Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่873 ข้าได้ยินมาว่าชายาขององค์ชายผู้นี้มาที่นี่

“อะไรนะ? ใครมาหลานโจว ? ” เฟิงจินหยวนรู้สึกงุนงงมาก
ขณะที่เขาเดินอ้อมโต๊ะมาอย่างรวดเร็วและมาถึงตรงหน้าเสี่ยวหยา
ลากนางเข้าไปในห้อง จากนั้นเขาปิดประตูและถามอย่างเร่งด่วนว่า
“พูดมา อธิบายให้ชัดเจน เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ? ”
เสี่ยวหยาหยิบชาจากโต๊ะตรงหน้าก่อนที่จะบอกเขาเกี่ยวกับเรื่อง
ที่นางเห็นซวนเทียนหมิงบนถนนโดยเน้นว่าซวนเทียนหมิงได้รับ
ตำแหน่งแม่ทัพแห่งกองทัพภาคใต้แล้ว หลังจากพูดอย่างนี้แล้ว นางก็
ถามเฟิงจินหยวนด้วยสีหน้าตื่นตระหนกว่า “ท่านพ่อ เกิดอะไรขึ้นกัน
แน่ ? ภาคใต้เป็นอาณาเขตขององค์ชายแปดไม่ใช่หรือ ทหาร
300,000 นายในภาคใต้ไม่ได้เป็นของพระองค์หรือ ? ทำไมจู่ ๆ ก็
กลายเป็นองค์ชายเก้า ? เมื่อพระองค์มา เราจะทำอย่างไรดี ? เกิด
อะไรขึ้นกับองค์ชายแปด ? ทำไมเจ้าเมืองหลานโจวถึงไม่แจ้งอะไร
ก่อนหน้านี้ ? ”
เฟิงจินหยวนก็สงสัยเช่นเดียวกันกับคำถามที่เสี่ยวหยาถามเขา
ไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมสิ่งต่าง ๆ จึงกลายเป็นเช่นนี้ โดยทั่วไป
เป็นไปไม่ได้ที่เรื่องใหญ่จะเกิดขึ้นโดยที่ไม่มีการเผยแพร่ข้อมูลใด ๆ สิ่ง
สำคัญที่สุดคือเจ้าเมืองหลานโจวควรได้รับข่าวนี้ นอกจากนี้ทุกคนไม่
รู้เรื่องนี้หรือเฉพาะครอบครัวของพวกเขา ?

ในขณะที่เฟิงจินหยวนไตร่ตรองคำถามเหล่านี้ในทันใดนั้นเขาก็
ตระหนักถึงปัญหาที่สำคัญกว่า “องค์ชายเก้ามาได้อย่างไร ? มากี่คน
? เฟิงหยูเองมาด้วยหรือไม่ ? ”
เสี่ยวหยาส่ายหน้าของนาง“ข้าไม่รู้ว่าเฟิงหยูเองมาหรือไม่ ข้า
เห็นพระองค์ขี่ม้าตัวใหญ่และมีกองทัพขนาดใหญ่มองไปสุดลูกหูสุดตา
ยืนอยู่ข้างหลังพระองค์ ข้าไม่ได้สังเกตเห็นอะไรเลย ท่านพ่อ ในเวลา
นั้นข้าตื่นตระหนก และไม่คิดว่าจะมองหาเฟิงหยูเอง ! เมื่อข้าเห็น
ดอกบัวสีม่วงที่บนหน้าผากขององค์ชายเก้า ข้าก็สั่นแล้ว ท่านพ่อ
พวกเราจะหนีไปได้อย่างไร ! องค์ชายแปดนั้นอยู่ไกลเกินกว่าจะขอ
ความช่วยเหลือได้ แม้ว่าพระองค์ต้องการที่จะช่วยเรา มันจะไม่ทันการ
! ”
“อย่าตกใจ”เฟิงจินหยวนสร้างความมั่นคงให้กับอารมณ์ของ
เสี่ยวหยา “ถ้าเจ้าตื่นตระหนกแบบนี้ สิ่งต่าง ๆ จะไม่ได้ผล” เฟิงจินห
ยวนสงบใจเสียก่อนกล่าวว่า “ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร เรา
ต้องไปถามใต้เท้าจื่อ นับตั้งแต่เรามาถึงภาคใต้ การสื่อสารของเรากับ
องค์ชายแปดต้องพึ่งพาเขา เมื่อเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เขาต้องอธิบายให้
เราฟัง”
เฟิงจินหยวนไม่รอช้าหลังจากตัดสินใจได้ เขาก็เริ่มออกเดินทาง
และเสี่ยวหยาก็รีบตามไป “ท่านพ่อ ข้าจะไปด้วยเจ้าค่ะ ! ”

ใครจะรู้ว่าเมื่อพวกเขามาถึงทางเข้าที่พักประตูก็จะเปิดออก และ
พวกเขาก็เห็นร่างสีม่วงบนม้าตัวใหญ่ ข้างหลังเขามีกองทัพประมาณ
หนึ่งแสนที่มาจากเมืองหลวง
เฟิงจินหยวนเกือบล้มลงกับพื้นจะต้องบอกว่าเขาตกใจมากกว่า
เสี่ยวหยาที่เห็นองค์ชายเก้า ในทันใดนี้เขาไม่เพียงนึกถึงความเจ้าเล่ห์
ขององค์ชายเก้าที่เขาได้ยินและเห็นในราชสำนักตลอดหลายปีที่ผ่าน
มา เขาจำได้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่าการปราบปรามที่เขาเผชิญหลังจากเฟิง
หยูเองกลับมาที่คฤหาสน์ ถึงตอนนี้เฟิงจินหยวนก็ยังจำองค์ชายเก้าที่
ตีเฉินซื่อและทำลายข้อมือของเฟิงเฟินได เขาอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น เท้า
ที่ก้าวออกไปนั้นถูกดึงกลับทันที
เสี่ยวหยาก็กลัวจนนางไม่กล้าหายใจนางซ่อนตัวอยู่หลังเฟิงจินห
ยวนและแอบมองไปข้างหน้าเล็กน้อย ก่อนที่จะซ่อนอีกครั้งทันที
แม้ว่าซวนเทียนหมิงไม่ได้มองทิศทางของนาง นางก็ยังรู้สึกผิด
ท้ายที่สุดแล้วนางแอบอ้างเป็นคู่หมั้นของเขา ถ้าองค์ชายเก้านี้เกิด
โกรธขึ้นมา นางจะไม่ถูกฆ่าอย่างมดหรอกหรือ ?
แต่วันนี้เห็นได้ชัดว่าซวนเทียนหมิงไม่ต้องการฆ่ากองทัพเพิ่งเข้า
มาในเมือง เขาไม่สามารถดึงแส้ของเขาออกมาและฆ่าคนที่พลเมือง
ส่วนใหญ่คิดว่าเป็นองค์หญิงจี่อัน การถูกฆ่าโดยไม่มีพยานใด ๆ
ชายาของเขาคงไม่ชอบใจ เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะได้เห็นพลเมืองที่ถูก
หลอกให้ฝังศพองค์หญิงตัวปลอม นั่นจะเป็นโชคร้ายอย่างแท้จริง

นอกจากนี้เขายังเพิกเฉยต่อเฟิงจินหยวนที่คุ้นเคยและเงยหน้า
ขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองไปที่ป้ายบนทางเข้า เขาพูดพึมพำว่า “คฤหาสน์
ตระกูลเฟิง ? เมืองหลวงก็มีคฤหาสน์ตระกูลเฟิงแต่ก็ตกอยู่ในสภาพ
ทรุดโทรม ข้าสงสัยว่าคฤหาสน์ตระกูลเฟิงนี้มีความเกี่ยวข้องกับ
คฤหาสน์ในเมืองหลวงหรือไม่” ในขณะที่ไตร่ตรอง เขาถามเป่ยจื่อ
“เจ้าคิดว่าเป็นครอบครัวเดียวกันหรือไม่ ? ”
เป่ยจื่อกล่าวเสียงดัง“ข้าก็ไม่ทราบขอรับ ! แต่ข้าคิดว่ามัน
อาจจะเป็นคนที่อยู่ในเมืองหลวงที่ย้ายมาที่นี่ ท้ายที่สุดพวกเขาไม่
สามารถอยู่ในเมืองหลวงต่อไปได้ เฟิงจินหยวนไม่สามารถจ่ายค่าแรง
ให้บ่าวรับใช้ในบ้านได้ และเขาจำเป็นต้องขายบ่าวรับใช้ ข้าได้ยินมา
ว่าเขาต้องพึ่งพาเงินของคู่หมั้นที่บุตรสาวคนที่สี่มอบให้เพื่อใช้ดำเนิน
ชีวิตต่อไป”
“โอ้! ” ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “ช่างเลียนแบบ ! แต่เมื่อองค์
ชายคนนี้เข้าสู่เมืองหลวง ข้าก็ได้ยินว่าองค์หญิงจี่อันก็อยู่ที่นี่ด้วย
เช่นกัน ? ชายาขององค์ชายผู้นี้เดินทางมาภาคใต้เมื่อใด นางไม่ดูแล
มณฑลจี่อันหรือ ? เพียงไม่กี่วันที่ผ่านมานางส่งจดหมายบอกว่านาง
จะมาหลังจากองค์ชายผู้นี้มาถึงที่นี่”
จากนั้นเป่ยจื่อก็กล่าวว่า“แน่นอนมันเป็นอย่างนี้ พราชายาไม่
สามารถมาถึงหลานโจวก่อนพวกเราได้ ข้าจะไปตรวจสอบว่าผู้ใด
แอบอ้างเป็นองค์หญิงจี่อันในวันพรุ่งนี้”

“อืม”ซวนเทียนหมิงไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงมองหาคฤหาสน์ของ
ตระกูลเฟิง ข้อมือของเขาสะบัดขณะที่แส้ถูกดึงออกมา หักป้ายเป็น
2 ท่อน
ป้ายนั้นตกลงไปที่พื้นและแตกออกเป็นชิ้นๆ เมื่อมองไปที่กองทัพ
ของซวนเทียนหมิง พวกเขาถูกพาตัวออกไปจากทางเข้าคฤหาสน์
ของตระกูลเฟิงแล้วเหยียบย ่าป้ายที่หักในขณะที่มุ่งหน้าไปภาคใต้
เฟิงจินหยวนและเสี่ยวหยาดูภาพนี้ด้วยความตกใจกองทัพกว่า
100,000 นายเดินผ่านหน้าบ้านของพวกเขา หลังจากผ่านไป 1 ชั่ว
ยามกว่าที่กองทัพเดินทัพผ่านไปได้หมดทุกคน แต่แม้หลังจากที่
กองทัพผ่านไป พลเมืองที่เฝ้าสังเกตยังคงอดทนอยู่ ในเวลานี้พวกเขา
ยืนอยู่บนถนน มองเฟิงจินหยวนและเสี่ยวหยาด้วยใบหน้าที่ดูงุนงง
มีคนครุ่นคิดกับตัวเองว่า“ตอนนี้องค์ชายเก้ามาที่นี่เป็นเรื่องจริง
ท้ายที่สุดมีกองทหารและม้ามากมาย และพวกเขาก็มีสิทธิ์ที่จะสั่งการ
กองทหารเหล่านั้น เราทุกคนเห็นมันเมื่อพวกเขาเข้าไปในเมือง แต่
องค์ชายเก้าบอกว่าองค์หญิงจี่ผู้นี้เป็นตัวปลอม มันอาจจะเป็น…”
มีคนพูดขึ้นมาทันทีว่า“ข้ารู้สึกว่ามีบางสิ่งที่แปลก ๆ ลองคิดดู
คนส่วนใหญ่ในหลานโจวได้เห็นองค์ชายแปด แม้ว่าพระองค์จะสง่า
งามและน่าประทับใจ เมื่อเห็นองค์ชายเก้าวันนี้ เจ้าไม่รู้สึกหรือว่าองค์
ชายแปดไม่ดูดีเท่าพระองค์ ? ”
ผู้คนพยักหน้าและแสดงเห็นด้วยองค์ชายเก้านั้นรูปงามเกินไป
จริง ๆ พลเมืองไม่รู้ด้วยซ ้าว่าควรเริ่มอธิบายรูปร่างหน้าตาของเขา

อย่างไร พวกเขารู้สึกว่าเขาไม่เพียงแต่รูปงาม แต่เขายังดูลึกลับ
โดยเฉพาะกับดอกบัวสีม่วงที่เพิ่มเข้ามาในกลิ่นอายลึกลับ
ดังนั้นทุกคนจึงพูดว่า“ทุกคนในราชวงศ์ต้าชุนรู้ว่าองค์หญิงจี่อัน
หมั้นหมายกับองค์ชายเก้าตั้งแต่ยังเด็ก ทั้งสองเข้ากันได้ดี แต่ทำไม
นางถึงทิ้งองค์ชายเก้าและเลือกองค์ชายแปด ? เมื่อพูดถึงหน้าตา เว้น
แต่ว่าองค์หญิงจี่อันจะตาบอด ไม่เช่นนั้นนางจะยกเลิกการหมั้นองค์
ชายเก้าแล้วเลือกองค์ชายแปดหรือ”
“ไม่ใช่แค่พูดจากรูร่างแต่ในแง่ของสิทธิทางทหาร องค์ชายแปด
ไม่สามารถเปรียบเทียบกับองค์ชายเก้าได้ ไม่พูดถึงทหาร 300,000
นายที่ถูกส่งมอบให้กับองค์ชายเก้า แต่ในเรื่องอื่น ๆ ข้าได้ยินมาว่า
องค์ชายเก้ามีอำนาจเหนือกองทัพทางตะวันตกเฉียงเหนือและ
ภาคเหนือทั้งหมด เฉียนโจวก็ถูกยึดครองโดยพระองค์และองค์หญิงจี่
อัน ทำไมองค์หญิงจี่อันถึงยกเลิกการหมั้นหมายกับองค์ชายเก้า ? ”
“ทุกคนกล่าวว่าหลังจากหลานโจวเปิดร้านห้องโถงสมุนไพรและ
มีองค์หญิงจี่อันในฐานะหมอ ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการรักษา
แต่มองที่ตอนนี้ นางซ่อนตัวอยู่ในบ้านหรือหลีกเลี่ยงที่จะไปที่นั่นและ
ไม่รักษาผู้คน สิ่งนี้หมายความเช่นไร ? เท่าที่ข้าเห็น นางเป็นตัว
ปลอม นางไม่รู้วิธีรักษาผู้คน ! ”
เมื่อสิ่งนี้ถูกเอ่ยขึ้นมาความสงสัยต่อเสี่ยวหยาเพิ่มขึ้น
ภาพลักษณ์ที่มีต่อเฟิงจินหยวนและเสี่ยวหยาก็เต็มไปด้วยความสงสัย
มากขึ้น และไร้ความเมตตาอย่างยิ่ง

ในที่สุดเฟิงจินหยวนก็ได้สติเขาดึงเสี่ยวหยากลับเข้ามาในบ้าน
อย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ปิดประตูดัง “ปัง” อย่างไรก็ตามเมื่อเขาปิด
ประตู เขามองไปที่เสี่ยวหยาและพบว่านางกำลังมองไปในทิศทางที่
ซวนเทียนหมิงออกไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน
เฟิงจินหยวนไม่ต้องการคิดมากเกินไปและเตือนเสี่ยวหยาว่า
“อย่าคิดถึงสิ่งที่ไร้ประโยชน์ เราทำงานหนักมานานแล้ว เราไม่
สามารถปล่อยมันไปได้อย่างแน่นอนเพราะองค์ชายเก้าเข้ามาในเมือง
เพียงรออยู่ในบ้าน แม้ว่าเราจะไม่ไปที่คฤหาสน์ของเจ้าเมือง ท่านใต้
เท้าจื่อก็จะต้องมาหาเราอย่างแน่นอน มันควรจะรู้ว่าทั้งสองครอบครัว
จะถูกผูกไว้ด้วยกันบนเชือกเดียวกัน หากสิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปด้วยดี
สำหรับเรา ชีวิตของเขาก็จะไม่ดีเช่นกัน”
เสี่ยวหยาฟื้นตัวทันทีและพยักหน้ารับรู้โดยทันทีพร้อมกล่าวว่า
“ท่านพ่อไม่ต้องห่วง ข้ารู้ว่าต้องทำอะไร” แต่คำพูดของนางไม่มีความ
มั่นใจอีกต่อไป และมันก็มีความรู้สึกที่ซับซ้อนบางอย่าง
เฟิงจินหยวนเฝ้าดูเสี่ยวหยาหันกลับไปและกลับไปที่เรือนของ
นาง เขาเต็มไปด้วยความกังวล และเขามีความรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับสิ่ง
ต่าง ๆ เหตุผลที่พวกเขาสามารถเล่นละครฉากนี้ในหลานโจวได้ เป็น
ผลมาจากการมีเสี่ยวหยาอยู่ เป็นเพราะนางเหมือนเฟิงหยูเองที่ทำให้
ทุกอย่างสามารถดำเนินต่อไป หากเสี่ยวหยาหันกลับไปและไม่ให้
ความร่วมมือ ละครฉากนี้ก็จะสูญเสียนักแสดงนำ จะดำเนินต่อไปได้
อย่างไร ?

เฟิงจินหยวนเป็นกังวลเล็กน้อยและอยากพบจื่อหลิงเทียนอย่าง
เร่งด่วนแต่เขาก็ไม่กล้าออกจากคฤหาสน์เพราะคนข้างนอกไม่ได้
ออกไป จำนวนของพวกเขาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เขาทำได้เพียงรอจนถึง
กลางคืนเมื่อผู้คนจากไป ท่านใต้เท้าจื่อต้องมาที่คฤหาสน์เฟิงอย่าง
แน่นอน
สำหรับเสี่ยวหยาที่กลับไปที่เรือนของนางจิตใจของนางมุ่งเน้นไป
ที่การวิเคราะห์ทั้งหมดที่ผู้คนข้างนอกพูดคุยกัน จากรูปลักษณ์สู่
อำนาจทุกอย่างก็มีรายละเอียดมาก นางเพิ่งจะตระหนักถึงความ
แตกต่างระหว่างคนทั้งสอง อย่างไรก็ตามนางโชคไม่ดีที่ไม่มีทางเลือก
องค์ชายเก้าเป็นของเฟิงหยูเอง แม้ว่านางจะดูเหมือนคนผู้นั้น แต่นาง
ก็ไม่สามารถแทนที่นางได้ ก่อนหน้านี้นางเคยมีประสบการณ์ความรัก
ระหว่างคนทั้งสอง มีคนอย่างนางเข้ามาขวางทางได้อย่างไร ?
เสี่ยวหยารู้ว่าเส้นทางเดียวของนางคือองค์ชายแปดแต่องค์ชาย
แปด…เขายังเชื่อถือได้หรือไม่ ?
ในคืนนั้นไม่มีเจ้านายคนใดของคฤหาสน์เฟิงที่จะหลับได้
ตามปกติด้วยเหตุผลบางอย่าง เหยาซื่อก็คลั่งอีกครั้ง ขณะที่นางวิ่ง
เข้าไปในห้องของเสี่ยวหยาและกอดนางไว้โดยปฏิเสธที่จะปล่อย นาง
ร้องออกมาซ ้า ๆ ว่า “อาเอง อาเอง” ซึ่งทำให้เสี่ยวหยารู้สึกหงุดหงิด
นางต้องการผลักให้เหยาซื่อออกไป แต่เหยาซื่อกอดนางแน่นและใช้
กำลังมาก เสี่ยวหยาดิ้นรนเพื่อหายใจและยังใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมด
ของนางเพื่อหนีออกมาจากอ้อมกอดนั้น อย่างไรก็ตามเหยาซื่อล้มลง

กับพื้นและมองเสี่ยวหยาด้วยความตกใจ ทันใดนั้นนางก็กล่าวว่า “เจ้า
ไม่ใช่บุตรสาวของข้า ! เจ้าคือนาง ! นางมางั้นหรือ ? ”
เสี่ยวหยากระทืบเท้าของนาง“ท่านแม่อย่าพูดเหลวไหล คนผู้นั้น
ยังอยู่ในเมืองหลวง ! ”
“เจ้าเจ้า ! ” เหยาซื่อชี้ไปที่เสี่ยวหยาและกล่าวเสียงดัง “เจ้ามา
ภาคใต้แล้วก็เปลี่ยนตัวกับบุตรสาวของข้า เจ้าเป็นคนชั่วร้าย ส่งอา
เองของข้ามาให้ข้า ! ”
ในด้านนี้มารดาและบุตรสาวก่อให้เกิดความวุ่นวายส่วนเฟิงจินห
ยวน เขาไม่เคยเห็นการมาถึงของเจ้าเมืองหลานโจว, จื่อหลิงเทียน
จื่อหลิงเทียนไม่มาไปเยี่ยมในคืนนั้นได้ยินเสียงดังตามมาด้วย
ผู้คนตะโกนเสียงดัง “องค์ชายเก้าจู่โจมกูซู ! ”