Life of Two World:ชีวิตสองโลก - ตอนที่ 72 แลกเปลี่ยนและดันเจี้ยนซูรีม่า [I]
[ยังไม่ได้เกลาคำ+ตรวจคำผิด]
“พ่อค้า ข้าขอแลกเปลี่ยนสิ่งนี้กับของสี่ชิ้นนี้ได้หรือไม่” รามกล่าวด้วยรอยยิ้มพร้อมหยิบสิ่งหนึ่งวางไว้บนแผงลอยของชายชราดังกล่าว หินสีดำสนิทแต่ยังคงมีความมันเงาอยู่ในตัวของมัน ปรากฏต่อสายตาของชายชรา
“โหะ โหะ สำหรับของสิ่งนี้ข้าให้ได้เพียงสามชิ้นเท่านั้นพ่อหนุ่ม” ชายชราพิจารณาหินดังกล่าวก่อนจะบอกรามไป
“แล้วมีสิ่งไหนที่ข้าสามารแลกได้จากทั้งสี่ชิ้นเล่าพ่อค้า” รามหลี่ตากล่าวถามออกไป
“สำหรับของสิ่งนี้ข้าคงให้ได้เพียงส้มอัศนี พลับแสงจันทร์ และมุกทมิฬเท่านั้นพ่อหนุ่ม” รามที่ได้ยินก็พยังหน้ารับก่อนจะหยิบของทั้งสามเข้าช่องเก็บของไป ในตอนนี้ก็ยังเหลือเพียงจอกทองคำเท่านั้นที่รามยังไม่สามารถแลกเปลี่ยนมาได้ ‘ไม่ค่อยอยากใช้เท่าไหร่เลยแหะ ไม่คิดว่าแร่มิเทียมจะไม่สามารถแลกได้ทั้งหมด’ รามหลับตาก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ
“พ่อค้าแล้วถ้าเป็นสิ่งนี่เล่ามีค่าพอแลกมันได้หรือไม่” รามกล่าวด้วยน้ำเสียงที่คาดหวังเพราะนี่เป็นไอเทมไร้ระดับชนิดเดียวที่เขามีจำนวนมากและสามารถไปเอาได้เรื่อย ๆ
“หืม? ถ้าเป็นใบสีทองที่เจ้าถือมันมากพอแล้ว” ชายชรายกยิ้มเบา ๆ ก่อนจะทำการแลกเปลี่ยนสิ่งสุดท้ายกับราม รามเก็บของดังกล่าวเข้าช่องเก็บของเช่นกันพร้อมหันไปกล่าวขอบคุณชายดังกล่าวที่ให้แลกสิ่งของเหล่านี้ก่อนจะพากันออกเดินทางตอ
“หวังว่าเจ้าจะทำให้โลกของข้าไม่น่าเบื่อนะเจ้าหนูราม หึหึ” ชายชรากล่าวเสียงเบาก่อนที่ร้านของชายดังกล่าวจะหายไปโดยที่ไม่มีใครสังเกตุเห็น
“รามทำไมถึงแลกของเหล่านั้นมาละ ข้าไม่เห็นว่ามันมีประโยชน์อะไรเลยนิสำหรับเจ้า” ไพร์คที่เดินออกมาซักพักจึงกล่าวถามรามออกไปโดยมีแอเรียลพยักหน้าสนับสนุน
“ใครว่าละสิ่งของพวกนั้นมันมีประโยชน์มากสำหรับข้า หึหึ”รามในตอนนี้กำลังจ้องมองภารกิจหลักของเขาที่หากเขาได้กลืนกินธาตุสายฟ้า แสง มืดและมิติแล้วเขาจะเหลือภารกิจหลักเพียงสองเท่านั้น ซึ่งแสดงว่าหากเขาทำสำเร็จเขาก็สามารถข้ามมายังโลกนี้ได้อย่างอิสระนั่นเอง
“แล้วว่าแต่สิ่งของที่เจ้าใช้แลกมันคืออะไร แถมใบไม้ที่เจ้าใช้แลกข้าเองก็รู้สึกคุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน”แอเรียลกล่าวถาม
รามยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วไม่พูดอะไรต่อ ทั้งสองคนก็พอเข้าว่าบางสิ่งพวกเขารู้มากก็ใช่ว่าจะดีเพราะงั้นพวกเขาจึงไม่เซ้าซี่ถามรามต่อ ทั้งสามคนยังคงเดินเท้าไปเรื่อย ๆ และมีแวะระหว่างทางเล็กน้อยโดยส่วนใหญ่จะเป็นรามที่แวะมากกว่า สิ่งที่รามสนใจคือเหล่าอัญมณีที่โลกนี้นับว่าไร้ค่า ไม่ว่าจะเป็นอำพัน เพชร ไพลิน รูบี้ หรือแม้แต่หยกก็นำมาวางขายในราคาถูกแสนถูก ขนาดเพชรเม็ดใหญ่สุดยังราคาเพียง 50 เหรียญทองแดงเท่านั้น
“รามเราละสงสัยจริง ๆ สิ่งที่เจ้าซื้อแต่ละอย่างมีแต่ของไร้ประโยชน์ทั้งนั้นเลยนะ” แอเรียลกล่าว
“จริง ข้าเองก็เห็นด้วยกับแอเรียล ข้ารู้ว่าเจ้ามีเงินมากแต่ก็ไม่ควรเอาไปผลานกับไร้ค่าพวกนี้”ไพร์คกล่าวเสริม
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า น่า ๆ ไม่ซีเรียสซิสหาย พวกเจ้าอาจจะมองว่าไร้ค่าแต่ใครจะคาดเดาได้ว่าสิ่งเหล่านี้จะทำเงินได้มากกว่ารูปร่างที่พวกเจ้าเห็นเสียอีกนะ” รามกล่าวเพียงเท่านั้นก่อนจะก้าวเดินต่อส่วนแอเรียลและไพร์มก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้กับนิสัยอันแปลกประหลาดของราม
ผ่านไปราว 20 นาที ในที่สุดทั้งสามคนก็เดินมาถึงหน้าทางเข้าดันเจี้ยนซูรีม่าเรียบร้อย “นี่หรือดันเจี้ยนซูรีม่า ช่างเป็นดันเจี้ยนที่ใหญ่โตอะไรเยี่ยงนี้” ไพร์คอดชื่นชมไม่ได้กับดันเจี้ยนแห่งนี้เพราะมันทั้งใหญ่โตและน่าเกรงขามเป็นอย่างยิ่ง
“อืมจริง แถมคนก็เยอะมากจริง ๆ “รามกล่าวเสริมไพร์ค
“ไปงั้นไปลงทะเบียนปาร์ตี้กันเถอะ” แอเรียลตัดบทสนทนาของสองหนุ่มที่ดูท่าทางตื่นเต้นในกานลงดันเจี้ยนระดับสูงแห่งนี้
แอเรียลเดินไปต่อแถวหน้าจุดลงทะเบียนตามด้วยสองหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลังเสมือนองครักษ์เจ้าหญิงยังไงอย่างงั้นไม่นานก็ถึงคิวของกลุ่มแอเรียล
“เอามือแตะที่ลูกแก้ว” เมื่อได้ยินพนักงานลงทะเบียนกล่าว แอเรียลก็เอามือแตะที่ลูกแก้วสีฟ้าใส พนักงานที่อยู่ตรงจุดรับลงทะเบียนอ่านทวนชื่อสมาชิกในปาร์ตี้ครบถ้วนก่อนจะออกใบอนุญาติลงดันเจี้ยนให้กับปาร์ตี้ของแอเรียล
“ได้มาแล้ว ไปกันเถอะ” แอเรียลโชว์ใบอนุญาติให้ทั้งไพร์คและรามดูด้วยพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใส
ปึก! “อ่ะ! เดินระวัง ๆ หน่อยซิ!” แอเรียลที่โดนชนจากทางด้านหลังจนเกือบทำใบอนุญาติ
“หึ! ขอโทษทีพอดีไม่รู้ว่ามีพวกไม่เจียมตัวอยู่ที่นี่ด้วย”ชายที่ชนแอเรียลกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันกับกลุ่มปาร์ตี้ของแอเรียล
“นี่แก! ” ไพร์คที่เห็นหน้าตาของอีกฝ่ายก็จดจำได้ในทันที เขาเตรียมจับดาบเพียงแต่ว่ารายกมือห้ามไว้
“โอ้ เห้ย! พวกมาดูหมาขี่แพ้หน่อยโว้ย ฮ่า ฮ่า ฮ่า เดี๋ยวนี้ลดตัวไปอยู่กิลด์กระจอก ๆ อย่างเลเวียแล้วหรอวะ ไอ้ไพร์ค” ชายดังกล่าวพูดด้วยน้ำเสียงที่ดังลั่นไปทั่วบริเวณ ตราสัญลักษณ์ที่สลักรูปตัว S ที่อกข้างซ้ายบนเสื้อบ่งบอกได้ว่าอีกฝ่ายคือนักผจญระดับ S อย่างแน่นอน
“หึ! อย่างน้อยกิลด์นี้ก็ยังดีกว่ากิลด์สวะอย่างกิลด์อาชูร่าละวะ ถุ้ย!” ไพร์คตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่โกรธแค้นหากราไม่ขวางไว้เจ้านั่นได้จมคาเท้าของไพร์คเป็นแน่
“หึ! กิลด์กระจอกงั้นหรอถ้างั้นมาดูกันว่ากิลด์ไหนกันแน่ที่กระจอก จัดการซะ! แต่อย่าให้ตายเสียละแค่ปางตายก็พอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า” มันหัวเราะอย่างชั่วร้าย ในตอนนี้หน้าดันเจี้ยนแหวกทางเป็นวงกลมเพื่อรับชมเรื่องสนุก ๆ ที่มักเกิดขึ้นเป็นประจำ กลุ่มคนที่มีผ้าคลุมที่ปักด้วยตรากิลด์อาชูร่าจำนวนกว่า 50 คนปิดล้อมพวกรามเอาไว้
“หมาหมู่จริง ๆ เลยนะกิลด์นี่ ดีและที่ข้าไม่ตัดสินใจเข้ากิลด์แบบนี้” รามกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“อ่าห์ ตอนแรกข้าเองก็คิดว่ากิลด์เลเวียกระจอกเหมือนพวกมันนั่นแหละ หึ ดูตอนนี้ซิก็กิลด์เลเวียนี่ แหละที่ให้ที่ซุกหัวนอน ให้งาน ให้เงินแก่ข้า” ไพร์คกล่าวด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิดเพราะเขาเองก็เคยสบประมาทกิลด์เลเวียไว้มากเช่นกัน
“ช่างเป็นกิลด์ที่น่ารังเกียจเสียจริง ดิฉันไม่คิดว่ากิลด์ใหญ่ ๆ แบบนี้จะใช้วิธีการที่ไร้ศักดิ์ศรีอย่างนี้นะคะ” แอเรียลกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงที่ดูถูกอย่างเห็นได้ชัด
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ศักดิ์ศรีงั้นรึ! น่าขำยิ่งนัก เจ้าก็รู้ในฐานะนักเวทย์ หึหึ คนแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะเป็นผู้กำหนด!!”
รามที่ได้ยินอีกฝ่ายกล่าวพูดก็ยกยิ้มขึ้น “เจ้าว่าโลกใบนี้ผู้แข็งแกร่งกำหนดความเป็นไปได้ใช่หรือไม่”
“ใช่ อะไรกันเจ้ากลัวงั้นรึ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถ้าอย่างนั้นคลานมาเลียรองเท้าของบิดาเสียเผื่อข้าจะปล่อยพวกเจ้าไปครบ 32 ”
“นั่นซินะ เลียรองเท้างั้นรึก็ได้ แต่ทว่านั้นมันไม่ใช่ข้านะที่ต้องเลียแต่เป็น…” ตูม!
“อัก! กะแก ” กร๊อบเสียงกระดูกส่วนมือซ้ายแหลกละเอียดคาเท้าของราม “อ้ากกกกกก”
“เป็นสุนักก็ต้องเห่า ร้องแหกปากเป็นคนไปได้” รามกล่าวพร้อมขยี้มือซ้ายอย่างช้า ๆ เนิม ๆ
“ข้าบอกแล้วว่าไม่ใช่ข้าหรอกที่ต้องเลียรองเท้าแต่เป็นเจ้าที่ต้องเลียเท้าของข้า!”
=========
** มาแล้วขอรับ พรุ่งนี้จะไปย้ายจาก Ture ไป AIS บอกเลยว่าเน็ตทรูแม่งราคาแพงชิบหาย ปรับขึ้นทีเป็นร้อย จากเคยใช้เดือนละ 500++ แม่งปาไปเกือบ 700++ และหากลองเทียบราคาแล้ว เน็ตทรูรายปี 4Mbps+โทร ไม่ลดสปีด ราคา 3,852 กับของ AIS ความเร็วเท่ากัน ราคา 2,500 รวม Vat. แล้ว ขอย้ายไปซบ AIS ดีกว่า
*** ขออภัยที่มาบ่นนะครับ 55555 โอเคแจ้งอีกรอบ ตอนเหรียญทองหลังจากนี้ไป จะลงทุก 6 เย็นของวันนั้น ๆ และก็คงสเต็ปเดิมคือ มาเร็วอ่านฟรีนะขอรับ ^°^ เพราะผมจะเปิดให้อ่านฟรีถึง 20.00 น. ของวันนั้น
เช่น! ผมลงตอนที่ 76 ซึ่งเป็นตอนเหรียญทองในวันที่ 23 เวลา 18.00 น. ตั้งแต่เวลา 18.00 น – 20.00 น. จะเปิดเป็นเหรียญเงินให้อ่านกัน หลังจากนั้นก็จะเปลี่ยนเป็นเหรียญทองเช่นเดิมขอรับ
ปล. ไม่รวมตอนพิเศษต่าง ๆ นะขอรับ
YOU MAY ALSO LIKE
