Gate of God - ตอนที่ 1087 แผนเดิม
ตอนที่ 1087 แผนเดิม
เขารอมานานมาก
ความอดทนของเต๋าตี่ช่างน่าเหลือเชื่อพลังของเขาก็น่ากลัวเช่นกัน
เมื่อเห็นว่าฮุนตุ๋นกำลังจะกลืนกินนางด้วยปากขนาดมหึมาของมันสีหน้าของปิงหยางกลายเป็นซีดขาวในทันที
”ช่วยด้วย!”ปิงหยางกรีดร้อง
ฟางเจิ้งจือก็ตกใจเช่นกันเขาไม่คิดเลยว่าเต๋าตี่มีพลังที่น่ากลัวเช่นนี้
แผนการล้มเหลว?!
ไม่มีทาง!
ฟางเจิ้งจือยอมรับได้ที่แผนการล้มเหลวแต่เขาไม่สามารถทนเห็นปิงหยางตายได้
”หนี!”ฟางเจิ้งจือส่งเสียงคำรามในขณะที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงเขาพุ่งหาฮุนตุ๋นราวกับภาพลวงตา ”คิดจะหยุดข้างั้นหรือ?ไม่มีทาง!”เต๋าตี่ยิ้มอีกครั้งก่อนจะโบกกรงเล็บไปด้านหน้าอย่างต่อเนื่อง
เกือบในทันทีฟางเจิ้งจือได้กลับมาอยู่ตำแหน่งเดิมอีกครั้ง
”ไม่!”ฟางเจิ้งจือร้องตะโกนอย่างไม่พอใจขณะที่ปากขนาดยักษ์เข้าใกล้ปิงหยางเต็มที
เขาไม่สามารถทำอะไรได้
ปิงหยางก็สิ้นหวังเช่นกันถ้าเต๋าตี่ไม่เคลื่อนไหว เขาสามารถหยุดยั้งฮุนตุ๋นได้อย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น
”แม้ข้าต้องตายข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าได้ใจเช่นนี้!” ปิงหยางหมดหวังแต่นางไม่ยอมแพ้และแทงหอกฉีหลินเข้าไปในปากของฮุนตุ๋น
แครก!
ทันใดนั้นฮุนตุ๋นได้เบิกตากว้างและร่างกายสั่นสะท้านเขารู้สึกเหมือนถูกตะปูทิ่ม
อย่างไรก็ตามไม่นานแววตาของเขากลายเป็นดุร้ายอีกครั้ง
เขาไม่กังวลเกี่ยวกับหอกฉีหลินและมุ่งที่กลืนกินปิงหยางตรงหน้า
อย่างไรก็ตามการชะงักในเวลาสั้นๆทำให้เหยียนซิวมีโอกาสเข้าถึงตัวฮุนตุ๋น และแม้ว่าเต๋าตี่จะสามารถย้อนกลับเต๋าของฟางเจิ้งจือได้แต่ไม่สามารถทำกับเต๋าอาชูร่าของเหยียนซิวได้
ปั้ง!
พัดสีเงินในมือของเหยียนซิวกลายเป็นแสงดาบพุ่งเข้าหาร่างขนาดยักษ์ของฮุนตุ๋นทำให้ร่างของเขาเซไปด้านซ้าย
แคร้ก!
แคร้ก!
ในตอนที่ร่างของฮุนตุ๋นเสียการทรงตัวทำให้เขาปิดปากอย่างแรงหอกฉีหลินทะลุผ่านขากรรไกรอย่างแรง ”ปิงหยางหนีเร็ว!”เหยียนซิวตะโกนด้วยตวามสิ้นหวัง
อย่างไรก็ตามฮุนตุ๋นจะไม่ยอมปล่อยเหยื่อของเขาไปเขาหมุนตัวอย่างรวดเร็วและเปิดปากอีกครั้ง
ในตอนนั้นเองหอกฉีหลินในปากของเขาได้หายไป
มันเป็นฉากที่แปลก
ภายในช่วงเวลาที่ฮุนตุ๋นเปิดและปิดปากหอกฉีหลินก็หายไป ถ้าปิงหยางอยู่ในปากของมันนางคงหายไปเช่นกัน
ฮุนตุ๋นมีพลังฟื้นฟูที่ยอดเยี่ยมและเขายังสามารถกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างได้
ไม่ว่าจะเป็นอาวุธหรือสิ่งมีชีวิตจะถูกกลืนกินในพริบตา
ปิงหยางไม่อยากตาย
ต้องหนี!
ปิงหยางพยายามวิ่งไปยังทิศตรงข้ามด้วยพลังทั้งหมด อย่างไรก็ตามแรงดูดจากปากของฮุนตุ๋นรุนแรงเกินไปราวกับบางอย่างที่มองไม่เห็นกำลังดึงร่างของนางเข้าไป
”ไม่ข้ายังไม่อยากตาย!!”ปิงหยางกรีดร้อง
จากนั้นนางก็รู้สึกว่ามีบางอย่างโอบที่เอวนางต้องการสู้แต่มันแข็งแกร่งเกินไป
”อา…”
นางรู้สึกว่ากำลังจะตายจริงๆความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของนางมันคือการที่องค์หญิงแห่งอาณาจักรเซี่ยยังไม่ได้จัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่
นอกจากนี้นางยังรู้สึกสนุกกับชีวิตไม่มากพอ
ช่างน่าสมเพช!
ความคิดมากมายวิ่งผ่านจิตใจทำให้นางหดหู่อย่างมากปิงหยางพยายามขยับแขนและขาอย่างต่อเนื่องเหมือนกับผีเสื้อที่ติดกับใยแมงมุม อย่างไรก็ตามไม่นานนางก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
แม้นางกำลังถูกดึงแต่มันเป็นการดึงขึ้นไปแทนที่จะเข้าไปในปากของฮุนตุ๋น
”หืม?”ปิงหยางมองไปด้านหลัง
จากนั้นก็ตระหนักว่าหางงูที่มีห้าสีได้พันรอบเอวของนางอยู่เกล็ดของงูนั้นส่องประกายสดใส
”พี่เหยียน!”
”…”
ฉือกูเหยียนไม่ได้ตอบกลับ
นั่นเพราะนางพยายามดึงปิงหยางออกจากปากของฮุนตุ๋นด้วยพลังทั้งหมด
หางงูของนางมีพลังไม่มากพอที่จะดึงอาหารออกจากปากฮุนตุ๋นได้
”โฮก!”ฮุนตุ๋นโกรธมากเมื่อเห็นปิงหยางกำลังหนีจากปากของเขาเขาหมุนตัวและกระโดดแทนที่จะกลิ้งไปบนพื้น ฮุนตุ๋นเหมือนกับกบยักษ์ที่กระโดดหาเหยื่อ
แน่นอนว่ามันไม่มีทั้งแขนและขามีเพียงหัวที่ใหญ่ยักษ์เท่านั้น
ฮุนตุ๋นกระโดดไปถึงตัวปิงหยางและเปิดปากอีกครั้ง
”บัดซบ!”เมื่อฟางเจิ้งจือเห็นฉือกูเหยียนเข้าช่วยเหลือปิงหยางเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
แต่ฮุนตุ๋นไม่ยอมแพ้และไขว่คว้าอาหารของมันอีกครั้ง
เขาอยากจะสาปแช่งออกไป
โดยไม่ลังเลฟางเจิ้งจือพุ่งเข้าหาฮุนตุ๋นด้วยความเร็วสูงสุดพร้อมประกายแสงสีฟ้า
”พยายามช่วยงั้นรึ?ฮ่าฮ่า โง่เง่าเหลือเกิน กลับมา!”เต๋าตี่เห็นฟางเจิ้งจือใช้เต๋าสวรรค์และเผยยิ้ม
เขาสามารถพูดได้เลยตราบใดที่เขาหยุดยั้งฟางเจิ้งจือเอาไว้ เพียงแค่ฉือกูเหยียนและเหยียนซิวไม่สามารถหยุดฮุนตุ๋นได้
หลังจากฮุนตุ๋นกลืนปิงหยางเข้าไปค่ายกลสี่ธาตุจะถูกทำลาย
จากนั้นไม่ว่าจะเป็นฉือกูเหยียนเหยียนซิวหรือฟางเจิ้งจือก็จะหมดหนทางโดยสมบูรณ์
ด้วยพลังของเต๋าตี่ฟางเจิ้งจือกลับไปที่เดิมอีกครั้ง
การเล่นสนุกกับเหยื่อของเขามันน่าตื่นเต้นจนทำให้ร่างกายของเต๋าตี่สั่นสะท้าน
จากนั้น…
ร่างของเขาสั่นสะเทือนจริงๆ
ความเจ็บปวดที่รุนแรงเกิดขึ้นบนหลังของเขา
ราวกับมีบางอย่างที่คมมากๆแทงเข้ามาและมันทำให้เขาตกใจอย่างมาก
”โฮก!”แม้แต่อสูรโบราณก็ไม่สามารถทนกับความเจ็บปวดได้ ยิ่งกว่าความเจ็บปวดคือความดูถูก
เต๋าตี่หันมองว่าเจ้าคนไหนกล้าลอบโจมตีเขาจากด้านหลังเพราะทุกคนในบริเวณนี้ตกอยู่ในการควบคุมของเขา
เขาไม่เข้าใจว่าใครจะสามารถลอบโจมตีได้
ฟางเจิ้งจือ?
เขาทำได้ยังไง?
ในตอนที่เขาหันไปมองดวงตาของเขาก็ต้องเบิกกว้าง
นั่นเพราะผู้ที่อยู่ด้านหลังคือเหยียนซิว
ใช่แล้ว
เขาคือเหยียนซิว
นอกจากนี้ในมือของเหยียนซิวคือแท่งโลหะยาวสองเมตรที่แทงใส่เต๋าตี่
”…”
”เป็นไปได้ยังไง!!มันเป็นไปไม่ได้!”เต๋าตี่ไม่อยากจะเชื่อเรื่องไร้สาระเช่นนี้ เหยียนซิวเข้าช่วยเหลือปิงหยาง เขาจะมาปรากฎตัวที่นี่ได้ยังไง?
อย่างไรก็ตามสิ่งตรงหน้าคือความจริงแท่งโลหะยังคงเสียบอยู่เช่นนั้น ความเจ็บปวดเพิ่มมากขึ้นจนเขาทนไม่ไหว
เหยียนซิว…
มันเกิดขึ้นได้ยังไง?!
ตู้ม!ในตอนนั้นเองร่างของฮุนตุ๋นก็ลอยออกไปและกลิ้งไปตามพื้น
ฟางเจิ้งจือยืนอยู่ในตำแหน่งของฮุนตุ๋น?
เขาไม่ได้ถูกหยุด…
หรือว่า…
เต๋าตี่เข้าใจได้ในที่สุด
ฟางเจิ้งจือใช้เต๋าสวรรค์กับคนทั้งสอง
หรือก็คือฟางเจิ้งจือใช้เต๋าสวรรค์สลับตำแหน่งก่อนแล้วทำให้เหยียนซิวกลับมาอยู่ตำหน่งด้านหลังของเขา
จากนั้นฟางเจิ้งจือก็จงใจหายตัวกลับไปที่เต๋าตี่เพื่อหลอกล่อให้เชื่อว่าเขาถูกดึงกลับมาตามพลังของเต๋าตี่
และนั้นทำให้เหยียนซิวจึงสามารถลอบโจมตีได้สำเร็จ
ฟางเจิ้งจือปรากฎตัวขึ้นและโจมตีฮุนตุ๋นที่ไม่ทันระวังตัว
”…”
”…”
เหล่าศิษย์ฝ่ายมนุษย์ตกตะลึง
พวกเขาไม่สามารถเข้าใจว่าเต๋าตี่รู้ได้ยังไงความจริงแล้วพวกเขาไม่ได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
พวกเขารู้สึกตัวคือตอนที่เต๋าตี่ถูกเหยียนซิวโจมตีแล้ว
ฮุนตุ๋นก็ถูกฟางเจิ้งจือเตะไปไกลหลายสิบเมตร
นอกจากเหล่าศิษย์แล้วปิงหยางก็อ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจเพราะนางไม่คิดเลยว่าฟางเจิ้งจือจะเคลื่อนไหว ”เจ้ามัวงงอะไรอยู่?รีบมาช่วยข้าฆ่ามันเร็วเข้า!”ฟางเจิ้งจือตีก้นของปิงหยางเพื่อเรียกสติของนาง
”อะไร?ใคร!”ปิงหยางไม่สามารถตอบสนองได้
”งี่เง่า!”ฟางเจิ้งจือหมดคำจะพูด
ปิงหยางไม่ได้มีประสบการณ์มากนักในสถานการณ์เช่นนี้
ต้องเรียนรู้ที่จะยืดหยุ่นเพื่อสังหารศัตรู
เห็นได้ชัดว่าในเหล่าอสูรโบราณทั้งสี่เต๋าตี่คือตัวสำคัญ เขามีพลังในการย้อนกลับสิ่งต่างๆและสามารถควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดได้
อย่างไรก็ตามมันไม่ง่ายที่เขาจะจัดการกับฮุนตุ๋น
”ตายซะ!”ฟางเจิ้งจือบินขึ้นและฟาดฟันเต๋าตี่ด้วยดาบของเขา
”พยายามจะฆ่าข้า?ฝัน…อ๊าก!”ก่อนที่เต๋าตี่จะพูดจบเขารู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรงด้านหลัง
ในการต่อสู้ที่ดินแดนภูเขาทางใต้ฟางเจิ้งจือต่อสู้กับปีศาจครึ่งเซียนคังหยาน
เขาใช้วิธีไหนในเมื่อพลังของพวกเขาแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง?
ไม่ใช่สิ่งอื่นใดนอกจากแทงรูทวาร
เหยียนซิวรู้ทันทีเมื่อฟางเจิ้งจือพูดว่าแผนของเขา
ดังนั้นเมื่อเขาไปถึงด้านหลังเต๋าตี่เขาจึงใช้วิธีนี้โดยไม่ลังเล
ส่วนผลลัพธ์…
ไม่เลวร้ายนัก
เต๋าตี่ล่าถอยเมื่อเขาเห็นดาบของฟางเจิ้งจืออย่างไรก็ตามความเจ็บปวดรุนแรงขึ้นเมื่อเขาเคลื่อนไหว
”อ๊าก…”เสียงร้องที่เจ็บปวดของเต๋าตี่ดังสะท้อนไปทั่วอากาศมันทำให้เขาหายใจได้ไม่เต็มที่ ในขณะเดียวกันดาบของฟางเจิ้งจือก็พุ่งเข้าโจมตี
ด้วยความรุนแรงสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวก็ส่องสว่างบนท้องฟ้ายิ่งไปกว่านั้นแม่น้ำสีฟ้าได้ส่องสว่างขึ้นใต้ฝ่าเท้าของฟางเจิ้งจือ
ดาบที่ส่องแสงประกายของฉือกูเหยียนได้มาถึง
ตูม!ดาบของฟางเจิ้งจือพุ่งใส่หัวของเต๋าตี่และแทงเข้าที่หน้าผากของมัน เหตุการณ์นี้ทำให้เต๋าตี่พบกับความเจ็บปวดจากทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
จากนั้นดาบของฉือกูเหยียนก็ส่องสว่าง
ตู้ม!
ตู้ม!
”…”
ดาบแสงนับไม่ถ้วนพุ่งใส่หัวของเต๋าตี่แม่น้ำที่ทอดยาวปกคลุมทั่วร่างเต๋าตี่ด้วยการโจมตีของดาบไร้ร่องรอย
เต๋าตี่กลายเป็นแข็งค้าง ดาบไร้ร่องรอยของฟางเจิ้งจือตัดผ่านจุดที่แข็งที่สุดบนร่างกายเต๋าตี่ในขณะที่ดาบของฉือกูเหยียนปกคลุมทั่วร่างราวกับมหาสมุทรที่กลืนกินเหยื่อ
ดวงตาของเต๋าตี่เบิกกว้าง
แสงส่องสว่างภายในดวงตาของเขาบางครั้งก็ดูราวกับคลื่นทะเล บางครั้งก็ดูเหมือนสายฟ้าโหมกระหน่ำ มันดูแปลกมาก
ในขณะนั้นเองเสียงคำรามได้ดังสนั่นขึ้น
”ข้ามาแล้วตายซะ”เสียงของปิงหยางดังขึ้นชัดเจน แม้จะไม่มีหอกฉีหลินแต่นางยังคงดุร้ายเช่นเดิม นางปล่อยหมัดที่เต็มไปด้วยเพลิงไฟ
ตูม!
เต๋าตี่ล้มลงตรงหน้าปิงหยางเลือดพุ่งออกมาจากปากของมัน ดวงตาของเขาเบิกกว้างและจ้องมองไปด้วยความไม่เชื่อ
YOU MAY ALSO LIKE
