Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 114 ของขวัญจากหยางหลิน

ถึงแม้หลินหมิงจะไม่ได้สนใจที่จะเข้าร่วมศึกชิงบัลลังค์ แต่องค์รัช
ทายาทและมู่อี้ก็มีบุญคุณต่อเขาอยู่มาก ถ้าหากวันนั้นองค์รัชทายาท
และมู่อี้ไม่ได้ยื่นมือเข้ามาช่วย เขาก็ไม่มีโอกาสได้สอบเข้าสำนักเจ็ดแก่น
แท้หรอก ทั้งยังจะถูกขังอยู่ในคุกอีกด้วย
หลินหมิงเพียงแค่ต้องการจะตอบแทนบุญคุญในวันนั้น หากเขาติด
หนี้บุญคุณใครเอาไว้ เขาจะไม่สบายใจเป็นอย่างมาก
เขากล่าวถาม “ฝ่าบาท แล้วข้าจะช่วยท่านได้อย่างไร?”
หยางหลินไม่คิดว่าหลินหมิงจะถามเขาตรงๆแบบนี้ เขายิ้มและกล่าว
“น้องหลิน เจ้าช่างเป็นคนที่ตรงไปตรงมาเสียจริง งั้นข้าก็จะขอพูดกับเจ้า
ตรงๆ ตอนนี้อาณาจักรแห่งนี้ถึงเวลาที่จะมีกษัตริย์องค์ใหม่แล้ว ผู้ที่มี
โอกาสได้ครอบครองบัลลังค์ก็คือข้ากับองค์ชายสิบ ชีวิตของท่านแม่และ
น้อยสาวของข้าก็ได้ถูกฝากไว้กับข้า ทำให้ข้าจำเป็นต้องเข้าร่วมในศึกครั้ง
นี้ทั้งๆที่ข้าไม่ได้ต้องการเลย น้องหลินเป็นคนที่มีฝีมือการต่อสู้เก่งกาจ ที่
ข้าต้องการก็แค่การสนับสนุนจากเจ้าเท่านั้น ด้วยฐานะของเจ้าในตอนนี้
มันจะเกิดประโยชน์ต่อข้าเป็นอย่างมาก และแม้ข้าจะพ่ายแพ้ในศึกครั้งนี้
องค์ชายสิบก็ไม่มีทางไปก่อความวุ่นวายกับศิษย์หลักที่จะกลายเป็นเจ้า
สำนักหรือฑูตอย่างเจ้าอย่างแน่นอน”
หลินหมิงตอบกลับ “ฝ่าบาท ข้าว่าท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าไม่เคยเกรง
กลัวต่อองค์ชายสิบหรือการลอบสังหารใดใด แต่ข้าเกรงว่าในอนาคตข้า
จะไม่ได้อยู่ที่นี่อีกแล้วต่างหาก”
“อา..ข้าเข้าใจ” หยางหลินถอนหายใจ หลินหมิงไม่มีความลังเลใดใด
เลย เขาเป็นเหมือนกับฉินซิงเซวียน อาณาจักรเล็กๆแห่งนี้คงไม่เหมาะ
สำหรับผู้มีพรสวรรค์สูงส่งอย่างเขา
หลินหมิงกล่าว “ฝ่าบาท แต่ข้ายังสามารถรับรองความปลอดภัยให้
ท่านได้ ถ้าหากข้าได้ข่าว ข้าจะรีบมาช่วยเหลือท่านในทันที”
“ข้าขอขอบใจเจ้ามาก”องค์รัชทายาทกล่าว
หยางหลินพาหลินหมิงเข้าไปในที่พัก สถานที่แห่งนี้มีพื้นที่กว้างขวาง
มาก มีแหล่งน้ำธรรมชาติ มีคนรับใช้ คนคุ้มกัน คอยดูแลอยู่ตลอดเวลา
ในห้องพักก็มีของมีค่าอยู่มากมาย ทั้งเงินทอง อุปกรณ์ตกแต่งที่ราคา
แพงต่างๆ รวมไปถึงหินหลังปราณอีกด้วย ในห้องนี้มีหินพลังปราณที่ถูก
รวบรวมมาใส่กล่องเอาไว้มากกว่า100ก้อนเสียอีก
ต่อให้หลินหมิงใช้หินพลังปราณอย่างเต็มที่ในทุกๆวัน หินพลังปราณ
ทั้งหมดในที่แห่งนี้ก็มากพอให้เขาใช้ได้ถึง6เดือนเต็มๆ เพราะมันเป็นหิน
พลังปราณระดับสูงๆทั้งนั้น
นี่เป็นของขวัญที่น่าประทับใจมาก
ในกล่องที่ใส่หินพลังปราณ หลินหมิงพบแหวนอีกวงหนึ่ง ดูเหมือนว่า
มันจะทำมาจากทองเหลือง
“อืม…นี่มัน!”
หลินหมิงมองไปที่แหวน แววตาของเขาเบิกกว้าง
หยางหลินยิ้ม “น้องหลินตาถึงจริงๆ นั้นเป็นแหวนระดับมนุษย์ ขั้น
ต่ำ ‘แหวนมิติสูญญากาศ’ นั่นเป็นของขวัญจากมูยี่”
“แหวนมิติสูญญากาศ” หลินหมิงอึ้งเล็กน้อย เขาเคยได้ยินชื่อของ
มันมาก่อน แหวนนั้นจะมีมิติลึกลับอยู่ มันสามารถเก็บสิ่งของขนาดใหญ่
และหนักได้
“ท่านมู่อี้ให้ข้าเหรอ?!”
“อืม ท่านอาจารย์บอกว่าเขาได้แหวนนี่มาก็เพราะน้องหลิน ตอนที่
เจ้าสอบเข้าสำนักเจ็ดแก่นแท้ อาจารย์ซู่เป็นสหายกับพ่อของหวังยานเฟิง
เขาไม่พอใช่ที่เจ้าได้อันดับหนึ่ง อันดับหนึ่งควรจะตกเป็นของหวังยานเฟิง
มากกว่า อาจารย์มู่อี้จึงท้าอาจารย์ซู่เดิมพัน สุดท้ายเจ้าก็เข้าร่วมห้อง
สวรรค์ได้สำเร็จ ทำให้อาจารย์มู่อี้ชนะในการเดิมพัน และก็ได้รับแหวน
ระดับมนุษย์วงนี้มา”
“เป็นอย่างนั้นเอง ข้าจำผู้อาวุโสซู่ได้ หลังจากที่ข้าชนะหวังยานเฟิง
เขาก็มาหาเรื่องข้า”
“ใช่แล้ว ขอให้เจ้ารับแหวนนี้เอาไว้แทนคำขอโทษจากผู้อาวุโสซู่ด้วย
เถอะ”
“แน่นอน ข้าขอฝากท่านหยางหลินขอบใจท่านมู่อี้แทนข้าด้วย”
หลินหมิงลังเลเล็กน้อยก่อนจะรับแหวนวงนั้นเอาไว้ หลังจากที่เขาได้รับ
การช่วยเหลือจากองค์รัชทายาท เขาก็เชื่อมั่นในคุณธรรมขององค์รัช
ทายาท เขาจะรับแหวนวงนี้ไว้ มันคงจะมีประโยชน์ต่อเขาในอนาคต
“น้องหลิน ข้าลืมบอกไป ยังมีบางอย่างอยู่ในแหวนวงนั้นอีก หากเจ้า
ส่งพลังปราณเข้าไป เจ้าก็จะสามารถเปิดดูสิ่งของที่อยู่ภายในและนำมัน
ออกมาได้”
“โอ้วว!”หลินหมิงทำตามที่หยางหลินกล่าว เขาส่งพลังปราณเข้าไป
ในแหวน เขารู้สึกได้ว่ามีเศษผ้าอยู่ข้างใน แต่เมื่อนำมันออกมา มันกลับ
กลายเป็นชุดเกราะสีม่วงชุดหนึ่ง
หยางหลินกล่าว “ชุดเกราะนั้นมีชื่อว่า เกราะทองม่วง ระดับมนุษย์
ขั้นกลาง ถูกสร้างขึ้นจากปรมาจารย์ระดับปราณฟ้าคนหนึ่ง มันถูกผสม
ด้วยเลือดของผู้ที่สร้างมัน เลือกของนักสู้ระดับปราณฟ้าคนนั้น ทำให้มัน
ต้านทานการโจมตีจากพลังปราณได้เป็นอย่างดี”
“ต้านทานการโจมตีจากพลังปราณได้!!” หลินหมิงตกใจ พลังปราณ
นั้นเป็นสิ่งที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกายและมันมีพลังที่สามารถทะลุ
ทะลวงเกราะได้อย่างง่ายดาย แต่หากเป็นเกราะที่สามารถต้านทานพลัง
ปราณได้ มันจะมีมูลค่าสูงอย่างยิ่ง บางชิ้นอาจถึงขั้นประเมินออกมาเป็น
ตัวเลขไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
หยางหลินกล่าว “น้องหลิน ในตอนนี้เจ้าก็มีชื่อเสียงมากขึ้น ความ
เสี่ยงอันตรายของเจ้าก็จะเพิ่มมากขึ้นเช่นกัน ข้าเกรงว่าเจ้าอาจจะถูกลอบ
ทำร้ายได้ ข้าอยากให้เจ้ารับมันเอาไว้ มันเป็นเกราะที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่ข้า
จะหามาได้ มันสามารถต้านทานพลังปราณได้แทบทุกระดับ เว้นเสียแต่
ว่าจะเป็นระดับปราณฟ้า หากเจ้าต้องเผชิญหน้ากับนักสู้ระดับปราณฟ้า
ชุดเกราะนี้ก็ช่วยอะไรเจ้าไม่ได้”
ถึงแม้พลังปราณของนักสู้ระดับปราณฟ้าจะทะลุทะลวงเกราะนี้เข้า
มาได้ แต่มันก็ถูกเกราะนี้ลดทอนไปบางส่วน
“ขอบใจท่านมาก ฝ่าบาท”
“น้องหลินสุภาพเกินไปแล้ว แต่ข้าต่างหากที่ต้องขอบใจเจ้า ข้ารู้ดีว่า
ข้อเสนอขององค์ชายสิบนั้นให้เจ้ามากว่านี้หลายเท่านัก แต่ข้าเองก็ไม่ได้
มั่งคั่งอย่างเขา ข้าจะให้เจ้ามากที่สุดเท่าที่ข้าจะให้เจ้าได้”
จากนั้นหลินหมิงกับองค์รัชทายาทก็เดินไปยังอีกห้องหนึ่งด้วยกัน นี่
เป็นห้องนอนหลักของคฤหาสน์แห่งนี้
มันเป็นห้องที่หรูหราเอามากๆ กลางห้องมีเตียงขนาด10ก้าว ซึ่ง
กว้างพอจะให้คน4-5คนนอนด้วยกันได้สบายๆ
ในตอนนี้ ก็มีหญิงสาวรับใช้4คนมาจัดเตรียมที่นอนให้หลินหมิง พวก
นางยืนในท่าที่สุภาพอยู่ตรงมุมห้องทั้งสี่ พวกนางมีอายุราวๆ16 ปี แต่ละ
คนงดงามมีเอกลักษณ์ความงามเป็นของตัวเอง หยางหลินคงคัดสรรค์
พวกนางมาเป็นอย่างดี
หญิงสาวเหล่านี้มาจากครอบครัวที่ยากจน พวกนางถูกพ่อแม่ขายมา
เป็นข้ารับใช้ คนที่งดงามก็จะถูกคัดเลือกมาเป็นข้ารับใช้ในวังหลวง และ
ถูกฝึกอบรมให้เป็นข้ารับใช้ตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาในวัง
เมื่อนางถูกขาย ร่างกายของพวกนางก็จะเป็นของเจ้านาย เจ้านาย
สามารถที่จะทำอะไรกับร่างกายของพวกนางก็ได้ พวกนางไม่ต่างอะไรกับ
นางสนม หน้าที่หลักของพวกนางคือดูแลรักษาความสะอาดเรียบร้อยใน
คฤหาสน์แห่งนี้ และตำแหน่งของพวกนางก็สูงกว่าข้ารับใช้ทั่วๆไป
เล็กน้อย แต่ถึงจะมีตำแหน่งสูงกว่าข้ารับใช้ทั่วๆไป พวกนางก็ยังเสียใจที่
ถูกขายและถูกพ่อแม่ทิ้งอยู่ดี
เมื่อหญิงสาวรับใช้ทั้งสี่ได้พบกับหลินหมิง หัวใจของพวกนางก็เต้น
ตุบตับ พวกนางรู้มาก่อนแล้วว่าชายผู้นั้นคือใคร เขาคือนักสู้ที่มีชื่อเสียง
ที่สุดในสำนักเจ็ดแก่นแท้ในตอนนี้ หากทำให้เขาถูกใจได้ล่ะก็ ชีวิตของ
พวกนางจะเจริญขึ้นอย่างแน่นอน แต่ในอีกแง่หนึ่งพวกนางก็กังวลไม่น้อย
เลยที่ต้องมารับใช้ผู้ที่อาจถูกคนขององค์ชายสิบลอบสังหารอย่างเขา
หยางหลินพูดขึ้น “น้องหลิน ถ้าเจ้าเหนื่อยก็พักเสียก่อนเถอะ ข้าจะ
ไปพักอยู่ที่ห้องรับแขก”
หลินหมิงรู้ว่าที่หยางหลินทำแบบนั้นก็เพื่อให้เขาได้พักผ่อนอย่าง
สบายใจ สำหรับองค์รัชทายาท หยางหลินจะต้องมียอดนักสู้เก่งๆคอย
คุ้มครองอยู่แล้ว มิฉะนั้นองค์ชายสิบก็คงลอบสังหารเขาไปแล้ว คงไม่
วางแผนลอบสังหารหลินหมิงให้เสียเวลา
หลินหมิงมองไปยังคนรับใช้ทั้งสี่ แม้ภายนอกจะดูเหมือนว่านาง
ต้องการที่จะรับใช้เขา แต่ในแววตาและจิตใจพวกนางกังวลและ
หวาดระแวง หลินหมิงเข้าใจพวกนางดี
หลินหมิงจึงส่ายหัวและพูดกับหลางหลิน “ขอบใจท่านองค์รัช
ทายาท แต่ข้าขอกลับไปพักที่สำนักเจ็ดแก่นแท้เช่นเดิมจะดีกว่า”
“อะไรกัน! น้องหลินไม่ชอบที่นี่หรืออย่างไร?”
“ไม่ใช่แบบนั้นขอรับ ที่แห่งนี้ก็หรูหราน่าอยู่และเป็นธรรมชาติดี ทว่า
ข้าเกรงว่าความหรูหราและความสะดวกสบายต่างๆเหล่านี้จะไม่เหมาะ
แก่การฝึกฝนการต่อสู้ของข้า ข้าอยากจะมุ่งมั่นฝึกฝนในสถานที่ที่เหมาะ
แก่การฝึกฝนอย่างสำนักเจ็ดแก่นแท้มากกว่า”