Gate of God - ตอนที่ 1092 ผ่านไปและผ่านมา
ตอนที่ 1092 ผ่านไปและผ่านมา
อากาศ?มันเป็นเรื่องบัดซบอะไรกัน?!
หงโหย่วรู้สึกหงุดหงิดแต่เขาก็สงบใจลงแทบจะในทันทีเพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือชิงผลไม้เทพเจ้ามาจากหนานกงมู่
”ไม่ต้องไปสนใจฟางเจิ้งจือชิงผลไม้มาให้ได้ก่อน!” แม้เขาจะไม่รู้ว่าเป้าหมายของฟางเจิ้งจือคืออะไร เขาก็ออกคำสั่งแทบจะในทันที
จากนั้นพวกเขาเห็นฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆกำลังพุ่งมาหาพวกเขาพร้อมกับแสงที่เปล่งออกมา
”โจมตี!”
”โจมตี!”
”…”
ทั้งสี่คนตะโกนพร้อมยกอาวุธในมือขึ้นด้วยความจริงจังราวกับพวกเขากำลังจะฆ่าสิบสงพ่อมดแห่งเผ่าปีศาจตรงหน้าจริงๆ ”ตาย!”หงโหย่วไม่อดทนอีกต่อไป เขาไม่คิดว่ามนุษย์ทั้งสี่จะกล้าโจมตีพวกเขาตรงๆ
ไร้เดียงสาแค่ไหนกัน?
หงโหย่วหันกลับไปโจมตีพวกฟางเจิ้งจือทั้งสี่คนในทันที
อย่างไรก็ตามแทบจะในทันทีทั้งสี่คนได้หายไปอีกครั้งทิ้งไว้เพียงแสงสีฟ้าจางๆ
”…”
”…”
ทุกคนต่างสับสนว่าพวกฟางเจิ้งจือทั้งสี่คนต้องการจะทำอะไรกันแน่
การที่พวกเขามัวแต่ทำแบบนี้ไม่เท่ากับเสียพลังไปโดยเปล่าประโยชน์งั้นหรือ?
เป็นที่รู้กันดีการใช้เต๋าสวรรค์ครั้งหนึ่งนั้นกินพลังงานเป็นอย่างมากยิ่งกว่านั้นฟางเจิ้งจือใช้กับคนพร้อมกันถึงสี่คน
”อย่าบอกนะว่าฟางเจิ้งจือวางแผนที่จะก่อกวนไปเรื่อยๆ?”เซียนสวรรค์พักพิงดูสับสนมาก ”…”มู่ฉิงเฟิงเองก็พูดไม่ออกเช่นกัน
”เรื่องนี้…”เหยียนเฉียนหลี่ก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา เขารู้นิสัยของฟางเจิ้งจือและมันมีแนวโน้มที่จะเป็นเช่นนั้น
ในขณะที่ทุกคนกำลังสับสนฟางเจิ้งจือได้ปรากฎตัวที่ด้านซ้ายของพ่อมดทั้งสามคน โดยเว้นระยะห่างไว้เช่นเดิม
”อากาศดีจริงๆทำไมพวกเจ้าไม่ลองอาบแดดกันดูล่ะ?” ฟางเจิ้งจือกล่าวออกมาอย่างจริงใจ
”เจ้าพูดเรื่องบัดซบอะไรกัน?!”หงโหย่วถูกยั่วยุเป็นอย่างมาก เขาอยากจะตบฟางเจิ้งจือราวกับตบแมลงวันตัวหนึง
ด้านหนานกงมู่เขากำลังเคลื่อนไหวมือไม่หยุด
”ท่านเจ้าปีศาจเร็วเข้า…รีบหยุดหนานกงมู่ อย่าให้เขาได้เปิดประตูเทพเจ้า!” สีหน้าของไป่ฉือเปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นสิ่งที่หนานกงมู่ทำ ”ประตูเทพเจ้า?!”หงโหย่วเหลือบตามองประตูเทพเ้จาที่ปิดอยู่และรู้เรื่องทั้งหมดในทันที “ข้าเข้าใจแล้ว!”
”พี่ใหญ๋ทำไมพวกเราไม่ฆ่าพวกฟางเจิ้งจือทิ้งเสียก่อน?” พ่อมดคนอื่นๆต่างรู้สึกโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก พวกเขาเป็นตัวตนอันทรงพลังจากยุคโบราณจะยอมให้ฟางเจิ้งจือมาดูหมิ่นพวกเขาได้เยี่ยงไร?
”ช่างหัวพวกมันพวกเขาเพียงต้องการซื้อเวลาให้หนานกงมู่ พวกเราเพียงโจมตีหนานกงมู่ตรงๆเท่านั้น!” หงโหย่วตัดสินใจ
ถ้าประตูเทพเจ้าถูกเปิดมนุษย์ผู้ทรงพลังจากยุคโบราณจะออกมาจากประตูเทพเจ้า
สงครามครั้งใหญ่…
ยิ่งไปกว่านั้นมันจะเป็นสงครามที่ไร้สิ้นสุดเลือดไหลนองไปทั่วแม่น้ำ และโอกาสที่ปีศาจจะได้กลับมาครองโลกอีกครั้งนั้นอาจจะแทบเป็นไปไม่ได้
”โจมตีหนานกงมู่ก่อน!” ”รับทราบ!”
พวกเขาตัดสินใจโจมตีเพียงหนานกงมู่เท่านั้น
ตู้ม!
ตู้ม!
กิ้งไม้สีทองจำนวนหนึ่งขาดออกจากกัน
”โจมตีอย่างเต็มกำลัง!”หงโหย่วคำรามออกมาอย่างดุร้าย
ตอนนั้นเองที่พวกของฟางเจิ้งจือได้เข้ามาใกล้
พวกเขาลอยผ่านหงโหย่วและพ่อมดคนอื่นๆด้วยความเร็วสูงพร้อมกับร้องเพลงไปด้วย”ศัตรูพืช พวกเราเป็นศัตรูพืช…”
”…”
”…”
โลกทั้งใบเงียบลง
ใบหน้าของพ่อมดทั้งสิบสองดูน่าเกลียดมากพวกเขาต้องการฆ่าพวกฟางเจิ้งจือทิ้ง อย่างไรก็ตามพวกเขาทำไม่ได้
นั่นเป็นเพราะพวกเขาตัดสินใจรวมพลังกันเพื่อโค่นหนานกงมู่ไปแล้ว
”ไม่ต้องสนใจเราต้องโจมตีหนานกงมู่ก่อน!”หงโหยวขมวดคิ้ว พวกเขากังวลว่าฟางเจิ้งจืออาจจะลอบโจมตี ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ลดการป้องกันเลยแม้แต่น้อยขณะที่มุ่งโจมตีหนานกงมู่
อย่างไรก็ตามบทเพลงนี้…
มันน่ารำคาญมาก!
อย่างไรก็ตามหงโหยวเป็นเทพปีศาจแบบไหน?เขามีประสบการณ์ในสนาบรบโบราณและเป็นผู้นำของสิบสองพ่อมด ดังนั้นเขาจึงมีจิตใจและสมาธิที่แข็งแกร่ง
เขายังคงโจมตีไปที่หนานกงมู่
จากนั้นฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง
เช่นเดียวกับสองครั้งก่อนหน้านี้พวกเขายังคงร้องเพลงเสียงดัง อย่างไรก็ตามสิ่งที่ต่างออกไปคือฟางเจิ้งจืออยู่ห่างจากเหล่าพ่อมดไม่ถึงสามเมตร
ระยะห่างเพียงสามเมตรยังคงไม่เหมาะต่อการลอบโจมตี
เหล่าพ่อมดรู้ว่าที่พวกฟางเจิ้งจือพุ่งเข้ามานั่นก็เพื่อลอบโจมตีในช่วงเวลาที่เหมาะสม
ดังนั้นแม้ฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆยังไม่โจมตีเข้ามาเหล่าพ่อมดต่างก็เฝ้าระวังเป็นอย่างมาก
อย่างไรก็ตามเซียนสวรรค์พักพิงค่อนข้างกังวล
ฮุนตุ๋นและเต๋าวูเกือบทำลายยอดเขาสวรรค์จนหมดสิ้นแล้วส่วนหนานกงมู่ยังคงทำพิธีอย่างเร่งรีบในขณะที่ฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆกำลังรอโอกาส
พวกเขาจะกล้าโจมตีหรือไม่?
เซียนสวรรค์พักพิงค่อนข้างร้อนใจแต่นั่นไม่สำคัญไม่มีทางที่เขาจะแทรกเข้าไปได้ การต่อสู้ตรงหน้านั้นอยู่เหนือระดับพลังของเขาไปไกลนัก
เขาทำได้แค่รอ
”เราคือศัตรูพืชเราคือศัตรูพืช…”
ในขณะที่เสียงเพลงดังขึ้นพวกเขาพุ่งผ่านเหล่าพ่อมดห้าถึงหกครั้ง
พวกเขาอยู่ห่างกับเหล่าพ่อมดเพียงไม่ถึงสองเมตร
ดวงตาของหงโหยวเบิกกว้างระยะห่างเท่านี้เหมาะแก่การลอบโจมตีเป็นอย่างมาก เขากำลังรอให้ฟางเจิ้งจือเริ่มเคลื่อนไหว
แน่นอนว่าพวกเขาเองก็เข้าใกล้หนานกงมู่แล้วเช่นกันหนานกงมู่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงหกเมตร
ในตอนนี้ฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆปรากฎตัวขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเสียงเพลงและลอยผ่านไป
”…”
”ทำไมพวกมันถึงยังไม่โจมตี?!”หงโหย่วสับสน ในขณะเดียวกันเหล่าพ่อมดก็หันมองกันด้วยความสับสนพ่อมดทั้งสี่ต่างคิดว่าพวกของฟางเจิ้งจือจะเริ่มโจมตีแล้ว
ที่สำคัญที่สุดคือ…
ความเร็วของพวกเขาเพิ่มขึ้น
พวกเขาพุ่งผ่านมาอีกครั้งอยู่ห่างออกไปเพียงเมตรเดียว
ใกล้มาก!
ใกล้จนสามารถแทงไปยังหัวใจได้ง่ายๆ
อย่างไรก็ตามพวกเขาพุ่งผ่านมาและผ่านไปอย่างไร้ความกังวลและไม่คิดจะโจมตีแม้แต่น้อย
”พยายามวัดขีดจำกัดความอดทน?ข้าหงโหย่ว ไม่มีทางหมดความอดทนง่ายๆ!”หงโหยวพยายามสงบอารมณ์และโจมตีหนานกงมู่ต่อไป
พวกเขาเข้าใกล้หนานกงมู่มากขึ้นในขณะนี้หนานกงมู่เต็มไปด้วยเหงื่อ
แม้ฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆจะเข้ามาร่วมการต่อสู้แต่เขาก็ยังคงอยู่ในสภาวะที่ตึงเครียดอย่างมากเมื่อเห็นว่าพวกฟางเจิ้งจือยังไม่ได้โจมตีใส่สิบสองพ่อมด
ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อเหล่าพ่อมดใกล้เข้ามาเขาก็ต้องใช้พลังมากขึ้นและขาของเขาเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย
”อดทนไว้หนานกงมู่ เจ้าต้องอดทน ภารกิจของตระกูลหนานกงและชีวิตของมนุษยชาติอยู่ในมือของเจ้า เจ้าจะสามารถช่วยโลกใบนี้ได้ด้วยการเปิดประตูเทพเจ้า!”หนานกงมู่กัดริมฝีปากและเร่งการทำพิธีขึ้นอีก
จากนั้นฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆก็ผ่านมาอีกครั้ง
เหล่าพ่อมดระวังตัวอย่างมากในครั้งนี้พวกเขาเตรียมพร้อมโจมตีในระยะนี้
เพราะฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆไม่ได้อ่อนแอ
”พวกเขาจะโจมตี?!” ”พวกเขาจะโจมตีแล้วใช่ไหม?!”
”ไม่สมเหตุสมผลเลยที่จะไม่โจมตีในระยะเท่านี้?”
เหล่าพ่อมดต่างเหงื่อตกและมองดูด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดพวกเขาป้องกันส่วนสำคัญของร่างกายและรอให้ฟางเจิ้งจอโจมตีเข้ามา
ความจริงแล้วมู่ฉิงเฟิงและเซียนสวรรค์พักพิงเป็นกังวลอย่างมากดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างเพราะไม่อยากพลาดความตื่นเต้น
โอกาสเช่นนี้หาดูได้ยาก
พวกเขาต้องโจมตีอย่างแน่นอน!
จากนั้น…
ไม่มีจากนั้น
นั่นเพราะฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆที่พุ่งผ่านมากยังคงไม่โจมตีออกไปพวกเขาเพียงแค่ผ่านมาและทิ้งเสียงเพลงไว้เบื้องหลัง…
”เราคือศัตรูพืชเราคือศัตรูพืช…”
”…”
YOU MAY ALSO LIKE
