Life of Two World:ชีวิตสองโลก - ตอนที่ 15 หุกเหวอารากอน
“10 ปีที่โลกแห่งนี้ซินะ” เกรัสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่คลุ้มคิดเล็กน้อย เพราะตัวมันเองก็ห่วงรามเหมือนกันแม้จะบอกว่าอายุจะไม่เพิ่มขึ้นแต่ที่เปลี่ยนก็คงมีลักษณะทางกายภาพเท่านั้นเรื่องในส่วนนี้เกรัสไม่ค่อยเป็นห่วงเท่าไหร่แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาเป็นห่วงนั่นก็คือสภาพความคิดและสภาพจิตใจของราม ต้องเข้าใจว่ารามนั้นมาจากโลกที่สงบสุขต่างจากโลกแห่งนี้ที่มีทั้งการแก่งแย่งกัน ทรยศหักหลังกันเป็นว่าเล่น เขาห่วงสภาพจิตใจของรามเป็นอย่างมาก แต่ในเมื่อมันมีข้อเสียก็ต้องมีข้อดีอยู่นั่นคือสภาพแวดล้อมจะขัดเกลาให้รามนั้นเติบโตขึ้นนั่นเอง
“เอ่อ..ลุงว่าแต่เพื่อนที่ลุงบอกนี่เป็นคนยังไงงั้นหรอ” รามที่เห็นเกรัสเงียบไปก็เอ่ยถามเพื่อทำลายความเงียบระหว่างเขากับลุงเต่าอายุหมื่นอัพ
“อ๋อ เจ้านั้นค่อนข้างอารมณ์ร้อนหน่อย ๆ แต่ว่าในตอนนี้ไหน ๆ เจ้าก็มีเวลาถึง 10 ปี ในการมาครั้งนี้ก่อนที่เจ้าจะออกจากป่าแห่งนี้ข้าจะสอนศาสตร์การปรุงยาให้เจ้าก็แล้วกัน” เกรัสกล่าวจบรอยสักที่อกของรามก็เปล่งแสงพร้อมกับร่างของเกรัสในชุดคลุมสีเขียวโผล่ขึ้นมาตรงด้านหน้าของราม
“ในเวลาห้าเดือนข้าจะสอนศาสตร์การปรุงยาให้กับเจ้าแต่ก็ขึ้นอยู่กับตัวเจ้าเองด้วยว่าจะสามารถเรียนรู้จากข้าได้มากน้อยแค่ไหน นอกจากศาสตร์การปรุงยาแล้วข้ายังจะถ่ายทอดวิชาป้องกันให้เจ้าด้วยแม้ว่าข้าจะสามารถออกมาช้วยเจ้าได้ทุกเมื่อ แต่หากข้าติดพันต่อสู้กับศัตรูที่สูสีกับข้าเจ้าจำเป็นต้องป้องกันตัวเองให้อยู่รอดเข้าใจมั้ย” เกรัสกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและยืดยาว
“เข้าใจแล้วครับ” รามตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเป็นอย่างมากเพราะเขาเองก็ต้องการความแข็งแกร่งเพื่อที่จะดูแลพ่อ ตัวของรามเองและเพื่อนของเขา
“ดีมากจากนี้ไป 1 เดือนเจ้าจงจดจำสมุนไพรทุกชนิดในตำราเล่มนี้ซะ!” ตึง! ทันทีที่เกรัสกล่าวจบก็ปรากฏตำราสมุนไพรที่มีความหนาเอ่อ…..ประมาณสมุดหน้าเหลือง 20 เล่มวางซ้อนกัน
“เอ่อ…เอาจริงหรอลุง” รามกลืนน้ำลายหน้าซีดเมื่อเห็นความหนาของตำราดังกล่าว
“หึหึ เวลา 1 เดือนนับจากนี้เจ้าต้องท่องจำรายชื่อสมุนไพรในตำราเล่มนี้ให้ได้ทั้งหมด เอาละข้าไปหาสหายของข้าก่อนหลับมานานไม่รู้พวกนั้นมันเป็นยังไงบ้าง” เกรัสกล่าวจบก็กลายเป็นสายลมปลิวหายไปในทันทีทิ้งให้รามจ้องมองดูตำราที่วางอยู่ตรงหน้า
“เอาวะ เริ่มเลยแล้วกัน”รามเปิดตำราหน้าแรกก็เจอกับสมุนไพรพื้นฐานของโลกใบนี้พร้อมทั้งวิธีการปลูก บำรุงรักษาและสรรพคุณต่าง ๆ ที่ช่วยเสริมพลังเวทย์ตามสายของพืชสมุนไพร
สมุนไพรนั้นแบ่งได้ตามลักษณะธาตุเช่น ว่านวารี ตามชื่อของมันคือมีคุณสมบัติของธาตุน้ำเป็นธาตุหลักและดินเป็นธาตุรอง เป็นสมุนไพรสำหรับเพิ่มพลังเวทย์สายธาตุวารี เป็นต้น แน่นอนว่าการจดจำรายชื่อสมุนไพรเป็นพื้นฐานสำหรับนักปรุงยาเลยก็ว่าได้มันจึงเป็นสาเหตุที่เกรัสให้รามอ่านและจดจำสมุนไพรทั้งหมดนั่นเอง
รามนั้นหลังจากที่เริ่มอ่านตัวของเขาก็เข้าสู่ห้วงสมาธิทันทีพร้อมทั้งความรวดเร็วในการจดจำก็เพิ่มขึ้นถึง 300% เท่ากับว่าตอนนี้รามนั้นใช้สมองได้ 100% เต็ม ประสาทการรับรู้ของรามยังคงตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาด้วยเพราะว่าเขานั้นตอนนี้อยู่กลางป่าที่มีทั้งสัตว์อสูรและสัตว์ป่าปกติ แม้เขาจะมีเวทย์สายพฤกษาและเป็นที่รักของเหล่าสัพสัตว์ แต่ก็มีบางตัวที่ต้องการท้าทายเหมือนกัน ดังนั้นรามจึงไม่ลดการป้องกันลงแม้แต่นิดเดียว
[ยินดีด้วย Passive Skill – ทักษะการจดจำระดับต้นถูกยกระดับเป็นทักษะการจดจำระดับกลาง]
[ยินดีด้วย Passive Skill – ทักษะการจดจำระดับระดับกลางถูกยกระดับเป็นทักษะการจดจำระดับสูง]
[ยินดีด้วย Passive Skill – ทักษะการจดจำระดับระดับสูงถูกยกระดับเป็นทักษะการจดจำระดับปรมาจารย์ และไม่สามารถเพื่อระดับทักษะได้อีกเนื่องจากเป็นขึ้นสูงสุดแล้ว]
หน้าจอดังกล่าวนั้นขึ้นมาและก็ดับลงไปอย่างรวดเร็วแน่นอนว่ารามนั้นไม่ได้สนใจมันเลยสิ่งที่เขาสนใจในตอนนี้คือจดจำและเรียนรู้สมุนไพรในตำราตรงหน้าเขาเท่านั้นเวลานี้
[หุกเหวอารากอน ทางทิศตะวันออกของทวีปวาโรเนีย]
ตุบ! “เห้อยังคงเป็นที่ที่แห้งแล้งเช่นเดิมเลยนะ” เกรัสร่อนตัวลงหน้าทางเข้าหุกเหวพร้อมทั้งสำรวจรอบ ๆ หุกเหวอารากอนคือหนึ่งในสถานที่อันตรายที่สุดในทวีปเซเรียอามันอันตรายพอ ๆ กับป่าใหญ่ที่อยู่ทางทิศตะวันตกที่เกรัสนั้นหลับไหลอยู่นั่นเอง
เกรัสกำลังก้าวเดินเข้าไปภายในหุกเขาแต่ทว่ากลับมีกลุ่มคนห้าคนมายืนขวางทางเขาอยู่ (นั่นไงอีเว้นท์หลักของนิยายแนวนี้ทุกเรื่องมาแล้ว:ลุงเซ็น)
“พวกเจ้าต้องการอะไร”
“หากจะผ่านเข้าไปในหุกเหวจงจ่ายค่าธรรมเนียมมาซะ 10 เหรียญทอง” ชายที่คาดว่าเป็นหัวหน้ากลุ่มกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโลภมันมองจากการแต่งตัวของเกรัสแล้วคงเป็นพวกแสวงโชคต้องการเข้าไปในหุกเหวเพื่อหาสมุนไพรเป็นแน่ แถมยังสัมผัสถึงพลังเวทย์ของอีกฝ่ายไม่ได้ด้วยมันจึงกล้ารีดไถนั่นเอง
‘ดูซิไอ้กลุ่มนั้นมันเอาอีกแล้ว’
‘เห้อ~ น่าสงสารเจ้านั่นจัง’
หลากหลายเสียงซุบซิบกันบ้างก็อดสงสารเกรัส บ้างก็รู้สึกไว้อาลัยให้กับเกรัสอย่างรวมเร็ว แต่เสียงพูดคุยดังกล่าวนั้นเกรัสได้ยินชัดทุกถ้อยคำ ‘เห้อ~ นี่ละนะข้าไม่เข้าใจจริง ๆ แหละว่ามนุษย์มันรอดจากสงครามนั้นได้ยังไง’
เกรัสกำลังหน่วงพลังเวทย์เตรียมสังหารกลุ่มคนทั้งห้าก็มีเสียงใสดังขึ้นมาก่อน “พวกเจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ! รีดไถคนไม่มีทางสู้มันสนุกนักรึไง” หญิงสาวผมสีเพลิงในชุดเกาะระดับสูงกล่าวขึ้นพร้อมเดินมาขวางระหว่างเกรัสกับกลุ่มคนดังกล่าวไว้
“คุณหนูนี่ไม่ใช่เรื่องของท่าน ข้าจะทำอะำฃไรมันเรื่องของข้าพื้นที่แถมนี้ข้าคุมทั้งหมดใครก็ไม่กล้ามีปัญหากับพวกข้า หากท่านไม่อยากมีปัญหากับกลุ่มดาเรียสแล้วก็ไสหัวไปซะ!” ชายที่เป็นหัวหน้ากลุ่มกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดพร้อมใช้สายตาโลมเลียไปที่ร่างกายของหญิงสาวที่มาขวางพวกมันไว้
“พวกเจ้า!” ยังไม่ที่หญิงสาวจะหล่าวตอบโต้ออกไปมือขอเกรัสก็จับเข้าที่ไหล่ขอหญิงสาว เธอหันไปมองก็พบรอยยิ้มขอเกรัสที่ยิ้มให้กับเธอ “ไม่ต้องห่วงข้าหรอกนังหนู” เกรัสกล่าวแค่นั้นก็ดังหญิงสาวให้ไปอยู่ด้านหลังพร้อมกับที่เขาเดินไปเผชิญหน้ากับกลุ่มดาเรียสที่ยืนหัวเราะมองมาที่เขาด้วยสายตาที่ดูถูก ‘เอาเถอะสังหารไปคงไม่มีใครว่าหรอกมั้ง หึหึ’
“พวกเจ้าต้องการเงินซินะ ได้แต่มันต้องแลกกับชีวิตของพวกเจ้าละนะ” เกรัสกล่าวจบก็กระทืบเท้าซ้ายเบา ๆ ตึง! ตูม!
“อัก อ..อะไรกัน!” ผู้คนที่อยู่รอบ ๆ เกรัสต่างแนบไปกับพื้นทุกคนเว้นเพียงหญิงสาวที่ยังพอคุกเข่าอยู่ได้ ‘อะไรกัน! นี่คือแรงกดดันงั้นหรอ!’ หญิงสาวพยายามจ้องมองชายวัยกลางคนที่ตอนนี้ยืนอยู่อย่างสง่างามรามกับตัวเขาเป็นขุนเขาที่ยิ่งใหญ่
“เอาละพวกเจ้าต้องการเงินใช่หรือไม่ งั้นข้าก็จะให้เจ้า” เกรัสกล่าวจบเขาก็ควบคุมของเหลวสีทองอร่ามขึ้นมาจากผืนดินให้มันค่อย ๆ ไหลเข้าปากกลุ่มคนทั้งห้าไป แน่นอนว่าพวกมันต่างดิ้นรนทรมานแต่ก็ยังไม่มีใครตายทั้งสิ้น “จำไว้ซะจุดจบของคนที่มองแค่ภายนอก”เกรัสกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบและเย็นชา ในตอนนี้อวัยวะภายในของคนทั้งห้าเปลี่ยนเป็นทองคำเรียบร้อยรวมถึงร่างกายภายนอกของพวกมันก็เปลี่ยนเป็นทองคำในที่สุดใบหน้าของพวกนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและทรมานเป็นอย่างมาก เกรัสหายตัวเข้าไปในหุกเหวทันที และเมื่อเกรัสหายตัวไปแล้วนั้นเหล่าคนที่มีความโลภในจิตใจต่างเข้าไปกะเทอะร่างของทั้งห้าที่กลายเป็นทองคำบริสุทธิ์ ส่วนหญิงสาวที่คิดจะช่วยเกรัสได้แต่จ้องมองเข้าไปในหุกเกว “ท่านเป็นใครกันแน่”
=======
** น้องรามมาต่อครับ ช่วงนี้เติมทรูให้น้องเขาหน่อยส่วนลุง ๆ ป้า ๆ นั่นเป็น GM แล้วไม่ต้องเติม 55555 ขนาดใช้โปรเสกทองยังไม่โดนแบน
YOU MAY ALSO LIKE
