I’M THE BOSS ลูกพี่หุ่นเทวะ - ตอนที่ 585 สถาปนาตำแหน่งราชา! - novel-lucky | นิยาย นิยายออนไลน์ นิยายวาย นิยาย PDF

หลังจากที่หลิงหลานทะลวงด่านความเร็วมือ และรักษาความเร็วมือนี้ให้มั่นคงแล้ว เมื่อเธอออกจากการเก็บตัว ผลคะแนนการทะลวงขีดจำกัดของอุปกรณ์วัดความเร็วมือของเธอก็คงที่ 59.93 – 59.98 ยืนยันว่าการที่เธอฝ่าด่านนั้นไม่ใช่โชคดี แต่ความสามารถของเธอไปถึงเงื่อนไขต่ำสุดในการเลื่อนชั้นเป็นระดับราชันแล้วจริงๆ ทว่าอยากทะลวงขีดจำกัดให้อยู่ใน 59.90นั้น ไม่สามารถทำได้ในช่วงเวลาสั้นๆ

หลิงหลานไม่ย่อท้อเลย เดิมทีเธอก็ไม่เคยคิดว่าจะเลื่อนขั้นเป็นระดับราชันได้ตอนปีสาม แต่ตอนนี้ฝ่าด่านที่ยากที่สุดได้แล้ว ขอเพียงฝึกฝนความเร็วมือรวมถึงทักษะระดับ S ของระดับราชันที่เหมาะสมกับเธออย่างแข็งขัน คิดว่าเธอน่าจะสามารถเข้าสู่ระดับราชันได้สบายๆ ก่อนที่จะเรียนจบ การเลื่อนระดับทักษะที่คนมากมายกังวลใจนั้น สำหรับหลิงหลานแล้วไม่มีความยากอะไรเลย เสี่ยวซื่อของเธอเป็นยอดฝีมือด้านการวิเคราะห์อนุมาน ถ้าไม่ได้ก็ยังมีอุปกรณ์โกงระดับสุดยอดอย่างอาจารย์หมายเลขสาม ที่จะชี้แนะให้เธอในช่วงเวลาสำคัญแน่นอน

เมื่อหลิงหลานออกจากการเก็บตัว การยกทัพปราบปรามของหลิงเทียนก็เข้าสู่ช่วงท้ายแล้ว โดยภาพรวมหลังจากที่ หลิงเทียนกวาดล้างกลุ่มหุ่นรบแปดอันดับแรกแต่เดิม นอกจากกลุ่มหุ่นรบที่ไม่ยอมแพ้แล้วพยายามต่อสู้อย่างสุดความสามารถแล้ว กลุ่มหุ่นรบอื่นต่างเลือกหลีกเลี่ยงการต่อสู้ แน่นอนว่าวิธีการหลีกเลี่ยงการต่อสู้เช่นนี้ก็เป็นเพียงการดิ้นรนชั่วคราวเท่านั้น ได้รับช่วงเวลาเอาชีวิตรอดสามเดือน แล้วสามเดือนให้หลัง เมื่อหลิงเทียนท้าประลองอีกครั้ง พวกเขาก็จะหลีกเลี่ยงการประลองไม่ได้อีก

อย่างไรก็ตาม ความจริงแล้วหลิงเทียนชอบการตัดสินใจของกลุ่มหุ่นรบเหล่านี้มาก พวกเขาทำศึกใหญ่อาทิตย์ละครั้ง โดยพื้นฐานแล้วสมาชิกกำลังรบหลักไม่ได้พักผ่อนเลย การทำศึกใหญ่หลายเดือนทำให้จิตใจของพวกเขาเหนื่อยล้ามากเช่นกัน ควรพูดว่า ถ้าเกิดกลุ่มอำนาจใหญ่ของโรงเรียนรวมกลุ่มกันขึ้นมาทุ่มเทต่อสู้กับหลิงเทียนไม่หยุด อาจจะทำให้หน่วยรบของหลิงเทียนเหนื่อยล้าทั้งแรงกายและจิตใจจนไปถึงจุดวิกฤติในการประลองสักรอบได้ บางทีหลิงเทียนก็อาจจะพ่ายแพ้จริงๆ ก็ได้…

อย่างไรก็ตาม กลุ่มหุ่นรบต่างๆ ในโรงเรียนล้วนไม่อยากกลายเป็นคนที่เสียสละก่อน ดังนั้นพวกเขาเลยให้โอกาสหลิงเทียนหอบหายใจ รอพวกเขาใจเย็นตั้งสติได้ก็สายไปแล้ว เมื่อหลิงหลานออกจากการเก็บตัวฝึกวิชา ก็บ่งบอกว่าพวกเขาไม่มีความหวังเลยสักนิดเดียว

ปลายปี ในที่สุดหลิงเทียนก็รวมโรงเรียนทหารเป็นหนึ่งเดียว ควบรวมกลุ่มอำนาจทั้งหมดเข้ามาในหลิงเทียน กลายเป็นกลุ่มหุ่นรบเพียงหนึ่งเดียวในโรงเรียน และหลิงหลานที่เป็นหัวหน้ากลุ่มอันดับหนึ่งของพวกเขาย่อมกลายเป็นราชาที่แท้จริงของโรงเรียนโดยธรรมชาติ ผลงานของหลิงเทียนถูกบันทึกเข้าไปในประวัติศาสตร์ของโรงเรียน หลิงหลานก็กลายเป็นราชาของโรงเรียนคนแรกที่ได้รับการยอมรับจากทางโรงเรียน

หนึ่งปีก่อน ระดับสูงของโรงเรียนทหารทุ่มเทความคิดอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะสร้างเทพ แต่ไม่นึกเลยว่าหนึ่งปีให้หลังจะมีคนที่กลายเป็นเทพเองโดยที่ไม่ต้องให้พวกเขาสิ้นเปลืองความคิดเลย เมื่อผลลัพธ์นี้ออกมา พวกระดับสูงของโรงเรียนก็เกิดความรู้สึกมากมายสับสนปนเปในใจ และทำให้ผู้อำนวยการกับถังอวี้ดีอกดีใจมาก ควรรู้เอาไว้ว่าราชาของโรงเรียนหลิงหลานเป็นคนของฝ่ายพวกเขา พวกเขาได้แต่ลอบดีใจกับตัวเองเท่านั้น ไม่กล้าแสดงออกมาเลยสักนิดเดียวเพื่อปกป้องหลิงหลาน

แน่นอนว่านี่ไม่ได้บ่งบอกว่าหลิงหลานสามารถนั่งตำแหน่งราชาของโรงเรียนได้อย่างมั่นคงจนกระทั่งเรียนจบ เมื่อเริ่มชั้นปีใหม่ นักเรียนใหม่ที่กลายเป็นปีสองแล้วสามารถยื่นคำขอก่อตั้งกลุ่มหุ่นรบใหม่ได้ เวลานั้นก็จะเกิดการประชันแข่งขันรอบใหม่อีก

หลิงเทียนที่กลายเป็นกลุ่มหุ่นรบระดับสุดยอดได้ควบรวมกลุ่มหุ่นรบมากมายขนาดนั้น แต่ภายในกลับไม่ได้สามัคคีเป็นมิตรกันเหมือนในตอนแรก ตรงกันข้ามกลับมีความขัดแย้งมากมาย บรรดาสมาชิกกลุ่มหุ่นรบที่ถูกควบรวมไม่ยอมฟังคำสั่งของระดับสูงในหลิงเทียน และระดับสูงแต่เดิมก็ปล่อยให้สมาชิกระดับล่างสร้างปัญหาขัดแย้งกับสมาชิกเดิมของหลิงเทียนเป็นประจำ และก็มีคนไม่น้อยเลือกถอนตัวออกจากกลุ่มกลายเป็นหมาป่าเดียวดาย

เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์วุ่นวายเช่นนี้ หลิงหลานก็ ไล่ระดับสูงรวมถึงสมาชิกของกลุ่มหุ่นรบพวกนี้ออกไปจากหลิงเทียน เดิมทีหลิงหลานก็ไม่ต้องการคนมากมายขนาดนั้นอยู่แล้ว กลุ่มหุ่นรบในอุดมคติของหลิงหลานจะต้องเป็นคนที่ยอดเยี่ยมเก่งกาจทั้งหมด ต่อให้สมาชิกกลุ่มหุ่นรบเหล่านี้อยากเข้าร่วมกับพวกเขาด้วยใจจริง หลิงหลานก็จะวางแผนให้คนของหลิงเทียนทำการทดสอบต่างๆ นานา หลังจากที่ผ่านแล้วถึงค่อยถือว่าเข้าสู่กลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนอย่างแท้จริง

อย่างไรก็ตาม หลิงหลานไม่ได้โหดร้ายนัก พวกระดับสูงและสมาชิกกลุ่มที่ไม่สามารถโน้มน้าวจิตใจได้จริงๆ และคิดถึงกลุ่มเก่า ขอเพียงไม่เคยยั่วยุอำนาจของหลิงเทียน หลิงหลานก็จะโยนพวกเขาเข้าไปในหน่วยแยกที่ก่อตั้งขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อพวกเขา และให้พวกเขาต่างคนต่างปกครองตัวเอง

อันที่จริงแล้ว หลิงหลานไม่ชอบใช้สมาชิกกลุ่มของกลุ่มหุ่นรบพวกนี้เหมือนกัน เธอคิดมาตลอดว่าสมาชิกชั้นยอดของกลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนจะต้องมาจากการอบรบสั่งสอนของตัวเอง เธอชอบรับคนจากในหมู่นักเรียนใหม่ แล้วก็ชี้แนะสั่งสอนอย่างละเอียด สมาชิกกลุ่มแบบนี้ถึงจะให้ความรู้สึกว่าเป็นคนของกลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนมากกว่า

และก็เป็นแนวทางการสั่งสอนเช่นนี้เอง หลิงอี้ที่เก่งกาจสุดขีดทุกด้านเลยโดดเด่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขาได้รับความสนใจจากอู่จย่ง และใส่ชื่อให้มุ่งเน้นอบรมสั่งสอน หลิงอี้เองก็พยายามมากขึ้นเช่นกัน เพราะว่าเขาเข้าใกล้คุณชายหลานเข้าไปทุกทีแล้วจริงๆ

ไม่นานก็เข้าสู่ปีสี่ ปีนี้ มีเพียงนักเรียนใหม่ปีสองเท่านั้นที่ก่อตั้งกลุ่มหุ่นรบใหม่ไม่กี่กลุ่ม ซึ่งหลิงหลานไม่ได้เหมือนกับเฉียวถิงที่รีบส่งจดหมายท้าประลองโดยที่พวกเขายังยืนได้ไม่มั่นคง จนสูญเสียบุคลิกของผู้ที่แข็งแกร่งไป

แต่นักเรียนใหม่เลือกเข้าร่วมหลิงเทียนมากกว่า หลินเทียนเป็นกลุ่มอำนาจระดับสุดยอดอย่างแท้จริง หลิงเทียนก็สร้างระบบเลื่อนระดับที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาเพื่อสมาชิกกลุ่มที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ สมาชิกกลุ่มแต่ละคนอยากเข้าสู่กลุ่มหัวกะทิก็จำเป็นต้องฝ่าด่านภารกิจมากมาย ถึงจะไต่ขึ้นไปถึงตำแหน่งในฝันของพวกเขาได้ และสามารถเจอราชาสูงสุดคนนั้น ได้รับการชี้แนะจากเขา

กลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนเติบโตอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ หลังจากที่หลิงหลานสร้างระบบเลื่อนขั้นแล้วก็วางมือและไม่สนใจอีก ตอนนี้เธอทุ่มความสนใจไปที่การฝึกฝนลูกทีมของตัวเอง สิ่งที่ตระหนักรู้ได้ในตอนที่เก็บตัวฝึกวิชาถูกแสดงออกมาอย่างเต็มที่ในหนึ่งปีนี้

หลิงหลานไม่ได้ให้พวกฉีหลงฝึกฝนการควบคุมหุ่นรบ หากแต่ฝึกฝนทักษะร่างกายของปีหนึ่งในโรงเรียน เพียงแต่การฝึกฝนทักษะร่างกายของหลิงหลานโหดร้ายกว่าของโรงเรียน ทำให้ลูกทีมแต่ละคนของหน่วยรบหลิงหลานร้องคร่ำครวญไม่หยุด

นี่เป็นสนามฝึกฝนทักษะการต่อสู้มือเปล่าที่มีเฉพาะในโรงเรียน ซึ่งมีพื้นที่หลายพันตารางเมตร รอบด้านล้วนเป็นอุปกรณ์ฝึกฝนทักษะร่างกายต่างๆ นานา แน่นอนว่ายังมีลู่วิ่ง รวมถึงสิ่งกีดขวางต่างๆ ที่ไม่สามารถฝ่าด่านไต่ขึ้นไปได้ง่ายๆ…

เวลานี้เอง ตรงใจกลางของสนามฝึกฝน มีบุคคลผู้หนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ เอาแขนรองศีรษะ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้จ้องมองคนนับสิบเบื้องหน้าทำการฝึกฝนฝ่าสิ่งกีดขวาง

ถึงแม้หลายคนเบื้องหน้าสุดจะหอบหายใจแฮกๆ แต่สีหน้ายังถือว่าปกติ ทว่าสองสามคนที่อยู่ด้านหลังกลุ่มดูเหมือนท่าจะไม่ดีอยู่บ้าง พวกเขาโซเซ ประคับประคองตัวเองไม่ไหวแล้ว

ทันใดนั้น หนึ่งในนั้นก็ยกเท้าขึ้นมาไม่ไหวแล้วจริงๆ เขาเตะโดนหินก้อนเล็กบนพื้น สูญเสียความสมดุลถลันตัวออกไปพาคนที่อยู่ข้างหน้าที่ตอบสนองไม่ทันล้มลงไปกับพื้น

“วันนี้ฉันคงตายอยู่ที่นี่แน่ๆ” ฉางซินหยวนนอนคว่ำบนพื้น มองหานจี้จวิ้นที่ถูกเขาลากโยงมาด้วยตรงหน้าอย่างสิ้นหวัง ตอนนี้น้ำมูกน้ำตาของเขาไหลแล้ว ไม่มีภาพลักษณ์ของช่างพัฒนาหุ่นรบอัจฉริยะเลยสักนิดเดียว

ต่อให้น่าอเนจอนาถถึงเพียงนี้ เขาที่วิ่งมาจนจะเป็นจะตายแล้ว แต่เวลานี้หลิงหลานลูกพี่ของเขา หัวหน้ากลุ่มหุ่นรบหลิงเทียน หัวหน้าหน่วยรบของพวกเขากลับมองดูอยู่ทางด้านข้างด้วยสายตาเย็นชา ยังคงไม่ออกคำสั่งประกาศยุติการฝึกฝน

——————