Isekai WTF ต่างโลก ดับเบิลยู ที เอฟ - ตอนที่ 29 เกิดใหม่เป็นตัวบั๊ก ตอนที่ 3
ฉันจัดการกินหางจิ้งเหลนที่เหลือทิ้งเอาไว้ นี่ถ้าเป็นตัวฉันในชาติก่อนคงไม่มีทางกินอะไรแบบนี้แน่ หางจิ้งเหลนยังดิ้นกระแด่ว ๆ อยู่เลยน่อ แต่เพราะเหตุผลแบบเดิม ๆ ฉันกลายเป็นแมลงไปแล้ว กะอีแค่ของแค่นี้กินได้สบาย
ที่ไม่น่าเชื่อคือดันอร่อยด้วยสิ อร่อยแบบมีของแถมมาด้วย
[คุณได้รับ ‘เกล็ดเรืองแสง’ ต้องการปรับใช้เลยหรือไม่]
“อา อยากได้เฉพาะเกล็ดแบบไม่เรืองแสงแฮะ ไม่ได้สิน่อ”
<เสียใจด้วยค่ะ>
“งั้นยังไม่เอาดีกว่า ไม่อยากมีอะไรที่ดึงดูดเกินไปง่ะ”
เหมือนจะไม่ได้อะไรมากจากเจ้าจิ้งเหลน แต่แค่ประสบการณ์ต่อสู้และสารอาหารจากศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว
ฉันออกล่าต่อแบบไม่หยุดพัก สิ่งที่ได้เจอหลังจากนี้ช่วยเพิ่มค่าสเตตัสได้อีกพอสมควร ฉันได้เจอแมลงที่คล้ายจิ้งหรีดกลุ่มใหญ่ หลังจากที่จัดการพวกมันไปสิบกว่าตัว คราวนี้ฉันก็ได้อวัยวะใหม่มาเพิ่ม
เรื่องใหม่อีกเรื่องที่ได้รู้ในวันนี้ แท้จริงเจ้าอินฟินิตีบั๊กนี่มันสุดยอดแห่งความกระจอกเลยแหละ แม้แต่ดวงตาของมันก็ใช้การได้ไม่ดีนัก แต่ฉันกลับไม่ทันได้รู้สึกว่ากระจอกหรอก เพราะก่อนจะตกเป็นเหยื่อของสิ่งอื่น มาถึงตอนนี้ก็ได้ระบบการมองเห็นของจิ้งหรีดมาเพิ่มแล้ว มองเห็นชัดขึ้นแถมยังมองเห็นในที่มืดได้อีก ข้อด้อยถูกหักล้างไป
มาสรุปพลังของฉันในตอนนี้กันหน่อยดีกว่า
[ชื่อ: โนเวล อัลเซค (ชื่อเดิม)]
[สายพันธุ์: อินพินิตีบั๊ก (ตัวอ่อน)]
[ฉายา: ไม่มี]
[HP 17/17 MP 0/0]
[พลังกาย: 5 ปัญญา: 2 ว่องไว: 7 ทนทาน: 4 พลังเวท: 0]
[สกิล: ผู้มาจากต่างโลก, วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด, สกิลผิดพลาด, บิน, มองเห็นในที่มืด]
ยังกระจอกอยู่ แต่ถ้าเทียบกับตอนแรก ก็ถือว่าคนละเรื่องเลย
“หืม สกิลผิดพลาดนี่ทำอะไรได้หว่า”
<ทำอะไรไม่ได้เลยค่ะ มันคือสกิลที่ได้มาอย่างไม่สมบูรณ์>
“เอ๋ หาา ยังไงน๊อ”
<เป็นเรื่องปกติที่ผู้มาจากต่างโลกจะได้รับสกิลระดับสูงอย่างน้อยหนึ่งสกิลค่ะ แต่มันก็มีบางกรณีที่เกิดข้อผิดพลาดขึ้น ทำให้แทนที่จะได้สกิลที่มีประโยชน์มา คุณกลับได้รับสกิลที่ทำอะไรไม่ได้เลยค่ะ>
“อะ อะไรกัน ซวยอะไรแบบนี้เนี่ย แต่วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดเองก็เป็นสกิลสุดโกงไม่ใช่เรอะ”
<วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดเป็นสกิลระดับอัลติเมทแรร์ค่ะ โดยปกติสกิลแบบนี้จะมีแค่หนึ่งในร้อยหรือพันล้านคนเท่านั้น แต่กรณีของอินพินีตีบั๊ก มันคือสกิลประจำสายพันธุ์ ดังนั้นสกิลนี้จึงไม่ถูกนับรวมอยู่ในสกิลที่ได้ฟรีตอนข้ามมาจากอีกโลกค่ะ>
“ซวย แต่ก็ยังไม่ได้ซวยถึงที่สุดสิน่อ เอาเถอะ มีสกิลโกงแบบนี้ร่วมกับสติปัญญามนุษย์ บางทีอาจจะรุ่งกว่าที่คิดก็ได้มั้ง จริงสิ หน้าต่างสเตตัสไม่ได้บอกไว้ แต่เธอบอกได้ไหมว่าตอนนี้ฉันสามารถอยู่ได้เกินเจ็ดวันแล้วรึยัง”
<ยินดีด้วยนะคะ ตอนนี้คุณสามารถอยู่ได้ถึง 8 วันแล้วค่ะ>
“พะ เพิ่มแล้ว ถึงจะแค่วันเดียวก็เถอะ”
อาทิตย์กำลังยอแสง แต่ฉันล่าไม่หยุดเลย ฉันล่าเพลินจนลืมคิดไปว่าตนเองก็ต้องการพักและต้องมีรังให้กลับ แต่ถ้าจะมาสร้างรังเอาตอนนี้ก็รู้สึกขี้เกียจขึ้นมาแล้ว งั้นวันนี้ไม่ต้องนอนสักวันก็แล้วกัน
<อย่าปล่อยให้หนีไปได้นะคะ>
“หืม หมายถึงหนูนั่นน่ะเหรอ”
<มันคือชิเซล เป็นมอนสเตอร์หายากที่มีสกิลระดับซูปเปอร์แรร์ค่ะ>
กินตัวเดียวไม่น่าจะได้สกิลหรือวิวัฒนาการมาหรอก แต่ฉันไม่อยากขัดใจคุณเลขาเลยไล่ล่าเจ้าชิเซลนี่อย่างเต็มที่
คงจะเต็มที่เกินไปหน่อย ฉันต้อนมันไปจนถึงบริเวณที่คุณเลขาเคยเตือนแล้วว่าอย่าเข้าไปใกล้ ฉันพลาดที่ทำให้เหยื่อร่วงตกลงไปในรังที่มีสภาพเป็นหลุมลึก
เฟลมเซอร์เพนท์คือมอนสเตอร์ตัวแรกที่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ที่ฉันมาเจอเข้า เจ้างูนี่ไม่เพียงแค่พ่นไฟจากปากได้ คุณเลขาบอกว่ามันสามารถใช้เวทมนตร์ได้อีกเล็กน้อย
[เฟลมเซอร์เพนท์เพิ่มความเร็ว]
“มาถึงก็ใช้เวทเพิ่มความเร็วเลยเรอะ”
เฟลมเซอร์เพนท์ตั้งใจจะจัดการกับเจ้าชิเซล แต่นั่นมันเหยื่อของฉัน ถึงรู้ว่าเสี่ยงแต่ฉันก็บินตามลงไป มันทำให้เกิดศึกสามเส้าขึ้นทันที
ชิเซลภายนอกคือหนูธรรมดา ๆ แต่มันมีสกิล ‘ฟื้นฟูในพริบตา’ ซึ่งช่วยให้อาการบาดเจ็บทุกชนิดหายดีได้รวดเร็วตามชื่อ การจะจัดการกับมอนสเตอร์สายพันธุ์นี้ พลังโจมตีที่รุนแรงจนทำให้ถึงฆาตได้ในทันทีเป็นสิ่งที่จำเป็น ซึ่งฉันยังไม่มีพลังนั้นเลย
เฟลมเซอร์เพนท์เองก็รับมือยาก ลูกไฟของมันอันตรายมาก หากโดนแค่ครั้งเดียวฉันคงไหม้เกรียมไปทั้งตัว โชคดีที่มันมีนิสัยเหมือนกับงูพิษส่วนใหญ่ที่หากไม่คับขันก็จะเก็บพิษไว้ใช้ยามจำเป็นเท่านั้น โอกาสที่มันจะยิงมั่วซั่วใส่ฉันจึงลดลง
ควรจะจัดการกับใครก่อนดี ตอบได้ไม่ยากเลย ฉันฆ่าหนูชิเซลไม่ได้ แต่ถ้าได้สกิลพ่นไฟของเฟลมเซอร์เพนท์ เรื่องก็จะง่ายดายขึ้น แต่ฉันก็ดันกัดเกล็ดแข็ง ๆ ของมันไม่เข้าเหมือนกันนี่สิ
สรุปคือในศึกสามเส้านี่ฉันเสียเปรียบทุกฝ่าย ทั้งยากที่จะโจมตีเผด็จศึก ทั้งยากที่จะป้องกันตัว
…สงสัยตัวเองขึ้นมาเหมือนกันว่าลงมาร่วมศึกกับเขาด้วยจะดีเหรอ แต่ทำยังไงได้ ในเมื่อตัดสินใจว่าจะสู้ก็ต้องทำให้ถึงที่สุด
ไม่งั้นคงไม่คู่ควรกับที่เพื่อน ๆ ตั้งฉายาให้ว่าตัวบั๊ก…
[คุณได้รับฉายาตัวบั๊ก (ขั้นต้น)]
[คำอธิบาย: ฉายาของผู้ย่างเท้าก้าวสู่การเติบโตที่ผิดปกติ เพิ่มค่าสเตตัสทุกค่า 10 หน่วย]
[เงื่อนไขการได้รับ: ครอบครองสกิลระดับอัลติเมทแรร์, เข้าใจถึงขอบเขตพลังของตน]
[พลังกาย: 15 ปัญญา: 12 ว่องไว: 17 ทนทาน: 14 พลังเวท: 10]
“เอ๋ เอ๋ เอ๋ เฮ้ย! อยู่ ๆ ก็ได้ฉายามา แถมยังโคตรโกงเลยด้วย เพิ่มสเตตัสกันด้าน ๆ แบบนี้เลยเรอะ ไม่รู้หรอกน่อว่ามาอีท่าไหน แต่มาได้ถูกจังหวะสุด ๆ เลยโว้ย”
ไม่ใช่แค่ฉันที่ตกใจกับพลังและความเร็วที่เพิ่มขึ้นกะทันหัน ดูเหมือนว่าเจ้าหนูและเจ้างูก็รับรู้ได้เช่นกัน ก่อนที่พวกมันจะคิดได้ว่าควรหันมาร่วมมือกัน ฉันรีบชิงจู่โจมก่อน
ชิเซลถูกฉันกัดจนขาแหว่งไปข้าง ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ากรามอ่อนแอของฉันจะทรงพลังขึ้นขนาดนี้ แต่ถึงจะกัดแรงแค่ไหนก็ไม่ช่วยอะไรมาก เพราะชิเซลฟื้นสภาพได้แทบจะทันที แค่ถอยออกมาหน่อยเดียวขาที่ขาดหายไปก็งอกกลับมาเหมือนเดิม
ฉันลองเปลี่ยนเป้าไปโจมตีเฟลมเซอร์เพนท์บ้าง แต่คราวนี้มันระวังตัวแจ ถ้าพุ่งออกไปไม่ดูตาม้าตาเรือ มีหวังโดนลูกไฟของมันย่างสดแน่
เก่งขึ้นขนาดนี้ยังลำบากเลย นี่ฉันสิ้นคิดเกินไปตอนที่คิดจะล้มพวกมันโดยยังไม่ได้ฉายาใช่ไหมเนี่ย
ตอนนี้มั่นใจว่าถึงเหนื่อยหน่อยแต่ก็ชนะได้แน่นอน กลยุทธ์ของฉันง่ายดายมาก ฉันอาจจะฆ่าชิเซลไม่ได้ในการโจมตีครั้งเดียว แต่แค่โจมตีได้หนึ่งครั้ง นั่นแหละที่ฉันคิดว่าพอแล้ว
การคืนสภาพของชิเซลไม่ได้เป็นสิ่งที่ได้มาฟรี ๆ ชิเซลใช้พลังงานจำนวนไม่น้อยไปกับกระบวนการดังกล่าว ดังนั้นทุกการโจมตีของฉันไม่ได้ไร้ประโยชน์ ฉันได้กินเลือดเนื้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของมัน ได้พลังงานเพิ่ม ส่วนเจ้าหนูนี่ก็อ่อนแอลงทีละนิด
รู้สึกว่าน่าสงสารแหละ แต่ให้อภัยฉันเถอะ โลกนี้หรือแม้แต่โลกที่ฉันจากมา ปลาใหญ่ย่อมกินปลาเล็ก ถ้าฉันไม่พยายามกินแก ฉันก็ต้องถูกตัวอะไรสักอย่างกินเช่นกัน
ระหว่างที่คิดนอกเรื่อง ฉันก็กัดชิเซลไปแล้วราว ๆ ยี่สิบครั้ง คิดว่าวิธีนี้จะปลอดภัยแต่มันไม่เป็นแบบนั้น เจ้าชิเซลสู้สุดใจ ส่วนเจ้างูก็เปลี่ยนเป้ามาเล่นงานเฉพาะฉันตั้งแต่ครู่ก่อน
จะรุมก็ไม่แปลกหรอก ก็ฉันมันเจ๋งขนาดนั้นเลยนี่นา
อ๊ะ แย่ล่ะ ปากดีไปหน่อย ปีกของฉันใกล้จะหลุดแล้วสิ ไม่แปลกใจเลย ถึงจะไม่ถูกลูกไฟตรง ๆ แต่ของแบบนั้นปีกบาง ๆ ของคาโคทนไม่ไหวหรอก แค่ไม่ไหม้จนถึงตอนนี้ก็เหลือเชื่อแล้ว
…ซวยแล้ว ปีกขาดแล้วง่ะ…