Gate of God - ตอนที่ 1049 ความบ้าคลั่งเพราะความสิ้นหวัง
ตอนที่ 1049 ความบ้าคลั่งเพราะความสิ้นหวัง
”ไม่!”มู่ซิงคำรามด้วยความไม่พอใจ
เขาสัมผัสได้ถึงพลังจากแสงสีทองเขาต้องการหลบหนี แต่พลังเหล่านั้นถาโถมเข้าใส่ร่างกายของเขา
ราวกับใบมีดนับพันพุ่งผ่านร่างกายของเขา
เกล็ดบนร่างของมู่ซิงหลุดออกเผยให้เห็นเนื้อสดๆด้านในจากนั้นเนื้อของเขาก็ยกออกเผยให้เห็นกระดูกสีขาวด้านใน
มันเป็นฉากที่น่าสะพรึงกลัว
ตู้ม!ในที่สุดเขาก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ร่างของเขาระเบิดออกกลายเป็นผุยผงไม่เหลือแม้แต่ไข่มุกอสูรให้เห็น
”…”
”…”
ตัวตนระดับเทพเจ้าอีกสองคนที่อยู่ด้านหลังมู่ซิงตัวแข็งค้าง
มู่ซิงตายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว
ยิ่งไปกว่านั้นไม่เหลือเศษซากของเขาให้เห็นแม้แต่น้อย
มันน่ากลัวเกินไป!
ในสนามรบโบราณพวกเขาทั้งสองมีพลังเพียงพอที่จะปกป้องตัวเองได้หากไม่เจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งเกินไป
อย่างไรก็ตามในโลกปัจจุบันไม่ได้โหดร้ายเหมือนสนามรบโบราณโลกนี้เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอเพราะขาดเรกิที่เป็นพลังงานธรรมชาติ
พวกเขาคิดว่าจะสามารถครองโลกนี้ได้
อย่างไรก็ตามตอนนี้…
พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับความตายตัวตนระดับเทพเจ้ามากมายล้มตายไปก่อนหน้าพวกเขา มันนับเป็นเรื่องบังเอิญหรือไม่?
มันยังเป็นเรื่องบังเอิญอีกหรือไม่ที่มู่ซิงถูกฟางเจิ้งจือฆ่าตาย? เขาแข็งแกร่งมากเกินไป!
ตัวตนระดับเทพเจ้าทั้งสองไม่สามรถเชื่อได้ว่ามนุษย์จะมีพลังมากขนาดที่จะฆ่าตัวตนเทพเจ้าได้โดยที่อีกฝ่ายไม่มีโอกาสป้องกันตัวเองแม้แต่น้อย
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขารู้สึกถึงอันตรายของโลกในยุคนี้พวกเขาต้องการจะถอย
อย่างไรก็ตามแทบจะในทันทีร่างหนึ่งได้ปรากฎขึ้นต่อหน้าพวกเขาพร้อมกับหญิงสาวนางหนึ่งในอ้อมแขน
”ฟางเจิ้งจือ!”ตัวตนระดับเทพเจ้าทั้งสองมองไม่เห็นฟางเจิ้งจือชัดเจนนัก แต่พวกเขาเห็นดวงตาคู่หนึ่ง
มันเปล่งแสงห้าสีที่ต่างกันและมีประกายไฟสีเงินมันสว่างเจิดจ้ามาก
มันทำให้พวกเขาหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
”หนี!”ตัวตนระดับเทพเจ้าทั้งสองล้วนต้องการช่วยหยุนชิงวู แต่พวกเขากลับตัดสินใจหนีเมื่อเจออันตราย หากพวกเขาตายเท่ากับทุกอย่างจบสิ้น
พวกเขาทั้งคู่หันหลังและออกวิ่งในทันที
ตูม!พื้นดินแตกออก
ทันใดนั้นหอกเพลิงฉีหลินได้มาถึงพวกเขาและสร้างหลุมขนาดมหึมาบนพื้น
เศษหินเล็กๆลอยไปชนกับหลังของตัวตนระดับเทพเจ้าทั้งสอง
ปั้ง!
ปั้ง!…
แม้มันจะเป็นหินธรรมดาๆแต่ภายใต้การโจมตีของฟางเจิ้งจือมันราวกับเป็นใบมีดที่ทั้งแหลมคมและแข็งแกร่ง
ตัวตนระดับเทพเจ้าทั้งสองรู้สึกเจ็บปวดบนแผ่นหลัง
พวกเขาเกือบจะล้มลงบนพื้น
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหินนั่นโจมตีเข้าที่ใบหน้าของพวกเขา?
เหื้อก!พวกเขาสูดหายใจด้วยความหวากลัว
”ใครหนีต้องตาย!”ขณะที่พวกเขากำลังจะหนีอีกครั้งเสียงอันเยือกเย็นได้ดังขึ้น
”ตาย?!”ตัวของพวกเขาแข็งค้าง ก่อนหน้านี้พวกเขายังได้รับความเคารพในฐานะเทพปีศาจและเทพอสูรเหมือนกับโจวฉี
อย่างไรก็ตามตอนนี้…
พวกเขาราวกับเป็นแค่หมากตัวหนึ่งในสนามรบ
แน่นอนว่าพวกเขาไม่พอใจมากหลังจากที่ถูกผนึกอยู่นอกจักรวาลเป็นเวลาหลายพันปีเมื่อได้ออกมาพวกเขาควรจะถูกบูชาและยกย่อง
แต่ทำไมทุกอย่างถึงลงเอยเช่นนี้?
มันควรเป็นการต่อสู้ที่พวกเขาชนะได้อย่างง่ายดายตอนที่หยุนชิงวูเชื้อเชิญพวกเขา พวกเขาไม่สนใจคำเชิญของนางและรู้สึกว่าหยุนชิงวูระวังตัวมากเกินไป
นางจำเป็นต้องใช้ตัวตนระดับเทพเจ้ามากมายเพื่อสังหารกลุ่มพันธมิตรฝ่ายมนุษย์งั้นหรือ?
อย่างไรก็ตามในพริบตาตัวตนระดับเทพเจ้าเหลืออยู่เพียงสามคนและหยุนชิงวูได้กลายเป็นทาสของฟางเจิ้งจือผมของนางขาวโพลนราวกับหิมะ
มันเป็นผลลัพธ์ที่พวกเขาคาดไม่ถึงแม้แต่น้อย
อย่างไรก็ตามมันไม่สำคัญอีกต่อไปหลังจากได้ยินเสียงคำรามกิ่งไม้สีแดงได้ปรากฎขึ้นบนร่างพวกเขา
พวกมันแทงทะลุเข้าไปในร่างของพวกเขาและดูดกลืนพลังทำให้พวกเขาอ่อนแอลงเรื่อยๆ
”โหดเหี้ยมมาก!”
”เจ้า…โจวฉี…พวกเราไม่มีทางยกโทษให้เจ้า!”
ร่างของตัวตนระดับเทพเจ้าทั้งสองซูบผอมอย่างรวดเร็วราวกับกลายเป็นกิ่งไม้ที่ตายแล้ว
แต่ทันใดนั้นเองกิ่งไม้สีแดงกลับถูกตัดขาด
เป็นฟางเจิ้งจือที่ใช้หอกฉีหลินโจมตีใส่กิ่งไม้สีแดง
”ฟางเจิ้งจือ?!”ตัวตนระดับเทพเจ้าที่ถูกช่วยมองด้วยความไม่เชื่อ ทำไมฟางเจิ้งจือถึงช่วยเขา?
แสดงความเมตตา?
หรือเขามีข้อตกลงกับหยุนชิงวู?
อย่างไรก็ตามแทบจะในทันทีหอกฉีหลินในมือของฟางเจิ้งจือแทงทะลุเข้าไปในคอของเขาจากนั้นแสงสีทองได้ระเบิดออกกลืนกินร่างของพวกเขาแทบจะในทันที
ส่วนตัวตนระดับเทพเจ้าอีกคนได้ตายลงเพราะกิ่งไม้สีแดง
”…”
”…” กองทัพอสูรและปีศาจเบิกตากว้าง
พวกเขาไม่สามารถเชื่อเรื่องที่เกิดขึ้นได้
ตัวตนระดับเทพเจ้าทั้งหมดได้ตายลงต่อหน้าต่อตาพวกเขา!
กลับกันฟางเจิ้งจือกลับยังยืนหยัดต่อหน้าพวกเขา?
คนหนึ่งตายเพราะฟางเจิ้งจืออีกคนตายลงเพราะโจวฉี
ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้น?
พวกเขาไม่เคยรู้สึกหมดหนทางเช่นนี้มาก่อนราวกับความหวังของพวกเขาได้พังทลายลง
พวกเขารู้สึกผิดหวังในตัวของโจวฉีและสิ้นหวังในอนาคตสายตาของพวกเขาค่อยๆหันไปมองหญิงสาวในอ้อมแขนของฟางเจิ้งจือ
หยุนชิงวู!
นายน้อยของพวกเขายังคงหมดสติอยู่
”นายน้อยเกิดอะไรขึ้นกับท่านกันแน่?!” ”ท่านจะทิ้งพวกเรางั้นหรือ?”
”เป็นฟางเจิ้งจือที่เอาตัวนายน้อยไปจากพวกเราทำลายความหวังของพวกเรา ข้าจะเอาตัวนายน้อยกลับมาต่อให้ต้องเสียอะไรไปก็ตาม!”
”ใช่ฆ่าฟางเจิงจือ!”
ความสิ้นหวังเป็นแรงกระตุ้นชั้นดีสำหรับอสูรและปีศาจ
พวกเขาไม่เต็มใจยอมรับความพ่ายแพ้พวกเขาต้องการตัวหยุนชิงวูเพื่อชี้นำพวกเขาอีกครั้ง
พวกเขาพุ่งทะยานเข้าไปหาฟางเจิ้งจือราวกับเป็นฝูงหมาป่าที่หิวโหย
”หืม?!”ฟางเจิ้งจือมองไปยังอสูรและปีศาจที่ถาโถมเข้ามา เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันรุนแรง
มันทำให้ฟางเจิ้งจือเข้าใจคำกล่าวที่ว่า’สุนัขจนตรอกนั้นสามารถทำได้ทุกอย่าง’
พลังและความกล้าหาญของอสูรและปีศาจไม่ได้มาจากหนานกงมู่แต่มันมาจากหยุนชิงวู!
พวกเขายอมตายเพื่อช่วยหยุนชิงวู!
”เห้อหยุนชิงวู…” ฟางเจิ้งจือมองหยุนชิงวูที่หลับตาอยู่
”ตาย!”หอกเล่มหนึ่งแทงมาที่ฟางเจิ้งจือ
ฟางเจิ้งจือป้องกันมันด้วยหอกฉีหลินและฉีกกระชากร่างของอสูรคนนั้นทันที
”โจมตี!”อสูรและปีศาจยังถาโถมเข้ามาหาฟางเจิ้งจืออย่างต่อเนื่อง
……………………………………..