Life of Two World:ชีวิตสองโลก - ตอนที่ 61 ภารกิจสำรวจและซื้อบ้าน
“ลองกินดูนะครับ อาจจะรสชาติจัดไปบ้างแต่รับประกันความอร่อย”รามตักข้าวสวยใส่จานของเขาและคนอื่น ๆ รวมถึงวัลดัสและลูกสาวของเขาด้วย
ทุกคนมองดูอาหารที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะพร้อมทั้งกลืนน้ำลายดังอึก อาหารตรงหน้ามีกลิ่นหอมและแปลกตามากสำหรับพวกเขา และสิ่งที่น่าตกใจอีกอย่างสำหรับพวกเขาคือพืชที่พวกเขาคิดมาตลอดว่ามันมีพิษกลับถูกใส่ไปในอาหารเกือบทุกอย่าง
“เอ่อ…งั้นข้าขอลองก่อนเลยแล้วกัน” ไพร์คกล่าวพร้อตักผัดพริกแกงไก่ใส่ถั่วฝักยาวขึ้นมาช้อนหนึ่ง ในตอนแรกเขาลังเลและเป็นกังวลเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเขากินเข้าไปแล้วรสชาติเผ็ดร้อน ความอร่อยที่เขาไม่เคยไดเลิ้มลองมาก่อนแตกกระจายภายในปากของเขา จากนั้นไพร์คไม่พูดไม่จาทันทีเขาลงมือกินเหมือนคนที่ไม่ได้กินอะไรมาเป็นเวลานาน แกงเขียวไก่ ไข่เจียวกุ้ง ผัดผักรวมมิตร แกงจืดหมูสับ ต่างถูกไพร์คตักใส่จานและกินอย่างเอร็ดอร่อย เมื่อเห็นอย่างนั้นคนอื่น ๆ ก็เริ่มลงมือทานทันทีโดยไม่มีเสียงพูดคุยออกมาแม้แต่นิดเดียว
“เอิ้ก~ อร่อยโคตร” ไพร์คเอนหลังพิงเก้าอี้ก่อนจะเร่อพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความสุข
แอเรียลกำลังใช้ผ้าเช็ดปากตนเองปรายตามองไพร์คด้วยสายตารังเกียจ “น่ารังเกียจที่สุดเลยนะคะ มารยาทบนโต๊ะอาหารน่ะเคยได้ยินมั้ยคะหรือไม่มีใครเคยบอกหรือไงคะ”
“เหอ ๆ จะพูดอะไรก็พูดเถอะ แต่ข้าไม่นึกเลยว่าพืชที่พวกเราหลีกเลี่ยงไม่เข้าใกล้มาตลอดจะสามารถนำมาทำอาหารรสชาติได้ยอดเยี่ยมอย่างนี้ สงสัยหารทำภารกิจในครั้งนี้ต้องฝากท้องไว้ที่นายแล้วนะเด็กใหม่”ไพร์คกล่าวตอบแอเรียลกลับไปก่อนจะหันไปพูดกับรามที่กำลังดื่มน้ำอยู่
“ฮ่า ฮ่า เมื่อก่อนผมอยู่แต่ในป่าน่ะครับ และการทำอาหารก็เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตผมไปแล้ว ผมไม่รู้หรอกว่าทำไมพืชผลบางอย่างถึงถูกมองข้ามทั้ง ๆ ที่มันสามารถนำมารับประทานได้ แถมยังช่วยเสริมพลังเวทย์ด้วยนะครับ ส่วนเรื่องอาหารถ้าไว้ใจผมขนาดนั้นผมก็ยินดีครับ” รามกล่าวตอบกลับ
“อืม…นั่นก็จริงข้ารับรู้ได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นมาแม้จะเพียงเล็กน้อยก็เถอะนะ”
“เอาละค่ะ ไหน ๆ ก็กินกันอิ่มแล้วมาพูดถึงดันเจี้ยนกันดีกว่านะคะ” แอเรียลกล่าวพร้อมหยิบใบภารกิจขึ้นมา
“โห~ หินเหมือนกันนะภารกิจนี้” ไพร์คมองใบภารกิจในมือของแอเรียลเขากล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
“แน่ใจงั้นหรอครับจะให้ผมร่วมทำภารกิจนี้ด้วย ระดับของผมมัน….”
“ไม่ต้องกังวลค่ะ ตราบใดที่คนรับภารกิจดังกล่าวมีระดับไม่ต่ำกว่าในใบภารกิจ คนที่เข้าร่วมปาร์ตี้จะมีระดับไหนก็ได้” แอเรียลกล่าวตอบข้อกังวลของราม
ในกรณีภารกิจจำกัดที่จำเป็นต้องทำเป็นปาร์ตี้หรือกลุ่มใหญ่ คนที่เป็นหัวหน้าปาร์ตี้หรือกลุ่มนั้นต้องมีระดับไม่ต่ำกว่าในใบภารกิจระบุ เช่นถ้ารามอยู่ระดับ A แล้วรามต้องการทำภารกิจเป็นกลุ่ม รามสามารถชักชวนคนที่อยู่ในระดับต่ำกว่าได้จนถึงระดับ D และระดับที่สามารถทำได้นั้นมีเพียงระดับ A ขึ้นไปเท่านั้น ระดับอื่น ๆ ไม่สามารถทำได้นั่งก็เพื่อกันการสังหารกันเองในหมู่นักผจญภัย
“ตกลงคุณรามและนายจะเข้าร่วมด้วยรึปล่าว” แอเรียลยกชาดื่มก่อนจะวางลงพร้อมขอคำตอบอีกฝ่าย
“30 30 40 ถ้ารับข้าตกลง” ไพร์คคลุ้มคิดเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกไป
“ตกลงค่ะ การแบ่งไอเทมที่ดรอปได้จะเป็นตามอย่างที่นายต้องการ”
“อืม…ถ้างั้นผมก็ตกลงครับ” รามกล่าวตกลงหลังจากคิดถึงผลดีผลเสียแล้ว ยังไงซะถ้าภายในดันเจี้ยนแห่งนี้มีไอเทนไร้ระดับอยู่ก็คุ้มกับการไปลง
“ถ้างั้นมาดูรายละเอียดของภารกิจกันดีกว่าค่ะ” แอเรียลกล่าวพร้อมเริ่มอธิบายภารกิจทันที
[ภารกิจประเภทสำรวจ ระดับ S+]
รายละเอียด: สำรวจดันเจี้ยนทะเลทรายซูรีม่า ทำแผนที่พร้อมทั้งระบุประเภทสัตว์อสูรและมอนสเตอร์ภายในดันเจี้ยน ระยะเวลาไม่จำกัด เงี่อนไขการรับในปาร์ตี้ต้องมีอย่างต่ำ 3 คนขึ้นไป
เมื่ออ่านรายละเอียดจนเข้าใจทั้งหมดแล้วแอเรียลก็นัดหมายในการเดินทางทันที โดยการเดินทางจะเกิดขึ้นในอีกสามวันข้างหน้า เมื่อตกลงกันได้แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไปทันที แต่ก่อนไปรามได้มอบหนังสือสูตรอาหารที่เขาเขียนไว้ให้วัลดัสโดนตอนนั้นรามไม่รู้เลยว่าร้านอาหารที่ไม่มีคนเข้าซักในอนาคตมันจะเป็นร้านอาหารที่ใครมาเมืองหลวงอัสลานแล้วไม่มาถือว่ามาไม่ถึง!
หลังจากแยกย้ายกะนไปแล้วรามในตอนนี่กำลังคิดว่าหากยังอาศัยอยู่ที่บ้านของอาราสตลอดมันคงไม่ดี แถมอนาคตหากเขาสามารถพาพ่อของเขามาได้ก็ควรมีที่พักดี ๆ ซักที่หนึ่ง รามลองตรวจดูเงินแล้วมันน่าจะเพียงพอในการซื้อบ้านหรือคฤหาสน์ซักหลังได้อย่างแน่นอน แต่ปัญหาคือตอนนี้เขาไม่รู้ว่าต้องไปจัดการซื้อที่ดินหรือบ้านที่ไหน
“เอ่อ…ขอโทษครับคุณลุงคุณป้า” รามกล่าวถามชายและหญิงคู่หนึ่งที่ดูท่าทางมีอายุพอสมควร
“มีอะไรงั้นหรือพ่อหนุ่ม”
“คือผมอยากทราบว่าหากต้องการซื้อที่ดินหรือบ้านต้องไปที่ไหนครับ” รามเกาหัวกล่าวถามทางด้วยอาการเขิน ๆ
“คิก คิก คิก พ่อหนุ่มพึ่งมาเมืองนี้งั้นซินะ อาคารด้านหลังของเจ้าไงเป็นที่ทำการที่ดินและคฤหาสน์”
รามที่ได้ยินก็ช็อกไปครู่หนึ่งก่อนจะค่อย ๆ หันหลังกลันไปก็พบกับอาคารที่ตกแต่งสไตล์โรมันพร้อมทั้งป้ายที่เขียนไว้ว่า ขายที่จ๊า~ ขายที่ ถุ้ย! ไม่ใช่มันเขียนว่าผังเมืองและซื้อขายบ้าน คฤหาสน์และที่ดิน
“แหะ ๆ ขอบคุณมากนะครับคุณป้า ขออภัยที่รบกวนด้วยนะครับคุณลุง” รามหัวเราะแห้งพร้อมก้มหัวให้ทั้งสอง
หลังจากที่รามจากไปแล้วสองสามีภรรยาที่รามถามทางก็ยกยิ้มขึ้น “เสด็จพี่ว่าเด็กคนนั้นน่าสนพระทัยรึไม่เพคะ”
“อืม…ช่างน่าสนใจยิ่งนัก แข็งแกร่งแต่อ่อนน้อมช่างหายากเสียเหลือเกินในยุคสมัยแบบนี้”
“แต่ทว่าเสด็จพี่ก็ยังอุส่าห์เก็บกลิ่นอายของท่านไว้ได้อย่างแนบเนียนมากเลยนะเพคะ”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า แม้ว่าข้าจะเก็บซ่อนมันได้แนบเนียบยังไงเด็กหนุ่งคนนั้นคงรู้ถึงความแข็งแกร่งของข้าเป็นแน่แท้ แต่กลับกันข้านั้นมองไม่เห็นถึงจุดสูงสุดความแข็งแกร่งของเด็กหนุ่งนั่นแม้แต่น้อย”
สองสามีภรรยาต่างเดินเล่นภายในเมืองรามกับคนปกติ โดยมีเหล่าองครักษ์เงาคอยอารักขาตลอดทาง
กลับมาที่รามในตอนนี้เขาได้เข้ามาภายในอาคาเรียบร้อยแล้ว “ยินดีต้องรับไม่ทราบว่าติดต่ออะไรงั้นรึ” ชายวัยกลางคนกล่าวต้อนรับรามด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ
“คือผมต้องการซื้อบ้านน่ะครับ เลยอยากทราบว่าพอมีที่ไหนบ้าง”
“โอ้ไม่น่าเชื่อว่าเด็กหนุ่งเช่นเจ้าจะสามารถเก็บเงินแล้วสามารถซื้อบ้านได้ ตามข้ามาข้าจะพาเจ้าไปดูบ้านที่ยังคงเหลืออยู่” รามเมื่อได้ยินก็ได้ตามชายชราเข้าไปภายในห้องหนึ่งซึ่งภายในนั้นตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่ให้ความรู้สึกสูงศักดิ์ไปในตัวเอง
“ในตอนนี้ ยังเหลือบ้านขนาดกลางอยู่สองหลัง หลังที่หนึ่งอยู่ทางถนนตะวันออกใกล้กับถนนหลัก ส่วนหลังที่สองอยู่ทางทิศใต้ ซึ่งติดกับหอการค้าต่าง ๆ หากต้องการแบบเจอะจงบอกกล่าว”
รามที่ได้ยินนั้นก็นึกเล็กน้อยก่อนจะบอกแบบบ้านที่เขาต้องการออกไป “คือผมต้องการบ้านที่มีพื้นที่กว้างหน่อยน่ะครับ และไม่ค่อยมีผู้คนสัญจรซักเท่าไหร่”
เมื่อเขาได้ยินสิ่งที่รามกำหนดก็พยังหน้าก่อนจะไปหยิบอีกแฟ้มหนึ่งซึ่งมันมีขอบสีเงิน สันแฟ้มสามารถบ่งบอกได้ถึงอาคารที่อยู่ในเขตต่าง ๆ โดยสันสีเงินนั้นแสดงถึงอาคารที่ถูกขายในเขตเมืองชั้นกลางซึ่งส่วนใหญ่เป็นขุนนาง ชนชั้นสูงและพ่อค้าที่ร่ำรวยเป็นส่วนใหญ่
นี่คือคฤหาสน์สองหลังที่พึ่งถูกขายเข้านา” รามมองดูคฤหาสน์ทั้งสองหลังก่อนจะยกยิ้มขึ้นเพราะเขาพอใจกับคฤหาสน์หลังหนึ่งมันมีพื้นที่กว้างขวางเป็นอย่างมากรวมถึงสวนด้วย ส่วนราคาเพียงแค่สองล้านเหรียญทองเองซึ่งรามสามารถจ่ายได้อย่างสบาย ๆ อยู่แล้ว แต่ทว่านี่คือเห็นเพียงแค่รูปเท่านั้นยังไม่ได้เห็นสภาพบ้านจริง ๆ เลยแม้แต่น้อย
“ผมสนใจหลังนี้น่ะครับแต่ขอไปตรวจเช็คสภาพคฤหาสน์ก่อนได้หรือไม่”
“งั้นเชิญตามข้ามา” ชายดังกล่าวลุกขึเนก่อนจะเดินนำรามไปยังแท่นเคลื่อนย้ายก่อนที่ทั้งคู่จะหายไป
=====
YOU MAY ALSO LIKE
