Gate of God - ตอนที่ 1094 จุดเปลี่ยนและการเคลื่อนไหวของฟางเจิ้งจือ
ตอนที่ 1094 จุดเปลี่ยนและการเคลื่อนไหวของฟางเจิ้งจือ
ตอนนี้ทุกคนต่างเงียบเพื่อเฝ้ารอคำตอบของฟางเจิ้งจือ
ด้านฟางเจิ้งจือเขากำลังยิ้มอย่างสดใส
ส่งผลไม้เทพเจ้าให้พวกสิบสองพ่อมดปีศาจเพื่อให้พวกนั้นฆ่าอสูรร้ายทั้งสามให้เขาจะเชื่อเรื่องไร้สาระเช่นนั้นได้เยี่ยงไร?
เขากำหมัดแน่น
ดวงตากลายเป็นห้าสีในทันทีแดง ฟ้า ดำ เงิน เขียว พวกมันสว่างเจิดจ้า
นอกจากนั้นยังมีแสงสีทองเล็กๆ
”เหยียนเอ๋อร์!”ฟางเจิ้งจือตะโกนก่อนจะโยนผลไม้เทพเจ้าออกไป
”…”
”…”
”เกิดอะไรขึ้น?!” ”เขาพยายามจะทำอะไร?”
สิบสองพ่อมดปีศาจและหนานกงมู่ตกอยู่ในความสับสนแม้แต่หนานกงมู่ที่อยู่ห่างออกไปก็ตาม
ในช่วงเวลาสำคัญฟางเจิ้งจือกลับโยนผลไม้เทพเจ้าออกไป?
เขามั่นใจเกินไปหรือเปล่า?
หรือสมองของเขามีปัญหา?
ไม่มีใครเข้าใจแต่ทันทีที่ฟางเจิ้งจือตะโกนจบ ดาบสีฟ้าเข้มได้พุ่งลงมาจากท้องฟ้า
แสงสว่างจ้าไปทั่ว
มันมาจากฉือกูเหยียน
ยิ่งไปก่วานั้นเมื่อแสงจากดาบสว่างขึ้นอีกสองลำแสงก็สว่างขึ้นเช่นกัน อันหนึ่งสีเขียวราวกับสายลม อีกอันราวกับเปลวเพลิงที่ลุกโชน
เหยียนซิวกับปิงหยางเริ่มโจมตีเช่นกัน พวกเขาทั้งสามคนโจมตีพร้อมกัน
มันยังไม่จบเพราะพลังมหาศาลได้ถูกปล่อยออกมาจากร่างของฟางเจิ้งจือจากนั้นเขาก็แทงดาบไร้ร่องรอยไปข้างหน้าที่มีผลไม้เทพเจ้าลอยอยู่
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังขึ้นลำแสงทั้งสี่ผสานกันตรงกลางที่มีผลไม้เทพเจ้าลอยอยู่
”…”
”…”
ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นไม่มีใครตั้งสติได้ทัน ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป
ตรงกลางมีหมอกสีทองที่เต็มไปด้วยจุดแสงสีทองเล็กๆกระจายออกไป
”ผลไม้เทพเจ้า?!”
”มันถูกทำลายด้วยพวกเขาทั้งสี่?!”
ตกตะลึงสับสน หวาดกลัว…
ความรู้สึกมากมายเกิดขึ้นในใจของผู้คน หมอกสีทองกระจายไปทั่วท้องฟ้าก่อนที่พวกมันจะค่อยๆร่วงลงมาบนภูเขาสวรรค์ที่ถูกแยกออกมา
”…”โลกทั้งใบเงียบลง
ด้านฟางเจิ้งจือเขาทำหน้ามุ่ยและชี้ไปยังกลุ่มหมอก”นั่นไงผลไม้เทพเจ้าที่พวกเจ้าต้องการ!”
”ผลไม้เทพเจ้า…”
”ที่พวกเจ้า…”
”ต้องการ…”
เสียงของฟางเจิ้งจือดังสะท้อนไปทั่วอากาศ
ในขณะเดียวกันพ่อมดปีศาจก็มองไปยังกลุ่มหมอกเหล่านั้นดวยสายตาอันเย็นชา
ฟางเจิ้งจือทำลายผลไม้เทพเจ้า?!
พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าฟางเจิ้งจือจะทำเช่นนี้
หนึ่งในสมบัติอันยิ่งใหญ่ที่เต็มไปด้วยลมหายใจแห่งชีวิต!
ตอนนี้มันถูกทำลายไปแล้ว!
พ่อมดปีศาจทั้งสิบสองคนกำลังบ้าคลั่ง
ด้านหน้าหนานกงมู่เขากำลังยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่นั่นเพราะเขาคิดอะไรไม่ออกอีกต่อไป
”ในเมื่อไม่เหลืออะไรแล้วพวกเราจะยังสู้กันต่อไปไหม?” ฟางเจิ้งจือกล่าวพร้อมโบกมือไปยังกลุ่มหมอกสีทอง
อย่างไรก็ตามมันทำให้เขารู้สึกแปลกมาก
ราวกับว่า…
ร่ากายของเขากำลังตื่นตัวเซลล์ในร่างกายของเขาราวกับได้รับชีวิตใหม่
ฟางเจิ้งจือมองไปยังปิงหยางเหยียนซิวและฉือกูเหยียน
บนใบหน้าของพวกเขาเองก็มีสีหน้าอันแปลกประหลาดเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นฟางเจิ้งจืออยู่ห่างจากผลไม้เทพเจ้าที่สุดฉือกูเหยียน ปิงหยาง และเหยียนซิวจึงสัมผัสกับหมอกสีทองมากกว่าเขา
”งั้นพวกเราสามารถดูดซับพลังจากผลไม้เทพเจ้าได้ด้วยวิธีเช่นนี้?”ฟางเจิ้งจือตกใจเล็กน้อย
เขารู้เพียงว่าก่อนหน้านี้เขาไม่สามารถดูดซับพลังจากผลไม้เทพเจ้าได้จึงเลือกที่จะทำลายมันทิ้งเขาไม่ต้องการให้ใครก่อสงครามเพื่อแย่งชิงมัน
”…”ไม่นานผู้คนเริ่มได้สติ บางคนรู้สึกสิ้นหวัง บางคนรู้สึกโกรธ บางคนรู้สึกมีความสุข….
อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ทำความเข้าใจได้เพราะพวกเขาเข้าใจความคิดของฟางเจิ้งจือเช่นกัน
”พี่ใหญ่พวกเราควรทำเช่นไรดี?เจ้าเด็กสารเลวนั่นทำลายผลไม้เทพเจ้าไปแล้ว!” หนึ่งในสิบสองพ่อมดปีศาจถามหงโหย่ว ”มันทำลายความหวังของเผ่าปีศาจฆ่ามันทิ้งและนำตัวหนานกงมู่มา!” ดวงตาของหงโหย่วเต็มไปด้วยจิตสังหาร ความโกรธกำลังเผาไหม้ในจิตใจของเขา
ฆ่าฟางเจิ้งจือและค้นหาความลับของต้นไม้เทพเจ้าจากหนานกงมู่นั่นเป็นความคิดเดียวที่เขานึกออก
”หนานกงมู่ตอนนี้ผลไม้เทพเจ้าถูกทำลายไปแล้ว ทำไมเจ้ายังไม่ไปอีก?!” ฟางเจิ้งจือตะโกนใส่หนานกงมู่ เขารู้ความคิดของสิบสองพ่อมดปีศาจ
”ถูกทำลาย…”
”ไม่ม่ผลไม้เทพเจ้าอีกต่อไปแล้ว!”
”ความหวังสูญสลายประตูเทพเจ้าไม่มีทางเปิดออกอีก ไม่มีทางที่ข้าหนานกงมู่จะทำภารกิจได้สำเร็จ…แต่ข้ายังต้องหนีอีกงั้นหรือ?”
หนานกงมู่พึมพัมต่อเนื่องดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความว่างเปล่า ใบหน้าซีดขาว ในเมื่อผลไม้เทพเจ้าถูกทำลายไปแล้วชีวิตของเขาจะมีค่าอะไรอีก
”มันแปลกๆนะหนานกงมู่กำลังจะฆ่าตัวตายงั้นหรือ?” แม้แต่หยานฉิงก็สังเกตุเห็นการแสดงออกของหนานกงมู่
”มันคงไม่ดีแน่ถ้าเขาถูกสิบสองพ่อมดปีศาจจับตัวไป”เหยียนซิวกล่าวขึ้นมา
”ข้าจัดการเอง”ฉือกูเหยียนกล่าวออกมาตรงๆ
จากนั้นร่างของนางได้กลายเป็นลำแสงพุ่งไปหาหนานกงมู่
”เหยียนเอ๋อร์ระวังตัวด้วย!”ฟางเจิ้งจือเชื่อมั่นในความสามารถของฉือกูเหยียน แต่ตอนนี้พวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่กับสิบสองพ่อมดปีศาจ
การชิงตัวหนานกงมู่มาไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
มันอันตรายมาก
ยิ่งไปกว่านั้นในการต่อสู้ก่อนหน้านี้เหล่าพ่อมดปีศาจทั้งสิบสองยังไม่ได้ใช้พลังที่แท้จริง
เขาไม่ต้องการให้ฉือกูเหยียนเสี่ยงอันตรายแต่เขารู้ดีว่านางไม่มีทางหยุด ฟางเจิ้งจือจึงทำได้แค่ภาวนาให้นางปลอดภัย
”พี่เหยียน!”ปิงหยางดูกังวลมาก
ด้านพ่อมดปีศาจเมื่อพวกเขาเห็นฉือกูเหยียนเข้ามาใกล้ก็เริ่มโจมตีทันที
ครืน!
ตู้ม….
พวกเขาทั้งสิบสองเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตามฉือกูเหยียนยังคงเข้าถึงตัวพวกเขาได้นางเหวี่ยงหางงู่ของนางรัดตัวหนานกงมู่และดึงออกมาจากพ่อมดปีศาจ
”บัดซบ!”
”เด็กน้อยเจ้ากล้าชิงตัวหนานกงมู่ไปจากพวกเราได้ยังไง?!”
”…”
พ่อมดปีศาจทั้งสิบสองคนตกใจมาก ฟางเจิ้งจือรู้สึกโล่งอกและถอนหายใจออกมาเงียบๆนางมีพลังมากกว่าที่เขาคิด
อย่างไรก็ตามเขาต้องรู้สึกหวาดกลัวอีกครั้งดวงตาของหนานกงมู่ส่องสว่าง
”เหยียนเอ๋อร์ระวัง!”
”หืม?!”
ก่อนที่ฟางเจิ้งจือจะพูดจบฉือกูเหยียนก็ตอบสนองแล้ว
อย่างไรก็ตามมันสายเกินไปฝ่ามือของหนานกงมู่มาถึงหัวของฉือกูเหยียนแล้ว
”พวกเจ้าทำลายต้นไม้เทพเจ้าพวกเจ้าต้องตายทั้งหมด!” หนานกงมู่กำลังบ้าคลั่ง
”สลับตำแหน่ง!”ขณะที่มือของหนานกงมู่กำลังจะสัมผัสกับหัวของนาง เสียงหนึ่งได้ดังขึ้นพร้อมกับแสงสีฟ้าที่ปกคลุมร่างของฉือกูเหยียน
จากนั้นนางได้หายไป
แทนที่ด้วยร่างในชุดสีฟ้า ตู้ม!
ร่างของฟางเจิ้งจือร่วงลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็วเพราะฝ่ามือของหนานกงมู่
”เจ้าไร้ยางอาย!”ดวงตาของฉือกูเหยียนเปลี่ยนเป็นสีแดงและพุ่งตามไปอย่างรวดเร็ว
เหยียนซิวเองก็ตามไปเช่นกัน
”เจิ้งจือ!”
YOU MAY ALSO LIKE
