Gate of God - ตอนที่ 1067 เผชิญหน้ากับความตาย

ตอนที่ 1067 เผชิญหน้ากับความตาย

ทุกชีวิตที่อยู่บนภูเขาสวรรค์ต่างกลั้นหายใจเมื่อเห็นปรากฎการณ์ประหลาดบนท้องฟ้า

มันดูทรงพลังเกินไป

ไม่ว่าจะเป็นร่างมหึมาของมังกรจูหลงหรือพลังของฉือกูเหยียนไม่มีใครที่สามารถเข้าไปแทรกแซงการต่อสู้ได้

ไป่ฉือมองฉากตรงหน้าด้วยสายตาอันซับซ้อนเช่นกัน

”แสงสว่างจากดวงดาวกล้าเทียบกับดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ได้เช่นไร?”มังกรจูหลงร้องคำราม

จากนั้นลำแสงสีขาวก็พุ่งออกมาจากดวงตาที่สามของมันราวกับเข็มบางๆที่กระจายไปทั่วท้องฟ้า

ตู้ม!

ตู้ม! 　　”…”

เสียงระเบิดดังขึ้นเมื่อแสงสีขาวปะทะเข้ากับแสงสีเงินของดวงดาว

”ฉือกูเหยียนเจ้าต้องผ่านเรื่องนี้ไปได้!” เฉียนยู่กล่าวขึ้นมาด้วยความกังวล แต่นางไม่สามารถรับมือกับมังกรจูหลงได้จริงๆ

ตู้ม!

ท่ามกลางเสียงระเบิดร่างหนึ่งได้ปรากฎขึ้นที่ด้านหลังของมังกร

ผมสีดำของนางโบกสะบัดไปตามสายลม

”หือ?!”มังกรจูหลงกำลังแปลกใจอย่างแท้จริง

นั่นเพราะจากการโจมตีอย่างต่อเนื่องจากฉือกูเหยียนเขารู้ว่านางกำลังพยายามโจมตีดวงตาที่สามบนหน้าผากของเขา

การตัดสินใจของนางนั้นถูกต้อง

เพราะนั่นถือเป็นจุดอ่อนสำคัญของมัน

อย่างไรก็ตามมังกรจูหลงกลับไม่สนใจจะป้องกันมันแม้มันจะเป็นจุดอ่อนแต่มันก็แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

แต่ครั้งนี้ฉือกูเหยียนกลับปรากฎขึ้นที่ด้านหลังของมัน?

ดาบในมือของนางถูกยกขึ้น

ฉั๊วะ!

ดาบแทงเข้าไปที่ด้านหลังของมังกรผ่านเกล็ดสีดำของมันเข้าไปยังเนื้อสดๆ

เลือดสีแดงไหลออกมา

โฮก!มันร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด มันรีบพุ่งตัวเข้าไปในกลุ่มหมอกสีดำเพื่อหลบการโจมตี

”มังกรจูหลงบาดเจ็บ?”

”นาง…นางสามารถทำให้มังกรจูหลงบาดเจ็บได้?”

”เป็นไปได้เช่นไร?”

กองทัพอสูรตกตะลึงพวกเขาไม่เคยคิดว่าฉือกูเหยียนจะสามารถทำร้ายมังกรจูหลงได้

เขาเป็นเทพเจ้าที่แท้จริง!

”มังกรจูหลงเพียงคาดไม่ถึงเท่านั้นว่าฉือกูเหยียนจะโจมตีจากด้านหลัง”ไป่ฉือเดาออกเพียงสาเหตุเดียวเท่านั้นที่ทำให้ฉือกูเหยียนสามารถโจมตีได้สำเร็จ

อย่างไรก็ตามมันแทบไม่มีผลอะไรกับมังกรจูหลง

ฉือกูเหยียนคิดอะไรอยู่กันแน่?

ขณะที่ไป่ฉือกำลังอยู่ในความสับสนฉือกูเหยียนที่อยู่ด้านหลังของมังกรเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง นางดึงดาบออกมาแล้วพุ่งไปที่หัวของมันอย่างรวดเร็ว

”หืม?!”ฉือกูเหยียนจงใจโจมตีด้านหลังของมังกรเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของมังกรจูหลงออกจากตาที่สามของมัน?

อย่างไรก็ตามสิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นขัดกับสิ่งที่ไป่ฉือคาดคิดอย่างสิ้นเชิง

นั่นเป็นเพราะร่างของนางได้หายไปเมื่อมาถึงด้านบนหัวของมังกรจูหลง

แม่น้ำสีเงินส่องสว่างขึ้นอีกครั้ง

จากนั้น…

เหตุการณ์แบบเดิมได้เกิดขึ้นอีกครั้ง

ร่างของฉือกูเหยียนได้หายไปและปรากฎขึ้นอีกครั้งที่ด้านหลังของมังกร

ฉั๊วะ!ดาบไร้ร่องรอยแทงเข้าไปที่ตำแหน่งเดิม

ร่างของมันสั่นสะท้านพร้อมกับเลือดที่พุ่งออกมาจากหลังราวกับน้ำพุ

แผลนั้นลึกกว่าครั้งเดิมมาก

”…”

”…”

เหล่าศิษย์ของหอคอยหลิงหยุนและเหล่าอสูรต่างตกตะลึง

ดาบโจมตีเข้าที่จุดเดียวกันอย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่มีใครคาดคิดได้ว่าฉือกูเหยียนกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ

โฮก!มังกรจูหลงคำรามด้วยความเจ็บปวด เห็นได้ชัดว่ามันกำลังโกรธมาก

แม้การโจมตีจากฉือกูเหยียนจะไม่ได้ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสแต่มันราวกับเป็นการดูถูก

เขาเป็นเทพแห่งภูเขา

เขาจะยอมให้คนที่อายุน้อยกว่าเป็นพันๆปีโจมตีใส่ซ้ำๆได้เช่นไร?

ตู้ม!สายฟ้าสีดำพุ่งเข้าใส่ร่างของฉือกูเหยียน

ร่างกายของฉือกูเหยียนสั่นสะท้านพร้อมกับเลือดที่ไหลทะลักออกมจากปาก

อย่างไรก็ตามนางไม่หยุดนางแทบดาบเข้าไปที่จุดเดิมอีกครั้ง

เป็นครั้งที่สาม!

ดาบแทงลึกเข้าไปถึงกระดูก

”ไปตายซะเจ้าเด็กเหลือขอ!” มังกรจูหลงหันหัวไปรอบ มันพยายามเอาเขาที่แหลมคมของมันแทงไปยังฉือกูเหยียน

”หนี!”เฉียนยู่ตะโกนออกมา จากสายตานางยังรับรู้ได้ว่าเขาของมันแหลมคมแค่ไหน ถูกแทงเพียงครั้งเดียวย่อมหมายถึงความตาย

อย่างไรก็ตามฉือกูเหยียนกลับไม่หลบเหมือนกับที่เฉียนยู่คาดเอาไว้

ดวงตาของนางเปล่งประกาย

”ร่วงหล่น!”เงาดำหล่นลงมาจากท้องฟ้าราวกับดาวตกที่พุ่งใส่หัวของมังกรจูหลง แรงกระแทกนั้นพอที่จะทำให้หัวของมันหันไปอีกข้าง

หลังจากนั้นฉือกูเหยียนก็แทงดาบไปยังจุดเดิมของมังกรจูหลง

แกร้ง!เกล็ดมังกรกระเด็นออกมา

แผลยาวลึกเผยให้เห็นกระดูกที่อยู่ด้านใน

ฉือกูเหยียนต่อสู้ด้วยความสามารถทั้งหมดที่มีแม้มีความเสี่ยงสูงที่นางจะถูกสายฟ้าสีดำโจมตี

แม้แต่ไป่ฉือและเฉียนยู่ยังต้องตกตะลึงกับความสามารถและความมุ่งมั่นของนาง

ทั้งโลกราวกับหยุดนิ่ง

ร่างสีชมพูบนท้องฟ้ายังคงงดงามเช่นเคยอย่างไรก็ตามไม่นานนางก็หล่นลงมาจากด้านหลังของมังกรจูหลง

ตู้ม!

ร่างของฉือกูเหยียนตกลงบนพื้นอย่างรุนแรง

สุดท้ายนางก็ไม่สามารถเอาชนะความต่างในเรื่องของพลังได้

นางถูกหางมังกรสะบัดใส่

ฉือกูเหยียนป้องกันการโจมตีนั้นได้อย่างไรก็ตามนางสูญเสียการควบคุมร่างกาย

มังกรจูหลงลอยอยู่บนอากาศและจ้องมองไปที่ฉือกูเหยียนที่พยายามลุกขึ้นยืนจากพื้น　　”เจ้าชื่ออะไร?!”มันถามออกมา

”ฉือกูเหยียน”ฉือกูเหยียนแทงดาบไร้ร่องรอยลงบนพื้นขณะที่พยายามยันตัวขึ้นมาอย่างยากลำบาก

”ดีมากฉือกูเหยียนฆ่าตัดสินใจจะฆ่าเจ้าให้มีสภาพสมบูรณ์ที่สุด ข้าจะเก็บศพของเจ้าไว้เป็นอย่างดี” มังกรจูหลงกล่าวพร้อมกับหมอกสีดำที่ค่อยๆปกคลุมร่างของฉือกูเหยียน

”ขอบคุณแต่ไม่เป็นไร”ฉือกูเหยียนส่ายหัวด้วยท่าทีอันสงบนิ่ง

มันทำให้มังกรจูหลงต้องแปลกใจ

นางไม่โกรธหรือกลัวเลยแม้แต่น้อยยิ่งไปกว่านั้นนางทำราวกับพยายามจะสู้ต่อ

นางไปเอาความมั่นใจมาจากไหน

”งั้นก็ตายซะ!”เมฆดำปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าเหนือภูเขาสวรรค์

ขณะเดียวกับเหล่าอสูรต่างคุกเข่าลงด้วยความเคารพและหวาดกลัว

แม้แต่หายใจพวกเขายังทำได้ลำบาก　　เมื่อฉือกูเหยียนลุกขึ้นได้นางเตรียมจะเคลื่อนไหวอีกครั้ง

ร่างของนางกระโจนไปหามังกรจูหลง

แสงดาวพร่างพรายไปทั่วท้องฟ้าก่อนที่มันจะมารวมกันอยู่บนร่างของหญิงสาวสูงศักดิ์ในชุดสีขาวที่มีหางงู

เฉียนยู่ตกตะลึง

ร่างของนางสั่นเทาดวงตาของนางพร่ามัวด้วยหยาดน้ำตา

ฉือกูเหยียนทำตามคำสัญญา

นางพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของมังกรจูหลงเพื่อให้เฉียนยู่หนีไป

เฉียนยู่ปิดตาของนางลงนางสัมผัสได้สายลมอันเย็นเยียบรอบๆตัว ความมุ่งมั่นก่อตัวขึ้นมาในใจของนางอีกครั้ง

”กูเหยียนป้ากำลังรีบไป!” เฉียนยู่ลืมตาและรีบลงไปจากภูเขา

ขณะเดียวกันเสียงระเบิดดังก้องดังมาจากข้างหลังนาง　　แสงสีม่วงผสมกับเมฆหมอกสีดำ

มันสว่างมาก

อย่างไรก็ตามไม่นานแสงสีม่วงก็เริ่มอ่อนลง

ดาบเล่มหนึ่งร่วงลงไปบนพื้น

ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง

เงาดำร่างหนึ่งปรากฎขึ้นอย่างกระทันหันข้างๆดาบไร้ร่องรอยเขามองไปยังดาบเล่มนั้นเงียบๆและดึงมันออกจากพื้น

……………………………………..

��