งำนปักซู
โจวที่ท่ำนพ่อถือเป็นสีแดง อำจำรย์บอกว่ำห้ำมใช้สีแดงในระหว่ำงพิธี
ศพ เป็นไปไม่ได้ที่ท่ำนพ่อจะไม่รู้เรื่องนี้ ดังนั้นจึงไม่ได้ซื้อให้ท่ำนย่ำ
แน่นอนขอรับ”

เมื่อมีเด็กเล็กเปิดเผยเรื่องนี้ เฟิงจินหยวนรู้สึกว่ำเขำเสียหน้ำมำกขึ้น
เขำอยำกจะมุดดินหนีเพื่อซ่อนตัวจำกคนอื่น เขำเกลียดมำกยิ่งขึ้นว่ำ
เขำไม่สำมำรถบีบคอภรรยำและบุตรๆ ของเขำทั้งหมด

ในท้ำยที่สุดเขำยังคงให้คุณค่ำกับใบหน้ำของเขำ เมื่อเห็นว่ำเขำก ำลัง
จะสูญเสียกำรควบคุมสถำนกำรณ์ เขำจึงรีบมองไปที่เฮ่อจงเพื่อให้แยก
ย้ำยฝูงชนที่ยืนอยู่หน้ำทำงเข้ำ เฮ่อจงจ้องมองที่เฟิงหยูเอง เมื่อเห็นว่ำ
นำงไม่ได้แสดงปฏิกริยำอะไรเลย เขำจึงน ำผู้ติดตำมของตระกูลไป
สลำยฝูงชน

ในอีกด้ำนหนึ่งบ่ำวรับใช้ก็สลำยฝูงชน ในอีกด้ำนหนึ่งเฟิงจินหยวนก ำลัง
เจรจำกับบุตรสำวคนที่สองของเขำ “หำกมีสิ่งที่จะพูดถึงเรื่องนี้ พูดใน
คฤหำสน์ได้หรือไม่ ? ”

เฟิงหยูเองมองไปที่เขำแล้วถำมว่ำ “ท ำไมท่ำนพ่อถึงไม่คิดที่จะพูดคุย
เรื่องโลงศพในคฤหำสน์ก่อนหน้ำนี้ล่ะ ? ท่ำนต้องกำรบังคับให้ข้ำจ่ำย
600 เหรียญเงินต่อหน้ำคนเหล่ำนั้นทั้งหมดหรือไม่ ? ” แม้ว่ำนำงจะพูด
อย่ำงนี้ นำงก็ไม่ได้ท ำให้เขำล ำบำกใจอีกต่อไป นำงหันกลับมำและเดิน
เข้ำไปในคฤหำสน์เฟิง ตรงไปในทิศทำงของเรือนโบตั๋น ในเรื่องที่
เกี่ยวกับบิดำนี้ นำงรู้สึกว่ำนำงก ำลังจะหมดควำมอดทนสุดท้ำยที่
เหลืออยู่ คนผู้นี้ไม่เคยรู้วิธีหยุดก่อนที่จะไปไกลเกินไป เขำยังไม่เคยรู้เลย
ว่ำเขำสำมำรถต่อต้ำนคนประเภทใดและอะไรที่เขำไม่สำมำรถท ำได้
เมื่อนึกถึงสมัยที่เฟิงจินหยวนได้รับต ำแหน่งจอหงวน หลังจำกเป็น
บัณฑิตที่ได้รับกำรจัดอันดับสูงสุด ไม่รู้ว่ำตระกูลเหยำต้องมีมั่งคั่ง
เพียงใดที่ใช้จ่ำยเพื่อช่วยให้บุคคลระดับปำนกลำงเข้ำถึงต ำแหน่ง
เสนำบดี

เฟิงจินหยวนติดตำมอย่ำงใกล้ชิดตลอดเวลำ อย่ำงไรก็ตำมเขำไม่ลืมที่
จะจ้องเขม็งอันชิอย่ำงรุนแรง ควำมเกลียดชังภำยในตระกูลไม่สำมำรถ
แสดงให้โลกภำยนอกเห็นได้ เหตุใดปัญหำทั้งหมดในตระกูลจึงเป็นที่
รู้จักกันดี

ในขณะที่เขำยังคงสับสนหลังจำกคิดมำหลำยครั้ง เฟิงเฟินไดผู้ซึ่ง
ติดตำมอยู่ข้ำงหลังพูดกับบ่ำวรับใช้ส่วนตัวของนำงว่ำ “เจ้ำกลับไปถำม
แม่รองว่ำนำงได้รับงำนปักซูโจวจำกท่ำนพ่อในช่วงไม่กี่วันที่ผ่ำนมำ
หรือไม่”

ในที่สุดกลุ่มคนก็กลับไปที่ห้องโถงใหญ่ เดิมห้องโถงนี้ถูกเปลี่ยนเป็น
ห้องโถงไว้ทุกข์ หลังจำกที่ฮูหยินผู้เฒ่ำถูกย้ำยไปในโลงศพของนำงใน
ตอนเช้ำ เฟิงหยูเองพบที่นั่งของนำงและนั่งลง ผู้คนที่ติดตำมนำงด้วยก็
นั่งลงเช่นกัน

เฟิงจินหยวนนั่งอยู่ในที่นั่งที่เคยเป็นของฮูหยินผู้เฒ่ำ ในควำมคิดของ
เขำ ฮูหยินผู้เฒ่ำไม่ได้อยู่ในตระกูลอีกต่อไป ตอนนี้เขำเป็นคนโต ดังนั้น
เขำจึงควรนั่งที่นั่น แต่เขำก็ตระหนักได้อย่ำงรวดเร็วว่ำมีบำงอย่ำงถูกปิด
เพรำะทุกคนหันมำมองเขำ ในสำยตำของพวกเขำมีสองควำมคิดที่
ชัดเจนมำก หนึ่งคือกำรสอบถำม อีกอย่ำงคือสำยตำดูถูก

เขำโกรธ แม้กระนั้นเขำไม่แน่ใจอย่ำงแท้จริงและถูกรบกวนเล็กน้อยก็ยิ่ง
กลัว

จุนม่ำนเป็นคนแรกที่พูด อย่ำงไรก็ตำมค ำพูดที่นำงพูดท ำให้ทุกคนต้อง
ใจหำย นำงกล่ำวว่ำ “สองสำมวันก่อนจุนเหม่ยกับข้ำเข้ำไปพระรำชวัง
เพื่อเยี่ยมเสด็จป้ำ ขณะที่กินข้ำวกับเสด็จป้ำ เรำได้ยินท่ำนป้ำพูดถึงว่ำ
ในขณะที่สังหำรกองก ำลังชั่วร้ำยที่เหลือของเฉียนโจว พวกเขำพบว่ำมี
หญิงสำวคนหนึ่งที่มำกับคังอี้ที่หำยไป หลังจำกสอบถำมมันก็บอกว่ำ
บ่ำวรับใช้ถูกคังอี้ตีจนตำยเพรำะควำมผิดหลำยเดือนก่อนหน้ำนี้ ใน
เวลำนั้นไม่มีใครคิดอะไรเลย เจ้ำนำยที่ตีบ่ำวรับใช้จนตำยอำจไม่เป็น
ปกติอีกต่อไป ยิ่งไปกว่ำนั้นมันเป็นบ่ำวรับใช้จำกเฉียนโจว อย่ำงไรก็
ตำมด้วยเหตุผลบำงอย่ำง ท ำไมมีปมในใจที่ข้ำไม่สำมำรถก ำจัดได้ ? ”

นำงพูดเรื่องนี้รำวกับว่ำนำงก ำลังพูดถึงชีวิตประจ ำวัน เฟิงหยูเองมองไป
ที่เฟิงจินหยวนและพบว่ำใบหน้ำของเฟิงจินหยวนนั้นซีดมำก และมือ
ของเขำสั่นไม่สำมำรถควบคุมได้

เฟิงหยูเองม้วนมุมปำกของนำงเป็นรอยยิ้มแล้วถำมจุนม่ำน “เป็นแค่
บ่ำวรับใช้ ท ำไมท่ำนแม่ถึงน ำเรื่องนี้ขึ้นมำ ? ”

จุนม่ำนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่ำวว่ำ “ข้ำเข้ำมำในคฤหำสน์เฟิง
หลังคังอี้ หลังจำกที่เรำมำถึงคฤหำสน์เฟิง เรำก็ไม่ได้สนใจบ่ำวรับใช้ที่
อยู่ข้ำง ๆ นำงมำกนัก เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ข้ำจ ำไม่ได้ว่ำมีใครหำยไป แต่…
ข้ำได้ยินบำงครั้งท่ำนพี่เรียกชื่อขณะที่ฝัน ดูเหมือนว่ำจะเป็น… ”

“ซูจิง” จุนเหม่ยพูดต่อประโยคของนำง “ท่ำนพี่ก็ได้ยินชื่อนี้ด้วยหรือ ? ”

จุนม่ำนพยักหน้ำ “ใช่ ซูจิง ตอนแรกข้ำไม่ได้คิดอะไรมำก ท้ำยที่สุด
แม้ว่ำท่ำนพี่จะมีสหำยสนิทผู้หญิงอยู่ข้ำงนอก แต่ก็ไม่มีอะไรส ำคัญ แต่
ด้วยเหตุผลบำงอย่ำงผู้หญิงคนนั้นจำกเฉียนโจว บำงทีข้ำอำจจะคิดถึง
มัน”

ควำมกลัวในหัวใจของเฟิงจินหยวนได้ถึงระดับหนึ่ง เนื่องจำกเขำไม่
กล้ำแม้แต่จะหยิบถ้วยชำที่บ่ำวรับใช้น ำขึ้นมำ เขำกลัวว่ำเขำจะถ้วยชำ
เกิดเสียงดังเนื่องจำกมือที่สั่นเทำ

แต่ในเวลำนี้บ่ำวรับใช้ของเฟิงเฟินไดรีบกลับมำอย่ำงรวดเร็ว เมื่อเดินไป
ที่ด้ำนของเฟิงเฟินได นำงก็กระซิบอย่ำงเงียบ ๆ และใบหน้ำของเฟิงเฟิน
ไดก็เปลี่ยนเป็นสีเข้ม จำกนั้นนำงก็หันไปถำมเขำว่ำ “ท่ำนพ่อ งำนปักซู
โจวนั้นไม่ได้มอบให้กับแม่รองของข้ำหรือเจ้ำคะ ? ”

ค ำพูดของนำงท ำให้คนอื่นรู้สึกสับสนมำกขึ้น ถ้ำเฟิงจินหยวนใช้เงิน
อย่ำงลับ ๆ เพื่อให้ฮันชิที่ตั้งครรภ์อย่ำงมีควำมสุข จุนม่ำนอำจยอมรับ
มันได้และนำงจะสำมำรถรับมือกับมันได้ หลังจำกทั้งหมดกำรตั้งครรภ์
กับเด็กเป็นเรื่องสนุกสนำน กำรใช้งำนปักเพียงไม่กี่อย่ำงเพื่อท ำให้ฮันชิ
มีควำมสุขนั้นไม่ได้เป็นอะไรเลย แต่ตอนนี้เฟิงเฟินไดกล่ำวว่ำมันไม่ได้
มอบให้ฮันชิ ใคร ๆ ต่ำงพำกันคิดว่ำมันไปอยู่ที่ไหน

เฟิงหยูเองยิ้มและมองเฟิงจินหยวนที่ยังนิ่งอยู่ จำกนั้นนำงก็ถำมอันชิ
“ก่อนหน้ำนี้ท่ำนย่ำบอกให้แม่รองเพื่อช่วยดูแลเรื่องต่ำง ๆ ในคฤหำสน์
แม่รองจ ำได้หรือไม่ว่ำคนไหนเข้ำไปในคฤหำสน์ และสิ่งที่พวกเขำเอำไป
? ”

อันชิตอบว่ำ “ข้อมูลจ ำเพำะไม่สำมำรถเรียกคืนได้ แต่เนื่องจำกนำงมำ
จำกเฉียนโจว ข้ำได้จดบันทึกไว้อย่ำงชัดเจน ให้บ่ำวรับใช้น ำเข้ำมำ”
ในขณะที่พูดสิ่งนี้นำงพูดกับบ่ำวรับใช้ของนำง “ไปเอำบันทึกมำ บอกว่ำ
คุณหนูรองอยำกจะดู”

เช่นเดียวกับที่บ่ำวรับใช้ก ำลังจะออกไป “ปัง” ก็ดังขึ้น เฟิงจินหยวนตบ
โต๊ะในทันใด เขำดูรำวกับว่ำเขำเต็มใจที่จะลองเสี่ยงโชคโดยกล่ำวว่ำ
“ไม่จ ำเป็น ! บ่ำวรับใช้ที่หำยไปคือซูจิง ตอนนี้นำงอำศัยอยู่ในเขตชำน
เมืองของเมืองหลวง และนำงตั้งท้องได้ 7 เดือนแล้ว ข้ำก ำลังเตรียมที่
จะพำนำงกลับมำที่คฤหำสน์ในไม่กี่วัน เมื่อเจ้ำรู้ตอนนี้มันก็ดีเช่นกัน”

เมื่อพูดค ำเหล่ำนี้ออกมำ ทุกคนในห้องมีปฏิกิริยำต่ำงกัน เฟิงเฟินได
โกรธ อันชิ และเฟิงเซียงหรูเผยให้เห็นควำมผิดหวังของพวกเขำ และพี่
น้องเฉิงก็ยืนขึ้น ใบหน้ำของเฟิงจื่อหรูเต็มไปด้วยควำมขยะแขยง
และเฟิงหยูเองเริ่มหัวเรำะคิกคัก

เฟิงจินหยวนไม่สนใจอำรมณ์ของผู้อื่น เขำไม่สนใจพี่น้องเฉิงที่ลุกขึ้นยืน
ทันที เขำแค่จ้องมองที่เฟิงหยูเองรำวกับว่ำเขำก ำลังมองหำคนที่ท ำ
ควำมชั่วร้ำยที่ไม่อำจยกโทษให้ได้ เขำถำมอย่ำงดุเดือด “เจ้ำหัวเรำะ
อะไร ? ”

เฟิงหยูเองหัวเรำะไปพักหนึ่งแล้วก็หยุดลง อย่ำงไรก็ตำมนำงตอบด้วย
ค ำถำมของนำงเอง “ท่ำนพ่อ เจ้ำไม่รู้ด้วยซ ้ำว่ำข้ำหัวเรำะท ำไม ?
เช่นนั้นองค์หญิงผู้นี้จะถำมท่ำน ท่ำนพูดว่ำอะไรนะ ? ”

รู้สึกรำวกับว่ำเฟิงจินหยวนตั้งใจท ำให้สถำนกำรณ์แย่ลง เขำไม่เข้ำใจ
ด้วยซ ้ำว่ำท ำไมเขำถึงรู้สึกไม่แน่ใจตอบว่ำ “ข้ำบอกว่ำข้ำจะพำซูจิงกลับ
มำที่คฤหำสน์เพื่อให้ทำยำทของตระกูลเฟิงในท้องของนำงกลับมำอยู่
กับตระกูล ! ”

“โอ้” เฟิงหยูเองพยักหน้ำและไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมกับเขำ นำงหันไป
พูดกับจุนม่ำนแทน “ท่ำนแม่ส่งคนไปที่ทำงกำร เนื่องจำกท่ำนพ่อ
ต้องกำรลำกตระกูลนี้ติดตำมเฉียนโจวไปในหลุมฝังศพ เรำไม่
จ ำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับควำมสัมพันธ์ในตระกูลกับเขำ ไปที่ทำงกำร
และบอกว่ำเรำเต็มใจออกจำกตระกูลเฟิง เรำจะถูกลบออกจำกบันทึก
ล ำดับวงศ์ตระกูลและตระกูล จำกนี้ไปเรำจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน”

“เจ้ำก ำลังพูดว่ำอะไร ? ” เฟิงจินหยวนโกรธยิ่งกว่ำเดิม เขำชี้ไปที่เฟิงหยู
เอง เขำกล่ำวว่ำ “ตอนนี้เมื่อเจ้ำกลำยเป็นองค์หญิง เจ้ำมองดูตระกูลนี้
ถ้ำเจ้ำต้องกำรที่จะออกก็ออกไปเอง ! ”

อย่ำงไรก็ตำมคนที่ตอบเขำไม่ใช่เฟิงหยูเอง จุนม่ำนเป็นคนกล่ำวว่ำ “ข้ำ
เห็นด้วยกับข้อเสนอนี้ขององค์หญิง”

จุนเหม่ยยังกล่ำวอีกว่ำ “ถึงแม้ว่ำข้ำจะเป็นฮูหยินรอง แต่ข้ำก็ไม่แก่ ข้ำ
ยังอยำกมีชีวิตอยู่และข้ำไม่อยำกตำย”

อันชิยังกล่ำวอีกว่ำ “เซียงหรูของข้ำยังไม่ได้แต่งงำน ข้ำต้องมีชีวิตอยู่
จนกว่ำข้ำจะได้เห็นนำงแต่งงำนแล้ว”

แม้แต่เฟิงเฟินไดก็แสดงจุดยืนของนำงในเวลำนี้ “ท่ำนพ่อ ถ้ำท่ำนพ่อ
ต้องกำรบุตรชำย แม่รองก็ก ำลังตั้งครรภ์ ถ้ำท่ำนพ่อต้องกำรผู้หญิงก็มี
ผู้หญิงมำกมำยในโลก แต่ท ำไมท่ำนพ่อต้องเลือกคนจำกเฉียนโจว ?
ท่ำนพ่อไม่ใช่แค่สร้ำงเรื่องตลกให้กับชีวิตตระกูลของเรำ”

เฟิงจื่อหรูยังเด็กและไม่ต้องกำรแสดงควำมคิดเห็นในหัวข้อนี้ อย่ำงไรก็
ตำมเขำวำงมือเล็ก ๆ ไว้ในมือของเฟิงหยูเอง เขำบอกเฟิงจินหยวน
อย่ำงเงียบ ๆ ว่ำเขำจะยืนอยู่ฝ่ำยใด

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เฟิงจินหยวนถูกทิ้ง ไม่ใช่ว่ำเขำไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเขำพูด
และเขำรู้ว่ำสถำนะของนำงในฐำนะคนจำกเฉียนโจวซึ่งไวต่อควำมรู้สึก
เมื่อเรื่องนี้ถูกเปิดเผย บำงทีคฤหำสน์เฟิงจะถูกส่งไปที่หลุมฝังศพ แต่
เขำก็ชอบซูจิง ในทีแรกที่คังอี้พำนำงมำที่คฤหำสน์ เขำก็ถูกใจ ต่อมำเขำ
มีวิธีให้คนงำนออกจำกคฤหำสน์เฟิงและเลี้ยงดูนำงอย่ำงลับ ๆ ข้ำงนอก
เขำวำงแผนจะพำนำงกลับมำ อย่ำงไรก็ตำมใครจะรู้ว่ำมันจะถูก
เปิดเผยโดยที่เขำไม่ได้เตรียม เรื่องนี้ท ำให้เขำรู้สึกถูกจับได้

เฟิงจินหยวนกัดฟันของเขำและพูดอะไรบำงอย่ำงที่ไร้ยำงอำยอย่ำง
มำก “ตรำบใดที่เจ้ำไม่พูดอะไรเลย เรื่องนี้จะไม่มีวันเผยแพร่ออกไปจำก
คฤหำสน์เฟิง นำงไม่มีอะไรมำกไปกว่ำผู้หญิงปกติ”

เฟิงหยูเองไม่รู้จริง ๆ ว่ำนำงควรพูดอะไร นำงอำศัยอยู่สองชีวิต และได้
เห็นผู้คนจ ำนวนมำก นำงเคยเห็นคนไร้ยำงอำย อย่ำงไรก็ตำมเฟิงจินห
ยวนนั้นยอดเยี่ยมที่สุดในหมู่พวกเขำอย่ำงแท้จริง

เขำเป็นคนที่โดดเด่นที่สุดในบรรดำผู้คนทั้งหมด !

นำงยกนิ้วขึ้นแล้วตบหน้ำผำก ไม่ใช่คนเดียวที่พูด ดูเหมือนว่ำทุกคน
ก ำลังรอให้นำงตัดสินใจ แม้แต่เฟิงจินหยวนก็มองนำงด้วยสำยตำที่เต็ม
ไปด้วยควำมคำดหวัง

เฟิงหยูเองรู้สึกว่ำนี่เป็นเรื่องตลก บิดำต้องกำรผู้หญิง แต่ตอนนี้เขำก ำลัง
รอให้บุตรสำวเห็นด้วย ?

นำงรู้สึกว่ำนี่เป็นเรื่องตลกจริง ๆ แล้วก็หัวเรำะ อย่ำงไรก็ตำมหลังจำกที่
นำงหยุดหัวเรำะ นำงพูดกับวังซวน “กลับไปเรียกทหำรที่ออกไปก่อน
หน้ำนี้ บอกพวกเขำว่ำองค์หญิงผู้นี้จะไม่จัดกำรเรื่องของเฟิงจินหยวนที่
หลอกลวงฮ่องเต้ ให้พวกเขำพำเขำไปอย่ำงรวดเร็ว ! ”