Gate of God - ตอนที่ 1088 เฝ้ารอ
ตอนที่ 1088 เฝ้ารอ
ในฐานะหนึ่งในสี่อสูรโบราณเต๋าตี่มีพลังแข็งแกร่งมากพอที่จะยืนอยู่บนจุดสูงสุด
ด้วยเล่ห์เหลี่ยมอันร้ายทำให้เขาอยู่รอดจนถึงปัจจุบัน
อย่างไรก็ตามเขากลับต้องมาตายลงในยุคนี้?!
เต๋าตี่ไม่ยอมรับสิ่งนั้นเขาไม่คิดว่าตนจะพ่ายแพ้ พลังภายในร่างกายกำลังไหลออกไปราวกับสายน้ำ
ตู้ม!
ร่างของเต๋าตี่ล้มลงกับพื้นเลือดไหลไปทั่วร่างกายของมันจนทั้งร่างกลายเป็นสีแดง
มันเป็นฉากที่น่าตกใจ
นั่นเพราะไม่มีใครคาดคิดว่าฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆจะสามารถฆ่าเต๋าตี่ลงได้
อย่างไรก็ตามตอนนี้… เต๋าตี่ล้มลงร่างกายที่ใหญ่โตนอนนิ่งอยู่บนพื้น
”…”
”…”
เหล่าศิษย์ฝ่ายมนุษย์ตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ปิงหยางก็เช่นกันนางมองไปยังกำปั้นที่ลอยค้างอยู่ตรงหน้าและร่างที่ล้มลงของเต๋าตี่
”ข้า…ฆ่าเต๋าตี่!”ปิงหยางไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง หมัดของนางทรงพลังพอจะฆ่าหนึ่งในสี่อสูรโบราณได้
น่าทึ่งมาก!
ปิงหยางมองไปที่ฟางเจิ้งจือและฉือกูเหยียนก่อนที่จะรู้สึกถึงมือข้างหนึ่งมาลูบหัวของนาง
”เก่งมากปิงหยาง”ฉือกูเหยียนกล่าวขึ้น
”อืมข้าก็ไม่อยากเชื่อเช่นกัน”ฟางเจิ้งจือพยักหน้า ”ข้าฆ่าเขาจริงๆหรือ?”ปากของปิงหยางเปิดกว้างและเต็มไปด้วยวามตื่นเต้น
”แน่นอน”ฟางเจิ้งจือพยักหน้าอีกครั้ง
”ฮ่าฮ่าฮ่า…”ปิงหยางหัวเราะอย่างมีความสุขราวกับลืมเรื่องที่นางเกือบตายก่อนหน้านี้ไปแล้ว”ข้าฆ่าเต๋าตี่ ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าฆ่าเต๋าตี่ได้!”
”…”
เหล่าศิษย์ฝ่ายมนุษย์หันมองกันด้วยความสับสนเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของปิงหยาง
ปิงหยางฆ่า?
ไม่ใช่ฟางเจิ้งจือกับฉือกูเหยียนงั้นหรือ?
เดี๋ยวก่อน
ดูเหมือนจะเป็นปิงหยางเพราะนางโจมตีเต๋าตี่เป็นคนสุดท้าย
ในตอนนั้นเหล่าศิษย์ต่างพูดไม่ออก
กลับกันฟางเจิ้งจือไม่ได้ใส่ใจมากนัก
หลังจากที่เกือบถูกเต๋าตี่กินนางยังสามารถโจมตีกลับไปได้ก็นับเป็นความกล้าหาญที่ยอดเยี่ยมแล้ว
”นางฆ่าเต๋าตี่?!”หนึ่งในตัวตนที่แข็งแกร่งมองไปยังปิงหยาง
หนึ่งในสี่อสูรโบราณ!
แม้ในตำนานผู้ที่ทรงพลังยังต้องใช้ความพยายามอย่างมากแต่มนุษย์เพียงสี่คนตรงหน้าสามารถฆ่าเต๋าตี่ลงได้?
ตู้ม!ในขณะที่ผู้คนกำลังตกตะลึงเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นที่ด้านหลัง ท้องฟ้าส่องสว่างด้วยแสงสีทอง
ต้นไม้ทองคำที่เก่าแก่
กิ่งก้านมากมายแผ่ขยายขึ้นสู่ท้องฟ้าผลไม้หลากสีผลิบาน
ตู้ม!สายฟ้าสีทองไหลผ่านต้นไม้
”นั่นอะไร?!”ตัวตนอันทรงพลังไม่เคยเห็นสิ่งนั้นในขณะที่พวกเขาถูกกักขังในจักรวาล จักรพรรดิหยานได้ปลูกต้นไม้เทพเจ้าขึ้นในตอนที่พวกเขาไม่รู้ตัว อย่างไรก็ตามพวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งของต้นไม้เทพเจ้า
ความแข็งแกร่งที่สามารถโค่นล้มพวกเขาได้
”มนุษย์บนโลกนี้แข็งแกร่งมาก!”
”ทำไมกัน?!”
”…”
ตัวตนที่ทรงพลังระวังตัวอย่างมาก
ในขณะที่หงโหย่วกระโจนขึ้นไปบนท้องฟ้าราวกับพยายามจะหลบหนี
ใช่แล้ว!
หงโหย่วหนีไปจริงๆ
นั่นเพราะกิ่งก้านต้นไม้โจมตีจากพื้นดิน
ตู้ม!พื้นดินเริ่มแตกออก
หงโหย่วกระโจนออกไปหลายสิบเมตรแต่เขาต้องคอยทำลายกิ่งไม้ที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
ปั้ง! แคร้ก!
”เด็กนั่นแข็งแกร่งมาก!”
”เขาคือหนานกงมู่!”
”เขาสามารถโจมตีหงโหย่วได้สำเร็จหลังจากพลังถูกปลดผนึก!”
”ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่าหนานกงมู่นั่นจะสามารถต่อสู้กับหนึ่งในสิบสองพ่อมดได้!”
”เขาต้องทำได้อย่างแน่นอนตอนนั้นที่ต่อสู้กับซวนหยวนห้า ถ้ามังกรทองไม่ใช้กรงเล็บที่ห้าเขาคงไม่แพ้!”
เหล่าศิษย์ตกตะลึงอีกครั้ง
ฟางเจิ้งจือและฉือกูเหยียนสามารถฆ่าเต๋าตี่ลงได้ส่วนหนานกงมู่ เขาสามารถโจมตีสิบสองพ่อมดได้สำเร็จ
มันเป็นสถานการณ์ที่น่าตื่นเต้น
”!”
”เด็กนั่นสามารถโจมตีพวกเราได้!”
”ฆ่าเจ้าเด็กนั่นก่อน!” เหล่าพ่อมดทั้งสิบสองล้วนคือเทพปีศาจที่เคยร่วมรบในยุคโบราณพวกเขาไม่มีความเมตตาในการต่อสู้
ทันใดนั้นพวกเขาก็ปรากฎตัวขึ้นข้างๆหงโหย่ว
นอกจากพวกเขาแล้วยังมีปีศาจตนอื่นๆอีกด้วย
พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับหนานกงมู่
อย่างไรก็ตามหนานกงมู่ไม่โจมตีไปที่หงโหย่วในทันทีเขาคว้าตัวหยานฉิงบนพื้นขึ้นมา
แสงประกายสีทองปกคลุมทั่วร่างของหยานฉิง
”หนานกงมู่พยายามจะทำอะไร?!”
”อย่าบอกนะว่าเขาจะดูดกลืนพลังของหยานฉิง?”
”เขาอาจจะพยายามช่วยหยานฉิง!”
”ข้าไม่เชื่อว่าหนานกงมู่จะทำเช่นนั้น!”
เหล่าศิษย์ฝ่ายมนุษย์เริ่มแสดงความคิดเห็น
อย่างไรก็ตามหนานกงมู่ไม่สนใจแม้แต่น้อยเขายังคงปล่อยแสงสีทองไปทั่วร่างของหยานฉิง
”เจ้าไร้ยางอายเจ้าคิดว่าหนานกงมู่…”ปิงหยางพูดขึ้น
”ไม่ต้องกังวลข้าเชื่อว่าเขาไม่ฆ่าหยานฉิงแน่นอน!”ฟางเจิ้งจือส่ายหัวและพูดแทรกปิงหยางก่อนจะหันมองฮุนตุ๋นที่อยู่ไม่ไกล
หลังจากที่เต๋าตี่ตายลงการต่อสู้กับอสูรโบราณทั้งสี่ก็เปลี่ยนไป
ซวนหยวนห้าต่อสู้กับฉงฉี
ในสถานการณ์4ต่อ1 ฟางเจิ้งจือไม่กลัวก้อนเนื้ออย่างฮุนตุ๋น อย่างไรก็ตามมู่ฉิงเฟิงกำลังเผชิญสถานการณ์ที่ยากลำบาก
ผู้นำสำนักสองคนบาดเจ็บสาหัสในช่วงเวลาสั้นๆ
ในขณะนี้เทพอสูรตัวอื่นเริ่มเคลื่อนไหวพวกเขามองไปที่ต้นไม้สีทองก่อนจะเหลือบมองอสูรโบราณทั้งสาม
”เด็กสาวนั่นฆ่าเต๋าตี่ไปกันเถอะ!”ไป่จือหันมองที่ฟางเจิ้งจือและปิงหยาง
ในฐานะเทพอสูรที่ฝึกตนบนภูเขาคุนหลุนเขาไม่ได้แข็งแกร่งน้อยไปกว่าอสูรโบราณทั้งสี่เท่าไรนัก หลังจากที่เต๋าตี่ตายลงเขาเคลื่อนไหวและเตรียมพร้อมโจมตี
”ข้าไม่อยากยุ่งกับอสูรเหล่านั้นเท่าไรนักตอนนี้ข้าได้กลับมายังโลกนี้ ข้าอยากจะไปเดินชมทิวทัศน์เสียหน่อย!”ไป่ฟางและลังเลเล็กน้อย จากนั้นเขาก็กางปีกและบินออกไปโดยไม่มีเจตนาที่จะต่อสู้
”เขาไปแล้ว?”ร่างของไป่จือที่กำลังวิ่งเขาไปช่วยสั่นสะท้านก่อนจะเงยหน้าตะโกนขึ้น”พี่ไป่ฟาง อย่าพึ่งไป ข้าขอไปด้วย!”
”…”
”…”
เหล่าศิษย์ฝ่ายมนุษย์ตกตะลึง
นั่นเพราะทันทีที่ไป่จือพูดจบเขาก็โผบินตามไป่ฟางออกไปในทันที
”เกิดอะไรขึ้น?!”เหล่ามนุษย์ไม่สามารถตอบสนองสถานการณ์นี้ได้
ในขณะเดียวกันเทพอสูรตนต่างหันมองหน้ากัน
”ที่นี่อันตราย!”
”ไม่มีอาหารให้กินทำไมต้องต่อสู้?”
”แน่นอนเจ้าสามารถสู้ต่อไปได้ถ้าอยากตาย!”
”โยะโย่ โย๋…”
หลังจากเสียงคำรามของเหล่าอสูรพวกเขาหนีหายไปอย่างรวดเร็ว
มันเป็นเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิดแม้แต่น้อย
เหล่าศิษย์ฝ่ายมนุษย์ต่างคิดว่าเทพอสูรจะเข้าร่วมการต่อสู้
อย่างไรก็ตามสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้
หลังจากที่เต๋าตี่ตายเทพอสูรทุกตนได้หนีไป!
มันแปลกมาก
อย่างไรก็ตามไม่นานพวกเขาก็เรียกสติกลับมาอีกครั้งเพราะไม่ใช่ว่าเทพอสูรจะฆ่าล้างทุกเผ่าพันธุ์หลังจากที่พวกเขาได้เป็นอิสระ
เทพอสูรโบราณไม่ใช่คนโง่
ผู้ที่อยู่รอดในสนาบรบโบราณมีแต่ผู้ที่เหลี่ยมจัดยิ่งกว่านั้นพวกเขาไม่ต้องการอยู่ฝ่ายเดียวกับอสูรโบราณทั้งสี่
ตู้ม!
ตู้ม!
”…”
หินสีดำยังคงร่วงหล่นทั้งปิศาจและอสูรปรากฎกายขึ้นเรื่อยๆ
แน่นอนหลังจากที่พวกเขาได้เป็นอิสระพวกเขาสามารถเลือกว่าจะทำอะไร
บางคนเลือกที่จะอยู่เพื่อเฝ้ามองการต่อสู้บางคนเลือกที่จะหนีไป ในทางกลับกันบางคนเริ่มโจมตีเหล่าศิษย์ด้วยความดุร้าย
ในตอนนั้นเองบนภูเขาสวรรค์ตกอยู่ในความวุ่นวาย
”ท่านพี่พวกเราจะทำยังไงต่อ?”เทพปีศาจตนหนึ่งถามหงโหยวท่ามกลางสิบสองพ่อมด
”เด็กนี่ช่างแปลกเขาสามารถกลายเป็นต้นไม้ได้? ยิ่งกว่านั้น เขามีลมหายใจแห่งความตายที่แข็งแกร่ง บางทีเขาอาจเติมเต็มสิ่งที่ข้าสูญเสียไปได้”หงโหยวเบิกตากว้าง
”เข้าใจแล้วไปกันเถอะ!”สิบสองพ่อมดคนอื่นพยักหน้า
”เดี๋ยวก่อน”หงโหย่วโบกมือหยุดเหล่าพ่อมดคนอื่น
”ทำไม?”
”เราจะโจมตีแน่นอนไม่จำเป็นต้องรีบ เด็กนี่ยังทำอะไรได้ไม่มากนัก เราต้องรอให้กองทัพปีศาจมาถึงก่อนที่จะโจมตี!”หงโหยวมองขึ้นบนท้องฟ้า
ประตูเทพเจ้าของอสูรและปิศาจเปิดออกอย่างสมบูรณ์แสงสว่างสาดส่องลงมากจากท้องฟ้า
ภายในเวลาอันสั้นภูเขาสวรรค์เต็มไปด้วยปีศาจนอกจากสิบสองจอมเวทย์ยังมีทหารปีศาจอีกสิบตน
หงโหยวมั่นใจว่าต้องใช้เวลาหนึ่งวันเพื่อกองทัพปีศาจที่แข็งแกร่งนับร้อย
ในตอนนั้นเองเรื่องของหนานกงมู่จะกลายเป็นเรื่องเล็กทันที เมื่อมีทหารปีศาจที่แข็งแกร่งนับร้อยจะทำให้พวกเขาปกครองโลกได้
”พวกเขากำลังรอ!”วู่จวี้เอ๋อเห็นว่าสิบสองพ่อมดไม่เคลื่อนไหวและคิดจะทำบางอย่าง
รอ!
เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด!
พวกเขาจะไม่รีบร้อนเหมือนอสูรร้ายทั้งสี่และรอคอยอย่างอดทนเพื่อผลลัพธ์ที่แน่นอน ”อืมพวกเขาจะโจมตีเมื่อปีศาจโบราณมาถึง ต้นไม้เทพเจ้าเป็นสิ่งดึงดูดพวกเขามากที่สุด”หยุนชิงวูตอบ
”งั้นข้าควรต้องแสดงความยินดีกับเจ้างั้นหรือ?”
”อะไร?ทำไมเจ้าต้องทำเช่นนั้นกับข้า?”หยุนชิงวูเอ่ยถาม
”ฮ่าฮ่าเจ้าไม่ได้หวังให้เผ่าปีศาจครองโลกงั้นหรือ? ตอนนี้เผ่าอสูรกำลังแตกระแหงและดูเหมือนอสูรโบราณทั้งสี่จะไม่สามารถควบคุมพวกเขาได้อีกต่อไป อย่างไรก็ตามเผ่าปีศาจนั้นต่างกัน ด้วยสิบสองพ่อมด พวกเขาจะรวมพลังและเจ้าจะได้ในสิ่งที่ต้องการ!”วู่จวี้เอ๋อตอบกลับ
”เป็นความจริงที่อสูรโบราณไม่สามารถควบคุมเผ่าอสูรได้แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเผ่าอสูรจะแตกระแหงไป”หยุนชิงวูมองที่วู่จวี้เอ๋อและส่ายหัว
”เจ้าหมายความว่าอะไร?”วู่จวี้เอ๋อไม่เข้าใจว่าหยุนชิงวูหมายถึงอะไร
YOU MAY ALSO LIKE
