Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 532 ชายแดนตะวันออก

ซวนเทียนหมิงน ำกลุ่มของเฟิงหยูเอง และรีบออกไป แผนเดิมของพวก
เขำเมื่อเข้ำสู่เมืองหลวงล่ำช้ำแล้ว ฮ่องเต้และเหยำเซียนเมำ เฟิงหยูเอง
ใช้เวลำที่พวกเขำเดินทำงบอกเหยำเซียนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น เหยำ
เซียนรู้สึกอำยมำกขึ้นเรื่อย ๆ และพูดซ ้ำ ๆ ว่ำเขำเป็นคนโง่ ในอนำคต
เขำจะไม่ไปดื่มกับฮ่องเต้อีกเลย

ซวนเทียนหมิงยิ้มอย่ำงขมขื่น “สิ่งที่ท่ำนปู่ท ำได้ดีที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่
กำรรับปำกว่ำจะไม่ดื่ม จำกควำมเข้ำใจของเสด็จพ่อ ตรำบใดที่เสด็จ
พ่อต้องกำรมองหำสหำยดื่มสุรำ มันก็จะมีวิธีกำรที่แตกต่ำงกันออกไป
หลีกเลี่ยงไม่ได้ ท่ำนปู่จะหนีไม่พ้น”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เหยำเซียนก็ต้องยอมรับ

กลุ่มเคลื่อนไหวอย่ำงรวดเร็ว ตอนนี้พวกเขำอยู่ไม่ไกลจำกทำงเข้ำ อีก
ด้ำนหนึ่งของทำงเดินม้ำนั้นตรงไปยังทำงเข้ำของพระรำชวัง เส้นทำง
ยำวดูเงียบไปนิดหน่อยเพรำะไม่มีกำรปราชุมรำชส ำนักในตอนเช้ำ

แต่เร็ว ๆ นี้คนผู้หนึ่งมำจำกทำงเข้ำของพระรำชวังอย่ำงรวดเร็ว สวมเสื้อ
คลุมยำวสีด ำ เขำดูเหมือนเทพบุตรและเคลื่อนไหวเร็วมำก แม้กระนั้น
เขำไม่ได้ดูเร่งรีบ

เฟิงหยูเองเงียบเปล่งเสียง “เอ่อ” และพูดด้วยควำมสับสน “นั่นพี่เจ็ด
หรือ ? ” ซวนเทียนฮั่วชอบเสื้อคลุมสีอ่อน ท ำไมเขำถึงใส่เสื้อคลุมสีเข้ม
?

เห็นได้ชัดว่ำแม้แต่ซวนเทียนหมิงยังสับสนเล็กน้อย ดึงพวกเขำไป
ข้ำงหน้ำ เขำเดินไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็ว คนที่มำคือองค์ชำยเจ็ด, ซวน
เทียนฮั่ว

เฟิงจื่อหรูเป็นคนแรกที่ตอบสนอง เขำชอบองค์ชำยเจ็ดที่เหมือนเทพ
เซียนจริง ๆ ทันทีที่เขำหลุดพ้นจำกควำมเข้ำใจของเฟิงหยูเอง และวิ่งไป
ข้ำงหน้ำ ค ำนับด้วยควำมเคำรพ “เฟิงจื่อหรูคำรวะองค์ชำยเจ็ดพะยะ
ค่ะ”

ซวนเทียนฮั่วสังเกตเห็นผ้ำพันแผลสีขำวที่พันรอบมือของเฟิงจื่อหรูทันที
แต่เขำไม่คิดว่ำมันเป็นสิ่งที่คำดไม่ถึง ควำมทุกข์ทรมำนในแววตำของ
เขำขณะที่เขำพยุงเด็กขึ้นมำอย่ำงรวดเร็ว จำกนั้นเขำก็เงยหน้ำขึ้น และ
พูดกับซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองว่ำ “ข้ำไปที่ต ำหนักของหมิงเอ๋อเมื่อ
คืนนี้ แต่ไม่เห็นพวกเจ้ำทั้งสองคน องครักษ์เงำของต ำหนักบอกข้ำ
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเฟิงจื่อหรู ตอนนี้เป็นอย่ำงไรบ้ำง ? สำมำรถ
เชื่อมต่อนิ้วใหม่ได้หรือไม่ ? ”

ซวนเทียนหมิงส่ำยหน้ำและไม่ตอบกลับ แต่เขำถำมว่ำ “พี่เจ็ดมักสวม
ชุดสีเข้มเมื่อเดินทำงไกล เห็นได้ชัดว่ำไม่ใช่เสื้อผ้ำปกติที่สวม อันเป็นผล
มำจำกกำรเปลี่ยนแปลงในสภำพจิตใจ ท่ำนพี่จะเดินทำงไกลหรือ ? ”

ซวนเทียนฮั่วไม่ได้ปิดบัง เขำพยักหน้ำและกล่ำวว่ำ “ตอนนี้ทำงเหนือ
ก ำลังวุ่นวำย ถ้ำข้ำไม่ไปทำงตะวันออก ข้ำกลัวว่ำมันจะไม่สำมำรถทน
ได้นำนกว่ำนี้”

กำรจลำจลของบุชงท ำให้ชำยแดนตะวันออกของรำชวงศ์ต้ำชุนตกอยู่
ในสภำวะล่อแหลม องค์หญิงหลี่หยูหรือที่รู้จักกันในชื่อหยูเฉียนหยิน
จำกซงซุยยังคงถูกขังอยู่ในคุกแห่งหนึ่งของต้ำชุน ฮ่องเต้และเฟิงหยูเอง
เรียกร้องเงินจ ำนวนมหำศำล และพวกเขำได้เรียกค่ำไถ่ตัวเป็นเงิน
จ ำนวนมำกจำกซงซุย ตอนนี้ยังไม่มีกำรตอบกลับ เป็นไปได้ว่ำซงซุย
อำจปฏิเสธหรือต่อสู้กับรำชวงศ์ต้ำชุน เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เตรียมกำร

“แต่ไม่จ ำเป็นต้องให้พี่เจ็ดไปเองไม่ใช่หรือเจ้ำคะ ? ” ค ำถำมนี้ถูกถำม
โดยเฟิงหยูเอง เสียงของนำงดูสงบเล็กน้อยและเต็มไปด้วยควำมกังวล
อย่ำงไรก็ตำมดูเหมือนว่ำมันจะไร้พลังมำก ซวนเทียนฮั่วดูเหมือนจะเป็น
เทพเซียน แต่ในควำมเป็นจริง ควำมสำมำรถในศิลปะกำรต่อสู้ของเขำ
ไม่ด้อยกว่ำซวนเทยีนหมิง ควำมเฉลียวฉลำดเชิงกลยุทธ์ของเขำก็ไม่
เลวร้ำยไปกว่ำซวนเทียนหมิง และเขำก็ให้ควำมส ำคัญกับโลก มันเป็น
เพียงสิ่งที่องค์ชำยเหล่ำนี้และแม้แต่ฮ่องเต้ในอดีตไม่เคยดูถูกควำมรู้สึก
เช่นนี้ เฟิงหยูเองรู้อยู่เสมอว่ำซวนเทียนฮั่วมีวิถีชีวิตที่เป็นเอกลักษณ์มำก
อย่ำงไรก็ตำมนำงไม่เคยคิดเลยว่ำจะมีวันหนึ่งที่เขำจะจำกบ้ำนเพื่อไปสู่
โลกที่สงบสุข ท ำไมหัวใจของนำงถึงเจ็บปวดมำกเมื่อคิดว่ำซวนเทียนฮั่ว
ไปที่ชำยแดนตะวันออก

ซวนเทียนฮั่วเหลือบมองไปที่นำงและต้องกำรพูดอะไรบำงอย่ำง แต่เมื่อ
ค ำพูดถึงริมฝีปำกของเขำ พวกมันก็หยุดอยู่ที่นั่น เขำหันมำมองซวน
เทียนหมิงและกล่ำวว่ำ “นับตั้งแต่กำรก่อตั้งรำชวงศ์ต้ำชุน มันก็เป็น
หน้ำที่ของครอบครัวฮ่องเต้เสมอเพื่อดูแลกำรบังคับบัญชำกองทหำร
มันเป็นเพียงเสด็จปู่เท่ำนั้นที่ขึ้นครองบัลลังก์และท ำกำรปรับอ ำนำจ
และแม่ทัพจำกตระกูลอื่นเริ่มปรำกฏตัว เสด็จปู่เชื่อว่ำกำรมีครอบครัวที่
มีส่วนร่วมภำยนอกจะป้องกันไม่ให้องค์ชำยต่อสู้กันเอง สิ่งนี้จะ
หลีกเลี่ยงกำรต่อสู้ระหว่ำงองค์ชำย แต่เสด็จปู่ก็มอบให้กองทัพ 1
กองทัพให้คนที่ไม่ใช่สมำชิกในครอบครัว เมื่อมำถึงเสด็จพ่อของเรำ
อย่ำงไรก็ตำมกองทัพทั้งสำมก็ถูกมอบให้”

ซวนเทียนหมิงรู้ว่ำเขำหมำยถึงอะไร ในปัจจุบันกองทัพของรำชวงศ์ต้ำ
ชุน นอกจำกกองทัพภำคตะวันตกและกองทัพภำคตะวันตกเฉียงเหนือ
ที่อยู่ภำยใต้กำรบัญชำกำรของเขำ กองทัพภำคตะวันออกได้มอบให้แก่
บุชง กองทัพภำคใต้มอบให้กับแม่ทัพปิงหนำน และกองทัพภำคเหนือได้
มอบให้กับตระกูลตวน เช่นนี้กำรควบคุมของตระกูลซวนให้ประเทศนี้
กลำยเป็นเรื่องที่น่ำอึดอัดใจมำก แม้ว่ำเขำจะมีสิทธิ์ในกำรควบคุมกอง
ก ำลังทั้งหมดในอำณำจักร ใครสำมำรถรับประกันได้ว่ำทหำรที่เชื่อฟัง
คนอื่นจะฟังเขำ ?

ซวนเทียนฮั่วพูดโดยตรง “ในปัจจุบันภำคเหนือก่อกบฏและบุชงก็หำย
ตัวไป ไม่รู้ว่ำซงซุยเป็นมิตรหรือเป็นศัตรู ถ้ำข้ำไม่ไป ข้ำกลัวว่ำ
ตะวันออกจะไม่สำมำรถรับมือได้” เขำถอนหำยใจอย่ำงแผ่วเบำก่อนที่
จะหันไปมองเฟิงหยูเอง แววตำซึ่งไม่เต็มใจที่จะจำกไปปรำกฏในดวงตำ
ของเขำ แต่ในชีวิตนี้เขำเก่งที่สุดในเรื่องปกปิดควำมรู้สึก แต่เฟิงหยูเอง
มองเห็นกำร ‘ปกปิดควำมรู้สึก’ ของเขำมำหลำยครั้ง เขำก็ยังคงดื้อรั้น
“เจ้ำจะไปทำงเหนือ เจ้ำต้องระวัง” เขำดูสงบเมื่อมองดูเฟิงหยูเอง

แต่นำงสำมำรถมองเห็นอำรมณ์เล็กน้อยจำกแววตำของซวนเทียนฮั่วซึ่ง
คล้ำยกับตอนที่ญำติแยกจำกกัน เรื่องนี้ท ำให้นำงรู้สึกไม่พอใจอย่ำง
ลึกลับ “พี่เจ็ดไม่เหมำะที่จะไปที่ฐำนทัพ” นำงแสดงควำมคิดเห็นของ
ตัวเองอย่ำงดื้อรั้น แต่นำงรู้สึกว่ำค ำพูดของนำงไร้พลัง ซวนเทียนหมิง
เคยพูดไว้ก่อนหน้ำนี้ ผู้คนในรำชวงศ์ไม่มีทำงเลือกชีวิตของพวกเขำ
ดังนั้นจึงไม่มีทำงเลือกสิ่งที่พวกเขำควรท ำในชีวิต แม้ว่ำซวนเทียนฮั่ว
อยำกจะหลีกเลี่ยงควำมโกลำหล แต่เขำก็ยังคงถูกชักน ำด้วยเลือด
ตระกูลซวนที่ไหลเวียนอยู่ในสำยเลือดของเขำ

เฟิงหยูเองก้มศีรษะลงและไม่ได้ปลอบโยนเขำต่อไป ดึงมุมริมฝีปำกของ
นำงนำงยิ้มอย่ำงขมขื่น “พี่เจ็ดเพียงแค่ท ำเหมือนข้ำไม่ได้พูดอะไรเลย”
นำงเงยหน้ำขึ้นอีกครั้ง และควำมเศร้ำในดวงตำของนำงก็หำยไปแล้ว
นำงยิ้ม และถำมเขำว่ำ “พี่เจ็ดจะออกเดินทำงไปเมื่อไหร่เจ้ำคะ ? “

ซวนเทียนฮั่วตกใจเล็กน้อยจำกนั้นกล่ำวว่ำ “หลังจำกกล่ำวค ำอ ำลำ
เสด็จพ่อและเสด็จแม่…”

“เร็ว ๆ นี้หรือเจ้ำคะ” เฟิงหยูเองตกใจและกล่ำวว่ำ “ซวนเทียนหมิงและ
ข้ำจะกลับไปที่ค่ำยทหำรเร็ว ๆ นี้ อำวุธเหล็กจ ำนวนมำกได้ถูกสร้ำงขึ้น
แล้ว และข้ำต้องกำรที่จะให้ท่ำนพี่… ” นำงหยุด มันก็สำยเกินไปแล้วที่
จะกลับไปที่ค่ำยทหำร นำงจึงเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนำงและหยิบ
ของในมิติของนำง ในท้ำยที่สุดนำงดึงกริชออกมำ “พี่ชำยคนนี้ยังไม่
พร้อมที่จะถือดำบ กริชนี้ท ำจำกเหล็กด้วยเช่นกัน มันมีขนำดเล็กและ
พกพำสะดวก ข้ำใช้มันสองสำมครั้ง หวังว่ำพี่เจ็ดจะไม่ถือนะเจ้ำคะ”
มันเป็นกริชทหำรที่นำงเคยหั่นเนื้อเมื่อหลอมเหล็กในค่ำยทหำร

ซวนเทียนฮั่วหัวเรำะและยื่นมือออกไปรับ “จะถือสำได้อย่ำงไร เจ้ำ…
ควำมคิดของเจ้ำ ข้ำจะยอมรับอย่ำงแน่นอน” เขำเก็บกริชไว้ในแขนเสื้อ
แล้วเบนสำยตำจำกเฟิงหยูเอง หันไปหำซวนเทียนหมิงและกล่ำวว่ำ
“หมิงเอ๋อก่อนออกเดินทำง เมื่อเรำทั้งคู่จำกไป นำงจะอยู่คนเดียวใน
พระรำชวังแห่งนี้”

ซวนเทียนหมิงถอนหำยใจ และพยักหน้ำ “มีคนรอดชีวิตจำกเฉียนโจวที่
ข้ำต้องส่งไปยังทำงกำรเป็นกำรส่วนตัว พี่เจ็ดไปหำเสด็จพ่อ จำกนั้นไป
รอเรำที่ต ำหนักศศิเหมันต์”

เมื่อทุกคนออกจำกพระรำชวัง ในที่สุดเฟิงหยูเองก็รู้สึกแย่ลงเพรำะซวน
เทียนฮั่วต้องไปทำงตะวันออกเพื่อควบคุมกองทัพของบุชง นำงไม่
สำมำรถจินตนำกำรได้ว่ำซวนเทียนฮั่วซึ่งเป็นเหมือนเทพเซียนจะต้อง
มำน ำทัพ และมีเพียงควำมคิดเดียวที่นึกถึง : เป็นกำรใช้คนที่ไม่
เหมำะสมกับหน้ำที่ !

นำงไม่พูดตลอดทำงกลับไปที่ต ำหนักหยู เฟิงหยูเองส่งเหยำเซียนไปใน
มิติของนำง จำกนั้นน ำคนจำกเฉียนโจวออกมำ ชำยคนนี้ยังหมดสติอยู่
ซวนเทียนหมิงพำชำยคนนี้ไปยังทำงกำร แล้วแจ้งรับสั่งของฮ่องเต้ไป
ยังซูจิงหยวน ซูจิงหยวนจัดให้มีกำรประหำรชีวิตทันทีในเวลำสำมวัน

เนื่องจำกนัดกับซวนเทียนฮั่วไว้ เมื่อซวนเทียนหมิงกลับมำทั้งสองก็
พร้อมที่จะเข้ำพระรำชวังอีกครั้งทันที อย่ำงไรก็ตำมเฟิงจื่อหรูกล่ำวว่ำ
“ท่ำนพี่ช่วยเตรียมรถม้ำให้ข้ำ และส่งข้ำกลับตระกูลเฟิงก่อนขอรับ ! ”

เฟิงหยูเองขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดคุยกับเฟิงจื่อหรู “เจ้ำจะรอจนกว่ำ
ข้ำจะกลับมำจำกกำรไปเยี่ยมพราชำยำหยุนได้หรือไม่ ? ”

เฟิงจื่อหรูส่ำยหน้ำพร้อมกับยิ้ม รูปร่ำงหน้ำตำของผู้ใหญ่ตัวเล็กปรำกฏ
ตัวบนใบหน้ำของเขำอีกครั้ง “ตระกูลเฟิงไม่ได้อยู่นอกเมืองหลวง ไม่มี
อันตรำย ท่ำนพี่ไม่จ ำเป็นต้องเป็นห่วงจื่อหรู ไม่มีท่ำนพี่อยู่ข้ำงข้ำ
ตลอดเวลำ ยิ่งกว่ำนั้นเรำยังใช้แซ่เฟิง หำกเรำไม่กล้ำกลับบ้ำน เรำมี
ควำมจ ำเป็นที่จะต้องพูดถึงเรื่องกำรสู้รบในอนำคตหรือไม่ขอรับ”

เฟิงหยูเองอยำกจะบอกว่ำเจ้ำจะเข้ำร่วมสนำมรบอะไร ! ถึงแม้จะได้รับ
อนุญำตให้ไปที่ค่ำยทหำร เจ้ำก็จะไม่มีโอกำสแม้แต่ก้ำวเข้ำสู่สนำมรบ
แต่เฟิงจื่อหรูพูดถูก แซ่ของพวกเขำคือเฟิง พวกเขำต้องกลับบ้ำนของ
ตัวเอง เมื่อพูดถึงเรื่องอื้อฉำว เฟิงจินหยวนควรจะจัดเตรียมเรือนไว้
ส ำหรับน้องชำยและน้องสำว เรือนส ำหรับบุตรสำวและบุตรชำยของฮู
หยินใหญ่ควรดีที่สุดในคฤหำสน์ ยกเว้นเรือนของนำยท่ำนและฮูหยิน
เมื่อนำงคิดได้เช่นนั้น ควำมเย็นชำปรำกฏในสำยตำของนำง นำงพยัก
หน้ำทันที “เอำล่ะ พำองครักษ์เงำไปด้วย 2 คน ! ”

เฟิงจื่อหรูพยักหน้ำอย่ำงมีควำมสุขแล้วมองไปที่ซวนเทียนหมิง และ
กล่ำวว่ำ “พี่เขย ข้ำขอยืมองครักษ์เงำจำกต ำหนักหยูได้หรือไม่ขอรับ ? ”

ซวนเทียนหมิงรักทุกอย่ำงเกี่ยวกับเด็กคนนี้ตั้งแต่เริ่มแรก แต่เมื่อเขำ
พูดคุยกับเด็กมำกขึ้น เขำก็ชอบเด็กมำกขึ้น เขำจึงลูบหัวแล้วกล่ำวว่ำ
“ไป เจ้ำได้รับอนุญำต”

เฟิงจื่อหรูหันกลับมำและวิ่งออกไปทันที เฟิงหยูเองเป็นห่วงและสั่งวัง
ซวน “เจ้ำควรกลับไปด้วย ! ”

วังซวนพยักหน้ำและตำมไปอย่ำงรวดเร็ว

รถม้ำและรถม้ำรำชส ำนักออกจำกต ำหนักหยูในเวลำเดียวกัน แต่มุ่ง
หน้ำไปในทิศทำงที่แตกต่ำงกัน คันหนึ่งไปที่คฤหำสน์เฟิง และอีกคัน
หนึ่งไปพระรำชวัง

เฟิงหยูเองกระตือรือร้นที่จะรู้ว่ำอำกำรบำดเจ็บของเฟิงจินหยวนหำยดี
แค่ไหน เฟิงจื่อหรูจะถูกกลั่นแกล้งเมื่อเขำกลับไปหรือไม่ ซวนเทียนหมิง
เห็นว่ำชำยำของเขำก ำลังไตร่ตรองบำงสิ่งบำงอย่ำง และถำมว่ำ “เจ้ำยัง
กังวลกับพี่เจ็ดอยู่หรือ ? ”

นำงกลำยเป็นคนร่ำเริง และหัวเรำะในขณะที่ตอบกลับ “เจ้ำอิจฉำหรือ
? ”

ซวนเทียนหมิงเปล่งเสียงหัวเรำะออกมำ และไม่สนใจนำง

เฟิงหยูเองรู้สึกเบื่อหน่ำยมำก และยื่นมือออกไปแตะดอกบัวสีม่วงที่
หน้ำผำกของเขำ “ถ้ำเจ้ำไม่หึง แล้วมันคืออะไร ? ”

ซวนเทียนหมิงคว้ำมือของนำงแล้วพูดอย่ำงไร้ประโยชน์ “ในโลกนี้ถ้ำมี
ใครที่อิจฉำพี่เจ็ด พวกเขำก็เป็นคนโง่”

“หืม ? ” นำงงง “ท ำไม ? ”

เขำลูบหัวของนำง “เพรำะจริง ๆ แล้วเด็กผู้หญิงทุกคนในโลกให้ควำม
สนใจเขำ แม้ว่ำจะไม่มีควำมรู้สึกพวกเขำก็จะยังคงเหมือนมนุษย์ต่อ
หน้ำเทพเซียน อันที่จริงแล้วมันอำจจะเป็นมนุษย์หญิงที่เห็นเทพบุตร
ชำย”

นำงพยักหน้ำ “ข้ำเข้ำใจ แต่สิ่งที่เจ้ำพูดนั้นไม่ถูกต้อง สิ่งที่ข้ำคิดคือไม่ได้
เกี่ยวกับพี่เจ็ด ข้ำแค่คิดว่ำเฟิงจื่อหรูจะถูกรังแกหรือไม่เมื่อเขำกลับไปที่
ตระกูลเฟิง ส ำหรับเจ้ำเด็กอำยุ 8 ขวบอำจเป็นผู้ใหญ่ตัวน้อยแล้ว
ส ำหรับเจ้ำ แต่ส ำหรับข้ำ วัยเด็กของเขำเพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่ำนั้น”

คนในรถม้ำรำชส ำนักกังวล และรถม้ำของเด็กที่เฟิงหยูเองพูดก็หยุดลง
ที่หน้ำประตูทำงเข้ำคฤหำสน์ของตระกูลเฟิง เขำลงจำกรถม้ำด้วย
ท่ำทำงคุ้นเคยมำก ด้วยบ่ำวรับใช้และองครักษ์เงำ 2 คน เขำเดินเข้ำไป
ข้ำงใน จำกนั้นเขำก็พูดกับเฮ่อจง ผู้ซึ่งวิ่งมำต้อนรับเขำ “ไปเถอะ และ
แจ้งให้เฟิงจินหยวนทรำบว่ำข้ำกลับมำแล้ว”

เฮ่อจงตกใจและรู้สึกว่ำสำยตำเย็นชำมำจำกดวงตำของนำยน้อย มัน
เหมือนกันกับคุณหนูรอง…