Gate of God - ตอนที่ 1050 ต่างเผ่าพันธุ์ต่างความคิด
ตอนที่ 1050 ต่างเผ่าพันธุ์ต่างความคิด
อสูรและปีศาจกำลังบ้าคลั่ง
หอกฉีหลินในมือของฟางเจิ้งจือคอยทำร้ายเหล่าทหารในการโจมตีทุกครั้งของเจ้าจะฆ่าทหารสองถึงสามคนและทำให้พวกมันบาดเจ็บสาหัสหลายสิบคน
ราวกับเป็นการสังหารหมู่
ได้ยินทั้งเสียงคำรามและเสียงกรีดร้อง
เลือดไหลนองไปทั่วพื้น
การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไปขณะที่ต้นไม้เทพเจ้ามีผลไม้สีต่างเพิ่มมากขึ้น
ทั้งแดงเขียว ฟ้า ดำ ขาว…
”หยุด…หยุด…พวกเขาเป็นคน..ในเผ่าพันธุ์ของข้า…”เสียงอันอ่อนแอของหยุนชิงวูดังขึ้น
นางยังคงบาดเจ็บหนักอย่างไรก็ตามราวกับนางสามารถสัมผัสถึงเรื่องที่เกิดขึ้นตรงหน้าได้ ร่างกายของฟางเจิ้งจือสั่นไหว
เขามองทหารอสูรปีศาจมากมาายพุ่งเข้ามาในกรงที่ถูกเปิดออก
ดูเหมือนว่า…
มันเป็นข้อได้เปรียบสำหรับฟางเจิ้งจือ
เพราะช่องทางที่ถูกเปิดออกไม่ได้ใหญ่นักมีทหารไม่มากที่เข้ามาถึงตัวฟางเจิ้งจือได้
ทำไมหนานกงมู่ถึงไม่เปิดกรงอย่างสมบูรณ์ไปเลย?
ฟางเจิ้งจือสังเกตุเห็นต้นไม้เทพเจ้าสีแดงและผลไม้บนต้น
ซากอสูรและปีศาจที่นอนอยู่บนพื้นค่อยๆแห้งและกลายเป็นปุ๋ยสำหรับต้นไม้เทพเจ้า
”หนานกงมู่…”ฟางเจิ้งจือคิดเสมอว่าหนานกงมู่คงหาโอกาสฆ่าเขาในตอนที่เกิดดความวุ่นวายขึ้น
อย่างไรก็ตามตอนนี้หนานกงมู่กลับใช้ประโยชน์ฟางเจิ้งจือเพื่อทำให้กองทัพอสูรและปีศาจกลายเป็นปุ๋ยสำหรับต้นไม้เทพเจ้า ”หยุด…หยุดฆ่ากันได้แล้ว…”เสียงของหยุนชิงวูดังขึ้นอีกครั้ง นางคว้าแขนของฟางเจิ้งจือเอาไว้แน่นราวกับนางกำลังเจ็บปวดเป็นอย่างมาก
”โจมตี!”
”ตาย!”
”…”
หอกและอาวุธโจมตีใส่ฟางเจิ้งจืออีกครั้งพวกเขาไม่ได้ยินเสียงจากหยุนชิงวูเพราะพวกเขามีเพียงความคิดเดียวในใจ
ฆ่าฟางเจิ้งจือและเอาตัวหยุนชิงวูนายน้อยของพวกเขากลับมา
หอกฉีหลินในมือของฟางเจิ้งจือป้องกันการโจมตีจากพวกเขาเสาเพลิงพุ่งสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า
ร่างของอสูรและปีศาจกระเด็นลอยไปทั่วร่างของพวกเขาชนกันก่อนจะล้มลงปิดทางเข้ากรง
”หืม?!ข้ายังไม่ตาย!” ”ข้าไม่ได้รับบาดเจ็บ?”
”ข้าป้องกันการโจมตีของฟางเจิ้งจือได้!”
พวกเขาแปลกใจที่ตัวเองไม่ตายเพราะการโจมตีของฟางเจิ้งจือ
พวกเขาต้องการลุกขึ้นจากพื้นแต่พวกเขากลับรู้สึกว่ากระดูกของตัวเองหักทำให้ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
ฟางเจิ้งจือมองดูหนานกงมู่
ดูเหมือนเขาจะเข้าใจแล้วว่าทำไมหนานกงมู่ถึงเปิดช่องแคบๆมันเป็นการบังคับให้เขาตรงไปที่ทางออก
ในขณะเดียวกันหนานกงมู่จะสั่งให้ตัวตนระดับเทพเจ้าทั้งสามรวมไปถึงกองทัพอสูรและปีศาจปิดล้อมฟางเจิ้งจือและโจมตีเขาอย่างต่อเนื่อง
มั่นเป็นรูปแบบที่น่าทึ่ง
หากฟางเจิ้งจือไม่สามารถทำลายกิ่งของต้นไม้เทพเจ้าได้ทุกอย่างคงเป็นไปตามแผนของหนานกงกมู่ หรือจนกว่าเขาจะสามารถฆ่ากองทัพอสูรและปีศาจทั้งหมดลงได้
เมื่อถึงตอนนั้นหนานกงมู่คงหาข้ออ้างเพื่อล้างแค้นให้กับกองทัพอสูรปีศาจและฆ่าฟางเจิ้งจือ
สำหรับหยุนชิงวู…
ฟางเจิ้งจือเชื่อว่าหนานกงมู่มีวิธีฆ่านางหลายแบบและโยนว่ามันเป็นความผิดของเขา
”น่าเสียดาย…”ฟางเจิ้งจือหันหลังและออกวิ่งทันที
”หืม?!พยายามจะหนีงั้นรึ?” กิ่งไม้นับไม่ถ้วนตกลงมาจากท้องฟ้า
แทนที่จะโจมตีฟางจิ้งจือมันกลับผสานกันกลายเป็นตาข่ายขนาดใหญ่และพุ่งเข้าหาฟางเจิ้งจือ
”หนานกงมู่เจ้าหยุดข้าไม่ได้!” ฟางเจิ้งจือรู้ว่าหนานกงมู่เป็นคนเช่นไร เขายกหอกฉีหลินขึ้นและโจมตีไปยังตาข่ายที่พุ่งเข้ามา
”ฟางเจิ้งจือเจ้าไม่มีทางฝ่าออกไปจากต้นไม้เทพเจ้าได้ ยอมแพ้เสียแต่ตอนนี้!” เสียงอันเย็นชาของหนานกงมู่ดังขึ้นอีกครั้ง
อย่างไรก็ตามหลังจากพูดจบประโยคเกิดรูโหว่ขึ้นบนตาข่าย
มันเป็นรูเล็กๆที่เกิดจากการพลังทำลายล้างจากฟางเจิ้งจือแน่นอน
เลือดสดๆไหลออกมาจากกิ่งไม้เทพเจ้า
”มันเปิดออกแล้ว?!”
”ฟางเจิ้งจือสามารถทำลายกิ่งจากต้นไม้ของท่านโจวฉีได้!”
”เขาแข็งแกร่งเกินไป!”
กองทัพอสูรและปีศาจต้องการจะพุ่งเข้าไปแต่ไม่สามารถทำได้
”ไม่มีทาง!”เสียงที่มั่นใจและเย็นชาของหนานกงมู่กลายเป็นความไม่เชื่อ
ในขณะเดียวกันเขายกมือขึ้นกิ่งไม้นับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าในขณะที่รากไม้สีแดงเจาะลงใต้พื้นดิน กิ่งไม้บนท้องฟ้าผสานเข้ากับรากไม้บนพื้นดินเกิดเป็นกำแพงกิ่งไม้
”หนานกงมู่เจ้าเคยได้ยินชื่อภาพกวางหลิงหรือไม่?”ฟางเจิ้งจือจับมือของหยุนชิงวูในขณะที่มองไปยังกำแพงกิ่งไม้ตรงหน้า
”ข้าบอกไปแล้วว่าข้าคือโจวฉี!”หนานกงมู่ไม่ยอมถูกหลอกอย่างง่ายดาย
”ภาพกวางหลิง…”ฟางเจิ้งจือถอนหายใจเมื่อมองหยุนชิงวู ขณะเดียวกันเขากำหอกฉีหลินแน่น
ตู้ม!
ลำแสงสีทองนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากร่างของฟางเจิ้งจือและสร้างวงแหวนแห่งการจุติสีเงินและทองขึ้นบนหัวของฟางเจิ้งจือ
จากนั้นฟางเจิ้งจือก็เริ่มเคลื่อนไหวแทงหอกไปยังกำแพงกิ่งไม้สีแดงด้านหน้า แสงสีเงินและทองผสานกันกลายเป็นหอกแก้ว
”เจ้าไม่มีทางฝ่าไปได้!”
ตู้ม! ร่างและหอกของฟางเจิ้งจือเจาะทะลุกำแพงสีแดงเลือดพวยพุ่งออกมาราวกับเป็นเลือดจริงๆ
ฟางเจิ้งจือยังไม่หยุดเขาเดินหน้าต่อไปและแทงกิ่งไม้สีแดงไปเรื่อยๆ
”ไม่…เป็นไปไม่ได้!”เลือดไหลลงมาจากขอบปากของหนานกงมู่ สัญลักษณ์วิชาสังเวยเลือดหมุนวนอยู่ในดวงตาของเขา
หมอกสีเลือดอันน่าสะพรึงกลัวหล่นลงมาจากท้องฟ้าเข้าปกคลุมกองทัพอสูรและปีศาจ
”อ๊าก!!”
”พวกมันคืออะไร?”
”ข้าหายใจไม่ออก…”
เสียงตะโกนนับไม่ถ้วนดังขึ้นอสูรและปีศาจนับไม่ถ้วนล้มลงบนพื้น ร่างกายของพวกเขาค่อยๆเหี่ยวเฉา
ในที่สุดร่างของพวกเขาก็กลายเป็นกระดูกก่อนที่มันจะกลายเป็นเศษผงขาว
ฟางเจิ้งจือหยุดเคลื่อนไหวและมองดูหนานกงมู่ที่มีเพียงหัวและแขนที่โผล่ออกมาจากต้นไม้เทพเจ้าจากนั้นเขาก็หันไปมองปีศาจและอสูรที่นอนอยู่บนพื้น
พวกเขาไม่ใช่คนในเผ่าพันธุ์เดียวกับฟางเจิ้งจือ
มีคำพูดโบราณกล่าวไว้ว่าเผ่าพันธุ์ที่ต่างกันย่อมมีความคิดที่ต่างกัน
ใช่แล้วฟางเจิ้งจือไม่ควรจะรู้สึกอะไรกับปีศาจและอสูรที่ตายลง อย่างไรก็ตามนิ้วของเขากลับเขาซีดเพราะเขากำหมัดแน่น
ถูกต้อง
แม้อสูรและปีศาจไม่ใช่มนุษย์
แต่พวกเขาก็มีชีวิต
อย่างไรก็ตามฟางเจิ้งจือไม่สามารถพูดอะไรได้หลายชีวิตเองก็ได้ตายลงด้วยน้ำมือของเขา
ถ้าหยุนชิงวูไม่พูดเขาอาจจะเข่นฆ่าต่อไป…
มันบ่งบอกว่าเขานั้นแทบไม่ต่างจากหนานกงมู่
ฟางเจิ้งจือกัดริมฝีปากแน่น
การต่อสู้ระหว่างปีศาจอสูรและมนุษย์เกิดขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน
ตั้งแต่ที่มีการก่อตั้งอาณาจักรทั้งสี่เกิดความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ขึ้นมากมาย ซากศพกองเป็นภูเขา
”ทำไมต้องต่อสู้?”ฟางเจิ้งจือไม่ต้องการแบบนี้้ เขาอยากมีชีวิตที่สงบสุข
อยากเป็นเจ้าของคฤหาสน์สักหลังมีที่ดินนับร้อยมีคนรับใช้ มีภรรยาที่อ่อนโยนและแสนดี…
แต่ทุกอย่างกลับเป็นได้แค่เรื่องโกหก!
ตั้งแต่หกขวบฟางเจิ้งจือพยายามอย่างหนักเพื่อเข้าร่วมการทดสอบแห่งเต๋า
นั่นแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเช่นที่ต้องการแม้แต่น้อย
ทำไมทุกอย่างถึงจบลงที่เขาเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการแย่งชิงอำนาจขององค์รัชทายาทสงครามในดินแดนภูเขาทางใต้?
และสุดท้าย…
เขาต้องมายุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งระหว่างมนุษยชาติกับอสูรและปีศาจ
มันเป็นเรื่องที่น่าผิดหวังขนาดไหน?
ความฝันของเขาคงไม่มีทางได้เป็นจริง…
เดี๋ยวก่อน!
ดูเหมือนเขาจะคิดมากเกินไป
ฟางเจิ้งจือหยุดตัวเองจากความคิดเขาหันไปมองหยุนชิงวูและหนานกงมู่ “ทำไมมันถึงเป็นเรื่องยากเหลือเกิน ข้าแค่อยากมีชีวิตเช่นคนธรรมดา”
”ธรรมดา?”
”เขาบอกว่าต้องการใช้ชีวิตเช่นคนธรรมดางั้นหรือ?”
”เขาหมายความว่าเช่นไร?”
แม้ทหารปีศาจและอสูรจะสับสนแต่พวกเขาเป็นแค่ทหารพวกเขาไม่สามารถทำอะไรมากได้นอกจากทำตามคำสั่งของโจวฉี
”โจมตี!”
”อย่าปล่อยให้เขาหนีไปได้!”
”เอานายน้อยคืนมา!”
กองทัพอสูรและปีศาจพุ่งไปหาฟางเจิ้งจือราวกับคลื่นยักษ์
ครืน!พื้นดินสั่นไหวอย่างรุนแรงราวกับเกิดแผ่นดินไหวขึ้น
……………………………………..
YOU MAY ALSO LIKE
