Life of Two World:ชีวิตสองโลก - ตอนที่ 7 สิ่งที่เปลี่ยนแปลง
รามลืมตาตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนของเขา โชคดีที่ห้องนอนของเขาและพ่อนั้นแยกออกจากกันถ้าไม่เช่นนั้นแล้วคงได้มีพลิกแผ่นดินตามหาเขาเป็นแน่ รามมองดูเวลาก็พบว่าเป็นเวลา 6 โมงเช้าของวันอังคารที่ 4 สิงหาคม 2621 แน่นอนว่าวันนี้เขาต้องไปโรงเรียนเหมือนเคย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก “รามตื่นรึยัง” เสียงเคาะประตูห้องของเขาดังขึ้นพร้อมกับเสียงพ่อของรามที่เคาะปลุก
“ตื่นแล้วครับพ่อ!” รามตะโกนตอบกลับพ่อของเขาออกไป
“ห้องน้ำว่างแล้วเข้าไปอาบน้ำได้นะพ่อไปหาซื้อข้าวก่อน” พ่อของรามพูดแค่นั้นก่อนจะออกจากห้องไป เพราะรามได้ยินเสียงปิดประตูห้องนั่นเอง
“เห้อ~ ชิบหาย! เสื้อตูไปไหนวะเนี่ย!” รามถอนหายใจออกมาก่อนจะเริ่มรู้สึกตัวว่าเขานั้นไม่ได้ใส่เสื้อนอนทำให้ตอนนี้รามนั้นเปลือยท่อนบนอยู่นั่นเอง แต่มีอีกสิ่งหนุ่งที่รามคิดหนักไม่แพ้กันก็คือเรื่องรอยสักที่อกของเขาและมือข้างซ้ายที่หายเป็นปกติ
“รอยสักค่อยหาคำแก้ตัวกับพ่อแล้วกันไหน ๆ โรงเรียนก็ไม่ได้ห้ามเรื่องการสักลายอยู่แล้วนิ” รามกล่าวกับตัวเองก่อนจะลุกออกจากห้องและตรงไปยังห้องน้ำทันที เมื่อรามส่องกระจกดูก็ต้องตะลึงจนต้องร้อง เชี้ย! ออกมาเพราะมันไม่ใช่แค่รอยสักเท่านั้นที่จะมีปัญหากับพ่อของเขาแต่สีตาที่เปลี่ยนไปก็เป็นปัญหาด้วยแน่นอน
ดวยตาของรามจากที่เป็นสีน้ำตาลอมดำกลับกลายเป็นสีเขียวทึบอย่างน่าประหลาดใจ “แล้วทีนี่กูจะทำยังไงเนี่ย!”
‘โวยวายไปได้เจ้าหนู เจ้าแค่ใช้ทักษะของเจ้าซิ! ว่าแต่นี่หรือโลกของเจ้า ไม่ผิดจากที่เจ้าว่าไว้เลยธรรมชาติในโลกของเจ้าถูกทำลายไปมากหากเป็นแบบนี้ต่อไปอีกไม่นานหรอกคงได้เกิดการรีเซ็ตของโลกแน่ ๆ’ เกรัสที่ตื่นขึ้นมาเขาก็กล่าวกับรามออกไปด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบและเย็นชา
“โธ่ลุง! ผมมีสกิลไม่กี่สกิลเองนะ แล้วที่ว่าการรีเซ็ตมันหมายถึงอะไรกันครับ” รามกล่าวถามกับเกรัสออกไป
‘เรื่องการรีเซ็ตเจ้ายังไม่สมควรรู้ในตอนนี้ ส่วนเรื่องสกิลเจ้าแค่เปิดมันและไล่อ่านมันก็แค่นั้นแหละ ข้าขอตัวไปคุยกับผู้คุมธรรมชาติโลกของเจ้าก่อน!’ ว่าแล้วเกรัสก็ตัดสัญญาณไปเรียบร้อยพร้อมขึ้นหน้าจอสีฟ้าให้รามได้อ่านว่า
[ไม่มีสัญญาณตอบรับจากสิ่งที่ท่านเรียก โปรดลองใหม่อีกครั้ง…]
“เห้อ~ เอาวะไม่งั้นมีปัญหาตามมาอีกแน่ ๆ ” ว่าแล้วรามก็เปิดอ่านสกิลทั้งหมด โดยรามเริ่มอ่านตรง Passive Skill ก่อนมันมีเพิ่มขึ้นมาสองถึงสามสกิลทีเดียวโดยสกิลที่เพิ่มขึ้นมาเป็นสกิลที่สามารถรับได้ในโลกของรามอย่าง ทักษะการทำอาหาร ทักษะภาษาอังกฤษเป็นต้น หลังจากที่อ่าน Passive Skill เสร็จแล้วรามก็ไปกดไปอ่าน Active Skill ต่อ รามไล่อ่านชื่นอยู่ประมาณ 1 นาทีก็พบกับสกิลที่เกรัสบอกกับเขา
[Active Skill – ปกปิด เมื่อเรียกใช้สกิลดังกล่าวสามารถเปลี่ยนแปลงลักษณะทางกายภาพได้ 1 อย่าง ยกเว้นการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของร่างกาย -:ไม่เสียอะไรเลยในการเรียกใช้]
รามเรียกใช้ทักษะทันที โดยเขาใช้กับดวงตาของเขาและเปลี่ยนมันให้กลับไปเป็นเหมือนเดินคือสีน้ำตาลอมดำ ‘เอาละแค่นี้ก็หมดห่วงแล้ว’ รามจ้องมองกระจกแล้วยิ้มออกมาเพราะในตอนนี้ดวงตาของเขาก็กลับไปเป็นเหมือนของพ่อเรียบร้อย หลังจากนั้นรามก็เริ่มอาบน้ำชำระร่างกายของเขาทันที
หลังจากที่รามอาบน้ำเสร็จแล้วเขาก็พันผ้าขนหนูผืนเดียวปิดส่วนสงวนเอาไว้ก่อนจะเข้าห้องของเขาเพื่อแต่งตัวเพื่อไปโรงเรียนตามปกติ หลังจากรามแต่งตัวเสร็จแล้วเข้าก็มานั่งอยู่ที่ขอบเตียงพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาเพื่อเช็คบางอย่าง “ใช่จริง ๆ ด้วย” รามพึมพำออกมาเบา ๆ แต่ภายในดวงตาของเขากลับสั่นระริกเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
[ABlack]
มียอดเงินโอนเข้าจากเลขที่บัญชี 1-xxxxx-54 จำนวนเงิน 4,000,000 บาท ยอดเงินคงเหลือ 4,002,542.98 บาท
รามปิดหน้าจอของเขาไปก่อนจะมองสำรวจหน้าจอที่ิยู่ตรงหน้าเขาซึ่งมันขึ้นว่า Please Wait…. มาพักหนึ่งก่อนที่หน้าจอจะเปลี่ยนไปเป็นหน้ารายงานสรุปผลซึ่งรามก็พึ่งเคยเห็นมันเป็นครั้งแรก
[รายงานสรุปผลสำเร็จ]
โลกแพนตาเซีย
ประเภท: โลกเวทย์มนต์
ระดับความสำเร็จในการสำรวจ: 0.01%
ภารกิจหลักเพื่อปลดล็อกการข้ามโลกได้อิสระ
– มีพันธะสัญญากับสัตว์อสูร [✓]
– สามารถใช้เวทย์มนต์ได้ [✓]
– ตามหาไอเทมไร้ระดับ [1/8]
– สมัครเป็นสมาชิกกิลด์นักผจญภัย [0/1]
– เลื่อนแรงค์ระดับนักผจญเป็น S [0/1]
– เรียนรู้เวทย์มนต์ทุกธาตุ [1/10]
– เคลียร์ดันเจี้ยน [0/2]
รางวัล: -สามารถข้ามไปที่โลกแพนตาเซียได้อย่าอิสระ
-ปลดล็อกโลกต่อไป
รามหลังจากอ่านรายงานแล้วเขาก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะกดปัดหน้ารายงานทิ้ง “เห้อ~ อยากรู้จริง ๆ ใครกันที่มอบอะไรแบบนี้ให้ฉัน ช่างเถอะ! ไปกินข้าวดีกว่าพ่อน่าจะกลับมาแล้วละนะ” แน่นอนว่าการคาดเดาของรามนั้นแม่นยำเป็นอย่างมากเพราะเวลาเขาซื้อหวยนั้นถูกตลอด! ถูกกินน่ะนะ
รามที่เหผ้นพ่อของเขาเดินเข้ามาในห้องพร้อมถุงข้าวแกงสองถุง “รามช่วยไปเอาถ้ายกับจานมาหน่อยส่วนข้าวพ่อหุงไว้เรียบร้อยแล้ว” วศินกล่าวบอกลูกชายออกไป ใช้เวลาไม่นานทุกอย่างก็จัดเตรียมเรียบร้อยโดยข้าวเช้านั้นเป็นอาหารเบา ๆ ไม่มีรสจัดมากอย่างแกงจืดเต้าหู้หมูสับกับผัดลูกชิ้นที่รสชาติไม่จัดมากเพื่อมาตัดกับแกงจืด สองพ่อลูกกินข้าวไปสนทนาด้วยกันอย่างมีความสุขแม้จะไม่มีแม่แต่วศินพ่อของรามก็ทำหน้าที่ได้ไม่บกพร่องเลยแม้แต่นิดเดียว หลังจากกินข้าวเสร็จรามก็ขอตัวไปโรงเรียนก่อนส่วนวศินก็ทำหน้าที่ขอพ่อบ้านก่อนจะไปทำงานเหมือนกัน
==========