Gate of God - ตอนที่ 1091 แผนที่คาดไม่ถึง
ตอนที่ 1091 แผนที่คาดไม่ถึง
ตั้งแต่ยุคอดีตเผ่าฉือโหย่วนั้นได้ใช้ความแข็งแกร่งและร่างกายอันทรงพลังเพื่อปกครองโลก แม้แต่จักรพรรดิหยานและจักรพรรดิฮวงยังต้องสูญเสียอย่างใหญ่หลวงขณะที่ต่อกรกับเผ่าฉือโหย่ว
ตอนนี้ภายใต้การนำของสิบสองพ่อมดทุกคนล้วนคิดว่าหนานกงมู่ต้องเสียเปรียบแน่นอน
แต่หนานกงมู่จะยอมแพ้ง่ายๆ?
แน่นอนว่าไม่
กิ่งไม้สีทองแผ่ขยายไปทั่วท้องฟ้าขัดขวางพ่อมดทั้งสิบสอง
หนานกงมู่กำลังต่อสู้เพื่อถ่วงเวลา
”พยายามหยุดพวกเราทั้งสิบสองงั้นรึ?ไร้เดียงสายิ่งนัก!” หงโหย่วหัวเราะ
ตู้ม!กิ่งไม้สีทองฉีกขาด
ของเหลวสีทองจำนวนมากไหลลงไปบนพื้นขณะเดียวกันต้นไม้สีทองได้งอกขึ้นมาจากของเหลวเหล่านั้น
”พวกมันมีความสามารถในการงอกใหม่ด้วย?”หงโหย่วประหลาดใจ แต่ดวงตาของเขากลับสว่างขึ้น “น่าสนใจมากจริงๆ ลมหายใจแห่งชีวิตบวกกับความสามารถในการงอกใหม่ ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้นแล้วที่เผ่าปีศาจจะได้ครองโลกอีกครั้ง!”
”โจมตี!”
”ฆ่าเจ้าเด็กนั่นซะ!”
”ดูดกลืนพลังของมันมา!”
แม้ต้นไม้กิ่งไม้จะสามารถงอกใหม่ได้ แต่เมื่อเทียบกับความเร็วของพ่อมดทั้งสิบสองมันเทียบไม่ได้แม้แต่น้อย
”เจ้าไร้ยางอายพวกเราควรทำเช่นไรดี?ต้องช่วยหนานกงมู่ไหม?” ปิงหยางถามออกมา
ฟางเจิ้งจืออยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกพวกเขาไม่ต้องการให้หนานกงมู่เปิดประตูเทพเจ้า ในขณะเดียวกันเขาก็ไม่ต้องการให้หนานกงมู่ถูกฆ่า ไม่ว่าทางไหนก็เป็นหายนะพอๆกัน
ช่วยหนานกงมู่ในตอนนี้มีโอกาสสูงที่เขาจะเปิดประตูเทพเจ้าแต่หากไม่ช่วยเขาก็ต้องตาย
พวกเขาควรทำเช่นไร?
”หนานกงมู่ยังไม่ควรตายตอนนี้”ฟางเจิ้งจือขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่ามันเป็นทางเลือกที่ยากมาก
อย่างไรก็ตามถ้าเขาปล่อยให้เผ่าปีศาจยึดครองผลไม้เทพเจ้าได้มันหมายถึงจุดจบของมนุษยชาติ
”เจ้าไร้ยางอายพูดได้มีเหตุผล”ฉือกูเหยียนพยักหน้า
”ถ้าอย่างนั้นพวกเราควรไปช่วยหนานกงมู่ก่อน?”ปิงหยางถามอย่างระมัดระวัง
”ใช่”ฟางเจิ้งจือยืนยัน
”งั้นพวกเราก็ต้องรีบแล้วหนานกงมู่ดูทนได้ไม่นานนัก!” ปิงหยางกล่าวด้วยความกังวล
พลังของพ่อมดทั้งสิบสองนั้นแข็งแกร่ง
โดยเฉพาะหงโหย่วร่างกายของเขาราวกับอสูรร้ายที่น่ากลัว เพียงหมัดเดียวสามารถทำลายกิ่งไม้สีทองได้สองถึงสามกิ่ง
พูดง่ายๆว่าความแข็งแกร่งของเขานั้นเกือบจะเทียบเท่ากับมังกรทอง
”นี่คือพลังของเผ่าฉือโหย่ว?!”มู่ฉิงเฟิงและคนอื่นๆต่างพูดไม่ออก
’ฉือโหย่ว’นั้นเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งในยุคโบราณ อย่างไรก็ตามเพราะฉือโหย่วนั้นโหดร้ายเกินไปจึงถูกจักรพรรดิหยานและจักรพรรดิฮวงกำจัดทิ้ง
การต่อสู้ในครั้งนั้นรุนแรงมากจนจักรพรรดิทั้งสองเกือบที่จะพ่ายแพ้
”ดูผลไม้ในมือนั่นสิ!”หนึ่งในสิบสองพ่อมดกล่าวออกมา
”แสดงว่าพลังของเขานั้นเกิดจากผลไม้นั่น”หงโหย่วยิ้ม ด้วยพลังของพ่อมดทั้งสิบสองไม่ใช่เรื่องยากที่จะดูดซับพลังจากผลไม้เทพเจ้า
อย่างไรก็ตามมันต้องใช้วิธีบางอย่าง
”แปลกมากทำไมหนานกงมู่ถึงเริ่มทำพิธีทั้งๆที่รู้ว่าไม่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้?” ปิงหยางมองผลไม้เทพเจ้าในมือของหนานกงมู่ด้วยความสับสน
”เขากำลังรอพวกเรา”ฟางเจิ้งจือกล่าว
”รอพวกเรา?”ปิงหยางไม่เข้าใจ แม้ฟางเจิ้งจือจะบอกกับนางแล้วว่าจะช่วยหนานกงมู่ แต่หนานกงมู่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง?
”หนานกงมู่บังคับให้พวกเราต่อสู้กับสิบสองพ่อมดแห่งเผ่าฉือโหย่วเพื่อซื้อเวลาให้เขาในการเปิดประตู้เทพเจ้า”ฟางเจิ้งจือสามารถอ่านความคิดของหนานกงมู่ได้
”ข้าไม่สบอารมณ์จริงๆเลยเหมือนพวกเรากำลังถูกหนานกงมู่หลอกใช้!” ปิงหยางกล่าวออกมาด้วยความหงุดหงิด
”ข้าเองก็ไม่มีความสุขเช่นกัน”ฟางเจิ้งจือสามารถเข้าใจความคิดของปิงหยางได้ อย่างไรก็ตามตอนนี้เขาไม่มีทางเลือก
”จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราไม่ช่วยเขา?”ปิงหยางยังคงไม่พอใจ
”แน่นอนว่าผลไม้เทพเจ้าต้องตกไปอยู่ในมือของเผ่าฉือโหย่ว”เหยียนซิวกล่าว
”เราอาจจะต้องใช้วิธีที่แปลกใหม่….”ฟางเจิ้งจือมีความคิดบางอย่างอยู่ในใจ “ข้ารู้แล้ว!” ดวงตาของฟางเจิ้งจือสว่างขึ้นทันที
”้เจ้ามีความคิดดีๆงั้นหรือ?”ดวงตาของปิงหยางเต็มไปด้วยความหวัง
”มาลงมือกันเถอะ…”ฟางเจิ้งจือส่งสัญญานมือให้ ปิงหยาง ฉือกูเหยียนและเหยียนซิวเข้ามาใกล้เพื่ออธิบายแผนการของเขา
”…”
”…”
สีหน้าพวกเขาแปลกออกไปทันที
ทั้งสามสบตากันและพูดไม่ออก ”นี่มันไร้ยางอายเกินไปหรือเปล่า?”ปิงหยางกล่าวด้วยความตื่นเต้น นางแทบจะอดกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ไม่ได้
”ตอนนี้เจ้ามีความสุขขึ้นแล้วงั้นหรือ?”ฟางเจิ้งจือยิ้มออกมาเช่นกัน
”ใช่ข้ากำลังมีความสุขมาก พี่เหยียน เหยียนซิวเจ้าคิดเช่นไร?” ปิงหยางหันไปถามฉือกูเหยียนและเหยียนซืว
”อืม”เหยียนซิวไม่คัดค้าน
”ข้าไม่ขัดข้อง”ฉือกูเหยียนเองก็พยักหน้าเห็นด้วย
”งั้นมาเริ่มกันเลย!”ฟางเจิ้งจือตะโกนพร้อมกับพุ่งเข้าระหว่างหนานกงมู่และสิบสองพ่อมด
มันดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆ
”ฟางเจิ้งจือตัดสินใจโจมตีแล้ว?”มู่ฉิงเฟิงขมวดคิ้ว “เฮ้อ…ดูเหมือนพวกเราจะไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ”
”แม้พวกเราจะถูกยืมมือแต่พวกเราก็ต้องช่วยหนานกงมู่” เหยียนเฉียนหลี่พยักหน้า
”ข้าไม่คิดเช่นนั้น”วู่จวี้เอ๋อส่ายหัว
”โอ้?เจ้าหมายความว่าฟางเจิ้งจือจะไม่ช่วยหนานกงมู่ แต่ช่วยสิบสองพ่อมดแทน?” เซียนสวรรค์พักพิงถามออกมาด้วยความสับสน
”ข้าไม่รู้แต่ข้าคิดว่าเจ้าไร้ยางอายต้องมีความคิดแผลงๆอยู่แน่นอน” วู่จวี้เอ๋อกล่าวออกมาอย่างมั่นใจหลังจากเห็นรอยยิ้มของฟางเจิ้งจือ
ด้านพ่อมดทั้งสิบสองก็เห็นทั้งสี่คนที่พุ่งเข้ามาเช่นกัน
”พี่ใหญ่พวกมนุษย์ที่ฆ่าเต๋าตี่ตรงมาทางนี้แล้ว!” หนึ่งในสิบสองพ่อมดกล่าวขึ้นมา
แม้พวกเขาจะเป็นคนจากเผ่าฉือโหย่วแต่พวกเขาก็ไม่ปฏิเสธความจริงที่ฟางเจิ้งจือ เหยียนซิวและคนอื่นๆสามารถฆ่าเต๋าตี่ได้ เต๋าตี่นั้นมีพลังที่น่ากลัวไม่น้อย
”ข้ารู้แล้ว”หงโหย่วพยักหน้า หนานกงมู่นั้นเป็นมนุษย์เช่นกัน ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆจะเข้ามาช่วย “พวกเจ้าสี่คนรั้งพวกนั้นเอาไว้ อย่าให้พวกมันมาที่นี่!”
”รับทราบ!”พ่อมดทั้งสี่พยักหน้าทันที
ไม่จำเป็นต้องใช้ถึงสิบสองคนเพื่อเอาชนะหนานกงมู่เพียงแค่แปดคนก็เพียงพอที่จะชิงผลไม้เทพเจ้ามา
พ่อมดทั้งสี่ยืนเรียงแถวโดยยังไม่ได้เริ่มโจมตีในทันที
”วันนี้อากาศดีจริงๆ”ฟางเจิ้งจือยิ้มเมื่อเห็นพวกเขาทั้งสี่
”อะไรนะ?”พ่อมดทั้งสี่ตกตะลึงพร้อมกับมองขึ้นไปบนท้องฟ้า
อากาศดี?
จะเรียกว่าอากาศดีได้ยังไง?
ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เป็นเวลาที่ควรพูดคุยถึงเรื่องสภาพอากาศงั้นหรือ?
ทันใดนั้นพวกเขาก็พบว่าสี่คนตรงหน้าได้หายไปมีเพียงแสงสีฟ้าจางๆที่ทิ้งไว้ ”…”
”เต๋าสวรรค์!”
”เร็วเข้าหยุดพวกเขา!”
ทั้งสี่คนได้สติอย่างรวดเร็ว
พวกเขาประเมิณพลังของฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆต่ำไป
หงโหย่วขมวดคิ้วมองฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆที่หายไป “พวกเจ้าทั้งสี่กลับมานี่ เลิกป้องกันและโจมตีไปที่หนานกงมู่ตรงๆ!”
”รับทราบ!”ขณะที่พ่อมดทั้งสี่กำลังพุ่งไล่ตามไป แต่คำสั่งของหงโหย่วทำให้พวกเขาได้สติอีกครั้ง
ฟางเจิ้งจือต้องการทำให้พวกเขาเสียสมาธิพวกเขากลับไปหาหงโหย่วเพื่อโจมตีหนานกงมู่
อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจคือฟางเจิ้งจือไม่ได้ปรากฎตัวขึ้นใกล้ๆหนานกงมู่ แต่เป็นด้านหลังของเหล่าพ่อมดห่างออกไปไกล ตำแหน่งของพวกเขาไกลเกินกว่าที่จะโจมตีใครได้
พวกเขากำลังคิดอะไรอยู่?
”ไม่คิดว่าอากาศวันนี้น่าอัศจรรย์งั้นหรือ?”ฟางเจิ้งจือกล่าวด้วยรอยยิ้มอันสดใส
”…”
”เรื่องบ้าอะไรกัน?!”
พ่อมดทั้งสิบสองพูดไม่ออกอีกครั้ง
YOU MAY ALSO LIKE
