Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 117 นักจารึกนอกสังกัด

หลินหมิงพูดขึ้น “ท่านประธานหวัง ข้ามาที่ก็เพราะต้องการวัตถุดิบ
สองอย่าง ข้าอยากจะซื้อพวกมัน ข้าขอสมัครเป็นนักจารึกนอกสังกัดเพื่อ
ทำภารกิจรับแต้มภารกิจไปซื้อวัตถุดิบเหล่านั้น”
สมาคมมีนักจารึกอยู่ 3 ประเภท คือ นักจารึกชั้นผู้น้อย นักจารึกใน
สังกัด และนักจารึกนอกสังกัด และมีเพียงนักจารึกชั้นผู้น้อยกับนักจารึก
ในสังกัดเท่านั้นที่จะคอยดูแลแก้ปัญหาต่างๆในสมาคมจารึก รวมไปถึง
คอยวาดจารึกตามที่พวกขุนนางต้องการด้วย
ตอนนี้หลินหมิงต้องการจะวาดจารึกร่างกาย เขาต้องใช้เวลาอย่าง
มากในการฝึกฝน และยังต้องใช้เงินอีกจำนวนมหาศาล
หากต้องการประหยัดเงินในการฝึกฝนจารึกก็ไม่จำเป็นต้องใช้
วัตถุดิบจริง เขาสามารถใช้พลังวิญญาณของเขาจำลองมันขึ้นมาแทนได้
ซึ่งวิธีนี้ก็ไม่ได้มีประสิทธิภาพสูงนักและยังต้องใช้เวลามาก เขาไม่ได้มีเวลา
มากพอจะมาจำลองวัตถุดิบเพื่อฝึกฝน แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเขาสามารถ
ขอความช่วยเหลือจากสมาคมจารึกได้ สมาคมจารึกจะสามารถช่วยเขาได้
มากเลยทีเดียว
ในตอนแรกหลินหมิงไม่ต้องการที่จะเปิดเผยความสามารถที่แท้จริง
ของตนเอง เพราะอาจมีกลุ่มผู้ทรงอิทธิพลมาลักพาตัวเขาไปขังและสั่งให้
เขาวาดจารึกเพื่อผลประโยชน์ของพวกมัน
แต่ในตอนนี้หลินหมิงกลายเป็นคนมีชื่อเสียง สำนักเจ็ดแก่นแท้และ
องค์รัชทายาทจะคุ้มครองเขาเป็นอย่างดี แม้แต่องค์ชายสิบก็ทำอะไรเขา
ไม่ได้ เขาจึงไม่จำเป็นต้องปกปิดอะไรอีก
“นักจารึกนอกสังกัดรึ?!” หวังหวนจี่ถามเพื่อความแน่ใจ ปกติแล้ว
คนธรรมดาจะไม่ค่อยสนใจเป็นนักจารึกนอกสังกัดซักเท่าไร เพราะหาก
รับภารกิจของลูกค้าแล้วทำสมบัติของลูกค้าเสียหาย นักจารึกผู้นั้นจะต้อง
เป็นคนรับผิดชอบเองทั้งหมด
การจะเป็นนักจารึกนอกสังกัดได้นั้น จะต้องผ่านการทดสอบของ
สมาคมเสียก่อน และคนที่ผ่านมันได้ก็จะมีแต่พวกปรมาจารย์จารึกชั้น
แนวหน้าทั้งนั้น แต่ครั้งก่อนหลินหมิงก็แสดงฝีมือระดับปรมาจารย์เอาไว้
แล้ว เขาสามารถเพิ่มประสิทธิภาพของอาวุธได้ถึง 32 % แต่หากเขาคิด
จะเป็นนักจารึกนอกสังกัดมันก็ยังขาดสิ่งจำเป็นบางอย่างอยู่
นั้นก็คือวุฒิภาวะ ในตอนนี้เขายังเด็กเกินไป การเป็นนักจารึกนอก
สังกัดนั้นจะต้องพบกับปัญหาต่างๆมากมายหลายรูปแบบ ซึ่งมันรับมือ
ยาก ต้องอาศัยประสบการณ์ และความเข้าใจแก่นแท้ของการจารึกเพื่อ
แก้ปัญหา
ถ้านักจารึกนอกสังกัดทำภารกิจพลายบ่อยๆก็จะส่งผลกระทบต่อ
ชื่อเสียงของสมาคมจารึก
“ท่านหลิน ปัญหาที่ทางสมาคมจารึกต้องเจอนั้นไม่ใช่ปัญหาง่ายๆ
เลย ทรัพยากรเองก็มีอยู่อย่างจำกัด การจะเป็นนักจารึกนอกสังกัดต้องมี
โอกาสจารึกสำเร็จมากกว่า80% น้อยคนนักที่จะสามารถทำงานเหล่านี้
ได้” หวังหวนจี่กล่าวเตือนหลินหมิง
หลินหมิงยิ้ม “ท่านหวัง ไม่ต้องห่วงหรอก หากข้าพลาดถึงสามครั้ง
ข้าจะถอนตัว และทรัพยากรที่ทางสมาคมสูญเสียไป ข้าจะเป็นคนชดใช้
เองทั้งหมด”
“เห้ออ…” หวังหวนยี่แอบถอดหายใจ ปัญหาก็คือหลินหมิงยังเป็น
เด็กอยู่เลย หากเขาทำพลาดซัก3ครั้งแล้วลูกค้าขุนนางชั้นสูงทั้งหลายมอง
ว่าสมาคมจารึกปล่อยเด็กอ่อนหัดมาฝึกจารึกกับสมบัติของพวกเขา คิดไม่
ออกเลยว่าสมาคมจะเสื่อมเสียซักแค่ไหน
แต่เมื่อนึกถึงสถานะของหลินหมิงในตอนนี้แล้ว หวังหวนจี่ก็ไม่
สามารถที่จะปฏิเสธหลินหมิงตรงๆได้ เขาใคร่ครวญซักพักก่อนจะตอบตก
ลงไป
หวังยู้ฮานกล่าวถาม “ท่านหลิน ท่านมีผู้ช่วยหรือยัง?”
“ผู้ช่วยเหรอ?”
โดยปกติแล้ว นักจารึกจะมีผู้ช่วย1-2คน เพราะวัตถุดิบบางชนิด ไม่
สามารถนำมาใช้ในทันทีได้ มันจำเป็นต้องเตรียมกระบวนการบางอย่าง
เพื่อที่นำมันมาใช้ เช่นการกลั้นน้ำมันของสมุนไพรออกมา กระบวนการ
เหล่านี้จะต้องทำอย่างถูกวิธี ซึ่งจะเป็นหน้าที่ของผู้ช่วยนักจารึก
หลินหมิงตอบ “ข้าไม่มีผู้ช่วยหรอก”
หวังยู้ฮานมองไปยังปู่ของนางเป็นเชิงขออนุญาตและกล่าวถาม
หลินหมิง “ให้ข้าได้เป็นผู้ช่วยของท่านได้หรือไม่?”
การที่ผู้หญิงจะเสนอตัวเป็นผู้ช่วยของผู้ชาย มักจะเป็นเรื่องที่น่า
สงสัยและง่ายต่อการเข้าใจผิด ด้วยสถานะของหลินหมิงในตอนนี้แล้ว ไม่
มีใครรู้หรอกว่ามีสาวงามกี่คนที่ต้องการจะแต่งงานกับเขา
แต่จริงๆแล้วหวังยู้ฮานเพียงแค่ต้องการประสบการณ์ นางจึง
รวบรวมความกล้ากล่าวออกไปเช่นนั้น นางเชื่อว่านี้เป็นโอกาสหายากที่
นางจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
หลินหมิงพยักหน้า “ได้สิ หากเจ้าทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว เรา
จะเริ่มในทันที”
หวังยู้ฮานตื่นเต้น แววตาของนางเต็มไปด้วยความช่างมุ่งมั่น นางเอง
ก็อยากจะเริ่มให้เร็วที่สุดเช่นกัน
“ข้าทานมาแล้ว”
“ก็ดี งั้นเริ่มกันเลย”
หลินหมิง หวังยู้ฮาน หวังหวนจี่ และหญิงที่พาหลินหมิงมาห้องนี้ พา
กันไปที่ห้องโถงจารึก ซึ่งเป็นที่สำหรับทานอาหารของเหล่านักจารึกนอก
สังกัด ในห้องโถงมีนักจารึกอยู่ไม่เยอะเท่าไร แต่ก็มีลูกค้าอยู่หลายคนที่รอ
ดูการจารึกของพวกเขา ลูกค้าเหล่านั้นหวังว่าเมื่อเหล่านักจารึกทานข้าว
เสร็จแล้วก็จะมาจารึกอุปกรณ์ให้พวกเขาเป็นคนแรกๆ
ตามกฎของสมาคมจารึก ลูกค้าจะต้องนำวัตถุดิบมากเอง และ
กลับมารับอุปกรณ์ที่จารึกในวันหลัง แต่ลูกค้าว่างๆบางคนก็มารอดูการ
จารึกของเหล่านักจารึกนอกสังกัด
ลูกค้าหลายคนที่นี้ต่างก็รอมานานแล้ว เมื่อพวกเขาเห็นท่านประธาน
สมาคมเดินเข้ามา พวกเขาต่างก็ตื่นเต้น หรือว่าท่านประธานสมาคมจะมา
รับงานด้วยตัวเอง โดยปกติแล้วท่านประทานสมาคมจะวาดจารึกให้กับ
พวกระดับขุนนางชั้นสูงหรือเหล่าองค์ชายเท่านั้น แน่นอนว่าฝีมือการ
จารึกของเขาเหนือกว่านักจารึกทั่วๆไปมาก
ถ้าท่านประธานสมาคมเป็นผู้จารึกให้แล้วละก็ คงจะกลางเป็นความ
โชคดีครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตของพวกเขา
เมื่อเห็นท่านประทานสมาคมเดินเขามา นักจารึกที่ทำงานอยู่ที่นั่นก็
กล่าวต้อนรับ “ท่านประธาน ไม่คิดเลยว่าท่านจะมาในวันนี้ ท่านช่วยดู
เกราะนี่ให้ข้าจะได้หรือไม่?”
เกราะนี่ดูเหมือนจะทำมาจากวัตถูชั้นสูง มีรอยขีดข่วยบนตัวเกราะ
เล็กน้อย ตรงกลางมันมีเพชรประดับอยู่
เป็นเพราะเกราะได้รับความเสียหาย จารึกที่สลักลงในเกราะจึงได้รับ
ความเสียหายไปด้วย หากเกราะได้รับความเสียหายมากกว่านี้ จารึกก็จะ
ถูกทำลาย และทำให้ประสิทธิภาพของเกราะต่ำลงไป
ลูกค้าเจ้าของเกราะชิ้นนี้หวังว่าสมาคมจารึกจะสามารถซ่อมแซมให้
มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ แต่การซ่อมจารึกที่เสียหายให้กลับมาเป็น
เหมือนเดิมนั้นเป็นเรื่องที่ยากมาก จารึกในเพชรนั่นมีชื่อว่า ‘อาคมความ
แข็งแกร่งเหนือมนุษย์’ นี่เป็นงานที่ซับซ้อน แม้แต่หวังหวยจี่ก็ยังมีโอกาส
ทำพลาดสูง
แต่งานนี้เหมาะกับหลินหมิงมาก เพราะอาคมนั้นเสียหายไปแล้ว ต่อ
ให้เขาล้มเหลวก็คงไม่มีอะไรแย่ไปกว่าเดิม
หวังหวนจี่มองไปยังหลินหมิงด้วยรอยยิ้มแห้งๆ เขามั่นใจว่าหลินหมิง
ไม่มีทางที่จะซ่อม ‘อาคมความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์’ ให้กลับมาสมบูรณ์
เหมือนเดิมได้หรอก เพราะอาคมนั่นมีอยู่ในสำนักทักษะจารึก ซึ่งมันไม่ได้
อยู่ในอาณาจักรลิขิตฟ้า ไม่มีทางที่นักจารึกในอาณาจักรแห่งนี้จะรู้วิธีวาด
มันขึ้นมา และเมื่อวาดมันขึ้นมาไม่ได้ ก็ซ่อมมันไม่ได้เช่นกัน เพราะการ
ซ่อมจารึกนั้นยากกว่าการวาดขึ้นมาใหม่เสียอีก
ถ้าหากเขาจะเป็นนักจารึกนอกสังกัด เขาก็ต้องเจอปัญหาที่แทบจะ
ไร้ทางออกเช่นนี้อยู่เป็นประจำ
ในเวลานั้นเอง หวังหวนยู่กฌส่งกระแสปราณไปถามหลินหมิง “ท่าน
หลิน คิดว่าอย่างไร ท่านซ่อมมันได้หรือไม่?”
หลินหมิงส่งพลังวิญญาณเข้าไปในเกราะและวิเคราะห์โครงสร้าง
ภายในของมัน
มันเป็นเรื่องยากมากที่จะตรวจสอบสภาพของอาคม หากยัง
ตรวจสอบสภาพของอาคมไม่ได้ก็เริ่มซ่อมแซมไม่ได้
หลินหมิงหนักใจมากทีเดียว เกราะนี่มีอาคมที่ช่วยกระตุ้นการโคจร
พลังปราณในร่างกาย แต่หลินหมิงไม่รู้เลยว่ามันใช้อักขระใดบ้างเพื่อ
ผสานเป็นอาคมนี้ขึ้นมา บางอักขระก็มีอยู่ในอาณาจักรแห่งนี้ บางอักขระ
ก็มาจากต่างแดน…