Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 830 เฟิงจินหยวนฝันว่ำได้เป็นเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยอีกครั้ง
- Home
- Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ
- ตอนที่ 830 เฟิงจินหยวนฝันว่ำได้เป็นเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยอีกครั้ง
ตอนที่830 เฟิงจินหยวนฝันว่ำได้เป็นเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยอีกครั้ง
หลู่หยำนไม่ได้เป็นหลู่หยำนคนเดิมมำนำนแล้วบนเส้นทำงแห่ง
ชีวิตท ำให้นำงมีควำมชัดเจนมำกขึ้นในแต่ละวันที่ผ่ำนไป และนำงก็ยิ่ง
มุ่งมั่นมำกขึ้นในแต่ละวันที่ผ่ำนไป ตอนนี้ควำมตำยเปิดประตูรอนำง
อยู่ นำงไม่กลัวอย่ำงที่เคยเป็นมำตั้งแต่แรก นำงคุ้นเคยกับมัน นำงพูด
ติดตลกกับหมอหญิงที่มำฉีดให้นำงเพรำะนำงนับว่ำนำงต้องจำกไป
อีกไม่กี่วัน
นำงยอมรับมันแต่เก้อซื่อมำรดำของนำงไม่สำมำรถยอมรับได้
ทุกครั้งที่หลู่หยำนพูดเช่นนี้ นำงจะเช็ดน ้ำตำและวิสัยทัศน์ของนำงก็
จะพร่ำมัวจำกกำรร้องไห้มำก ในตอนแรกจะมีกำรปลอบใจบ้ำง แต่ใน
ที่สุดนำงก็ไม่สนใจ แม้ว่ำนำงจะเริ่มรู้สึกถึงควำมหวังจำกกำรเห็นแก้ม
สีกุหลำบของบุตรสำวนำง หลู่หยำนจะใช้โอกำสครั้งแรกที่จะระงับ
ควำมหวังนั้นได้อย่ำงทั่วถึง
หลู่ซ่งสำมำรถเห็นกำรเปลี่ยนแปลงนี้ในหลู่หยำนและถอน
หำยใจด้วยกำรกล่ำวว่ำ “เจ้ำรู้จักร่ำงกำยของเจ้ำดีที่สุด สิ่งที่เรำเห็น
คือเปลือกนอก กำรพูดแบบนี้จะท ำให้เจ้ำมีควำมหวังมำกกว่ำกำรที่
เจ้ำจะวำงแผนล่วงหน้ำส ำหรับควำมตำย”
หลู่หยำนยิ้มอย่ำงขมขื่นและปลอบโยนบิดำของนำง“มันไม่เร็ว
เกินไป ท่ำนพ่ออีกครึ่งเดือนข้ำก็จะตำย เหลืออีกไม่กี่สิบวัน วิธีนี้จะ
ได้รับกำรพิจำรณำก่อน ท่ำนพ่อพูดถูก ข้ำรู้จักร่ำงกำยของข้ำดี
ที่สุด ในช่วงปีใหม่ข้ำได้เดินทำงไปพบยมบำลแล้ว เท้ำข้ำงหนึ่งได้ก้ำว
ผ่ำนประตูมรณะไปแล้ว แต่องค์หญิงจี่อันก็ลำกข้ำกลับมำอย่ำงแรง
ในท้ำยที่สุดมันคือองค์หญิงจี่อันที่ใช้ควำมสำมำรถทำงกำรแพทย์ที่
ยอดเยี่ยมของนำง ! ” นำงมองไปที่หลู่ซ่งแล้วถำมว่ำ “ท่ำนพ่อ ท่ำน
ช่วยพูดแทนองค์ชำยเก้ำในรำชส ำนักในวันนั้นหรือไม่ ? ”
หลูซ่งพยักหน้ำ“แน่นอนสิ่งนี้เกิดขึ้น เมื่อเร็ว ๆ นี้ข้ำได้ท ำงำน
ร่วมกับท่ำนเสนำบดีเฟิงเพื่อท ำงำนเกี่ยวกับกำรเขียนค ำถำมกำร
ทดสอบเพื่อจัดกำรกับเจ้ำหน้ำที่ของกลุ่มองค์ชำยแปด” หลู่ซ่งเป็น
เสนำบดีฝ่ำยซ้ำยและเขำได้บอกกับเก้อซื่อเกี่ยวกับเหตุกำรณ์ที่
เกิดขึ้นในรำชส ำนักเสมอ แม้กระนั้นเขำไม่เคยคุยกับบุตรสำวของ
พวกเขำ เขำไม่เชื่อว่ำเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ จะสำมำรถเข้ำใจสิ่งต่ำง ๆ ที่
เกิดขึ้นในรำชส ำนักได้ สิ่งที่พวกนำงสนใจไม่มีอะไรมำกไปกว่ำกำร
แต่งหน้ำ น ้ำหอม เครื่องประดับ และเสื้อผ้ำ แต่ตั้งแต่หลู่หยำนล้มป่วย
ดูเหมือนว่ำนำงจะเปลี่ยนไปอย่ำงสิ้นเชิง นำงกลำยเป็นคนฉลำดและ
ไม่เอำแต่ใจตัวเองเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป เขำคุ้นเคยกับกำรมำ
พูดคุยกับบุตรสำวมำกขึ้นหลังจำกที่เลิกรำชส ำนัก
แต่เก้อซื่อยังลังเลอยู่เล็กน้อยถำมหลู่ซ่ง“ท่ำนพี่ นี่ไม่ใช่กำร
ประกำศอย่ำงเปิดเผยว่ำท่ำนได้สนับสนุนองค์ชำยเก้ำหรอกหรือ ? ข้ำ
ยังลังเลอยู่เล็กน้อยเกี่ยวกับเรื่องนี้”
หลู่ซ่งส่ำยหัวแล้วกล่ำวกับเก้อซื่อ“นี่ไม่ใช่เรื่องของกำรคืนดีกัน
หรือไม่ แต่มันไม่มีทำงเลือกอื่น ปัจจุบันอยู่ในรำชส ำนักมีเพียง 2
ทำงเลือกว่ำจะอยู่กับองค์ชำยแปดและองค์ชำยเก้ำ ไม่ว่ำใครจะชนะ
และใครจะแพ้ แต่เมื่อดูจำกทัศนคติขององค์ชำยแปดที่มีต่อหยำนเอ๋อ
แล้ว ตระกูลหลู่ของเรำไม่สำมำรถเลือกเส้นทำงนั้นได้”
เมื่อคิดถึงทัศนคติของซวนเทียนโมที่มีต่อหลู่หยำนเก้อซื่อก็รู้สึก
ถึงหัวใจที่เย็นชำ ขณะที่นำงกัดฟันอย่ำงรุนแรง “ย้อนกลับไปตอนที่
พระองค์ขอให้องค์ชำยเก้ำน ำข้ำวของมำกมำยมำส่งให้ พระองค์
เตรียมเครื่องประดับและเสื้อผ้ำส ำหรับหยำนเอ๋อมำกมำย และพวกมัน
ล้วนมีคุณภำพที่ดีที่สุด ข้ำคิดว่ำพระองค์จริงจังกับหยำนเอ๋อ แต่ใคร
จะรู้ว่ำพระองค์จะพลิกผันทันทีหลังจำกได้ยินว่ำหยำนเอ๋อล้มป่วยลง”
เมื่อได้ยินค ำพูดเหล่ำนี้หลู่หยำนก็หัวเรำะและกล่ำวกับเก้อซื่อ
“ท่ำนแม่เชื่อจริง ๆ หรือไม่ว่ำพระองค์ยอมล้มเลิกกำรแต่งงำนเพรำะ
ข้ำล้มป่วย ? มันง่ำยขนำดนั้นเลยหรือ ? เหตุผลที่กำรหมั้นนี้ล้มเหลว
ก็เพรำะมันไม่ใช่ควำมปรำรถนำของพระองค์ และเหตุผลที่พระองค์ส่ง
สิ่งเหล่ำนั้นกลับมำได้ก็เพรำะว่ำพระองค์เชื่อว่ำมันเป็นสิ่งที่ท่ำน
ผู้หญิงหยวนจัดเตรียมไว้ แต่ใครจะรู้ว่ำจดหมำยที่ท่ำนผู้หญิงหยวน
ส่งไปภำคใต้จะถูกสับเปลี่ยนระหว่ำงทำง กำรที่ท่ำนพ่อสนับสนุนองค์
ชำยเก้ำนั้นถูกต้องแล้ว เพรำะองค์ชำยแปดและท่ำนผู้หญิงหยวนเป็น
คนที่จะกลืนกลินผู้คนทั้งหมด องค์ชำยเก้ำที่ตีผู้คนเป็นคนที่ท ำอย่ำง
เปิดเผย ในขณะที่องค์ชำยแปดแทงคนด้ำนหลังของพวกเขำอย่ำงลับ
ๆ และพระองค์ได้แทงเรำ”
หลังจำกเก้อซื่อได้ยินเช่นนี้นำงสั่นและกล่ำวอย่ำงไม่รู้ตัว “หยำน
เอ๋อหมำยควำมว่ำกำรที่เจ้ำถูกวำงยำพิษนี้เกี่ยวข้องกับองค์ชำยแปด
งั้นหรือ ? ”
“ฮึ่ม”หลู่หยำนตะโกนอย่ำงเย็นชำ “แม้ว่ำมันจะไม่เกี่ยวข้องกับ
พระองค์ แต่มันต้องเกี่ยวข้องกับท่ำนผู้หญิงหยวนอย่ำงแน่นอน” นำง
ล้มป่วยไปนำนกว่ำครึ่งเดือนแล้วและนำงก็คิดทบทวนทุกเหตุกำรณ์ที่
เกิดขึ้น นำงวิเครำะห์กับหลู่ซ่งและเก้อซื่อ “ท่ำนผู้หญิงหยวนนั้นไม่
เห็นด้วยกับกำรหมั้นนี้ ดังนั้นนำงจะท ำทุกวิถีทำงเท่ำที่ท ำได้จำกเงำ
มืดเพื่อป้องกันมัน แต่ฮ่องเต้และฮองเฮำได้พูดไปแล้ว นำงจะหยุดมัน
ได้อย่ำงไร วิธีเดียวคือกำรมีคนคิดหำวิธีให้นำง! แน่นอนว่ำฮ่องเต้ไม่
อำจสนใจเรื่องของนำงได้ บุคคลเดียวที่ท่ำนผู้หญิงหยวนสำมำรถพึ่ง
ได้คือฮองเฮำ”
“ฮองเฮำ? เจ้ำหมำยถึงว่ำท่ำนผู้หญิงหยวนพยำยำมโน้มน้ำว
ฮองเฮำ และให้ฮองเฮำช่วยนำงยกเลิกกำรหมั้นหรือ ? ” ทันใดนั้นนำง
ก็นึกถึงบำงสิ่งและรีบพูด “รังนก ! ”
เก้อซื่อตกตะลึงอย่ำงไรก็ตำมหลู่ซ่งและหลู่หยำนต่ำงก็
คำดกำรณ์เรื่องนี้และไม่แปลกใจ ในควำมเป็นจริง ส ำหรับเก้อซื่อมัน
ไม่แปลกใจมำกนัก นำงเคยสงสัยว่ำเป็นรังนกมำก่อน แม้ว่ำนำงจะ
เรียกผู้คนให้มำตรวจพวกมัน หมอทุกคนก็บอกว่ำไม่มีอะไรผิดปกติ
กับรังนก อย่ำงไรก็ตำมนำงไม่เคยหยุดสงสัยเกี่ยวกับพวกมัน
หลังจำกนั้นนำงก็ไม่ให้หลู่หยำนทำนต่อไป และพวกมันก็ถูกทิ้งให้อยู่
ข้ำง ๆ
“ท่ำนแม่ไม่เคยแคลงใจเลยใช่หรือไม่? ” หลู่หยำนยิ้มอย่ำงขม
ขื่น “ข้ำถูกวำงยำพิษโดยไม่มีเหตุผลเลย และทุกอย่ำงในคฤหำสน์ก็
ถูกตรวจสอบโดยไม่พบอะไรเลย ส ำหรับสิ่งที่เข้ำไปในปำกของข้ำ
นอกจำกรังนกเหล่ำนั้นแล้วไม่มีสิ่งผิดปกติอื่น ๆ อีก มันชัดเจนมำก
แต่ท่ำนแม่ก็ไม่เคยสงสัยอะไรเลย”
หลู่ซ่งกล่ำว“ถูกต้อง แม้ว่ำผู้คนจะถูกตรวจสอบมัน ข้ำก็คิดถึง
มันมำก่อน บำงอย่ำงเช่นรังนกจะมำจำกภำยในพระรำชวังอย่ำง
ชัดเจน หมอพวกนั้นไม่ใช่คนโง่ หลังจำกค้นพบว่ำสิ่งเหล่ำนั้นมำจำก
พระรำชวัง ใครจะกล้ำพูดว่ำมีบำงอย่ำงผิดปกติในรังนก แม้ว่ำพวก
เขำจะเห็นสิ่งผิดปกติ พวกเขำก็ยังคงส่ำยหน้ำ เพรำะพวกเขำไม่
ต้องกำรที่จะท ำให้คนในพระรำชวังขุ่นเคือง”
เก้อซื่อไตร่ตรองมำพักหนึ่งแล้วกล่ำวอีกครั้ง“ข้ำรู้ ปัญหำอยู่กับ
รังนกก็ไม่น่ำแปลกใจ ข้ำแค่ประหลำดใจที่หลำนเอ๋อพูด นั่นคือท่ำน
ผู้หญิงหยวนไปพูดกับฮองเฮำซึ่งท ำให้ฮองเฮำตัดสินใจส่งรังนกมำ แต่
ท ำไมฮองเฮำจึงช่วยนำง หรือเป็นไปได้ว่ำฮองเฮำไม่ได้คิดที่จะ
ช่วยเหลือนำง และต้องกำรท ำบำงอย่ำงกับรังนกด้วยตัวเอง”
ในเรื่องที่เกี่ยวกับเรื่องนี้หลู่หยำนก็ไม่สำมำรถให้ข้อมูลเชิงลึกใด
ๆ เพียงกล่ำวว่ำ “เป็นไปได้ทั้งคู่ แต่ข้ำจะไม่สำมำรถรอจนกว่ำจะถึง
วันที่ควำมจริงเปิดเผย แต่ในที่สุดควำมจริงก็จะถูกค้นพบ กำรหมั้น
หมำยครั้งนี้มีขึ้นเพรำะองค์หญิงจี่อัน ตอนนี้มีใครบำงคนเข้ำมำ
แทรกแซง แม้ว่ำนำงจะไม่ได้ตอบโต้ในตอนนี้ นำงก็จะทวงหนี้นี้ใน
ที่สุด นั่นเป็นเหตุผลที่ข้ำไม่เสียใจ และแนะน ำให้ท่ำนพ่อเข้ำข้ำงองค์
ชำยเก้ำและองค์หญิงจี่อัน จะต้องไม่มีควำมสัมพันธ์ใด ๆ กับองค์ชำย
แปด เมื่อตระกูลของเรำล้มลงสู่สถำนะนี้ มันจะตกต ่ำกว่ำนี้ไม่ได้”
วันนี้นำงพูดมำกและนำงก็เหนื่อยหลังจำกพูดจบ นำงก็เงียบลง
และหลับตำแล้วค่อยๆ หลับไป
เก้อซื่อห่มผ้ำให้นำงแล้วออกจำกห้องไปกับหลู่ซ่งทั้งสองมอง
หน้ำกันและเห็นควำมอ่อนล้ำในสำยตำของอีกฝ่ำย
สิ่งต่ำงๆ เหล่ำนี้เกิดขึ้นในเมืองหลวงอย่ำงต่อเนื่อง ในเวลำ
เดียวกันในหลำนโจว เฟิงจินหยวน, เหยำซื่อและเสี่ยวหยำใช้ชีวิต
อย่ำงมีควำมสุขในเรือนำนมำตรฐำน
ในวันนี้เสี่ยวหยำไม่อยู่บ้ำนเฟิงจินหยวนและเหยำซื่ออยู่ที่บ้ำน
เจ้ำเมืองหลำนโจว จื่อหลิงเทียนพำเจียงซื่อมำเยี่ยม เขำน ำใบชำมำ 2
กระปุก เมื่อเข้ำสู่เรือน เขำพูดอย่ำงอบอุ่นจำกระยะไกล “ปีใหม่เพิ่ง
ผ่ำนไป เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว คฤหำสน์ก็ไม่ได้ขำดอะไรเลย เจ้ำหน้ำที่
ผู้นี้ไม่รู้ว่ำจะน ำอะไรมำให้ หลังจำกคิดมำนำน และใบชำ 2 กระปุกก็
ถูกน ำมำ นี่คือของขวัญที่ถูกส่งมำจำกอำณำจักรเล็ก ๆ ภำคใต้
รสชำติแตกต่ำงจำกชำในรำชวงศ์ต้ำชุน มันหอมมำก”
เจียงซื่อยังทักทำยเหยำซื่ออีกด้วยเนื่องจำกทั้งสองจับมือกันและ
เริ่มพูดคุยกันอย่ำงอบอุ่น
เฟิงจินหยวนน ำกลุ่มเข้ำไปในห้องโถงใหญ่เพื่อนั่งขณะที่บ่ำวรับ
ใช้เตรียมชำมีขนมอบเล็ก ๆ วำงอยู่ข้ำง ๆ เจียงซื่อ ขนมอบที่ท ำใน
ภำคใต้นั้นพิถีพิถันมำกกว่ำขนมที่ท ำในเมืองหลวง แต่ละชิ้นมีขนำด
เล็กและประณีต และสีสันของพวกมันดูอร่อย
เจียงซื่อชี้ไปที่ขนมอบและกล่ำวกับเหยำซื่อ“ข้ำไม่รู้ว่ำท่ำนฮู
หยินคุ้นเคยกับกำรกินเหล่ำนี้หรือไม่ พ่อครัวในภำคใต้ชอบเพิ่ม
ดอกไม้สดลงในแป้ง และขนมอบที่ท ำจำกทั้งหมดล้วนมีกลิ่นและสีสัน
ของดอกไม้ พวกมันอร่อยและดีมำก”
เหยำซื่อยิ้มและตอบกลับ“แน่นอน! สีสันนั้นดีกว่ำขนมอบที่ท ำ
โดยร้ำนขนมที่ดีที่สุดในเมืองหลวง”
“ถูกต้องถูกต้อง ! ” เจียงซื่อยิ้มกว้ำง “ครั้งสุดท้ำยที่ข้ำไปเมือง
หลวง ข้ำไม่คุ้นเคยกับสิ่งเหล่ำนี้ในเมืองหลวง กำรกัดแต่ละครั้งรู้สึก
หยำบมำก และรู้สึกว่ำแป้งนั้นหยำบมำก”
เหยำซื่อพยักหน้ำเห็นด้วยอย่ำงไรก็ตำมนำงคิดกับตัวเองว่ำ
ขนมอบชั้นสูงในเมืองหลวงไม่ได้ดีเท่ำขนมอบในภำคใต้ แต่ขนมที่เฟิง
หยูเองน ำมำให้นำงเป็นครั้งครำวมีรสชำติและเนื้อสัมผัสที่ดีกว่ำมำก
แม้แต่พ่อครัวที่ดีที่สุดในภำคใต้ก็ไม่สำมำรถเปรียบเทียบได้ นำงไม่รู้ว่ำ
เฟิงหยูเองเอำขนมเหล่ำนั้นได้ที่ไหน เมื่อก่อนนำงมีใครซักคนถำม
และได้ยินว่ำผู้หญิงคนนั้นท ำให้พวกเขำเอง อย่ำงไรก็ตำมนำงไม่
สำมำรถคิดออกได้ว่ำคนอย่ำงเฟิงหยูเองเรียนรู้กำรท ำขนมอบด้วย
หรือ แน่นอนว่ำตอนนี้คิดว่ำไม่ใช่บุตรสำวตัวจริงของนำง นำงจะรู้ได้
อย่ำงไรว่ำเฟิงหยูเองรู้วิธีท ำอย่ำงไร ?
ขณะที่ผู้หญิงก ำลังมองดูขนมอบผู้ชำยก็เริ่มพูดคุยกันในเรื่อง
ของรำชส ำนัก หลิงเทียนไม่ได้ท ำตัวห่ำงเหินในขณะที่เขำจับมือ
กับเฟิงจินหยวน และกล่ำวว่ำ “ข้ำชื่นชมกำรศึกษำของเสนำบดีเฟิง
มำตลอด น่ำเสียดำยที่ท่ำนได้รับอันตรำยจำกคนชั้นต ่ำซึ่งท ำให้
เจ้ำนำยของข้ำสูญเสียต ำแหน่งและสถำนะ เมื่อข้ำได้ยิน ข้ำก็รู้สึก
ตกใจมำก แต่เสนำบดีเฟิงอำจกล่ำวได้ว่ำช่วงเวลำที่ดีจะมำถึง
หลังจำกควำมยำกล ำบำก ท่ำนมำภำคใต้แล้วและสำมำรถอยู่อย่ำง
สงบสุขได้ที่นี่ องค์ชำยแปดได้ส่งข้อควำมมำทำงนกอินทรีเพื่อให้
เจ้ำหน้ำที่ผู้นี้ดูแลท่ำนอย่ำงดี ในอนำคตเมื่อพระองค์เป็นผู้น ำที่
ยิ่งใหญ่ ต ำแหน่งเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยจะเป็นของท่ำน ควำมอัปยศใน
อดีตจะถูกช ำระล้ำงด้วยเลือด*”
ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้เลือดของเฟิงจินหยวนเดือดด้วยควำม
ตื่นเต้นเหตุผลที่เขำตอบตกลงอย่ำงมีควำมสุขที่จะมำภำคใต้ ส่วน
ใหญ่ก็เพื่อจุดประสงค์นี้ เขำเคยเป็นเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยของรำชส ำนัก
ต ำแหน่งนั้นช่ำงรุ่งเรืองเหลือเกิน ต ำแหน่งทำงกำรของเขำก็หำยไป
และคฤหำสน์เฟิงก็หำยไป เขำตกลงมำจำกยอดรำชส ำนักจนถึง
สภำพปัจจุบัน ทุกครั้งที่เขำคิดถึงวันอันรุ่งเรืองของเขำ ควำมรู้สึกที่
ไม่ต้องกำรมีชีวิตอีกต่อไปจะปรำกฏขึ้น หำกเขำยังคงเป็นเสนำบดีอยู่
เหมือนในอดีตที่ผ่ำนมำ เขำจะตกอยู่ในสถำนกำรณ์เช่นนี้ได้อย่ำงไร
?
เขำพยักหน้ำให้จื่อหลิงเทียนและกล่ำวว่ำ“ใต้เท้ำจื่อพูดถูกแล้ว
ควำมทะเยอทะยำนของเสนำบดีทั้งหมดนี้เกี่ยวกับกำรดูแลคนทั้ง
อำณำจักรและพลเมือง ตอนนี้เรำได้รับควำมกรุณำจำกองค์ชำยแปด
และไม่ได้ทอดทิ้งเรำ ในอนำคตเรำต้องช่วยองค์ชำยแปดดูแล
อำณำจักรนี้ เรำจะต้องไม่ถูกวำงแผนต่อต้ำนโดยคนชั้นต ่ำ ! ”
นับตั้งแต่เขำมำที่ภำคใต้ เขำก็กลำยเป็นคนใจแคบจำกกำรพูดกับจื่
อหลิงเทียน เขำเริ่มพูดถึงตัวเองในฐำนะเสนำบดีอีกครั้ง รำวกับว่ำเขำ
ยังคงเป็นเสนำบดี
จื่อหลิงเทียนได้ยินเรื่องนี้และสบตำกับเจียงซื่ออย่ำงรวดเร็วทั้ง
สองยิ้มอย่ำงแผ่วเบำ
ปลำตัวใหญ่ติดเบ็ดแล้ว!
——————————————————————
————————————
*TN: ไม่แน่ใจว่ำผู้แต่งตั้งใจใช้ควำมหมำยนี้หรือไม่ แต่เป็นบท
ละครของ一雪前耻ซึ่งหมำยถึงกำรล้ำงควำมอัปยศในอดีตออกไป
จนกว่ำชื่อเสียงของคนจะสะอำดเหมือนหิมะ