Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,975 การกำราบผ่านพลัง

“เจ้าเป็นมนุษย์หรือ? น่าสนใจมาก! ในหลายปีที่ผ่านมา ข้าได้ทำร้าย
และฆ่ามนุษย์นับไม่ถ้วน! แม้ว่ามนุษย์จะไม่มีอะไรนอกจากเป็นขยะ แต่
สมองของเจ้าก็ไม่ได้โง่เขลาเกินไป อย่างน้อยที่สุด เจ้าก็รู้ว่าเมื่อไหร่ที่
จะต้องคุกเข่าและขอความเมตตา หากเจ้าจะขอความเมตตา ข้าอาจจะไว้
ชีวิตเจ้าให้สามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้เหมือนสุนัข ฮ่าฮ่า!”
ชายอ้วนยืนอยู่หน้าหลินหมิงเหมือนหอคอย หลังจากอยู่ในสภาพร่าง
แปลง ร่างกายชายอ้วนก็สูงกว่าหลินหมิงสองเท่า ออร่าของเขาปะทุขึ้น
รอบตัวขณะที่หนวดกำลังส่ายอยู่กลางอากาศ เติมเต็มความรู้สึกกดดัน
อย่างหนักในสนามรบ!
อย่างไรก็ตาม ออร่ากดดันของเขาที่ปล่อยออกมากลับไม่ได้ผลตามที่
ต้องการ ในทันใดนั้น ดวงตาของหลินหมิงก็เย็นยะเยือกประดุจเปลวเพลิง
จากอเวจีทั้งเก้า
ชายอ้วนโม้เกี่ยวกับมนุษย์ทั้งหมดที่เขาฆ่าในปีที่ผ่านมาเหล่านี้ สิ่งนี้
ทำให้จิตใจของหลินหมิงเดือดดาลไปด้วยจิตสังหาร
“เจ้า… สมควรได้รับความตาย!”
หลินหมิงพึมพำอย่างดุร้าย
“หึ! คนที่กำลังจะตายเป็นเจ้าต่างหาก! ข้าไม่เคยเห็นมนุษย์โง่เช่นเจ้า
มาก่อน!”
เมื่อชายอ้วนพูด เขาก็เอื้อมมือไปยังหัวของหลินหมิง ในเวลาเดียวกัน
แปดหนวดที่อยู่ข้างหลังเขาก็พุ่งไปที่คอของหลินหมิงเช่นกัน

เมื่อชายอ้วนฆ่าผู้ท้าชิงด่านทดสอบก่อนหน้า ตราบใดที่พวกเขาถูก
กัดด้วยหนวดของสัตว์ประหลาดนี้แล้ว โลหิตที่เป็นส่วนประกอบทั้งหมด
ของพวกเขาก็จะถูกดูดออกไป!
หมับ!
แปดหนวดกัดลงบนคอและไหล่ของหลินหมิง!
ชายอ้วนยิ้มอย่างชั่วร้าย อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาต่อมา รอยยิ้ม
ของเขาก็ต้องแข็งค้าง เขารู้สึกได้ว่าหนวดของจอมเขมือบกัดบางสิ่งที่แข็ง
จนไม่สามารถเจาะทะลุไปได้แม้แต่ครึ่งนิ้ว ราวกับว่าพวกมันกัดลงบน
เหล็กศักดิ์สิทธิ์
“ได้อย่างไร…”
ก่อนที่ชายอ้วนจะทันได้ตอบสนอง ในเวลานี้เขาก็ตกใจเมื่อพบว่าตน
ไม่สามารถขยับร่างกายได้เลย เขาแทบจะไม่สามารถพูดผ่านลำคอได้ มัน
เหมือนพลังอันน่ากลัวจองจำเขา
“…อย่างที่ข้าคิด เพื่อให้เนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบซึมซาบ
เข้าสู่ร่างกายของเจ้าและเปลี่ยนมัน…”
สัมผัสของหลินหมิงบุกเข้าไปด้วยขนาดเพียงจุลทรรศน์ เขาสามารถ
เห็นทุกเซลล์อย่างชัดเจนว่าเขาหลอมรวมเข้ากับจอมเขมือบได้อย่างไร
“ถ้าข้าตัดการหลอมรวมนี้ ดึงเนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบออก
มาแล้ว…”
เมื่อหลินหมิงคิดออกมาดังๆ เขาก็ยกมือขึ้น ค่อยๆเอื้อมมือไปหาชาย
อ้วน

“เจ้า…” ชายอ้วนตกใจกลัว เมื่อร่างกายของเขาที่ราวกับหยั่งรากลง
พื้น เขาก็จ้องมองอย่างช่วยไม่ได้เมื่อมือของหลินหมิงเสียบเข้าไปในอก
เขา
พัฟ!
โลหิตไหลทะลักออกมา มือของหลินหมิงเจาะเข้าไปในร่างกายของ
ชายอ้วนอย่างง่ายดายราวกับว่าเต้าหู้!
ชายอ้วนพยายามอย่างรุนแรง แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามตอบสนอง
เพียงใด ร่างกายของเขาสั่นเทาได้เล็กน้อย
เป็นดั่งหมูที่ผูกติดกับเขียง ไม่สามารถขยับได้เลย
สิ่งนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง ปากของเหล่าศิษย์จากเส้นทางแห่งอาชูร่า
ทั้งหมดเปิดออก ไม่สามารถเชื่อได้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่อหน้าพวกเขา
ชายอ้วนที่เคยเล่นกับมนุษย์อย่างง่ายดายกลับเหมือนเด็กทารก
ในตอนนี้
ผู้ชายคนนี้เป็นใครกันแน่? เขาแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่าง?
เป็นที่ทราบกันดีว่าในด่านที่สี่นั้น สิ่งที่ทดสอบไม่ได้เป็นความ
แข็งแกร่ง แต่เป็นระดับพรสวรรค์
แม้ว่าชายอ้วนไม่สามารถเปรียบเทียบกับตัวตนเช่นเซิ่งเหม่ยหรือ
บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลได้ แต่เขาก็ไม่ใช่คนอ่อนแออย่างแน่นอน
ตอนนี้ เมื่อร่างแปลงของเขาเสร็จสมบูรณ์ เขาก็ยิ่งน่าสะพรึวกลัวกว่าปกติ
หลายเท่า หากบุคคลอื่นสามารถเล่นกับเขาได้อย่างง่ายดายในฝ่ามือแล้ว
พรสวรรค์ที่น่ากลัวของเขาช่างเป็นเช่นไร?
หากเขาน่าทึ่งมากเพียงนี้ เหตุใดพวกเขาไม่เห็นเขาที่ประตูแห่งกฎ?

ทุกคนมองดูกันอย่างงุนงง ราวกับว่าฝันไป
ทุกคนที่นี่ได้ไปถึงด่านที่สี่ตามเวลาที่หลินหมิงออกจากประตูแห่งกฎ
ดังนั้นพวกเขาไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในประตูอเวจี มิเช่นนั้น
พวกเขาจะจำเหตุการณ์นั้นได้
หลินหมิงไม่สนใจคนเหล่านี้ เหตุผลที่เขาเปิดเผยความแข็งแกร่ง
ในตอนนี้เป็นเพราะธาตุกระดูกอสูร สำหรับคนที่เห็นเขา เขาก็มีวิธีจัดการ
กับพวกเขา
เขาไม่สามารถให้ข่าวการปรากฏตัวของตนที่นี่ออกสู่โลกภายนอกได้
แม้ว่าจะไม่มีใครสามารถเห็นผ่านทักษะเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของเขาได้
แต่หากคนอื่นรู้ว่ามีคนที่มีระดับพรสวรรค์เช่นนี้ มันก็จะมีคนที่จะ
เชื่อมโยงเขากับชื่อหลินหมิงได้
นั่นจะเป็นหายนะ
“ศิษย์พี่!”
“พี่ใหญ่!”
ศิษย์ของตำหนักภูติเทพฟ้าบันดาลมึนงงอย่างมาก แม้ว่าพวกเขาจะ
หวาดกลัว แต่ดวงตาของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโกรธ!
แต่ตอนนี้ พวกเขายังไม่กล้าโจมตี ชายอ้วนอยู่ในมือของหลิงหมิง
และพวกเขาไม่ต้องการทำสิ่งใดเพื่อมิให้เกิดความเสียหายกับเขา
ยิ่งกว่านั้น หลินหมิงแข็งแกร่งเกินไป การโจมตีของพวกเขาจะไม่มีผลมาก
นัก
ก่อนที่เหล่าศิษย์ของตำหนักภูติเทพฟ้าบันดาลจะสามารถวางแผน
รับมือกับสถานการณ์ได้ ใบหน้าของชายอ้วนก็บิดตัวกะทันหัน ร่างกาย

ของเขาสั่นเทาและเส้นเลือดพองโต เหงื่อหยดใหญ่ไหลลงมาจากหน้าผาก
ของเขา
เห็นได้ชัดว่าเขาอดทนต่อความเจ็บปวดอันเจ็บปวดอย่างยิ่งนี้อยู่
“โลหิต… เนื้อหนัง…”
ชายอ้วนพยายามที่จะพูดแม้ในขณะที่โลหิตเริ่มไหลรินจากหัว จาก
ภายในร่างกายของเขา ทุกชิ้นส่วนของเนื้อหนังและโลหิตจอมเขมือบถูก
ตัดขาดโดยหลินหมิงด้วยการใช้กระแสพลังงานขนาดเล็กและดึงมัน
ออกมาอย่างแรง!
ด้วยความเข้าใจของหลินหมิงในกฎแห่งชีวิตรวมกับการควบคุม
ปราณแท้ที่น่าทึ่ง เขาก็สามารถทำสิ่งเหล่านี้ให้สำเร็จได้
จากนั้น หลายหนวดที่ด้านหลังชายอ้วนก็เริ่มเหี่ยวเฉาเหมือนหนอน
ที่ดูดของเหลวออกมา!
ร่างใหญ่และสูงของชายอ้วนก็เริ่มหดอย่างรวดเร็วเหมือนก้อนยางที่
ถูกแทง
ในเวลาเดียวกัน ในฝ่ามือของหลินหมิง ก้อนสีแดงโลหิตเนื้อเริ่ม
เติบโต นี่เป็นส่วนเล็กๆของเนื้อหนังและโลหิตจอมเขมือบ
สวบ!
ก้อนโลหิตมีขนาดเท่ากับหัวคนและมันก็สั่นเหมือนหัวใจเต้น มัน
พยายามดิ้นรนอย่างรุนแรงในมือของหลินหมิง แต่ไม่ว่าจะพยายาม
อย่างไร มันก็ไม่สามารถหลบหนีจากการจับของเขาได้
และในเวลานี้ ชายอ้วนไม่ได้ดูเหมือนเป็นคนอีกต่อไปแล้ว ร่างแปลง
ของเขาถูกยกเลิกอย่างรุนแรง และเขาได้เปลี่ยนกลับไปเป็นร่างเดิม แต่

ร่างเดิมที่เรียกว่านี้เความจริงแล้วกลับเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม ร่างกายอ้วนหด
ตัวลงเหลือเพียงใบหน้าที่สีซีดราวกระดาษ เขาดูเหมือนสิงห์นักสูบชรา
ปราณชีวิตของเขาถูกดึงออกมาพร้อมกับเนื้อหนังและโลหิตของจอม
เขมือบ หลินหมิงดึงออกมาทั้งหมด
“เสี่ยวเฮย!”
หลินหมิงเรียก เขาโยนก้อนเนื้อในมือขึ้น และในเวลาเดียวกันก็มี
เสียงหอนอย่างมีความสุขจากโลกภายในของเขา หมาป่าสีดำตัวเล็กๆวิ่ง
ออกมาแล้วคาบก้อนเนื้อนี้ เคี้ยวมันสองสามครั้งก่อนจะกลืนลงไป
มังกรทมิฬน้อยเลียริมฝีปากของมันและตบท้องด้วยกรงเล็บ ทำให้
รู้สึกพึงพอใจอย่างมาก เวลานี้มันอยู่ในรูปแบบย่อส่วน นอกจากเขาเดียว
มันก็คล้ายกับหมาป่าอย่างมาก
เหตุผลแรกที่หลินหมิงมาที่นี่ก็เพราะเนื้อหนังและโลหิตของจอม
เขมือบ และความปรารถนาในการกลืนกินที่รุนแรงของเสี่ยวเฮย ตอนนี้
เมื่อหลินหมิงดึงเอาเนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบออกจากร่างกาย
ของชายอ้วน เขาก็ปล่อยให้เสี่ยวเฮยกลืนกินมัน
เมื่อฉากนี้ตกลงไปในวิสัยทัศน์ของทุกคน ดวงตาของพวกเขา
เกือบจะถลนจากเบ้า ชายผู้ลึกลับคนนี้เอาชนะชายอ้วนที่น่ากลัวได้อย่าง
ง่ายดายแล้วดึงเอาเนื้อหนังและโลหิตออกมาด้วย จากนั้น…
เขาก็ให้อาหารแก่สุนัข!
มันช่างเหลือเชื่อเหลือเกินไป!
“บัดซบ!”
ดวงตาของเหล่าศิษย์ตำหนักภูติเทพฟ้าบันดาลเต็มไปด้วยความ
เดือดดาล แต่เดิมพวกเขากลัวหลินหมิดังนั้นจึงไม่ได้โจมตี แต่ตอนนี้เมื่อ

พวกเขาเห็นเนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบถูกดึงออกมาเพื่อเลี้ยงสุนัข
โทษะจึงปะทุถึงขีดสุด
“โจมตีด้วยกัน!”
“ฆ่ามัน!”
ศิษย์กว่า 20 คนของตำหนักภูติเทพฟ้าบันดาลกรูกันไปข้างหน้า เมื่อ
มีผู้คนเข้ามาโจมตีร่วมกัน มันก็จะรู้สึกปลอดภัยกว่า แต่หลังจากนั้น ด้วย
ความสยองขวัญและความสิ้นหวัง พวกเขาก็ค้นพบว่าพวกเขาผิดไป
ทั้งหมด
เมื่อพวกเขามาถึงภายในหนึ่งร้อยฟุตของหลินหมิง พวกเขาก็แข็งที่อ
ไปทันที่ เหมือนร่างของพวกเขาตกลงไปในบึงหนาและหนืด ร่างกายของ
พวกเขาถูกขังอยู่กับที่ ไม่มีใครสามารถขยับไปข้างหน้าได้แม้แต่นิ้วเดียว
มันเหมือนกับว่าพวกเขาทั้งหมดถูกแช่แข็งในทันใด ไม่ว่าพวกเขาจะ
พุ่งผ่านอากาศหรือบนพื้น พวกเขาต่างก็แข็งที่อโดยไม่มีข้อยกเว้น!
ไม่ว่าจะเป็นการควบคุมชายอ้วนหรือควบคุมคนกลุ่มนี้ สีหน้าของ
หลินหมิงก็ไม่เปลี่ยนไปหรือดูเหมือนว่าเขาจะใช้พละใดๆ
“นี่! นี่มัน…”
ผู้ท้าชิงด่านทดสอบจากเส้นทางแห่งอาชูร่าถูกทิ้งให้สูญเสียคำพูด
หากชายลึกลับผู้นี้กำราบเฉพาะชายอ้วน พวกเขาก็จะสรุปได้ว่า –
พรสวรรค์นี้อยู่ในระดับเดียวกับเซิ่งเหม่ย
แต่ตอนนี้ เมื่อเขาตรึงมากกว่า 20 คนไว้ในคราวเดียว พวกเขาก็เริ่ม
สงสัยว่าคนผู้ยังเป็นมนุษย์อยู่หรือไม่
“เขาเป็นใครกันแน่? เขาเป็นดั่งเทพสวรรค์!”

“แม้ว่าหลินหมิงจะเกิดใหม่ในโลก แต่เขาจะแข็งแกร่งเช่นนี้ได้ด้วย
หรือ?”
ในขณะที่ทุกคนกำลังพูด มันก็มีเสียงเบา ศิษย์ตำหนักภูติเทพฟ้า
บันดาลระเบิดฉับพลัน เนื้อหนังและโลหิตทั้งหมดของจอมเขมือบถูกดึง
ออกจากร่างของพวกเขาโดยหลินหมิง
หลินหมิงเริ่มการสังหารขึ้น