Gate of God - ตอนที่ 1069 ฆ่ามังกร
ตอนที่ 1069 ฆ่ามังกร
เมิ่งเทียน!
เทพสงครามเมิ่งเทียน
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ไป่ฉือได้ยินชื่อนี้นางได้ยินชื่อนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
อย่างไรก็ตามครั้งนี้ไป่ฉือรู้สึกว่าชายตรงหน้านั้นคือเมิ่งเทียนจริงๆ
”ท่านมังกรจูหลงระวัง!” ไป่ฉือไม่ได้ชอบมังกรจูหลงมากนัก แต่นางไม่ต้องการให้มันแพ้ในตอนนี้
ตู้ม!
มังกรจูหลงไม่รู้ว่าไป่ฉือคิดอะไรอยู่แต่เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังจากมังกรสีม่วงที่พุุ่งมาทางเขา
มันทั้งแข็งแกร่งและแหลมคม
มันราวกับเป็นดาบที่สามารถตัดผ่านทุกสิ่งได้ ”ไปตายซะ!”มังกรจูหลงรู้สึกโกรธเกรี้ยว
เขาโจมตีมังกรสีม่วงด้วยกรงเล็บที่ปกคลุมด้วยหมอกสีดำสายฟ้าสีดำปกคลุมไปทั่วร่างกายของเขา
ตู้ม!
กรงเล็บของมันปะทะเข้ากับมังกรสีม่วงท้องฟ้าที่มืดมิดราวกับถูกฉีกกระชาก รอยแตกมากมายเกิดขึ้น
แสงสีม่วงที่เต็มไปด้วยจิตสังหารระเบิดไปทั่วอากาศแม้แต่ผู้ที่ยืนอยู่ตีนเขายังสามารถสัมผัสได้ถึงพลังอันรุนแรง
พื้นหินแท่นบูชาสีขาวพังทลาย
สายตาของทุกคนจ้องไปบนท้องฟ้า
แสงสีม่วงและหมอกเมฆสีดำกำลังปะทะกันอย่างต่อเนื่องตอนแรกหมอกสีดำดูแข็งแกร่งกว่า แต่ไม่นานแสงสีม่วงก็แข็งแกร่งกว่า
ทันใดนั้นเองมังกรจูหลงได้เปิดปากและพ่นเมฆสีดำเข้มก้อนหนึ่งออกมา มันต่างจากเมฆหมอกที่ลอยอยู่รอบๆ
เปลวไฟลุกโชนขึ้นทันทีก่อนที่มันจะกลายเป็นเพลิงสีดำ
เปลวไฟสีดำกระจายไปบนอากาศอย่างต่อเนื่องราวกับทั้งโลกปกคลุมไปด้วยเพลิง
มังกรสีม่วงถูกล้อมเอาไว้แต่มันยังไม่ยอมแพ้แสงสีม่วงที่เปล่งออกมาจากร่างของมันกลายเป็นดาบอันแหลมคมทำลายเปลวไฟสีดำ
อย่างไรก็ตามเปลวไฟสีดำมีมากเกินไปแม้ดาบสีม่วงจะแหลมคมแต่ก็ไม่สามารถเอาชนะได้
”ตาย!”มังกรจูหลงพุ่งไปหามังกรสี่ม่วงและจับตัวมันด้วยกรงเล็บทั้งสี่เพื่อพยายามฉีกร่างของมันออกจากกัน
อย่างไรก็ตามทันทีที่กรงเล็บทั้งสี่สัมผัสร่างของมังกรสีม่วงเสียงของดาบได้ดังขึ้น
มังกรสีม่วงได้หายไป
ที่เหลืออยู่มีเพียงดาบสีม่วงที่กระจ่างใสที่กำลังพุ่งไปยังดวงตาที่สามของมังกรจูหลง
โฮก!มังกรจูหลงรีบถอยอย่างรวดเร็ว แต่มันสายเกินไป ดาบนั้นเร็วเกินไป มันมาถึงมังกรจูหลงแทบจะในทันที
”อั้ก…”มันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
ขณะเดียวกันเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วท้องฟ้าราวกับดอกไม้บาน
ในวินาทีสุดท้ายมังกรจูหลงสามารถป้องกันดาบไว้ได้ อย่างไรก็ตามกรงเล็บของมันกลับถูกแทง
กรงเล็บของมันเป็นอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดมันสามารถเคลื่อนภูเขา ฉีกกระชากพื้นดิน แต่ตอนนี้มันกลับถูกแทงด้วยดาบ
”ดาบอะไรกันที่สามารถทำร้ายข้าได้?ไม่ สีของดาบมันผิดปกติ!!!” มังกรจูหลงมองดาบที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า
ดาบที่ดูคุ้นเคย
อย่างไรก็ตามมีบางอย่างแปลกออกไป
ชายชราปรากฎขึ้นอีกครั้งพร้อมกับจับดาบเล่มนั้น
”ใช่สีของดาบนั้นผิดปกติ”ชายชราพยักหน้า
”งั้นสีที่แท้จริงของมันคืออะไร?”มังกรจูหลงถามออกไป
”ข้าลืมไปแล้ว”
”…”ดวงตาที่สามของมังกรจูหลงสว่างขึ้น”เจ้าชื่อเมิ่งเทียน?”
”ข้าคิดเช่นนั้น”ชายชราครุ่นคิดสักครู่ก่อนจะพยักหน้า
”ดีมากเมิ่งเทียน! เจ้าเป็นศัตรูคนแรกที่ข้าพบบนโลกใบนี้ ข้าจะรักษาศพของเจ้าไว้เป็นอย่างดีหลังจากที่เจ้าตาย!” มังกรจูหลงกล่าวด้วยความเยาะเย้ย
”ขอบคุณแต่ข้าอาจจะไม่ทำแบบเดียวกับเจ้า?” เมิ่งเทียนมองมังกรจูหลง “เจ้าควรจะรู้ไว้ว่ามนุษย์ชอบเก็บสะสมหัวของมังกร”
”เมิ่งเทียนเจ้ากำลังจะทำให้ข้าโกรธจริงๆ!” ”เจ้าหมายความว่าเจ้ารอให้ข้าเอาดาบแทงเจ้าไม่ไหวแล้ว?”
”โฮก!!”มังกรจูหลงร้องคำราม หมอกเมฆสีดำที่ปกคลุมร่างของมันกลายเป็นชุดเกราะสีดำ
นอกจากนั้นกระดูกของมันก็ยืนออกมาจากชุดเกราะทำให้รูปลักษณ์ของมันดูน่ากลัวยิ่งขึ้น
เมิ่งเทียนมองฉากตรงหน้าเงียบๆ
ความจริงแล้วในการต่อสู้ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้มีความได้เปรียบเลยแม้แต่น้อยฝ่ายตรงข้ามเป็นสัตว์ร้ายจากยุคโบราณ
มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเอาชนะมังกร
อย่างไรก็ตามมังกรจูหลงนั้นหยิ่งยโสและหุนหันพลันแล่นมันต้องการฆ่าเมิ่งเทียนให้เร็วที่สุด
เมิ่งเทียนจึงคิดจะใช้โอกาศนั้นโจมตีไปที่ดวงตาที่สามของมังกรจูหลง
อย่างไรก็ตามเขาก็ทำไม่สำเร็จยิ่งไปกว่านั้นกรงเล็บของมันยังกลับสู่สภาพปกติราวกับไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย
”มีคำกล่าวเอาไว้ว่าไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะฆ่ามังกร…ดูเหมือนมันจะเป็นเรื่องจริงสินะ!”เมิ่งเทียนถอนหายใจ ก่อนที่เขาจะเคลื่อนไหวพร้อมกับดาบในมือ
แม้เขาจะรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะฆ่ามังกรแต่เขาคือเมิ่งเทียนในเมื่อเขาบอกไปแล้วว่าเขาจะฆ่ามังกรเขาก็จะทำมัน!
”ร้อยดาบ!”
”ผ่า!”
”มังกร!”
ขณะที่เขาตะโกนร่างของเมิ่งเทียนได้กลืนไปกลับสภาพแวดล้อมๆรอบๆ
มังกรจูหลงดูไม่สบายใจอย่างชัดเจน
ตู้ม!มันเคลื่อนไหวก่อนที่จะพบว่าห่างของตัวเองกระทบกับอะไรบางอย่าง
ตู้ม!เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของมังกรจูหลงเบิกกว้างเขารู้ว่าหางของตัวเองโจมตีโดนบางอย่าง ถ้าเขาเดาไม่ผิดน่าจะเป็นเมิ่งเทียน
การที่มนุษย์ถูกหางมังกรโจมตีใส่นั้นมีเพียงความตายเท่านั้นที่รออยู่
แต่ทันใดนั้นเองมังกงจูหลงรู้สึกเจ็บปวดที่หลัง
มันเป็นจุดเดียวกับที่ฉือกูเหยียนเคยโจมตีใส่เขาหลายครั้ง
และตอนนี้เขาถูกโจมตีใส่จุดเดิมอีกครั้ง
ด้วยดาบเล่มเดียวกัน!
โฮก!มังกรจูหลงหันหัวและเอาเขาแทงไปยังบริเวณนั้นทันที
เขาคิดว่าการโจมตีแบบเดิมจะสามารถฆ่าเมิ่งเทียนได้
อย่างไรก็ตามเขากลับไม่พบเมิ่งเทียนอยู่ด้านหลัง
”เกิดอะไรขึ้น?!”ร่างของมันสั่นสะท้าน จากนั้นมันก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วร่างราวกับดาบหลายร้อยเล่มแทงใส่ร่างกายของมันอย่างต่อเนื่อง
”อะไรกัน?!”มันไม่เข้าใจว่าทำไมถึงมีดาบหลายเล่ม
แกร้ง!
แกร้ง!
”…”
เกราะมังกรสีดำแตกออกอย่างต่อเนื่อง
กระดูกหลายชิ้นถูกตัดขาดมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
”โฮก!”มังกรจูหลงบินไปทางประตูเทพเจ้าของเผ่าอสูรอย่างรวดเร็ว
”หืมคิดจะทำอะไรงั้นรึเจ้าลูกหมา?!” เสียงของเมิ่งเทียนดังขึ้น เขายืนอยู่บนหางของมังกรพร้อมกับจับกระดูกชิ้นหนึ่งของมันอยู่
ร้อยดาบผ่ามังกร เขาสามารถซ่อนตัวท่ามกลางดาบจำนวนมากได้
ทำให้ตัวเองกลายเป็นดาบ
พลังป้องกันของมังกรนั้นสูงมาก
เขาต้องฝ่าการป้องกันของมันให้ได้ก่อนที่จะฆ่ามันทิ้ง
อย่างไรก็ตามมังกรจูหลงกลับทำเรื่องแปลกๆมันบินไปที่ประตูเทพเจ้าราวกับต้องการกลับเข้าไปอีกครั้ง
ตู้ม!มันพุ่งชนบานประตูอย่างรุนแรง
”ร่างของมันใหญ่เกินไปงั้นรึเลยเข้าไปไม่ได้?”ร่างกายของเมิ่งเทียนสั่นไหวจากการชนจนเขาเกือบจะหลุดออกจากหางของมังกรจูหลง
อย่างไรก็ตามมังกรจูหลงไม่สนใจเมิ่งเทียน
มันพุ่งเข้าใส่ประตูเทพเจ้าของเผ่าอสูรอีกครั้ง
ตู้ม! คราวนี้แสงสว่างได้ส่องออกมาจากประตูเทพเจ้าเสียงสัตว์ร้ายมากมายโหยหวน
”โฮก!!!!”
”บรู๋ว!!!”
”…”
เสียงจำนวนมากดังก้องกังวานเหนือภูเขาสวรรค์
ฉือกูเหยียนที่นั่งพักอยู่เงยหน้าขึ้น
การแสดงออกของนางเปลี่ยนไปทันที
”ไม่นะหรือว่ามังกรจูหลงคิดจะ…”
ตู้ม!
ก่อนที่ฉือกูเหยียนจะกล่าวจบหางของมันได้ฟาดไปที่ประตูเทพเจ้าอีกครั้ง อย่างไรก็ตามครั้งนี้เป็นประตูของเผ่าปีศาจ
มันโจมตีอย่างรุนแรงจนเกล็ดสีดำหลุดออก
ในเวลาเดียวกันมังกรจูหลงอ้าปากขนาดใหญ่ของมันออก จากนั้นก็กัดไปที่ประตูเทพเจ้าของเผ่าอสูร
”หืม?!”เมิ่งเทียนไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแม้แต่น้อย เขาคิดว่ามังกรจูหลงน่าจะพยายามเรียกสัตว์ร้ายตัวอื่นออกมา
อย่างไรก็ตามเขาเริ่มสงสัยเมื่อมังกรจูหลงโจมตีไปที่ประตูของเผ่าปีศาจเช่นกัน
จากนั้นเสียงระเบิดก็ดังมาจากร่างของมังกรจูหลง
มันดังมาก
ตู้ม!
ตู้ม!
”…”
เสียงราวกับฟ้าร้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
……………………………………..
YOU MAY ALSO LIKE
