Life of Two World:ชีวิตสองโลก - ตอนที่ 6 ดูดซับไอเวทย์
[คุณได้รับสกิลใหม่โปรดตรวจสอบ]
รามจ้องมองหน้าจอสีฟ้าตรงหน้าของเขาที่มันเด้งขึ้นมาหลังจากการทำพันธะสัญญากับเกรัสมันทำให้รามสงสัยไม่ได้ว่าสกิลที่เขาได้รับมานั้นจะมีอะไรบ้าง รามกดไปที่หน้าจอดังกล่าวก่อนที่หน้าจอนั้นจะเปลี่ยนเป็นอีกหน้าต่างหนึ่งที่ปรากฏรายชื่อสกิลใหม่ทั้งหมดทั้ง Passive Skill และ Active Skill ซึ่งแน่นอนว่ามันได้มาจากอสูรคู่พันธะแต่เนื่องด้วยรามนั้นในตอนนี้อ่อนแอเป็นอย่างมากทำให้สกิลระดับสูงถูกล็อกไว้ไม่สามารถใช่ได้นั่นเอง
‘สรุปที่ใช้ได้ก็มีแต่ Passive Skill อย่างสัมผัสเวทย์ซินะ ส่วน Active Skill ถึงใช้ได้แต่ดูท่าทางจะเปลืองพลังเวทย์น่าดู’ รามใช้ความคิดวิเคราะห์สกิลที่เขาได้รับมาโดยเฉพาะ Active Skill ที่มีชื่อว่า คลื่นภูผา ที่รามสามารถใช้ได้
[Active Skill – คลื่นภูผา เรียกใช้ได้โดยไม่ต้องกล่าวคำร่าย เมื่อเรียกใช้จะสร้างแรงสั่นสะเทือนรอบกายของผู้ใช้เป็นวงกว้าง ระยะของสกิลและความเสียหายขึ้นอยู่กับพลังเวทย์ของผู้ใช้]
รามปิดหน้าสกิลไปก่อนจะตรงไปที่ต้นไม้ใหญ่ที่เคยเป็นโพรงไม้แต่ในตอนนี้กลับกลายเป็นต้นไม้ที่มีใบเป็นสีทองอร่าม ซึ่งเมื่อรามเข้าไปใกล้ ๆ ก็มีใบไม้ใบหนึ่งตกลงมาในมือของรามราวกับมีใครบังคับมันยังไงอย่างงั้น
[ใบชุบชีวิต]
รายละเอียด:
ใบไม้สีทองที่เกิดขึ้นจากต้นไม้กำเนิด หาพบยากเป็นอย่างถึงที่สุด
คุณสมบัติ:
– สามารถชุบชีวิตได้ 1 ครั้ง/ใบ/สิ่งมีชีวิต
– เป็นส่วนผสมจำเป็นสำหรับยาอายุวัฒนะ
– สามารถคุ้มครองผู้ครอบครองจากอันตรายได้ 1 ครั้ง/ใบ
ข้อควรระวัง
– เนื่องจากเป็นไอเทมที่ไม่มีการจัดอันดับจึงจัดอยู่ในหมวดหมู่ไอเทมไร้ระดับ ด้วยความพิเศษของมันผู้ใช้ควรคิดให้รอบครอบก่อนจะใช้มัน
!!! รามที่อ่านรายละเอียดที่โชว์ขึ้นมาให้เอาอ่านก็ต้องอ้าปากค้างเพราะมันคือไอเทมที่โคตรโกง! รามมองดูใบไม้สีทองที่ค่อยร่วงหล่นทีละใบสองใบ “ผมขอเก็บไปส่วนหนึ่งคงไม่ว่ากันนะครับ” วูบ~ สายลมได้พัดผ่านร่างกายของรามไปอย่างแรงมันทำให้รามถึงกับหลับตาเพราะกลัวสิ่งแปลกปลอมเข้าตาของเขา
และเมื่อรามได้ลืมตาขึ้นเขาก็ต้องอ้าปากตะลึงค้างอีกครั้งหนึ่งเพราะว่าตรงหน้าเขามันคือกองใบไม้สีทองที่สูงกว่าตัวของเขาเสียงอีก รามยิ้มขึ้นก่อนจะกล่าวขอบคุณออกไป “ขอบคุณมากครับ” ว่าแล้วรามก็เอาใบไม้ทั้งหมดเก็บเข้าช่องเก็บของ และแน่นอนว่ามันกินช่องเก็บของไปถึง 6 ช่องเต็ม ๆ
หลังจากรามได้เก็บหมดแล้วเขาก็นั้งพักใต้ต้นไม้พร้อมกับเริ่มคิดไปเรื่อย ๆ เพราะดูเหมือนว่าเขาจะต้องมาที่โลกนี้อีกหลายรอบ “ก่อนอื่นก็ต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายก่อนซินะ” ว่าแล้วรามก็ถอดเสื้อออกก่อนจะเริ่มวิ่งวงรอบต้นไม้กำเนิดซึ่งรอบหนึ่งดีได้ประมาณ 10 กิโลเมตร
“ฮ้าว~ เจ้าหนูผนึกพลังเวทย์คุมร่างกายเจ้าไปด้วยซิ” เกรัสที่รับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของการเต้นของหัวใจก็ตื่นขึ้นครู่หนึ่ง และเมื่อเห็นรามกำลังฝึกฝนร่างกายอยู่เขาจึงแนะนำออกไปเพื่อเป็นการฝึกที่ควบคู่กัน
“อ่าวลุงตื่นแล้วหรอแล้วผนึกพลังเวทย์ต้องทำยังไงอ่ะ” รามอดไม่ได้ที่จะถามออกไปเพราะเขายังไม่เคยใช้พลังเวทย์เลยซักครั้ง
“เห้อ~ ข้าก็ลืมไปว่าเจ้าไม่ใช่คนในโลกนี้งั้นข้าจะสอนให้แล้วกัน ในขั้นแรกเจ้านั้งหลับตาตัดความรู้สึกทั้งหมดซะ ปล่อยให้ธรรมชาติเป็นคนนำทางเจ้า” เกรัสกล่าวสอนราม
“ครับ” รามตอบรับก่อนจะหยุดวิ่งและยืนหอบหายใจพักหนึ่ง หลังจากนั้นรามก็ค่อย ๆ นั้งขัดสมาธิแล้วค่อย ๆ หลับตาลง ด้วยรามเป็นคนที่นั่งสมาธิและไหว้พระทุกวันทำให้ใช้เวลาเพียงไม่นานรามก็เข้าสู่ความสงบได้อย่างไม่ยากเย็น
“ร่างกายเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ พยายามจับสัมผัสให้ได้อย่าต่อต้านมัน” เกรัสค่อย ๆ กล่าวและสอนไปเรื่อย ๆ
ในขณะที่รามกำลังนั่งสัมผัสเวทย์อยู่นั้น รอบกายของเขาก็ปรากฏสิ่งมหัศจรรย์ขึ้น หมู่แมกไม้นานาพันธุ์ต่างค่อย ๆ เบ่งบานแจ่งกันอวดโฉมความงดงาม
‘ชีวิตคือธรรมชาติ จิตวิญญาณก็คือส่วนหนึ่งของธรรมชาติเช่นกัน หากให้เหล่าธรรมชาติยอมรับเราก็ต้องปล่อยให้ธรรมชาติไหลเวียนผ่านร่างกายไป’ รามในตอนนั้นคิดเพียงแค่ว่าสถานที่แห่งนี้สงบสุขอย่างแท้จริง ไอเวทย์พฤกษาเริ่มค่อย ๆ หมุนวนเข้าไปในร่างกายของรามหมุนวนไปทั่วร่างกายของเขาก่อนจะรวบรวมเป็นกลุ่มก้อนสีเขียวแก่อยู่มุมหนึ่งของหัวใจ
“ความเร็วในการดูดซับนี่มัน! ผู้เป็นที่รักของเหล่าธรรมชาติ เหมือนกับคน ๆ นั้น” เกรัสตื่นตะลึงกับความเร็วในการดูดซับไอเวทย์ของรามเป็นอย่างมากพร้อมกับที่เขานั้นนึกถึงชายคนหนึ่งขึ้นมา
“เห้อ~ ท่าทางคงอีกนาน” เกรัสกล่าวออกมาเบา ๆ ก่อนจะออกมาจากรอยสักแล้วร่ายเวทย์คุ้มกันรามและกลับเข้าไปในรอยสักเหมือนเดิน
รามนั่งทำสมาธิเป็นเวลาเกือบสี่ชั่วโมง เหลืออีกเพียง 20 นาทีก็จะครบ 10 ชั่วโมงแต่กระนั้นเขาก็ยังนั่งดูดซับพลังเวทย์อยู่อย่างงั้นซึ่งแน่นอนว่า ณ ที่ตรงนี้คือกลางมหาพงไพรและมีไอเวทย์หนาแน่นมากที่สุดสำหรับสายเวทย์พฤกษา ทำให้ตอนนี้รามนั้นมีพลังเวทย์อยู่ในระดับ 5 เรียบร้อย ในการจัดระดับพลังเวทย์นั้นแบ่งเป็นระดับ 1-10 และระดับพิเศษคือ ราชา มาสเตอร์ และมหาจอมเวทย์
[ทำการนับถอยหลัง 10 วินาทีจะทำการส่งโฮสกลับพร้อมประเมินระดับความสำเร็จ]
รามลืมตาขึ้นพร้อมปลดปล่อยกลิ่มอายที่บริสุทธิ์เป็นอย่างมากพร้อมจัองมองไปที่หน้าจอดังกล่าว “ประเมินความสำเร็จ?” ไม่ทันให้รามได้สงสัยร่างกายของเขาก็จางหายไปจากตรงที่เขานั่งอยู่ทันที เหลือไว้เพียงเสื้อที่เขาถอดไว้เพียงตัวเดียวเท่านั้น
========
YOU MAY ALSO LIKE
