Gate of God - ตอนที่ 1136 ฉีกท้องฟ้าจนระเบิดออก
ตอนที่ 1136 ฉีกท้องฟ้าจนระเบิดออก
การต่อสู้ระหว่างซิงเทียนและสองจักรพรรดิจบลงด้วยการตัดหัวของซิงเทียนและฝังเอาไว้ยังแหล่งพลังเทพเจ้าเพื่อสร้างค่ายกลผนึกปีศาจ
ความเศร้าโศกของซิงเทียนกลายเป็นจิตสังหารที่ไร้จุดจบ
จิตสังหารที่ปกคลุมทั่วแหล่งพลังเทพเจ้า
ในที่สุดฉือโหย่วก็เข้าใจจักรพรรดิทั้งสองต้องการผนึกแหล่งพลังเทพเจ้าไปพร้อมกับจิตวิญญาณของเขา
”อ๊าก!!!”ฉือโหย่วโกรธมาก
ชัยชนะของเขาอยู่แค่เอื้อมเท่านั้นแต่ทุกอย่างกลับพังทลายลงโดยจักรพรรดิฮวงและจักรพรรดิหยาน
ร้อยปีผ่านไป…
ล้านปีผ่านไป…
ฉือโหย่วถูกผนึกอยู่ภายใต้ภูเขาฉางหยาง
ความเคียดแค้นของเขาอัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ
พลังของฉือโหย่วหลอมรวมเข้ากับแหล่งพลังเทพเจ้าแต่เขาก็ยังไม่สามารถทำลายผนึกออกมาได้
เขาพยายามและล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วนนั่นทำให้เขารู้ว่าแม้จะมีพลังมากแค่ไหนก็ไม่สามารถทำลายค่ายกลผนึกปีศาจได้
ดังนั้นเขาทำได้เพียงอย่างเดียว…
ล่อลวง!
เขาใช้เรกิบริสุทธิ์จากแหล่งพลังเทพเจ้าสร้างต้นไม้เรกิขึ้นมาเพื่อให้มันออกผล
และสร้างแหล่งพลังเทพเจ้าขึ้นใหม่
จากนั้นก็รอ…
รอจนเขาเข้าสู่ห้วงนิทรา
อย่างไรก็ตามไม่มีใครติดกับแผนการของเขา
มหาสมุทรที่กว้างใหญ่กลายเป็นแผ่นดินที่แห้งแล้ง
ฉือโหย่วแทบจะสิ้นหวังเพราะเวลาผ่านไปหลายพันปีแต่กลับไม่มีใครพบเขา
แต่ในตอนนั้นเองที่ฟางเจิ้งจือและคนอื่นๆมาถึง
ต้นเรกิถูกฟางเจิ้งจือดูดซับพลังไปโดยบังเอิญบางส่วนของแหล่งพลังเทพเจ้าก็ถูกเหล่าอสูรและปีศาจดูดซับพลังไปเช่นกัน
ในที่สุดการนองเลือดทำให้จิตสังหารของซิงเทียนพุ่งพล่านออกมาจากใต้ดิน…
ซิงเทียนถูกปลดปล่อย!
สิ่งสำคัญที่สุดคือระหว่างที่ซิงเทียนต่อสู้กับเหล่าเทพอสูรและเทพปีศาจนั้นเลือดที่ไหลนองทั่วภูเขาฉางหยางได้ไหลลงสู่ใต้ดินและทำลายค่ายกลผนึกปีศาจไปบางส่วน
”ในที่สุดสิ่งที่ข้าเฝ้ารอมาหลายล้านปีก็มาถึง!”ฉือโหย่วร้องคำรามเขาต้องการฆ่าจักรพรรดิฮวงและจักรพรรดิหยาน
อย่างไรก็ตามโลกได้เปลี่ยนไปแล้ว จักรพรรดิทั้งสองไม่ได้มีชีวิตอยู่อีกต่อไป
เหลือเพียงลูกหลานของจักรพรรดิหยานและชายที่อ้างตนว่าเป็นจักรพรรดิฮวงที่กลับชาติมาเกิด
”ฮึ่ม!”ฉือโหย่วส่งเสียงด้วยความเย็นชาเขาไม่คิดจะปล่อยให้ฟางเจิ้งจือมีชีวิตรอดไปหลังจากได้เห็นดาบซวนหยวน
”ข้าจะทำให้เจ้าได้ลิ้มรสความเจ็บปวด!”
”พยายามต่อต้านงั้นหรือ?”
”ต่อให้เจ้าเป็นจักรพรรดิฮวงตัวจริงมายืนต่อหน้าก็ไม่มีวันชนะข้าได้!”
ฉือโหย่วพูดอย่างเย็นชาเขามองไปยังร่างที่พยายามต่อต้านบนอากาศ
”หืม?!…เป็นไปได้ยังไง?” ฉือโหย่วใช้เวลานึกถึงเรื่องในอดีตค่อนข้างนาน
ภายในช่วงเวลาเหล่านั้นฟางเจิ้งจือน่าจะตายไปแล้ว…
ฟางเจิ้งจือไม่น่าจะรอดชีวิตอยู่ได้! อย่างไรก็ตามฟางเจิ้งจือยังมีชีวิตอยู่เขายังคงโผบินด้วยแสงสีทองอย่างไม่เหนื่อยล้า
ตู้ม!
ตู้ม!
”…”
สายฟ้าถูกปัดป้องด้วยดาบซวนหยวน
เป็นไปได้ยังไง?!นอกจากฉือโหย่วแล้ว เหล่าเทพอสูรและเทพปีศาจต่างก็ประหลาดใจ
นั่นเพราะพวกเขาได้เห็นสิ่งที่ยากจะเชื่อ
มันเกินจริงมาก!
ฟางเจิ้งจือตวัดดาบขนาดใหญ่พร้อมกับพุ่งไปข้างหน้าแต่พลังของเขาไม่ลดลงเลย กลับกันมันดูแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
”เป็นไปได้ยังไง!”
”เขายังเป็นมนุษย์อยู่ไหม?!”
”พลังของเขาไม่ลดลงเลยงั้นหรือ?”
เหล่าเทพอสูรและเทพปีศาจตกตะลึง สายฟ้านับพันยังไม่สามารถหยุดยั้งฟางเจิ้งจือไว้ได้?
พวกเขาไม่อยากจะเชื่อถ้าไม่ได้เห็นด้วยตาของตัวเองมีมนุษย์แบบฟางเจิ้งจืออยู่บนโลกด้วยงั้นหรือ?
”ตาย!”ดวงตาของฉือโหย่วแดงก่ำเขาวัวทั้งหกชี้ไปด้านหน้าและสั่งสายไฟโจมตีฟางเจิ้งจือ
”เปิด!”
”เปิด!”
”เปิดออกเดี๋ยวนี้!”
”…”
ฟางเจิ้งจือตะโกนด้วยความโกรธ
เขาไม่มีความคิดอื่นนอกจากฉีกท้องฟ้าตรงหน้าและหาเสื้อผ้ามาใส่ปกปิดร่างของตัวเอง
ใครจะทนได้?
ไม่เพียงแค่ฉือกูเหยียนปิงหยาง เหยียนซิวและโม่ฉานฉือ แต่ยังมีเหล่าอสูรและปีศาจอีกนับไม่ถ้วนที่กำลังจ้องมองมาที่เขา
หลายคนมองไปที่ก้นของเขา…
ด้านพลังงงานฟางเจิ้งจือไม่กลัวว่ามันจะหมดเลยแม้แต่น้อย แหล่งกำเนิดพลังในมิติพิเศษของเขาคือมหาสมุทรที่กว้างใหญ่
เขาจะต้องกังวลไปทำไม?
”วันนี้ข้าจะฉีกท้องฟ้าออก!”ฟางเจิ้งจือพุ่งไปราวกับคนบ้า
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังสนั่นท้องฟ้าสีแดงไม่สามารถทนรับได้อีกต่อไปและพังทลายลงอย่างสมบูรณ์ รูกว้างปรากฎขึ้นบนท้องฟ้าและภูเขาสีเลือดปรากฎขึ้นอีกครั้ง
ท้องฟ้าถูกฉีกจนแยกออกจริงๆ!
โลกทั้งใบตกอยู่ในความเงียบ
ฉือโหย่วนิ่งงันไป
เทพอสูรและปีศาจต่างเบิกตากว้าง กลับกันซวนหยวนห้าถอนหายใจด้วยความโล่งอก
”…”
”เจ้าเด็กนั่นทำได้จริงๆ”
”หลังจากที่ฉือกูเหยียนพูดจบในตอนนั้นฟางเจิ้งจือได้กลายเป็นบ้าคลั่งโดยสมบูรณ์”
”ซวนหยวน…ท่านเห็นไหม? เด็กนั่นไม่ทำให้ท่านต้องลำบากใจเลย ดาบซวนหยวนคิดถูกแล้วที่เลือกเขา”ซวนหยวนห้าพึมพำ
ปิงหยางวู่จวี้เอ๋อและคนอื่นๆตื่นเต้นมาก
ถ้ามีชีวิตอยู่ได้จะยอมตายไปทำไม?
”ฟางเจิ้งจือระวัง!”ขณะนั้นเองเสียงหนึ่งดังขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้นหนานกงมู่ได้เข้าไปถึงด้านหลังฟางเจิ้งจือแล้ว
”หนานกงมู่เจ้าพยายามจำทำอะไร!”
”ไม่”
”…” เสียงของปิงหยางและวู่จวี้เอ๋อดังขึ้นในเวลาเดียวกัน
พวกเขาไม่ลืมเรื่องที่หนานกงมู่ยังคงเป็นภัยคุกคาม
ยิ่งกว่านั้นการกระทำของหนานกงมู่ได้ยืนยันเรื่องนี้
พวกเขาไม่คิดเลยว่าหนานกงมู่จะใช้โอกาสในตอนนี้ทำร้ายฟางเจิ้งจือ
น่ารังเกียจ!
ปิงหยางก้าวออกมาทันที
อย่างไรก็ตามนางต้องความประหลาดใจเพราะฟางเจิ้งจือไม่มีท่าทีป้องกันแม้แต่น้อยและยังคงโจมตีต่อไป
”แกร่ก!”การโจมตีครั้งนี้ทำให้ท้องฟ้าแตกออก
ขณะเดียวกันเสียงระเบิดดังขึ้นด้านหลังฟางเจิ้งจือ
ตู้ม! หนานกงมู่ลอยกลับไปด้วยความรวดเร็วเลือดไหลออกที่มุมปากเขา
ดวงตาของปิงหยางแดงก่ำนางจะยอมให้หนานกงมู่ลอบโจมตีฟางเจิ้งจือได้ยังไง?
”อ๊ากหนานกงมู่ ตายซะ!”ปิงหยางตบเขาด้วยมือที่ลุกท่วมไปด้วยเปลวไฟ
”ไม่ปิงหยาง!”ทันใดนั้นเสียงของฉือกูเหยียนก็ดังขึ้นพร้อมกับหางงูที่พุ่งเข้าใส่ปิงหยางด้วยความเร็ว
อย่างไรก็ตามมันสายเกินไป
แม้ปิงหยางจะโจมตีพลาดแต่เปลวไฟบางส่วนก็ลุกไหม้บนหลังของหนานกงมู่
หนานกงมู่เริ่มกระอั่กเลือดออกมา
”อั้ก!”เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วท้องฟ้า
ขณะเดียวกันปิงหยางเต็มไปด้วยควาหมงุดหงิดนางไม่เข้าใจทำไมฉือกูเหยียนถึงหยุดนาง
”พี่เหยียนทำไม…”ปิงหยางกำลังจะถามแต่ก็เห็นเงาขนาดใหญ่ปรากฎขึ้นด้านหลังฟางเจิ้งจือ
ร่างใหญ่โตราวกับภูเขา
มันเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัว
ฉือโหย่ว!
เขาปรากฎตัวด้านหลังฟางเจิ้งจือ
ดังนั้นเป้าหมายของหนานกงมู่ไม่ใช่ฟางเจิ้งจือ…
”…”ปิงหยางเงียบลง
เหยียนซิวที่อยู่ไม่ไกลรีบเข้าไปช่วยหนานกงมู่
”เป็นอะไรไหม?”เหยียนซิวถาม
”แค่กๆ…ข้าจะเป็นอะไรไปได้?”หนานกงมู่กระอักเลือดออกมาเล็กน้อยเขาดูสงบและไม่ต่อว่าปิงหยางแม้แต่น้อย
หนานกงมู่เข้าใจดีว่าถ้าเขาเป็นปิงหยางก็คงทำเช่นเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม…
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมฟางเจิ้งจือถึงไม่คิดระแวงเขาเลยแม้แต่น้อย
”หรือว่าฟางเจิ้งจือยังเชื่อในตัวข้า?”
”ฟุ่บ!”ในตอนนั้นเองแสงสีทองส่องประกายขึ้นมาอีกครั้งดาบยักษ์ฟาดใสฉือโหย่วจากด้านบน
ตู้ม!
ดาบฟันเข้าใส่แขนข้างหนึ่งของฉือโหย่ว
อย่างไรก็ตามมันไม่สามารถสร้างแผลให้เขาได้แม้แต่น้อย
ไม่มีแม้แต่รอยเลือด
”…”หนานกงมู่ประหลาดใจ
นอกจากเขาแล้วสีหน้าของคนอื่นๆก็เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
ฉือโหย่วมีพลังมากขนาดนั้นได้ยังไง?!
”เจ้าเด็กนั่นยังไม่สามารถทำร้ายฉือโหย่วได้?!”ซวนหยวนห้ารู้ดีเพราะเขามีประสบการณ์ในสนามรบ
เขาแน่ใจว่าฟางเจิ้งจือแข็งแกร่งกว่าจักรพรรดิฮวงในอดีต
แม้จักรพรรดิฮวงจะแพ้ให้กับฉือโหย่วในครั้งโบราณแต่มันก็เทีบไม่ได้กับตอนนี้เลยแม้แต่น้อย…
รับดาบซวนหยวนห้าด้วยมือเปล่าและไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย!
”ดาบซวนหยวน… ฮึ่ม!”ร่างของฉือโหย่วขยับเล็กน้อยก่อนจะพุ่งไปด้านหน้าอย่างรุนแรง
”ฟุ่บ!”แสงสีฟ้าสว่างขึ้น
ฟางเจิ้งจือหายตัวไปอีกครั้งจากนั้นเขาก็ปรากฎตัวข้างปิงหยางและฉือกูเหยียนพร้อมกับคราบเลือดทีุ่มมปาก
”เดี๋ยวก่อน!”ฟางเจิ้งจือพยายามพูดไม่ให้ฉือโหย่วพุ่งหาเขา
”หืม?”ฉือโหย่วหยุดลงจริงๆ
”ให้ข้าใส่เสื้อผ้าก่อนได้ไหม?”ฟางเจิ้งจือถือดาบชี้ไปด้านหน้าด้วยมือข้างหนึ่งส่วนมืออีกข้างใช้ปิดจุดสงวนของตัวเอง ”ฮ่าฮ่าฮ่า…”ฉือโหย่วหัวเราะเขาไม่มีปัญหาที่จะเล่นสนุกกับเหยื่ออีกหน่อย “อืม เจ้าได้รับเกียรติจากข้าที่สามารถทำลายท้องฟ้าได้ เอาล่ะข้าจะให้เวลาเจ้าใส่เสื้อผ้า”
”ขอบคุณ”ฟางเจิ้งจอืพยักหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นอีกชุดทันที
ขณะเดียวกันหลังจากที่เขาสวมเสื้อผ้ามีคนปรากฎขึ้นข้างๆเขา
ฉือกูเหยียนปิงหยาง เหยียนซิวและหนานกงมู่
นอกจากพวกเขาแล้วหยุนชิงวูและโม่ฉานฉือก็ตามมาพร้อมกับซวนหยวนห้า
ฉือโหย่ว…
เขาแข็งแกร่งมากเกินไป
มากเกินกว่าที่พวกเขาจินตนาการเอาไว้
พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากร่วมมือกันสู้
อย่างไรก็ตามแม้พวกเขาจะร่วมมือกัน … พวกเขาจะสามารถเอาชนะฉือโหย่วได้จริงๆหรือ?
”ข้าขอไปอาบน้ำก่อนได้ไหม”ฟางเจิ้งจือเช็ดเลือดที่มุมปากและพูดอย่างมีหวัง
”หึย่อมได้!”ฉือโหย่วพยักหน้าอีกครั้งและขยับแขนทั้งหก ควบควมลำแสงให้พุ่งลงมาจากดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า
แสงสีแดงปกคลุมรอบตัวฉือโหย่ว
ครืน!
”…”
สายฟ้าสีแดงปรากฎขึ้นอีกครั้งมันมาจากทุกทิศทาง พวกมันดูรุนแรงและมีขนาดใหญ่กว่าเดิมเป็นสองเท่าจากสายฟ้าก่อนหน้านี้
”ข้ารอได้ต่อให้รอจนถึงเจ้ามีลูกข้าก็รอได้”ฉือโหย่วยิ้ม สายฟ้าสีแดงทั้งหมดปิดล้อมฟางเจิ้งจือและเหล่ามนุษย์เหมือนกรงขังขนาดใหญ่
ตู้ม!
ตู้ม! พวกเขาจะสามารถเอาชนะฉือโหย่วได้จริงๆหรือ?
”ข้าขอไปอาบน้ำก่อนได้ไหม”ฟางเจิ้งจือเช็ดเลือดที่มุมปากและพูดอย่างมีหวัง
”หึย่อมได้!”ฉือโหย่วพยักหน้าอีกครั้งและขยับแขนทั้งหก ควบควมลำแสงให้พุ่งลงมาจากดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า
แสงสีแดงปกคลุมรอบตัวฉือโหย่ว
ครืน!
”…”
สายฟ้าสีแดงปรากฎขึ้นอีกครั้งมันมาจากทุกทิศทาง พวกมันดูรุนแรงและมีขนาดใหญ่กว่าเดิมเป็นสองเท่าจากสายฟ้าก่อนหน้านี้
”ข้ารอได้ต่อให้รอจนถึงเจ้ามีลูกข้าก็รอได้”ฉือโหย่วยิ้ม สายฟ้าสีแดงทั้งหมดปิดล้อมฟางเจิ้งจือและเหล่ามนุษย์เหมือนกรงขังขนาดใหญ่
ตู้ม!
ตู้ม! ”…”
ท้องฟ้าสั่นสะเทือน
กรงสายฟ้าค่อยๆก่อตัวขึ้นจนกลายเป็นผลึกแก้วสีแดง
ท่าทีของฟางเจิ้งจือเปลี่ยนไปตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองมีแหล่งกำเนิดพลังมากมาย อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาตอนนี้ เรกิของฉือโหย่ว…
มากกว่าแหล่งพลังในมิติพิเศษของเขามากนัก!
มันไม่น่าสนุกเลยแม้แต่น้อย
เขาไม่สามารถเอาชนะฉือโหย่วได้ด้วยพลังหรือจำนวนคนก็ตาม
เขาพ่ายแพ้แล้วในทุกด้าน…
YOU MAY ALSO LIKE
