Gate of God - ตอนที่ 1051 ความลึกลับของปราสาทหินสีดำ

ตอนที่ 1051 ความลึกลับของปราสาทหินสีดำ

กองทัพอสูรและปีศาจต้องการฆ่าฟางเจิ้งจือ

อย่างไรก็ตามพวกเขาตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ เมื่อเข้าไปถึงศูนย์กลางของกรงพวกเขาไม่เห็นตัวฟางเจิ้งจืออีกแล้ว

หนานกงมู่ที่เห็นเช่นนี้ก็ตกตะลึงเช่นกันที่ฟางเจิ้งจือและหยุนชิงวูหายตัวไปแล้ว

พวกเขาหายไปไหน?

”ไม่!”หนานกงมู่ร้องตะโกนอย่างโกรธแค้นเขารู้ว่าฟางเจิ้งจือไม่มีทางถูกกองทัพอสูรและปีศาจฆ่าตายอย่างง่ายดาย

มีหนทางเดียวที่เป็นไปได้

ฟางเจิ้งจือใช้เต๋าสวรรค์หลบหนีออกไปในขณะที่ถูกกองทัพอสูรและปีศาจรุมล้อม

มันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฟางเจิ้งจือที่จะใช้โอกาสนี้เพื่อหลบหนีไป　　”เขาอยู่ที่ไหน?!”

”เขาตายแล้วหรือ?”

”ไม่ข้าคิดว่าฟางเจิ้งจือหนีไปพร้อมกับนายน้อย!”

กองทัพอสูรและปีศาจได้สติทันทีที่ได้ยินเสียงของหนานกงมู่อย่างไรก็ตามมันสายเกินไป

ฟางเจิ้งจือหายไปแล้ว

”ฟางเจิ้งจือเจ้าไม่มีทางหนีพ้น!”เลือดไหลวนในดวงตาของหนานกงมู่ก่อนที่ต้นไม้เทพเจ้าจะค่อยๆไหลกลับสู่ร่างกายของเขา

เขาแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้ฆ่ากองทัพอสูรและปีศาจ

อย่างไรก็ตามในตอนนี้เขายังไม่สามารถทำเช่นนั้นได้เขายังต้องใช้ประโยชน์จากพวกมันในการต่อสู้กับกลุ่มพันธมิตรฝ่ายมนุษย์

ตอนแรกเขาคิดว่าจะสามารถชนะการต่อสู้ได้อย่างแน่นอนแต่ฟางเจิ้งจือกลับหนีไปได้ อีกทั้งยังพาตัวหยุนชิงวูหนีไปด้วย หนานกงมู่จะทนอยู่ได้อย่างไร?

”หนีออกมาได้แล้วงั้นหรือ?”ในขณะที่หนานกงมู่กำลังโกรธจัดเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นเหนือหัวเขา มันดังขึ้นอย่างฉับพลันและทำให้ร่างกายของหนานกงมู่ต้องสั่นสะท้าน

”อะไรกัน?!”หนานกงมู่สามารถจำเสียงนั้นได้เขาหันกลับไปมองแทบจะในทันที

อย่างไรก็ตามเขาก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่แขนข้างขวา

หอกฉีหลีนแทงเข้าที่แขนของเขาเลือดสีแดงพวยพุ่งออกมา เขาเห็นร่างหนึ่งปรากฎขึ้นพร้อมกับแสงสีฟ้า

”ดูเหมือนข้าจะยังไม่ตายสินะ?งั้นไว้เจอกัน!”

”…”

”ไว้เจอกัน?!”หนานกงมู่มองดูแสงสีฟ้าที่หายไปจากตำแหน่งนั้นพร้อมกับเบิกตากว้าง

มันเสี่ยงเกินไป

การโจมตีของฟางเจิ้งจือพลาดเป้าไปเพียงหนึ่งนิ้ว

ถ้าเขาไม่เงยหน้าขึ้นด้วยความอยากรู้หอกของฟางเจิ้งจือคงแทงเข้าที่กระโหลกของเขาไปแล้ว

หนานกงมู่รู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูกสันหลังเมื่อคิดถึงมัน

การลอบโจมตี…

ฟางเจิ้งจือเชี่ยวชาญในเรื่องนี้นั่นเพราะไม่มีใครคิดว่าฟางเจิ้งจือจะย้อนกลับมาเพื่อลอบโจมตีออีกครั้งแม้มันจะไม่สำเร็จก็ตาม

”ฟางเจิ้งจือเจ้าไม่เปลี่ยนไปเลย!”หนานกงมู่กัดฟันแน่นแต่เขารู้ว่าฟางเจิ้งจือได้หนีออกไปแล้ว

”ไล่ตามเขาไป!”

”รับทราบ!”

…

ด้านหลังหินก้อนหนึ่งที่อยู่ไกลออกไปฟางเจิ้งจือปรากฎตัวขึ้นอีกครั้งและรีบวางหยุนชิงวูลงก่อนจะถอยออกไป　　มู่ฉิงเฟิงโม่ฉานฉือและคนอื่นๆออกไปแล้ว

อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรไว้ให้นั่นหมายความว่าอย่างน้อยพวกเขาก็สามารถผ่านหน้าผาสูงไปได้แล้ว

ดังนั้นเขาจึงมั่นใจได้ว่ามีทางออกไปจากที่นี่

ฟางเจิ้งจือไม่รู้ว่าเป็นเพราะพลังของบรรพบุรุษตระกูลหนานกงหรือเปล่าอย่างไรก็ตามหนานกงมู่นั้นแข็งแกร่ง เขาไม่ตายเพราะการจมตีของฟางเจิ้งจือ

ยิ่งไปกว่านั้นในการต่อสู้ก่อนหน้านี้เขาดูดซับพลังของตัวตนระดับเทพเจ้าได้สำเร็จและมีพลังที่แข็งแกร่งมากขึ้น

แม้ว่าฟางเจิ้งจือจะได้รับภาพกวางหลิงจากการรวมศิลาเซียนทั้งยี่สิบแปดชิ้นก็ตามยังคงเป็นเรื่องยากที่จะเอาชนะหนานกงมู่ได้

อย่างไรก็ตามฟางเจิ้งจือไม่แปลกใจมากนักและเริ่มเดินทางต่อไป　　หลังจากนั้นไม่นานฟางเจิ้งจือก็เห็นหน้าผากลับด้านที่มู่ฉิงเฟิงพูดถึง

มันเป็นหน้าผาที่มีน้ำตกสีเงินไหลจากด้านล่างขึ้นสู่ด้านบน

”หน้าผา…ข้าควรกระโดดลงไปไหม?”ฟางเจิ้งจือมองไปรอบๆขอบหน้าผา

มันคือรอยเท้าของกลุ่มพันธมิตรฝ่ายมนุษย์

อย่างไรก็ตามนอกจากรอยเท้าแล้วไม่มีเครื่องหมายอื่นอีกไม่สามารถมองเห็นจุดสิ้นสุดของก้นเหวได้

มันเป็นทิวทัศน์ที่งดงามแต่ฟางเจิ้งจือไม่มีอารมณ์สำหรับเรื่องนั้น

นั่นเพราะเขากำลังมองหาเบาะแสที่มู่ฉิงเฟิงควรจะทิ้งไว้ให้เขาอย่างไรก็ตามหลังจากค้นหาอย่างละเอียดเขาไม่พบอะไรเลยนอกจากบ่อน้ำเล็กๆข้างหน้าผา

”น้ำ?”ฟางเจิ้งจือมองไปยังน้ำตกและหน้าผาที่กลับด้านหรือว่าข้าต้องกระโดดลงในน้ำตกแทนที่จะกระโดดลงหน้าผากัน?

มันเป็นการคาดเดา

อย่างไรก็ตามตามที่เขาเห็นดูเหมือนว่าน้ำตกกำลังไหลขึ้นอย่างไม่มีสิ้นสุด

หน้าผากลับด้านและน้ำตกที่ไหลขึ้นสู่ท้องฟ้า

อย่างไรก็ตามเมื่อตัดสินจากสถานการณ์ปัจจุบัน…

ดูเหมือนจะมีความเป็นไปได้ที่มันเชื่อมต่อกับสถานที่อื่น

ฟางเจิ้งจือได้ตัดสินใจแล้วปีกสีดำขนาดใหญ่กางออกจากแผ่นหลังของเขา

”เลือดเปรอะเต็มตัวข้าแล้วข้าขออาบน้ำหน่อยแล้วกัน!”ฟางเจิ้งจือตะโกนและกระโดดลงไปในน้ำตก

มันมีความเย็นเล็กน้อย

มันราวกับเป็นน้ำตกที่ไหลขึ้นไปถึงดวงดาว　　แต่เรื่องที่สำคัญกว่านั้นคือเมื่อฟางเจิ้งจือกระโจนเข้าไปเขาสัมผัสได้ว่าปีกสีดำด้านหลังของเขาถูกผนึกกลับเข้าไปในร่าง

”เกิดอะไรขึ้น?”ฟางเจิ้งจือจะไม่เก็บปีกแน่นอนเพราะเขาต้องการจะบินขึ้นไปด้านบน

อย่างไรก็ตามความจริงกลับเป็นเช่นนี้

ในเวลาต่อมาฟางเจิ้งจือรู้สึกว่าน้ำตกกำลังไหลผ่านเหมือนผืนผ้าที่พัดผ่านร่างกายเขาไปและสูญเสียพลังอย่างสมบูรณ์

มันเป็นฉากที่แปลก

ฟางเจิ้งจือไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เขากำลังถูกกระแสน้ำพัดขึ้นไปบนท้องฟ้า

”ข้าอยู่ที่ไหนกันเนี่ยทำไมพลังของข้าถึงถูกปิดกั้น?”ฟางเจิ้งจือไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนตั้งแต่เกิดมาบนโลกนี้

ยิ่งกว่านั้นเขาสามารถหายใจได้แม้จะอยู่ในน้ำเรื่องนี้เห็นได้ชัดจากท่าทีของหยุนชิงวู

หยุนชิงวูสามารถหายใจได้อย่างต่อเนื่อง

มันแปลกเกินไป　　ฟางเจิ้งจือรู้สึกว่ามีความลับที่ยิ่งใหญ่บางอย่างซ่อนอยู่ในปราสาทหินสีดำแห่งนี้

ไม่เพียงแต่เป็นความลับที่ยิ่งใหญ่เท่านั้นแต่ยังรวมพลังอันแข็งแกร่งเอาไว้ที่นี่

ฟางเจิ้งจือสงสัยในเรื่องนี้ตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวเข้ามาและเห็นก้อนหินสีดำบนพื้นเพราะเขาเคยเห็นพวกมันมาก่อน

หลังจากได้เห็นโซ่ขนาดใหญ่ทั้งเก้าเขาก็มั่นใจมากขึ้นว่าที่นี่ไม่ใช่สถานที่ธรรมดาทั่วไป

อย่างไรก็ตามเนื่องจากถูกกองทัพอสูรและปีศาจไล่ตามจึงทำให้ฟางเจิ้งจือต้องหยุดสำรวจปราสาทหินสีดำไปชั่วคราวและเริ่มต่อสู้

อย่างไรก็ตามตอนนี้…

ฉากที่เขาเคยเห็นก่อนหน้านี้ผุดขึ้นในหัวของเขาอีกครั้ง

มันแปลกจริงๆ

อย่างไรก็ตามฟางเจิ้งจือไม่มีร่องรอยที่ชัดเจน

สำหรับจารึกที่อยู่บนศิลาหินยิ่งทำให้เขารู้สึกแปลกใจการซ่อมแซมท้องฟ้าและเรื่องราวที่เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์นั้น นั่นหมายความว่ามันถูกจารึกโดยคนที่รอดชีวิตจากภัยพิบัติ

แล้วสถานที่แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นที่ไหนกันแน่

มันปรากฎขึ้นที่ศาลาเต๋าสวรรค์หากพิจารณาจากช่วงเวลาแล้วปราสาทหินสีดำอาจจะมาจากจักรวาลนอกโลกหรือเปล่า?

คำถามมากมายปรากฎขึ้นในใจของฟางเจิ้งจือ

อย่างไรก็ตามเสียงกระทบของสายน้ำทำให้ฟางเจิ้งจือนึกเรื่องบางอย่างออก

อาบน้ำ?

พวกเขาเหมือนกำลังอาบน้ำอยู่!

ตาของฟางเจิ้งจือสว่างขึ้นทันทีเขารู้ว่าก่อนที่จะเข้าไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ต่างๆมักจะมีการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

มันเป็นการแสดงความเคารพ

”มันต้องเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แน่นอน!น้ำตกนี้นำไปสู่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์?!” ตาของฟางเจิ้งจือเบิกกว้าง

อย่างไรก็ตามมันทำให้เขาเกิดคำถามขึ้นในใจด้วย

ถ้าปราสาทสีดำนี้มาจากนอกจักรวาลแล้วอะไรคือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์?

มันเป็นคำถามที่ยากเกินไปและเขาจะรู้ได้หลังจากที่ได้ออกจากน้ำตกนี้ไปแล้ว

…

น้ำตกที่เชื่อมต่อกับท้องฟ้าราวกับไม่มีจุดสิ้นสุด

พลังของฟางเจิ้งจือถูกผิดผนึกเขาไม่สามารถใช้พลังใดๆได้ทำได้แค่กอดหยุนชิงวูไม่ให้นางถูกพัดไปตามกระแสน้ำ

ฟางเจิ้งจือรู้สึกว่าร่างกายของเขากำลังถูกชำระล้างการไหลของน้ำรอบๆตัวเขาเริ่มช้าลง

จากนั้น

เขารู้สึกว่าพลังของเขากลับคืนมาทันทีที่เขาตกลงไปในบ่อน้ำ

”บุ๋ง…บุ๋ง…”ฟองอากาศลอยออกมาจากจมูกและปากของหยุนชิงวู นางกำลังทรมารเพราะขาดอากาศ

”ในที่สุดพวกเราก็ออกมาจากน้ำตกได้!”ฟางเจิ้งจือพยายามว่ายขึ้นไปด้านบนของบ่อน้ำ อย่างไรก็ตามเขารู้สึกถึงความผิดปกติขณะที่ว่าย

ระยะทางที่ขึ้นไปด้านบนราวกับไม่มีสิ้นสุด

ยิ่งเขาว่ายขึ้นไปเท่าไรน้ำก็ยิ่งเย็นลงบรรยากาศรอบๆเริ่มมืดครึ้ม

”ไม่บนคือล่าง ขึ้นคือลง!” ฟางเจิ้งจือนึกออกได้ในทันทีถึงกฎของโลกใบนี้

ฟางเจิ้งจือเปลี่ยนทิศทางที่ว่ายน้ำไปทันที　　ระดับพลังของเขาต่อให้อยู่ในน้ำถึงหนึ่งชั่วโมงก็ไม่มีปัญหา

อย่างไรก็ตามหยุนชิงวูกลับดูทุกข์ทรมารอย่างมาก

นางไม่สามารถหายใจได้ปากของนางอ้าออกราวกับพยายามพูดอะไรบางอย่าง

”นางกำลังเห็นภาพหลอนงั้นหรือ?”ฟางเจิ้งจือรู้ว่าถ้าหากหยุนชิงวูไม่สามารถกลั้นหายใจได้ นางก็ไม่สามารถอยู่ในน้ำได้ ปากของนางเปิดออกทำให้น้ำไหลเข้าไปตลอดเวลา

……………………………………..