Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 118 ซ่อมแซม ‘อาคมความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์’

แม้หลินหมิงจะมีความรู้ความสามารถในการจารึกในระดับที่สูง แต่
เขาก็ไม่เคยรู้จักอักขระอาคมเหล่านี้มาก่อน แล้วเขาจะซ่อมได้อย่างไร?
แต่หลินหมิงก็ไม่คิดที่จะปฏิเสธ เขาตอบกลับไปว่า “ท่านประธาน
ข้าจะลองทำดูอย่างสุดความสามารถ”
ตั้งแต่ที่เขามีการฝึกฝนที่จุดสูงสุดของขั้นที่สาม เขาสามารถควบคุม
พลังปราณได้ดีขึ้นมาก เขาสามารถใช้กระแสปราณเพื่อสนทนากับนักสู้
คนอื่นๆได้แล้ว
“หืม..” หวังหวนจี่ประหลาดใจ หลินหมิงจะไปรู้จัก ‘อาคมความ
แข็งแกร่งเหนือมนุษย์’ ได้อย่างไร อาคมนี่เป็นอาคมในหลักสูตรเฉพาะ
ของสำนักทักษะจารึก ซึ่งไม่ได้ตั้งอยู่ในอาณาจักรลิขิตฟ้า แม้แต่ระดับ
ปรมาจารย์ก็ยังมีน้อยคนนักที่จะรู้จักมัน และในบรรดาคนที่รู้จักอาคมนี่ก็
มีอีกแค่ส่วนเล็กๆเท่านั้นที่จะวาดมันขึ้นมาได้ แล้วเด็กอายุ15ปีจะไปวาด
มันได้อย่างไร?
“น่าสนใจจริงๆ ข้าอยากรู้นักว่าเจ้าจะซ่อมมันได้อย่างไร?”
“ข้าก็แค่จะลองดู” หลินหมิงตอบ
“ท่านประธาน ท่านจะให้เด็กนี่…” ชายเจ้าของเกราะรู้สึกกังวลไม่
น้อย
ชายคนนั้นไม่รู้จักหลินหมิงมาก่อน เขาคิดว่าหลินหมิงคงจะเป็นศิษย์
ใหม่ในสมาคมจารึก ท่านประมานสมาคมจะให้ศิษย์ใหม่คนนั้นซ่อมเกราะ
ของเขาอย่างนั้นหรือ?
หวังหวนจี่กล่าว “ไม่ต้องห่วง ให้เขาได้ลองดูเถอะ ถ้ามันไม่ได้ผล ข้า
จะเป็นคนจัดการต่อให้เอง”
”แต่..” ชายคนนั้นมองไปที่วัตถุดิบที่เขาเตรียมมาอย่างดี แม้ท่าน
ประทานจะกล่าวเช่นนั้นเขาก็ยังกังวลอยู่ดี ในสมาคมจารึก ลูกค้าจะต้อง
นำวัตถุดิบมาเอง และหากเด็กคนนั้นทำพลาด ก็หมายความว่าเขาเสียค่า
วัตถุดิบไปฟรีๆ
แม้ชายคนนั้นจะมีการฝึกฝนอยู่ในระดับผสานชีพจรแล้ว แต่การจะ
หาวัตถุดิบเหล่านี้มาได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ สิ่งเหล่านี้มีราคารวมๆแล้วเกือบ
10000เหรียญทอง เขาต้องใช้เวลาทั้งปีเลยทีเดียวถึงจะรวบรวมมันมาได้
มากขนาดนี้ และเกราะนี้ก็ยังเป็นถึงเกราะระดับมนุษย์ ขั้นกลาง และยัง
เป็นสมบัติประจำตระกูลของเขาอีก ในกรณีที่การซ่อมแซมล้มเหลว เสีย
วัตถุดิบไปก็ยังพอจะยอมรับได้ว่าโชคร้าย แต่หากการซ่อมล้มเหลวแล้ว
เกราะประจำตระกูลถูกเด็กนี่ทำลายขึ้นมาจะว่ายังไง
หวังหวนยี่หัวเราะ “ไม่เป็นไรหรอกน่า ถ้าเขาพลาดข้าจะเป็นคน
จัดการที่เหลือให้เอง”
“ก…ก็ได้” แม้เขาจะยังกังวลอยู่ แต่เมื่อท่านประทานสมาคมพูดถึง
ขนาดนั้นเขาก็ได้แต่ทำใจ เขายกเกราะหลินหมิง และหวังว่าหลินหมิงจะ
ไม่ทำให้มันยุ่งยากจนหวังหวนจี่แก้ไขไม่ได้
แล้วเด็กคนนี้มันเป็นใครกันแน่ นอกจากหวังยู้หาน กับ ฉินซิงเซวียน
แล้วก็ไม่น่ามีเด็กคนไหนที่มีความสามารถในการจารึกที่โดดเด่ดอีกแล้วนี่
เขาจะมีความสามารถพอจะซ่อมมันได้จริงๆหรือ?
หลินหมิงยกเกราะขึ้นมา เขาใส่พลังวิญญาณเข้าไปในอาคมนั่น ด้วย
กฏแห่งวิญญาณ ‘ครอบงำวิญญาณ’ ของเขา ทำให้เขาสามารถรับรู้
โครงสร้างของเกราะได้ ตอนนี้สีหน้าของเขาดูจริงจังและเคร่งเครียดอย่าง
มาก
เขากำลังวิเคราะห์โครงสร้างของเกราะอยู่
หวังยู้ฮานยืนอยู่ข้างหลังหลินหมิง นางรู้สึกได้ถึงสมาธิของหลินหมิง
เขาดูไม่เหมือนกับเด็กอายุ15ปีเอาเสียเลย
ในเวลานี้ นางช่วยอะไรเขาไม่ได้ ทำได้แต่เพียงหลงไหลในความ
มุ่งมั่นและตั้งใจของเขา นางหวังว่าในซักวันหนึ่งนางจะมีความรู้
ความสามารถเช่นเดียวกับหลินหมิง
เขาสามารถซ่อมแซม ‘อาคมความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์’ นี่ได้จริงๆ
หรือ? หวังยู้ฮานไม่อยากจะเชื่อ ถึงหลินหมิงจะสร้างปาฏิหาริย์เอาไว้
หลายต่อหลายครั้ง แต่กับเรื่องนี้มันเป็นไปไม่ได้ เขาไม่ได้ศึกษาในสำนัก
ทักษะจารึก เขาจะไปซ่อมแซมมันได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีอายุแค่
15ปีเท่านั้น
หลินหมิงใช้เวลาวิเคราะห์โครงสร้างของอาคมอยู่15นาที ระหว่างนั้น
เขาไม่ได้ขยับเขยื่อนร่างกายเลยแม้แต่น้อย ชายเจ้าของเกราะเริ่มจะหมด
ความอดทน และทันใดนั้นหลินหมิงก็กล่าวขึ้นมา “ท่านประธาน ข้าอยาก
ถามคำถามซักข้อหนึ่ง ถ้าท่านซ่อมแซมมันได้สำเร็จ มันจะเหลือ
ประสิทธิภาพอยู่เท่าไร”
หวังหวนจี่ยิ้ม เจ้าเด็กนี่มันคิดจะลองเชิงกับเขาอย่างนั้นหรือ?
“ข้าสามารถซ่อมแซมให้มันกลับมามีประสิทธิภาพได้ถึง 80% ใน
ตอนแรกมันสามารถเร่งความเร็วในการโคจรพลังปราณได้ 36-37% ถ้า
ข้าซ่อมแล้วมันเสร็จ ก็คงจะเหลือประมาณ 30-31% ”
“ข้าเข้าใจแล้ว มันก็ไม่ได้ยากเกินไป ให้ความเร็วในการโคจรพลัง
ปราณออกมามากกว่า 30% ก็พอแล้วสินะ”
ประธานสมาคมมองหลินหมิงด้วยความตื่นเต้น สำหรับอาคมนี่ ไม่ว่า
ใครในอาณาจักรแห่งนี้ก็ไม่สามารถซ่อมมันได้ทั้งนั้น แม้แต่เขาเองก็
เช่นกัน แล้วเจ้าเด็กนี่จะไปทำอะไรได้
หวังหวนจี่หัวเราะออกมา “แค่เจ้าซ่อมให้มันกลับมาโคจรพลังปราณ
ได้ถึง 28% ก็ถือว่าเจ้าผ่านการทดสอบแล้ว”
หลินหมิงพยักหน้า เขาเอามือไปแตะที่แหวนมิติ จากนั้นก็หยิบหอก
ของเขาออกมา เมื่อเห็นหลินหมิงหยิบหอกแกมาจากอากาศ ผู้คนบริเวณ
นั้นก็ตกตะลึงกันไปหมด
ตอนนี้ทั้งหวังหวนจี่และหวังยู้ฮานก็ยังไม่เข้าใจว่าหลินหมิงกำลังทำ
อะไร เขาจะซ่อมอาคมของเกราะไม่ใช่หรือ? แล้วเขาเอาหอกมาทำไม?
หลินหมิงหันไปที่ชายเจ้าของเกราะและกล่าว “ข้าจะทำลายอาคม
เก่าที่พังแล้วทิ้งไป และวาดมันขึ้นมาใหม่”
“ทะ..ทำลาย!” ชายคนนั้นแทบไม่เชื่อหูตัวเอง นี่ถ้าท่านประธานไม่
อยู่ เขาคงตบหลินหมิงหัวทิ่มไปแล้ว “เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?!”
เมื่อได้สลักอาคมลงไปบนอุปกรณ์แล้ว แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะ
ทำลายมัน เพราะอาคมเหล่านั้นได้ฝังลึกลงไปในโครงสร้างของอุปกรณ์
แล้ว
การจะทำลายอาคมที่สลักลงไปแล้ว หากผู้จารึกที่เป็นคนทำลาย
อาคมมิได้มีฝีมือที่สูงส่งและรู้จักอาคมที่จะทำลายดีพอ ก็จะส่งผลให้
อุปกรณ์เสียหายได้
หลินหมิงไม่รู้วิธีใช้พลังวิญญาณทำลายอาคมแต่แรกแล้ว ดังนั้นเขา
จึงเอาหอกทะลวงสายรุ้งของเขาออกมา
“เจ้าหนุ่มน้อย หากเจ้ายังคิดที่จะทำอะไรไร้สาระเช่นนั้นอยู่อีก ก็
อย่าหาว่าข้าเป็นคนหยาบคาบเลยนะ ข้าอาจจะต้องหยุดเจ้าด้วยกำลัง
ของข้า” ชายคนนั้นมีการฝึกฝนขั้นผสานชีพจร และเขาก็เป็นถึงขุนนาง
เขาไม่ยอมให้เด็กที่ไหนก็ไม่รู้มาทำลายสมบัติประจำตระกูลของเขาแน่
ในขณะนั้นเอง หวังหวนจี่ก็กระแอ้มออกมา เป็นสัญญาณเตือนถึงกฏ
ของสมาคมจารึกที่ว่า ลูกค้าจะต้องเคารพการตัดสินใจของนักจารึก ทำให้
ชายคนนั้นใจเย็นลง
หวังหวนจี่กล่าว “เกราะนี่ก็เป็นถึงเกราะระดับมนุษย์ ขั้นกลาง
ขนาดนักสู้ขั้นผสานชีพจรยังต้องใจเวลาไม่น้อยในการทำลายมัน ท่านทำ
ใจให้สบายและดูต่อไปเถอะ ไม่จำเป็นต้องกังวลขนาดนั้น”
ชายคนนั้นกล่าว “ข้าขอโทษด้วย แต่เกราะนั้นเป็นถึงของเกราะ
ประจำตระกูลของข้า ข้าอดกังวลไม่ได้”
หวังหวนจี่หันหน้าไปหาหลินหมิงเพื่อรอคำอธิบาย หลินหมิงก็เป็นถึง
ระดับปรมาจารย์การจารึก การกระทำของเขาต้องมีเหตุผลบ้างอย่าง
หลินหมิงพูดขึ้น “ท่านหวัง ที่ข้าคิดจะทำเช่นนั้นก็เพราะเห็นโอกาส
สำเร็จอยู่” ถึงเขาจะไม่รับรองความปลอดภัยของเกราะก็เถอะ แต่ความ
เสียหายที่เกิดขึ้นก็ไม่ได้มากมายเท่าไร
หวังหวนจี่ทำหน้าเครียด ถ้าหลินหมิงทำลายอาคมไปแล้ว ก็จะไม่มี
โอกาสให้เขากลับมาซ่อมแซมมันได้อีก
หลินหมิงพูด “ด้วยพลังของข้าในตอนนี้ การจะทำลายมันคงจะใช้
เวลาซักพัก ถ้าท่านประธานเห็นว่าถึงจุดวิกฤตที่เกราะจะเสียหายแล้ว ก็
เข้ามาหยุดข้าได้เลย”
หวังหวนจี่พยักหน้า เกราะนี่เป็นเกราะระดับมนุษย์ ไม่มีทางที่ใครจะ
ทำลายมันได้ง่ายๆอยู่แล้ว
ชายเจ้าของเกราะ เริ่มจะปลงกับชีวิตตัว เขาตัดสินใจว่าหากเห็น
ท่าทีว่าเกราะจะเสียหาย เขาก็จะรีบแย่งเอาเกราะกลับไปในทันที อย่าง
น้อยก็ยังเหลือเกราะกลับมา ส่วนอาคมก็ปล่อยให้มันพังๆไป
หลินหมิงวางเกราะลงบนแท่นจารึก และยืนห่างออกไป10ก้าว จับ
หอกทะลวงสายรุ้งไว้ในมือ ทุกๆคนมองไปที่เขา หลินหมิงกลายเป็นเป้า
สายตาของทุกคนที่อยู่ในห้องนั้น