GOD-WING เซียนสไนเปอร์ โค้ชขั้นเทพ [นิยายแปล] - ตอนที่ 13 โค้ชลิ้บพิษ (1)

ตอนที่ 13 โค้ชลิ้บพิษ (1)

ทีม ACE เป็นแสงจันทร์ยาว*ในใจแฟนเกม King of Guns จํานวนมาก ผู้เล่นห้าคนที่ไม่มีสโมสรหนุนหลัง เข่นฆ่าฝ่าทะลวงอยู่ใน ลีกอาชีพที่เต็มไปด้วยทีมแกร่งมากมายดั่งเมฆบนฟ้า สร้างตํานานทีมม้ามืด คว้าแชมป์ในการแข่งซีซันที่ 3 บวกกับเหล่าสมาชิกทีม ACE ยังหน้าตาดี เปี่ยมเสน่ห์ จึงตกแฟนคลับผู้ภักดีได้กลุ่มใหญ่

เย่ชิงหมิงเป็นอดีตตัวสอดแนมของทีม ACE ไอดีในการแย่งคือ

‘ACE-Leaf” มีชื่อเล่นว่า เย่จื่อ**

เยาเป็นเหมือนใบไม้ที่ว่องไวล่องลอยไปทั่วสนามแข่ง ช่วยให้เพื่อน ร่วมทีมรับรู้สถานการณ์และจับตามองความเคลื่อนไหวของศัตรู ไม่มีที่ไหนที่

ตัวสอดแนมอย่างเขาเข้าไม่ถึง เขาสามารถโผล่หลังศัตรูและใช้มีดแทงหัวใจ อีกฝ่ายได้ทุกเมื่อ

หลัง ACE ยุบทีม เย่จื่อก็ย้ายไปอยู่สโมสร YY เยว่อิ่ง เนื่องจากการ เคลื่อนที่ของเขาสับปลับเจ้าเล่ห์ ยากจะฆ่าได้ ภายหลังทีมที่เขาอยู่จึงใช้เขา เป็นแกนหลักในกลยุทธ์การเล่น สร้างวิธีเล่นแบบอ้อมหลังย้อนโจมตีศัตรู แต่ไหนแต่ไรคนคนนี้ก็มีนิสัย “รักอิสระไม่อยู่ในกรอบเกณฑ์” แต่ก่อน

ตอนอยู่ ACE เจียงเส้าอวี่ก็ต้องอบรมสั่งสอนเขาไปไม่น้อย

นึกไม่ถึงว่าไม่เจอกันหลายปี หมอนี่ยังแก้นิสัยแบบนี้ไม่หายอีก? เจียงเส้าอวี่หรี่ตา พูดเสียงเย็นชา “ไสหัวมาหาฉันเดี๋ยวนี้ ฉันจะรอ

นายสามนาที”

ตอนแรกเย่ชิงหมิงยังสะลึมสะลืออยู่ที่หอพัก หลงคิดว่าตัวเองกําลัง ฝันอยู่ พอได้ยินเสียงเย็นชานี้เข้าก็ตกใจจนตาสว่างโร่ รีบตะเกียกตะกายหัว ซุกหัวซุนลงจากเตียง หน้ายังไม่ทันล้างก็คว้าเสื้อมาใส่แล้ววิ่งเต็มเหยียดทัน

ที

เย่ชิงหมิงใช้ความเร็วระดับแข่งวิ่งหนึ่งร้อยเมตรมาถึงห้องประชุมไว

ยังกับบินมา อัลฟ่าร่างสูงใหญ่หัวกระเซิงเป็นรังนก เสื้อผ้ายับยู่ยี่ พอเข้ามา ในห้องเขาก็ยิ้มตาหยี ขยับกระแซะไปหาเจียงเส้าอวี่ประหนึ่งหมาปั๊กที่กําลัง ส่ายหางพับๆๆๆ ทักทายอดีตกัปตันแบบกระตือรือร้น

“พี่อวี่ ทําไมถึงเป็นพี่ล่ะ ลมอะไรหอบพี่มาที่นี่ครับ ไม่เจอกันตั้งหลาย ปี พี่เปลี่ยนไปมากเลยนะเนี่ย!”

เจียงเส้าอวี่มองเย่ชิงหมิงด้วยสายตาเย็นเยียบ “ฉันเรียกนายมา

ประชุม ไม่ใช่มารําลึกความหลัง”

เยาชี้ไปยังที่ว่างด้านข้าง “ไปยืนตรงนั้น”

รอยยิ้มเย่ชิงหมิงแข็งค้าง

ลงโทษให้ยืนเพราะมาสาย? การกระทําอันคุ้นเคยแบบนี้ ไม่ไว้หน้ากัน

แม้แต่นิดเดียวจริงๆ!

พบว่าเหล่าหลินกําลังแอบส่งสายตาให้ตน เย่จื่อรีบพุ่งไปยืนหลัง เหล่าหลิน กระซิบถามทันที “เรื่องอะไรกัน ทําไมเยามาอยู่ที่นี่ได้”

เหล่าหลินกลอกตาใส่เย่จื่อ กระซิบเสียงเบา “นายโง่เรอะไง เขากลับ มาเป็นโค้ชทีมชาติ นายก็ดันทุรังเอาตัวไปชนปากกระบอกปืนเขาจนได้นะ” เย่ชิงหมิง “ ฉิบละ!”

เจียงเส้าอวี่ปรายตามองเชิงหมิง “ว่ามา ตอนนี้กี่โมงแล้ว”

เย่ชิงหมิงลูบๆ จมูก ตอบเสียงดังฟังชัด “แค่ก….สามทุ่มสามสิบสาม

นาทีครับ”

“ถ้าฉันจําไม่ผิด สามทุ่มถึงเที่ยงคืนคือเวลาซ้อมตามกฎของทีมชาติ แล้วนายทําอะไร นอนหลับ?”

เย่ชิงหมิง

1

ฝ่าฝืนกฎจนถูกสมาพันธ์แบนห้ามแย่งแล้วยังไม่รู้จักตั้งใจฝึกซ้อม ทบทวนตัวเองให้ดีๆ แต่ยังมีหน้ากลับหอพักไปนอน?” เจียงเส้าอวี่เลิกคิ้ว สายตาคมปลาบมองอดีตเพื่อนร่วมทีมที่ก้มหัวงุด “ต่อให้โค้ชจางลาออก แล้ว แต่ในเมื่อทีมชาติยังไม่ยุบ นายก็ยังเป็นสมาชิกของทีมชาติ! เอาแต่ เอ้อระเหยลอยชายทั้งวัน เวลาฝึกดันไปนอน งั้นต่อไปเวลาแข่งต้องแบก เตียงลงสนามไปให้นายด้วยไหม นอนแย่งบนเตียงเลยเป็นไง”

เย่ชิงหมิง “

เหล่าหนุ่มสาวในห้องประชุมตกใจจนสติหลุดไปหมดแล้ว

เย่จื่อ ตําแหน่งสอดแนมที่ได้รับความนิยมสูงสุดในสมาพันธ์ ผู้เล่น ดาวเด่นที่มีแฟนคลับนับสิบล้าน

เทพ Wing กลับจิกมาด่าแสกหน้า ไม่ไว้หน้าอดีตเพื่อนร่วมทีม หน่อยเลยเหรอ

เจียงเส้าอวี่กวาดสายตามองทั่วห้องประชุม “ต่อไปเวลาประชุม ฉัน หวังว่าทุกคนจะมาตรงเวลา ส่วนเชิงหมิง กลับไปเยียนเรียงความสํานึกผิด มาให้ฉันหนึ่งพันคํา”

เย่ชิงหมิงอยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ําตา

ก็ได้ ฝันร้ายของเขาเริ่มต้นอีกแล้ว!

เรียงความสํานึกผิดที่กัปตันให้เขาเขียนเมื่อหลายปีก่อน เขายังตั้งใจ

เก็บไว้อย่างทะนุถนอมเป็นสมบัติล้ําค่า หนาเป็นปึกเลยนะ!

ทุกคนไม่กล้าปริปาก ในห้องประชุมเงียบกริบไร้สุ่มเสียงใดๆ

รองประธานฉีที่อยู่ด้านข้างอยากหัวเราะก๊ากแต่ไม่กล้า เขากลั้นขํา

อย่างยากลําบาก ได้ยินมานานแล้วว่า Wing คนนี้ปากคอเราะราย นึกไม่ถึง

เลยว่าจะร้ายกาจกั้นนี้ เย่ชิงหมิงถูกจับได้ว่าหลับเพลินเลยมาสายก็ด่าจนเละ

แต่เย่ชิงหมิงก็สมควรโดนแล้ว ตันเอาตัวไปชนปืนของอดีตกัปตันซะได้ เรียง

ความสํานึกผิดหนึ่งพันคําเหรอ จู่ๆ อนาถแท้คนเรา

เจียงเส้าอวี่มองเหล่าหลิน กลับมาพูดประเด็นหลัก “กัปตันหลิน การ

แย่งเวิลด์คัพที่ผ่านมา โค้ชจางทบทวนเกมให้พวกนายแล้วใช่ไหม”

หลินเฮ่าเยี่ยนรีบยืดตัวตรง ตอบเสียงขรึม “ครับ วันที่แย่งเสร็จก็ทบ

ทวนเกมเลยครับ”

เจียงเส้าอวี่พยักหน้า เอ่ยเสียงเย็น “เวิลด์คัพปีนี้พวกนายแพ้ให้ อเมริกาศูนย์ต่อสาม แพ้ให้เยอรมันหนึ่งต่อสาม สุดท้ายก็แพ้ให้อิตาลีสองต่อ สาม ถูกคัดออกในรอบแบ่งกลุ่ม นี้ไปแย่งหรือไปเที่ยว ไม่ขายหน้าชาวบ้าน ชาวช่องเขาบ้างเลยรึไง”

ทุกคน “..

ผลงานของทีมชาติรุ่นนี้เละเทะเกินไปจริงๆ ถูกชาวเน็ตจีนด่าจน

ขึ้นฮอตเชิร์ช พวกเขาเองเศร้ากันมาก

ได้ยินถึงตรงนี้ ทุกคนต่างพากันก้มหน้าด้วยความอับอาย

เจียงเส้าอวี่กวาดสายตามองทุกคน แล้วพูดด้วยน้ําเสียงราบเรียบ “ ฉันไม่สนว่าโค้ชคนก่อนดูแลพวกนายยังไง แต่ฉันไม่ได้ใจดีมีเมตตาขนาดนั้น”

“แข่งแพ้แล้วยังต้องมานั่งปลอบใจพวกนาย โอ๋พวกนาย กังวลว่าจิต

ใจเปราะเป็นแก้วของพวกนายจะแตกสลาย ล้อเล่นอะไรไม่ทราบ พวกนาย เป็นนักกีฬาอาชีพ ควรตั้งใจแย่งให้ดีอยู่แล้ว พวกนายไม่ใช่ท่านบรรพบุรุษที่

ทีมชาติอัญเชิญมา!”

“นับแต่วันนี้ไป งัดสปิริตของนักกีฬาออกมาให้ฉันเห็น! โควตาทีมชาติ สิบเอ็ดคน ถ้าพวกนายไม่คิดจะเล่นให้ดีๆ ก็รีบๆ ออกไปซะ ฉันไม่เชื่อหรอ กว่าประเทศจีนที่มีสโมสรมากมายมันจะหาคนเก่งๆ แค่สิบเอ็ดคนไม่ได้? คิด จริงเหรอว่าพวกนายเป็นคนที่ไม่มีใครแทนที่ได้

“ก่อนหน้าที่ทีมชาติรุ่นนี้จะยุบ ฉันจะใช้เวลาอีกสองอาทิตย์จับตาดู และทดสอบฝีมือพวกนาย ถ้าเล่นได้แย่ รุ่นหน้าฉันจะเปลี่ยนตัวทีมชาติยก

ทีม! ได้ยินชัดไหม”

ทุกคนถูกเสียงค่าเปรี้ยงๆ อย่างกับรัวกระสุนปืนใหญ่ด่าจนหนังหัวชา

ยิบ สายตาเลื่อนลอย

ตั้งแต่พวกเขาเข้าวงการมา ยังไม่เคยประสบพบ ‘การถูกด่าชุดใหญ่ ไฟกะพริบตั้งแต่เจอหน้าครั้งแรก’ แบบนี้มาก่อนเลย