I'M THE BOSS ลูกพี่หุ่นเทวะ - ตอนที่ 607 สมดั่งใจ! (2)
“ดูเหมือนว่าเป็นความตั้งใจของลูกสินะ” หลิงเซียวยิ้มตรงมุมปาก เขากังวลเกี่ยวกับปัญหาเรื่องค่ายทหารใหม่มาโดยตลอด ไม่นึกเลยว่าลูกสาวของเขากลับมีวิธีแก้ไขแต่แรกแล้ว “ถ้าไม่เจอเหลียนเซ่าจิ่ง ลูกก็จะหาเป้าหมายอื่นแล้วลงมือใส่เหมือนกันใช่หรือเปล่า?”
หลิงหลานส่ายหน้ากล่าวว่า “แค่บังเอิญครับ ความจริงแล้วในใจผมมีแผนการอื่น แต่ว่าไม่เคยคิดหาเรื่องก่อนเลย”
เดิมทีหลิงหลานตั้งใจว่าหลังจากที่เข้าไปในค่ายทหารใหม่แล้ว เธอจะแสร้งทำเป็นได้รับบาดเจ็บตอนที่ท้าประลองกับครูฝึกในการต่อสู้นัดแรก แน่นอนว่าเธอให้หลี่ซื่ออวี๋ที่อยู่ในโรงพยาบาลกองทัพที่ยี่สิบสามเตรียมรับเธอเป็นผู้ป่วยไว้แต่แรกแล้ว และให้หลี่ซื่ออวี๋ออกใบรับรองอาการบาดเจ็บปลอมๆ ขึ้นมาเพื่อยกเลิกการฝึกฝนทหารใหม่สามเดือน
เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลาใช้วิธีการนี้ เหลียนเซ่าจิ่งก็ปรากฏตัวขึ้นมาก่อน นี่ทำให้เธอมีเหตุผลยกเลิกการฝึกฝนทหารใหม่มากยิ่งขึ้น และก็มีความมั่นใจมากขึ้นด้วย
หลิงเซียวจ้องมองลูกสาวของตัวเองอย่างพึงพอใจ ลูกสาวของเขาเติบโตขึ้นอีกแล้ว แผนการครั้งนี้ ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะเขารู้ความจริงล่วงหน้า กระทั่งเขาก็อาจจะถูกหลอกไปด้วย คิดว่าหลิงหลานถูกเหลียนเซ่าจิ่งโจมตีใส่จนได้รับบาดเจ็บสาหัสจริงๆ เลยจำเป็นต้องพลาดค่ายฝึกฝนทหารใหม่สามเดือน ในฐานะที่เขาเป็นผู้บัญชาการกองทัพ เขาจำต้องอนุมัติการตัดสินใจขอยกเว้นการฝึกฝนทหารใหม่เป็นกรณีพิเศษเพื่อปลอบโยนผู้ได้รับบาดเจ็บที่ไร้ความผิด
“หลานเอ๋อร์ ลูกจะต้องกลายเป็นทหารที่โดดเด่นแน่นอน ตอนนี้พ่อไม่รู้เลยว่าการที่ให้ลูกออกจากกองทัพแบบนี้ เป็นเรื่องที่ถูกหรือผิดกันแน่” หลิงเซียวลังเลใจ ช่วงนี้บางครั้งเขาก็มีความคิดแปลกๆ ว่า ถ้าเกิดหลิงหลานเป็นลูกชายของเขาจริงๆ ละก็ นั่นจะดีมากแค่ไหน...
แน่นอนว่าลูกสาวก็น่ารักมากเหมือนกัน หลิงเซียวไม่ได้เสียใจเพราะเรื่องนี้เลย เขาแค่เสียดายที่ไม่สามารถเปิดเผยพรสวรรค์ด้านการควบคุมหุ่นรบที่ล้ำเลิศของลูกสาวต่อหน้าผู้คนอย่างโจ่งแจ้งเท่านั้น
หลิงเซียวเก็บอารมณ์อย่างรวดเร็ว เขาเอ่ยถามต่อว่า “ลูกส่งคลิปนี้มา น่าจะไม่ได้บอกพ่อแค่ว่าลูกแก้ปัญหาเรื่องฝึกทหารใหม่สามเดือนแล้วสินะ ลูกอยากให้พ่อลงมือช่วยใช่หรือเปล่า?”
ถ้าเกิดหลิงหลานไม่ต้องการให้เขาลงมือช่วยเหลือ เธอย่อมไม่ส่งคลิปวิดีโอนี้มาแน่นอน ประสบการณ์ก่อนหน้านี้ทำให้หลิงเซียวรู้ดีว่า หลังจากที่จบเรื่อง เขาจะต้องเป็นคนที่สุดท้ายล่วงรู้เรื่องราว
ในเมื่อครั้งนี้หลิงหลานบอกเอง นั่นย่อมต้องการให้เขาจัดการเก็บกวาดเรื่องราว ก็เหมือนกับเรื่องที่เธอทำตอนที่เข้าโรงเรียนทหารในปีนั้น พอรู้สึกว่าตัวเองไม่มีความมั่นใจถึงได้ติดต่อมาเอง…
พอถูกหลิงเซียวมองออกทันที หลิงหลานก็พยักหน้าอย่างตรงไปตรงมาและกล่าวว่า “ใช่แล้วครับ พ่อ”
“บอกมาเถอะว่าอยากให้พ่อทำอะไร?” หลิงเซียวเอ่ยด้วยรอยยิ้มรักใคร่เอ็นดู “อยากห้ามไม่ให้กองพันรบพิเศษมาหาเรื่องพวกลูกใช่หรือเปล่า?” เรื่องนี้ไม่ยาก ขอเพียงไปพบผู้บังคับกองพันรบพิเศษโดยตรง แล้วบอกว่าพวกหลิงหลานเป็นคนที่หลิงเซียวสนใจ กองพันรบพิเศษย่อมไม่กล้าลงมือใส่พวกหลิงหลานแน่นอน
ขณะที่หลิงเซียวกำลังวางแผนในใจว่าจะไปพบผู้บังคับกองพันรบพิเศษเพื่อจัดการเรื่องนี้เมื่อไรดี คำตอบของหลิงหลานกลับทำให้หลิงเซียวอึ้งไป “ไม่ครับ พ่อ ผมแค่อยากให้พ่อห้ามไม่ให้กองพันรบพิเศษลงมือใส่พวกฉีหลงภายในระยะเวลาสามเดือนที่ฝึกฝนทหารใหม่ สามเดือนให้หลังก็ปล่อยให้พวกเขาทำตามใจชอบได้เลยครับ”
หลิงเซียวทำหน้าเคร่งขรึม “กองพันรบพิเศษไม่ใช่หน่วยรบทั่วไป ถ้าเกิดพวกเขาลงมือขึ้นมาจริงๆ เกรงว่าพวกเพื่อนๆ ของลูกจะต้านทานไม่ไหวนะ”
“ผมรู้ครับ แต่ว่าดาบแหลมคมเกิดจากการลับ กลิ่นหอมของดอกเหมยมาจากการอดทนต่อความหนาว ถ้าเกิดไม่เผชิญกับความยากลำบากสักครั้ง แล้วพวกเพื่อนๆ ของผมจะก้าวหน้าขึ้นได้ยังไง? อนาคตพวกเขาต้องไปที่สนามรบนะครับ” หลิงหลานถอนหายใจเบาๆ แววตาเผยความเหงาหงอยออกมา เวลานั้นบางทีเธออาจจะไม่ได้อยู่เคียงข้างพวกเขาต่อแล้ว เธอได้แต่ต้องทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น เพิ่มอัตราการเอาชีวิตรอดในสนามรบของพวกเขาให้มากขึ้นอย่างสุดความสามารถก่อนที่เธอจะจากไป
“แต่ว่าสำหรับพวกเขาแล้ว สามเดือนยังไม่พอ จะให้พ่อห้ามสักปีนึงไหม?” หลิงเซียวเข้าใจความคิดของลูกสาว เขาครุ่นคิดอย่างจริงจังครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยคำแนะนำของเขาออกมา (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“ไม่ต้องครับ สามเดือนให้หลังผมจะเป็นคนนำพวกเขาต่อเอง” หลิงหลานตอบอย่างจริงจัง
หลานลั่วเฟิ่งเงียบมองพ่อลูกพูดคุยกันมาตลอด แต่พอได้ยินคำพูดประโยคนี้ก็อดทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว และพูดแทรกว่า “หลานเอ๋อร์ ลูกได้รับบาดเจ็บสาหัสจนพลาดการฝึกฝนทหารใหม่สามเดือนก็เป็นโอกาสดีที่ลูกจะถอนตัวเพื่อกลับคืนสู่ตัวตนที่แท้จริงนะ ลูกจะทิ้งโอกาสนี้ไปเหรอ?” ในเมื่อป่วยขั้นวิกฤติ หลิงเซียวก็สามารถทำให้หลิงหลานถอนตัวจากกองทัพเพราะได้รับบาดเจ็บสาหัสได้ หรือว่าย้ายไปเป็นทหารตัวเล็กๆ ในแผนกที่ไม่เป็นเป้าสายตา…ค่อยๆ ออกจากสายตาของผู้คน หลังจากนั้นก็กลับคืนสู่สถานะผู้หญิง ไปใช้ชีวิตตามที่หลิงหลานต้องการ
“ผมรู้ครับ แม่ นี่เป็นโอกาสดีจริงๆ ถ้าไม่มีเรื่องพวกนี้เกิดขึ้น บางทีผมอาจจะออกจากกองทัพตามแผนการของพวกพ่อแม่ แต่ว่าตอนนี้ผมยังจัดการทุกอย่างไม่เรียบร้อย เพราะงั้นผมยังไปไม่ได้” หลิงหลานเอ่ยอย่างจริงใจ แววตาแฝงไปด้วยความขอโทษ เธอรู้ว่าหลิงเซียวกับหลานลั่วเฟิ่งทำเรื่องต่างๆ มากมายเพื่อวันนี้
“ให้เวลาผมสองปีนะครับ พอถึงตอนนั้นผมจะออกจากกองทัพ แล้วจะเป็นลูกสาวของพวกพ่อแม่แน่นอน” หลิงหลานขอร้อง ระยะเวลาสองปีเพียงพอให้พวกเพื่อนๆ ของเธอเติบโตขึ้นมา เวลานั้นเธอก็สามารถวางมือได้อย่างแท้จริง
หลานลั่วเฟิ่งยังอยากพูดโน้มน้าวสักหลายประโยค แต่หลิงเซียวที่อยู่ข้างกายกลับออกแรงโอบกอดเธอไว้ เธอที่หัวไวหยุดคำพูดที่อยากกล่าวออกมาทันที ก่อนจะมอบอำนาจในการตัดสินใจให้หลิงเซียว
“หลานเอ๋อร์ ลูกโตแล้ว ลูกอยากทำอะไร พ่อกับแม่จะสนับสนุนลูกทุกอย่าง” หลิงเซียวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ในเมื่อลูกต้องการเวลาสองปี พ่อกับแม่ก็จะรอลูกสองปี ไหนๆ ก็รอมาได้ห้าปีแล้ว ก็แค่สองปีนี้เอง”
หลานลั่วเฟิ่งเองก็พยักหน้าช้าๆ บ่งบอกถึงการสนับสนุน เพียงแต่มือขวาของเธอลอบหยิกเอวของหลิงเซียวแรงๆ อย่างเงียบเชียบ...ให้ตายสิ ใครบอกว่าก็แค่สองปีนี้เอง? คำพูดประโยคเดียวก็ทำให้เธอต้องรอเพิ่มอีกสองปี คนบัดซบ! ความฝันที่จะใช้ชีวิตอย่างรักใคร่สนิทสนมกันระหว่างแม่ลูกในตอนแรกพังในมือเขาหมดแล้ว
ไม่พูดถึงความคับแค้นใจของหลานลั่วเฟิ่งแล้ว หลิงหลานได้รับการสนับสนุนจากพ่อแม่ก็รู้สึกดีใจมาก และก็มองข้ามใบหน้าที่ยิ้มแย้มแปลกพิกลแฝงไปด้วยความทรมานเล็กน้อยของหลิงเซียว
เอาเถอะ ต่อให้หลิงหลานสังเกตเห็น เธอก็ทำเป็นมองไม่เห็นเช่นกัน การต่อสู้ระหว่างพ่อแม่ เธอหลบไปหน่อยจะดีกว่า เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้โดนลูหลงอย่างไร้ความผิดไปด้วย ดังนั้นหลิงหลานเลยรีบหาข้ออ้างตัดสายของหลิงเซียวอย่างรวดเร็ว
ส่วนเรื่องราวถัดจากนั้น หลิงเซียวจะโดนหลานลั่วเฟิ่งทุบตีหรือไม่ และจะใช้ความรุนแรงภายในบ้านอย่างไร หลิงหลานภาวนาให้พ่อของเธออย่างรู้สำนึกมาก หวังว่าตอนที่เธอกลับไป เธอยังสามารถเห็นหลิงเซียวที่ยืนอย่างมั่นคงได้
ทางฝั่งหลิงหลานเพิ่งจะจัดการทุกอย่างเสร็จ ทางฝั่งท่าอวกาศก็ได้เตรียมการใหม่สำหรับทหารใหม่ที่มาถึงแล้ว เมื่อเข้าสู่ค่ายฐานที่มั่นของท่าอวกาศก็จะทำการพักผ่อนชั่วคราว เนื่องจากทหารใหม่ยังมาถึงไม่ครบ ยังมีทหารใหม่บางส่วนจากโรงเรียนทหารในดาวที่ค่อนข้างห่างไก ซึ่งจะมาช้ากว่าพวกเขาวันสองวัน ทางท่าอวกาศเลยจำเป็นต้องรอให้ทหารใหม่ทุกคนมากันจนครบก่อนถึงค่อยจัดเตรียมให้ทหารใหม่เหล่านี้เข้าสู่ค่ายฝึกฝน
หัวหน้ารักษาความปลอดภัยปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งโดยที่มีรถพยาบาลหลายร้อยคันตามเขามาด้วย เขานำคำสั่งของผู้บัญชาการท่าอวกาศมา หวังว่าทหารใหม่ ‘ที่ได้รับบาดเจ็บ’ จะไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล
หลิงหลานเห็นแบบนั้นก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย การกระทำของผู้บัญชาการท่าอวกาศยืนยันว่าอีกฝ่ายยืนอยู่ข้างพวกเธอจริงๆ สาเหตุที่หลิงหลานไม่ให้หลี่ซื่ออวี๋เตรียมรถพยาบาลก็เป็นเพราะรอคอยคำตอบของทางท่าอวกาศ
และทุกอย่างก็สมดั่งใจหลิงหลาน...
———–————
YOU MAY ALSO LIKE
